မႀကာမႀကာ ေပါက္ကြဲေနေသာ တို႕ေရႊေၿမ(သို႕)စိတ္ညစ္ညူးဖြယ္ရာ ၿမန္မာၿပည္သတင္း

ဒီကေန႕ (၁၆.၁.၂၀၀၈)မနက္ပဲ ပဲခူးတိုင္း ပ်ဥ္ပုံႀကီးမွာ ဗံုးေပါက္ကြဲမွု ၿဖစ္ပြားပါတယ္။အေၿခအေန အေသးစိပ္ကိုေတာ႕ မသိရေသးပါဘူး ။ဒီလို ေပါက္ကြဲမွုေတြဟာ မႀကာမႀကာ ၿဖစ္လာေနပါတယ္ ။မၿပန္ၿဖစ္တဲ႕ ေရႊၿမန္မာေတြ တစ္ခါတစ္ေခါက္ေလာက္ အေရာက္ၿပန္ႀကည္႔ပါ။ မ်က္လွည္႕ဆရာ ဘယ္ေလာက္ အစြမ္းထက္သလဲဆိုတာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႕ၿမင္ႀကရမွာပါ။ရင္ထုမနာ မၿဖစ္ႀကပါနဲ႕ ။အေပၚယံ ရုတ္တရက္ႀကည္႔ရင္ ပံုမွန္လည္ပတ္ေနႀကသလိုရွိေပမဲ႕ကုန္ေစ်းနွုန္းက လည္ၿမိဳကို ညွစ္သတ္ေနပါၿပီ ။တပ္တြင္းမွာလည္း အေၿခအေနမွန္ကိုသိေနရက္နဲ႕အားမတန္လို႕မာန္ေလ်ာ႕ၿပီး ၿငိမ္ေနႀကရသူေတြ အမ်ားႀကီးပါ ။လက္နက္အားကိုးနဲ႕ လူေတြကို ရက္စက္ဖိနွိပ္ေနပံုမ်ားဗ်ာ......

ၿမန္မာၿပည္ႀကီး အရွိန္အဟုန္ေကာင္းစြာ ပ်က္စီးၿခင္းမ်ိဳးစံု ဆိုက္ေရာက္ေမႊေနွာက္ေနေခ်ၿပီ။ၿပည္တြင္းကလူငယ္ေတြ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ကယ္ဆယ္ဖို႕ႀကိဳးစားရုန္းထြက္ေနႀကရပါတယ္ ။အားလံုးကလည္း ကုန္ေစ်းနွုန္းေနာက္ကို မမွီမကမ္း ၀ရုန္းသုန္းကား အေၿပးလိုက္ေနႀကရပါတယ္ ။လက္ရွိအာဏာကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားနွင္႕ ၎တို႕ အေပါင္းအပါမ်ားကေတာ႕ၿဖင္႕ ေလေလးတခၽြန္ခၽြန္နဲ႕ နားမလည္ပါးမလည္ပဲ တိုင္းၿပည္က အဆီအနွစ္ေတြကို ေပါေပါပဲပဲ ေရာင္းစားလို႕ ေကာင္းစားေနႀကေလရဲ႕။မီးပိြဳင္႕ေတြမွာလည္း ဒင္းတို႕လာရင္ နီေနတဲ႕မီးကို ၿပန္စိမ္းေပးရတဲ႕ အထိ စည္းမဲ႕ကမ္းမဲ႕ ပရမ္းပတာ ထင္သလိုလုပ္ေနႀကပါေတာ႕တယ္ ။ၿပည္သူေတြကိုလည္း နိုင္ငံေရးကလြဲလို႕ မဟုတ္တာ ႀကိဳက္တာလုပ္ အဆင္ေၿပနွိင္ပါတယ္ ။က်ေနာ္တို႕ ၿမန္မာလူငယ္ေတြမွာလည္း ၿပည္ပကို ထြက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ဖို႕ပဲ ႀကိဳးစားေနႀကရပါေတာ႔တယ္ ။အင္မတန္ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ႕ ၿဖစ္ရပ္ေတြပါ ။တနိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႕ လူငယ္ အမ်ားစု အလုပ္လက္မဲ႕ၿဖစ္ေနပါတယ္ ။အလုပ္ရွိေနတဲ႕သူမွာလည္း သူရတဲ႕လစာနဲ႕ ရပ္တည္လို႕မရတာေလးပါပဲ ။ဒါဟာ ေယာက္်ားေလး ေတြ အတြက္ ဘ၀နဲ႕ရင္းၿပီး အႀကီးအက်ယ္မထိခိုက္နိုင္ေလာက္ေပမဲ႕ မိန္းကေလးေတြ အတြက္ ေရရွည္မွာ ပ်က္စီးေစတဲ႕ လမ္းေႀကာင္းပါ ။လူတစ္ဦး ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ရပ္တည္နိုင္ဖို႕ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ ၀င္ေငြအဆင္႕အတန္းဟာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးနိမ္႕က် ေနပါတယ္ ။ဒီေတာ႕လည္း စိတ္ေလလြင္႕ၿပီး ပ်က္စီးတဲ႕ဖက္ဦးတည္တာ ဆန္းမွ မဆန္းတာပဲေလ ။လူတန္းစားခါးၿပတ္လာတဲ႕ သေဘာပါ ။လူလတ္တန္းစားေတာ္ေတာ္နည္းပါးလာၿပီး လူတန္းစားကြာဟမွု အရမ္းႀကီးေနပါၿပီ ။အရက္ဆိုင္မ်ား အင္မတန္ အလုပ္ၿဖစ္ပါတယ္ ။ဟိုတယ္ေတြ နိုက္ကလပ္ေတြ KTVေတြ အလုပ္ၿဖစ္ပါတယ္ ။အာဏာကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းနဲ႕ မပတ္သတ္တဲ႕ ပံုမွန္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ ကေတာ႕ လည္ပတ္မွုေနွးရာကေန ရပ္တန္႕သြားဖို႕ပဲက်န္ပါေတာ႕တယ္။ၿဂိဳလ္တု စေလာင္းသံုးတဲ႕သူေတြကို အခြန္ (၁၀)သိန္း ေကာက္ခံဖို႕ရွိေနပါတယ္ ။နိုင္ငံတကာ သတင္းမီဒီယာေတြကို လံုး၀ပိတ္ပင္မဲ႕အစီအစဥ္ပါပဲ ။ၿပည္တြင္းမွာတင္ တစ္ေနရာနဲ႕ တစ္ေနရာ ဘာၿဖစ္လို႕ ၿဖစ္ေနမွန္းမသိရတဲ႕ အေၿခအေနပါ ။ဘိလပ္ေၿမစက္ရံုေတြ တည္ေဆာက္ေနပါတယ္ ။လမ္းေတြကလည္း ပ်က္သထက္ ပ်က္လာပါတယ္ ။အေဟာင္းကိုေတာင္ ေကာင္းေအာင္ မၿပင္နိုင္ပဲ နွစ္ရက္နဲ႕တပိုင္းေလာက္သာခံမဲ႕လမ္းအသစ္ေတြ ေဖာက္ၿပပါရဲ႕ ။ကတၱရာရွားပါးလာလို႕ ဘိလပ္ေၿမနဲ႕ လမ္းခင္းမဲ႕ အေနအထားမွာရွိပါတယ္ ။တာယာအေရာင္းဆိုင္ေတြေတာ႕ လုပ္ငန္း အဆင္ေၿပလာဦးမဲ႕ အေနအထားေပါ႕ဗ်ာ ။ကားေလာကသမားေတြ ေတာ႕ငိုၿပီေပါ႕ ။ေၿပာလို႕မဆံုးတဲ႕ ၀ရုန္းသုန္းကား အေၿခအေနပါ ။တစ္နွစ္ဆို တစ္နွစ္ကြာၿခားလွစြာ ဆုတ္ယုတ္မွုအား ႀကီးထြားေနပါေႀကာင္း ၀မ္းနည္းၿခင္းႀကီးစြာ တင္ၿပလိုက္ပါတယ္။စိတ္ညစ္ခံၿပီး ဖက္ရွဴ႕ေပးတဲ႕အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ ။ဒီမွာထပ္ေရး

ၿမန္မာ႕အေရး ငါနဲ႕ မဆိုင္ဆိုသူမ်ား ႀကမ္းတေၿပးတည္း မထိုင္ရ

က်ေနာ္ မေရးၿဖစ္တာႀကာပါၿပီ။မအားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာပါ ။အမွန္ေၿပာရရင္ ေရးခ်င္စိတ္မရွိတာလည္းပါတယ္။ဒီေန႕ေတာ႕ Myanmar Bloggerမ်ားဆီ စိတ္လိုလက္ရ ေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္ဗ်ာ။ေရာက္တတ္ရာရာ သြားရင္း တစ္ေယာက္ဆီေရာက္ေတာ႕ သူေရးထားတဲ႕စာသားေတြဖက္မိသဗ် ။သူဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ က်ေနာ္မသိပါဘူး။သူ႕ဆီကို က်ေနာ္ ေရာက္ဖူးပါတယ္ ။ဒီစာကို သတိမထားမိခဲ႕ဘူးဗ်။ဒါေပမဲ႕ဒီ တေခါက္ အလည္ေရာက္ရင္း သူ႕စာကိုဖက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိသလို ၀မ္းလည္းနည္းသြားတယ္ဗ်ာ။သူ႕ေရးတဲ႕စာရဲ႕လိုရင္းအေတြးကိုက်ေနာ္ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ဒီလိုရွုပ္ေထြးလွတဲ႕ အခ်ိန္မွာနိုင္ငံေရးဆိုတဲ႕ေလာကနဲ႕ကင္းကင္းရွင္းရွင္းေနလိုတဲ႕သေဘာ၊ေအးေအးေဆးေဆးေနလိုတဲ႕ သေဘာဆိုတာ နားလည္ပါတယ္။သူဟာ နည္းပညာသမား လူေတာ္တစ္ဦးလို႕ၿမင္ပါတယ္။ဒါေပမဲ႕က်ေနာ္တို႕ေမြးဖြားရာေၿမ၊ေနထိုင္ရွင္သန္ရာနိုင္ငံရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးက်ိဳး ဘယ္သူနဲ႕ဆိုင္မလဲ။ ဘယ္သူေတြထိခိုက္ခံစားရလဲ။

ရွင္းရွင္းေလးပါ က်ေနာ္တို႕လူမ်ိဳး၊က်ေနာ္တို႕နိုင္ငံ၊ အခံစားရဆံုးကေတာ႕ အေၿခခံ လက္လုုပ္လက္စား လူတန္းစားေတြ ပါပဲ။အေၿခခံလူတန္းစားေတြထဲမွာ ဘယ္အဆင္႕ေလာက္ထိ အေၿခခံလူတန္းစားေတြ ၿဖစ္ေနၿပီလဲ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ အသိရခက္ပါတယ္။ ရိုးရိုးသားသားပဲ ေနတတ္ႀကတဲ႕အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြလည္း ပါေနလိမ္႕မယ္။မလိမ္႕တပတ္ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ခိုးဆိုး လုယက္ေနတဲ႕လူႀကီးလူေကာင္းေယာင္ေတြ မပါဘူး။ေခတ္ဆိုးႀကီးရဲ႕ နင္းၿပားၿဖစ္ေနတဲ႕ ရိုးသားႀကသူ လူတန္းစားေပါင္းစံုက ၿမန္မာေတြ ဘယ္ေလာက္ အႀကပ္ရိုက္ေနမလဲ။စဥ္းစားသာႀကည္႔ပါေတာ႕ဗ်ာ။ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာ တေန႕စာ တေန႕ေတာင္ ေလာက္ငွ ၀လင္မွု မရွိတဲ႕ လူေတြ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ထဲ ၿပည္႕စံုႀကြယ္၀ၿပီး စည္းစိမ္ခံစားနိုင္တယ္ ဆိုပါေတာ႕။ ခင္ဗ်ား စိတ္ခ်မ္းသာနိုင္လား ။ခင္ဗ်ားရဲ႕ အေၿဖဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ လူသားအၿဖစ္ရပ္တည္တဲ႕အဆင္႕အတန္းပဲ။ပညာမတတ္ေပမဲ႕ အသိဥာဏ္ရွိတဲ႕ လူေတြ အမ်ားႀကီးေနာ္။ဘ၀အေၿခအေနအရသာ ႀကြားႀကြား၀ါ၀ါ ဘြဲ႕ ေတြ ဘာေတြ မရခ်င္ရွိမယ္။ႀကိဳးစားေနႀကတဲ႕လူေတြ အမ်ားႀကီး။ရွာေဖြေလ႕လာေနႀကသူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ။မိဘ ရွာေဖြတာ အခန္႕သားသံုးစြဲၿပီး ပညာကို ႀကြား၀ါစရာဂုဏ္ပုဒ္အၿဖစ္ ၀တ္တန္းေက် သင္တယ္ဆိုရင္ေတာ႕ ခင္ဗ်ားထက္ အဆင္႕ၿမင္႕တဲ႕ လူဆင္းရဲေတြ တပံုႀကီးဆိုတာ ေခါင္းထဲထည္႕ထားလိုက္ပါ။မိဘဆိုတာရွိရင္ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတာရွိတယ္။ေနာက္ လူမ်ိဳးဆိုတာရွိမယ္။နိုင္ငံဆိုတာရွိမယ္။လူရဲ႕ အသက္နဲ႕ ယွဥ္ၿပီး အနာဂတ္ဆိုတာရွိတယ္။မနက္ၿဖန္မွာ ခင္ဗ်ားလမ္းေလ်ာက္လို႕မရေတာ႕ဘူးဆို ခင္ဗ်ား ဒီေန႕မွာဘာလုပ္မလဲ။မနက္ၿဖန္မွာ ဘာၿဖစ္မယ္ဆိုတာ မသိေတာ႕ ေအးေအးေဆးေဆးေပါ႕ ဟုတ္တယ္ဟုတ္ ။လိုအင္ဆႏၵေတြ ကိုေတာ႕ မနက္ၿဖန္မွာ ၿဖစ္ခ်င္တယ္မို႕လား။အဲဒီ မနက္ၿဖန္ ဆိုတာ မတရားမွုေတြရဲ႕ ပိတ္ဆို႕ တားဆီးခံရၿပီဆိုရင္ ဘာလုပ္မလဲ။ေဒါသေတြ မၿဖစ္နဲ႕ အခုၿမန္မာ႕အနာဂတ္ဟာ အဲဒီ အေၿခအေနမွာပဲ။ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္မလဲ။ေအးေအးေဆးေဆးပဲမို႕လား။အဲဒါ ခင္ဗ်ားရဲ႕စိတ္ကူးပါပဲ။ဘာလုပ္မယ္စိတ္ကူးလဲ ။အိမ္ထဲမွာ အိပ္ေနမွာေပါ႕...ေနာ႕။ဘယ္ေကာင္မွ သိပ္အဆင္႕ရွိတဲ႕ေကာင္ေတြ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ေနာက္ဆံုးေပၚပစၥည္းေတြကိုလည္း မသိ ၊ဖုန္းလည္းမကိုင္နိုင္၊ကားလည္းမစီးနိုင္၊ကြန္ပ်ဴတာလည္း မသံုးနိုင္ အင္တာနက္ဆိုလည္းဘာမွန္းသိတဲ႕ေကာင္ေတြ မဟုတ္...ဆိုေတာ႕ အေပအေတေတြပါ ဟင္းဟင္းဟင္း။အဲဒီလို က်ဥ္းေၿမာင္းေနရင္ေတာ႕ဘ၀ေတြထဲကိုတိုး၀င္ႀကည္႕လိုက္ပါ။ေသြးပ်က္ၿပီး ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ေလၿဖတ္သြားလိမ္႕မယ္ သတိေတာ႕ထားသြားေပါ႕။အဲဒါ ခင္ဗ်ားေနတဲ႕၊ ခင္ဗ်ားေမြးတဲ႕နိုင္ငံ ဘာေတြၿဖစ္ေနလဲဆိုတာသိလိမ္႕မယ္ ။ဒီပို႕ကို ၿမန္မာလူငယ္ လူေတာ္ တေယာက္ အတြက္ စိတ္မေကာင္းၿခင္းႀကီးစြာရင္နာနာနဲ႕ေရးရင္းဒီေလာက္နဲ႕ပဲ အဆံုးသတ္ပရေစ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ရင္႕ရာက နုတဲ႕ အလြမ္း

အဲဒီလိုနဲ႕....
အလြမ္းေတြ ရင္႕ရာကနုတယ္။

အိမ္ရာမဲ႕လမ္းမထက္ကေၿခရာ
လြမ္းတဲ႕ငါးေတြေရခ်ိဳးတာပဲေလ။
အသားစားပန္းကို
ရင္ခြင္မွာေပြ႕ပိုက္ထားရင္း
ထိုင္ခံုေပၚမွာဘ၀ေတြကိုရွာေဖြေၿခာက္ၿခား

စကားလံုးေတြနဲ႕ပစ္ခက္လည္း ငါမေသေတာ႕
ႀကြက္ေထာင္ေခ်ာက္မွာ လူ မိတယ္....
အဲဒီလူဟာ လူ မဟုတ္ဘူး ။
မနက္ၿဖန္ဟာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ဆို
အဲဒီမနက္ၿဖန္
ငါမလိုဘူး။
တိမ္ေတြက ေက်ာက္ေဆာင္ကိုတိုက္စားရဲ႕
အခ်ိန္ေတြကလည္း ငါ႕ကဗ်ာေတြကို
ကုတ္ဖဲ႕နင္းေၿခတယ္။
အဲဒီလိုနဲ႕
အလြမ္းေတြ ရင္႕ရာကနုတယ္။
ငါဟာ ငါလား?????
မစဥ္းစားတာႀကာၿပီ....
လိုလို႕လား။
တက္မက္စရာဘာရွိလဲ
အားလံုးဟာ အတုအေယာင္ေတြခ်ည္းပဲေလ။
အဲဒီလိုနဲ႕
အလြမ္းေတြ ရင္႕ရာကနုတယ္..။..

သိမ္းထားတဲ႕ေသတၱာပ်က္ထဲမွာ ဘာမွမရွိဘူး။
မရွိၿခင္းထဲမွာ အရာရာရွိတယ္။
အဲဒီလိုနဲ႕
အလြမ္းေတြ...ေသသြားတယ္။ ။ ။

လူ႕အခြင္႕အေရးနွင္႕ ဒီမိုကေရစီ ၏ အစိတ္အပိုင္းတခ်ိဳ႕

အမွန္တကယ္ၾကီးျပင္းလာေအာင္ကေလးေတြကိုဘယ္လိုျပဳစုပ်ိဳးေထာင္မလဲ

Tuesday, May 22. 2007

မည္သူ႕ဘိန္းစားကမွ ဘိန္းစားျဖစ္ခ်င္လို႕ ဘိန္းစားသည္မဟုတ္၊ စမ္းၾကည့္ရင္းစြဲလို႕ ဘိန္းစားျဖစ္တာခ်ည့္ျဖစ္ပါသည္။ လူႀကီးမ်ားက ကိုင္တြယ္တတ္ဖို႕သာလိုပါသည္။ ကေလးမို႕လို႕ လူႀကီးေျပာသမွ်ယံုမယ္ထင္ရင္ လူႀကီးမွားပါသည္... . . .

ကၽြန္မ ျမန္မာျပည္မွာ ကေလးဘ၀ေနခဲ့စဥ္က မိမိကိုပ်ိဳးေထာင္ခံရပံုနဲ႕ သူတပါးေတြပ်ိဳးေထာင္ခံခဲ့ရပံု ေတြကို ခုထိမွတ္မိေနပါေသးတယ္။ အျမင့္မတက္နဲ႕၊ ျပဳတ္က်မယ္၊ ညေနဆိုအျပင္မထြက္နဲ႕၊ သူရဲကိုက္လိ္မ့္မယ္။ ေၾကာင္ၾကီးလာၿပီ၊ စေလာင္းဖံုး၂ခ်ပ္ကိုရိုက္ရင္က်ားကိုက္မယ္။ ညဘက္အိမ္ထဲမွာ ေျခသည္းလက္သည္း မညွပ္ေကာင္းဘူး၊ ဟဲ့ေဆာ့လွခ်ည့္လား..ငါရိုက္လိုက္ရ။ ဟိုကေလးကိုၾကည့္စမ္း.. ျငိမ္ေနတာပဲ.. ဘယ္ေလာက္လိမာလဲ.. နင္တို႕ကေတာ့ တုတ္စာနဲ႕မ ွၿငိမ္မယ့္ဟာေတြ.. အစရွိသျဖင့္။ သည္လိုဆံုးမမႈမ်ိဳးေအာင္ျမင္သလားဆိုေတာ့... ဟုတ္ကဲ့။ သရဲကိုျမင္ဖူးခ်င္လို႕ သခၤ်ိဳင္းကုန္းကို မနက္ေစာေစာသြားၿပီး ေခ်ာင္းပါတယ္။ ဥစၥာေစာင့္ကိုျမင္ဖူးခ်င္လို႕ ညေနေစာင္းမွာ ျပာထုပ္ေတြကိုင္ၿပီး ေျခာက္သည္လို႕နာမည္ႀကီးေသာေနရာကို အစ္ကို၀မ္းကြဲေတြနဲ႕ အတူ သြားေခ်ာင္းပါသည္။ ေၾကာင္ကိုအလြန္ခ်စ္ပါသည္။ ဘုရားေပၚကို ကုတ္ကပ္တက္တာ ေခါင္းေလာင္းေမွာက္ထိ ေရာက္ပါသည္။ ဘုရားေရွ႕က ျခေသၤ့ႀကီးကို ဂုတ္ခြစီးပါသည္။ မလုပ္နဲ႕ေျပာေလ၊ လုပ္ခ်င္ေလဆိုသည္မွာ ကေလးတိုင္းတို႕ရဲ႕ ျဖဴစင္ေသာဗီဇစိတ္ပါ။ စူးစမ္းေသာစိတ္သည္ ေတာ္လွန္ေသာစိတ္မဟုတ္ပါ။ ကေလးတိုင္း၊ လူငယ္တုိင္း စူးစမ္းလိုေသာစိတ္ရွိၾကပါသည္။ မည္သူ႕ဘိန္းစားကမွ ဘိန္းစားျဖစ္ခ်င္လို႕ ဘိန္းစားသည္မဟုတ္၊ စမ္းၾကည့္ရင္းစြဲလို႕ ဘိန္းစားျဖစ္တာခ်ည့္ျဖစ္ပါသည္။ လူႀကီးမ်ားက ကိုင္တြယ္တတ္ဖို႕သာလိုပါသည္။ ကေလးမို႕လို႕ လူႀကီးေျပာသမွ်ယံုမယ္ထင္ရင္ လူႀကီးမွားပါသည္။ လူႀကီးေျပာတာ ဟုတ္လားမဟုတ္လားသိခ်င္လို႕စူးစမ္းေသာကေလး ပိုမ်ားပါသည္။

ကမၻာ့အေရွ႕ျခမ္းက အေနာက္ႏိုင္ငံ (အေရွ႕ျခမ္းမွာရွိၿပီး အေနာက္ႏို္င္ငံကစနစ္ကိုက်င့္သံုးၿပီး အေနာက္ ႏိုင္ငံသားမ်ားတဲ့ႏို္င္ငံ ) တစ္ခုမွာတိုက္ခန္းအေရာင္းျပခန္းတစ္ခုကို ေရာက္သြားဖူးပါတယ္။ တိုက္၀ယ္ဖို႕ လာၾကသူေတြအမ်ားႀကီးေပါ့။ ထူးျခားတာက ျမန္မာႏိုင္ငံလို လူႀကီးေတြခ်ည့္လာၾကည့္ၾကတာ မဟုတ္ပါ ဘူး။ ကေလးေတြေရာ၊ အဘိုးႀကီးအဘြားႀကီးေတြနဲ႕ လက္တြန္းလွည္းသံုး ဒုကၡိတေတြလည္းပါပါတယ္။ အဘိုးႀကီးအဘြားႀကီးမ်ားနဲ႕ လက္တြန္းလွည္းသမားေတြပါ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၿပီး ေနလို႕ရမယ့္အိမ္ ပံုစံ မ်ားကိုလည္း စနစ္တက် သုေတသနလုပ္ၿပီးေဆာက္ထားတဲ့အိမ္မ်ားကိုေတြ႕ရပါတယ္။ လူတိုင္းကိုယ့္ အား ကိုယ္ကိုးေနလို႕ရမယ့္နည္းေတြကိုခ်ည့္ စိတ္၀င္စားၾကတာကို အားတက္ဖြယ္ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ နည္းနည္းစပ္စုလိုက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ မထင္မွတ္တာကိုေတြ႕မိပါေတာ့တယ္။

ေစာင္းငန္းေစာင္းငန္းေလး လမ္းေလွ်ာက္တတ္ကာစ ကေလးကိုအေမျဖစ္သူက တိုက္ေရြးခိုင္းေနတာပါ။ ကေလးကိုတိုက္ထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္ခိုင္းတယ္၊ ေလွ်ာက္ကိုင္ၾကည့္ခိုင္းတယ္။ ကေလးက တိုက္နံရံက ေဇာင္းကေလးတစ္ခုကိုပြတ္သပ္လိုက္ၿပီး အေမကိုၾကည့္ေနေတာ့ အေမက အင္း.. ေတာ္လိုက္တဲ့သား.. ေနာက္တိုက္တလံုး သြားၾကည့္ၾကစို႕လို႕ ေျပာၿပီး ကေလးကိုလက္ဆြဲၿပီး ထြက္သြားေတာ့တာပါပဲ... ေျပာခ်င္တာက အေနာက္ႏိုင္ငံသားေတြဟာ သူတို႕သားသမီးကို ၁၈ႏွစ္ျပည့္ရင္ အိမ္ကထြက္သြားခိုင္း တယ္ ဆိုတာ ထြက္သြားခိုင္းႏိုင္ေလာက္တဲ့ အသိပညာနဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယံုၾကည္ကိုးစားစိတ္ေတြကို သည္လိုအရြယ္ေလးကတည္းက ေမြးထည့္ေပးထားၿပီးသားျဖစ္ၿပီး လူႀကီးျဖစ္စအရြယ္မွာ ကိုယ့္အား ကိုယ္ကိုးတတ္ေအာင္ တမင္အိမ္ကထြက္ခိုင္းလိုက္တာျဖစ္လို႕ပါပဲ။ အခုလိုတစ္ႏွစ္သားေလးကို တိုက္ တစ္လံုးကို လိုက္ၾကည့္ခိုင္းသလို ကေလးကလည္း သူလမ္းေလွ်ာက္ရင္း လဲက်လို႕ ေဆာင့္မိႏိုင္တဲ့ ေနရာေလးကိုျပႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားလြန္းလို႕ သူတို႕ေနာက္ကလိုက္ၾကည့္ေတာ့ နံရံ အနားေစာင္း ေတြကို ခၽြန္္မေနေစဘဲေဇာင္းလံုးထားတဲ့၊ ေလွကားကိုလည္း ကေလးအတြက္အဆင္ေျပေအာင္ တပ္ ဆင္ထားတဲ့ ေနာက္ဆံုးအိမ္တလံုးကို သူတို႕၀ယ္လိုက္ၾကပါတယ္။ သူတို႕က သူတို႕ရဲ႕ တစ္ႏွစ္သား ကေလးကို အိမ္တစ္လံုးေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးလိုက္ၾကပါတယ္။

ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္အရြယ္သားသမီးက အိမ္တလံုးကိုစိတ္ႀကိဳက္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရၾကပါသလဲ။ ကိုယ့္အ၀တ္အစားကိုေတာင္ ကိုယ္တိုင္စိတ္ၾကိဳက္၀ယ္၀တ္ခြင့္ ရၾကသလား။ အေမအေဖခိုင္းသမွ်လုပ္ၿပီး ထားတဲ့အတိုင္းေနတဲ့ကေလးကို လူလိမ္မာလို႕ ထင္ၾကခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ေနၾကခ်ိန္မွာ သည္ကေလးဘယ္ေလာက္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အညြန္႕က်ိဳးေနမလဲဆိုတာ သိၾကရဲ႕လား။ ကိုယ့္မသိစိတ္ထဲမွာ အာဏာရွင္စိတ္၀င္ေနၿပီး သူမ်ားရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြကို ပိတ္ပင္ေနမိပါပေကာဆိုတာကို ကိုယ့္သားသမီးကိုယ္ခ်စ္လို႕ အစစအရာရာ စီစဥ္ေပးေနတာပါဆိုတဲ့ ဆင္ေျခေလးနဲ႕ ကာတတ္ၾကပါတယ္။ သားသမီးကိုခ်စ္ရာေရာက္ရဲ႕လား၊ စိတ္ေရာလူပါ ႀကီးျပင္းခြင့္ေပးရာေရာက္ရဲ႕လား လို႕ မိဘမ်ားေတြးမိၾကပါသလား။ ကေလးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေရြးခ်ယ္ခ်င္စိတ္ ပ်င္းသြားရင္း၊ မိမိရဲ႕ေရြးခ်ယ္မႈအတြက္တာ၀န္ယူရေကာင္းမွန္းသိတဲ့စိတ္ ပ်င္းသြားရင္း တျဖည္းျဖည္းအသက္ေတြႀကီးလာတဲ့ ၾကီးပ်င္းသူမ်ားကို ေမြးထုတ္သင့္သလား။ မွန္ကန္တဲ့ေရြးခ်ယ္မႈကို ျပဳလုပ္ရင္း မိမိရဲ႕ေရြးခ်ယ္မႈအတြက္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အေၾကာင္းကိစၥအရာရာကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ရင္ဆိုင္တတ္၊ ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့ ျပင္းထန္တဲ့စိတ္ထားနဲ႕ တာ၀န္ယူလိုစိတ္၊ တာ၀န္ယူလိုမႈတို႕နဲ႕အတူ ၾကီးလာတဲ့ ၾကီးျပင္းသူမ်ိဳးကို ေမြးထုတ္သင့္သလား။ မင္းတို႕ဘာသိလို႕လဲ၊ ကေလးေတြ ကေလးေနရာေနစမ္း၊ လူႀကီးေတြၾကား၀င္မရႈပ္ခ်င္စမ္းပါနဲ႕၊ စတဲ့ စတဲ့စကားေတြၾကားမွာ လူငယ္ေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယံုၾကည္စိတ္ ေပ်ာက္ဆံုးပ်က္သုဥ္း ခဲ့ၾကရပါ တယ္။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြဆံုးရံႈးခဲ့ၾကရာက အေကာင္းအဆိုးကို ေရြးခ်ယ္တတ္ျခင္း၊ ေရြးခ်ယ္ရဲျခင္းဆိုတဲ့ လူရည္လူေသြးမ်ားပါ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ၾကရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ၀မ္းပန္းတနည္းေျပာဖူး ပါတယ္။

သူ႕ရဲ႕အဘြားအသက္၇၀ေက်ာ္ေပ်ာက္လို႕သူကအိမ္ထဲမွာလုိက္ရွာပါသတဲ့။ ေနာက္အဘြားရဲ႕အေမ အသက္၉၀ေက်ာ္အေဘးရဲ႕အခန္းထဲမွာ ေႏြေန႕လည္ႀကီးျခင္ေထာင္ခ်လို႕ ျခင္ေထာင္လႈပ္ေနလို႕ ျမစ္ျဖစ္သူကသြားေခ်ာင္းပါတယ္တဲ့။ သည္ေတာ့မွ အေဘးျဖစ္သူကအဘြားကို သူ႕စကားနားမေထာင္ဘဲ (သူ႕ရဲ႕အတည္ျပဳခ်က္ကိုမေတာင္းဘဲ) သူ႕ေျမးျမစ္ေတြကို သင္တန္းတက္ခိုင္းလို႕ ျခင္ေထာင္ထဲေခၚၿပီး ေပါင္တြင္းေၾကာဆြဲလိမ္ကာ အျပစ္ေပးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသတဲ့။ သည္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းလဲ သူ႕အေျခအေနက ဥထဲမွာပဲရွိေသးပါလား၊ အေကာင္ေတာင္မျဖစ္ေသးတဲ့ အေျခအေနေလာက္ပဲ ရွိပါလားလို႕ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီး ျပန္ထြက္ခဲ့တာအသံေတာင္မထြက္ရဲခဲ့ပါဘူးတဲ့။ လက္ရွိျမန္မာျပည္က အျဖစ္မွန္ အေျခအေနတစ္ရပ္ပါ။ ျမန္မာလူငယ္တိုင္း သည္လိုအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး ၾကံဳခဲ့တယ္လို႕မဆိုလိုပါ။ လူတစ္ေယာက္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္စီျဖစ္ေပမယ့္ အမ်ားစုအေနနဲ႕ ကိုယ့္ျဖစ္ရပ္နဲ႕ကိုယ္ ျပန္လည္ႏိႈင္းယွဥ္ စဥ္းစားမိေစဖို႕သာ ရည္ရြယ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ တိုင္းတပါးမွာ ေပြလီတဲ့ကေလး မ်က္ႏွာေကာင္းရပါတယ္။ creative mind ရွိတယ္ဆိုၿပီး ေျမေတာင္ေျမွာက္ခံရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ေတာ့ "ဟဲ့ေမ်ာက္ေလာင္းေလး.. ေပြလီပါ့ေတာ္.. အၿငိမ္ကိုမေနႏိုင္ဘူး.. သည္ေန႕ေစ်းကျပန္လာမွ ထား၀ယ္ႀကိမ္နဲ႕ေတြ႕မယ္"လို႕ ခ်ီးေျမွာက္တတ္ၾက ပါတယ္။

သည္ေတာ့ သူမ်ားႏိုင္ငံက အသက္၁၈ႏွစ္အရြယ္လူတစ္ေယာက္က လူႀကီးတစ္ေယာက္လို ေရြးခ်ယ္ တတ္၊ ေရြးခ်ယ္ရဲေနၿပီး အလုပ္မ်ားကိုလုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ရင္း တိုင္းျပည္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္ထဲက အသက္ ၂၅ႏွစ္ေက်ာ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလိုလူေတြက အေဘးထံမွာ အမိန္႕ေတာင္းရင္း ခြင့္ျပဳခ်က္ယူေနရမွေတာ့ သက္တူရြယ္တူခ်င္း ဘယ္လိုလူရည္လူေသြးခ်င္းၿပိဳင္ႏိုင္ၾကပါ့မလား။ သူငယ္ခ်င္းကို ႏွိမ္တာမဟုတ္သလို ျမန္မာျပည္ထဲက လူငယ္ေတြကို ႏွိမ္တာလဲမဟုတ္ရပါ။ ကိုယ့္ျမန္မာလူငယ္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာက ရြယ္တူလူငယ္ေတြထက္ ပိုမိုထက္ျမက္ေတာ္တတ္ေနေစ ခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႕ သူတို႕ေတြႏိႈင္းယွဥ္တတ္လာေအာင္၊ ႀကိဳးစားတတ္လာေအာင္ ျမင္ဖူးတာေလးကို ျပန္ေ၀မွ်ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူကလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္သတိေပးတဲ့အေနနဲ႕ ေရးျဖစ္တာလဲ ပါတာေပါ့ေလ။ အိပ္မက္ပရိသတ္နဲ႕ ျမန္မာလူငယ္ေတြလည္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာက လူငယ္ေတြထက္ ဉာဏ္ရည္လူရည္ ေခါင္းတစ္လံုးသာသူေတြျဖစ္ၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

: KhunMyaHlaing

ေၿခရာမဲ႕ ဒဏ္ရာ

Now playing: ProgName-BUR-2007-1108-0830
via FoxyTunes ဘယ္လိုမွမလံုၿခံဳတဲ႕ဘ၀
ဘယ္အခါက၀ဠ္ေႀကြးလဲမသိ....

မေနတတ္တဲ႕အသိတရား
လူသားပီပီေနထိုင္ခ်င္တယ္။ ။
ႀကပ္တည္းက်ဥ္းေၿမာင္းစြာ
ငါတို႕အသက္ေတြကုန္ခဲ႕
ခ်ိဳ႕တဲ႕မြတ္သိပ္ၿခင္းနဲ႕
အိမ္မက္သာ ငါတို႕ကမၻာလား ေဟာဒီဖန္ခြက္ထဲမွာ ။ ။
ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္အေတြး
ဘယ္ေတာ႕မ်ားခ်ေရးခြင္႕ရမလဲ လက္ရွိဘ၀
အခ်စ္အေႀကာင္းစဥ္းစားဦးမလို႕လား
ငါ႕လက္ကို တြဲရဲမွတြဲ
ဘ၀ကိုလည္း သရဏဂုဏ္တင္ခဲ႕ေလ။

ႀကမ္းတမ္းတယ္ေၿပာမလား
ေဟာဒီေခတ္ကႀကမ္းတမ္းတဲ႕လမ္းပဲ
လြမ္းလို႕လည္း မငိုနဲ႕
ႀကြမ္းလို႕လည္း အပိုပဲမဟုတ္လား။
ရင္းနွီးေပးရမဲ႕အခ်ိန္မွာႀကီးၿပင္းတဲ႕ငါတို႕
ဒီမိုကေရစီဆိုတာ
မဆိုင္သလိုေနလို႕ေတာ႕
အလိုလိုေရာက္မလာတာေသခ်ာတယ္။
သူရမ္းလို႕ကိုယ္ႀကမ္းရင္
ၿပည္တြင္းအနိဌာရံုသာၿမင္တယ္ ။
ဓမၼနဲ႕ အဓမၼ မွန္ရာရပ္လို႕
ဒဏ္ရာမတြက္ပဲညီညြတ္စို႕ရဲ႕ေသြးခ်င္းတို႕ေရ။ ။ ။

ၿပည္တြင္းလွုပ္ရွားမွဳ

က်ေနာ္ေရးဖို႕အခ်ိန္မရွိတာနဲ႕ သတင္းၿဖန္႕ေ၀ေရးပဲ လုပ္လိုက္ပါတယ္။

Khaleej Times Online - Myanmar Internet access severely limited

Khaleej Times Online - Myanmar Internet access severely limited: "Myanmar Internet access severely limited
(AFP)

2 November 2007

YANGON - Internet connections in Myanmar have been severely limited, with online users restricted from accessing international websites for more than 24 hours, a government telecoms official said Friday.

The apparent cut came shortly before the arrival of UN envoy Ibrahim Gambari, who will be in Myanmar Saturday to again press the country’s rulers for reform after a violent crackdown on anti-government protests in late September left 13 people dead.

‘Internet users can open only local sites and local mail. For overseas sites and mail, the Internet has been down since 8:00 am Thursday,’ said an official from the state-owned telecoms provider Myanmar Teleport.

‘It happened because the gateway is down. We don’t know yet when it will be back up,’ the official told AFP without elaborating.

Myanmar dissident websites and blogs have been particularly active in the lead-up to Gambari’s visit, condemning the junta for its suppression of demonstrators and urging the international community to ramp up pressure on the regime.

‘Since the world witnessed the brutality of the military, the reputation of the junta has suffered an irreparable damage, especially at home, and also abroad,’ said a commentary posted Friday on the anti-junta website Mizzima News.

‘Even though the soldiers are still present the people of Burma do not run away to other countries ... They are outgunned for the moment but every indication is pointing to their determination to remain defiant,’ it said.

Dissident websites are also frequently the quickest means of relaying information from within the isolated country.

They were a key source of news on a march on Wednesday by Buddhist monks in central Myanmar, the first such demonstration since the September crackdown.

‘We have lost our Internet connection completely and have to rely on the fax machine to make contact with the outside world,’ said one tour company operator who did not want to be named.

Internet cafe staff also confirmed that their web connections had been drastically reduced.

‘The Internet has been down since (Thursday). We have only limited access and have to ask customers to come back again and again,’ one cafe worker said.

At the height of the unrest in September, Myanmar’s Internet connections were cut as the military regime tried to stop the flow of news and images of its suppression of mass protests.

Paris-based media rights group Reporters Without Borders at the time condemned Myanmar as a ‘paradise for censors’ and listed the country as one of the world’s most restrictive for press freedoms.

In early October following the interruption of Internet services, UN telecommunications agency chief Hamadoun Toure said in Geneva that no government had the right to cut their citizens off from the Internet.

ၿမန္မာၿပည္Internet connection(၂)ႀကိမ္ေၿမာက္ၿဖတ္္ေတာက္ၿခင္း

က်ေနာ္ မေန႕ကေရးခဲ႕တဲ႕စာအတိုင္း ေသငယ္ေဇာနဲ႕အသက္ငင္ရမ္းကားေနတဲ႕ စစ္အစိုးရဟာၿပည္တြင္းေရးအမွန္ကို ကမာၻကသိမွာေႀကာက္လွသကိုးဗ်။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ဒီေန႕မနက္မွာပဲၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ Internet connection ကို ၿဖတ္ေတာက္လိုက္ၿပန္ပါတယ္။ဒီလိုေရတိုနည္းနဲ႕ၿပႆနာကို ရွင္းလို႕ေတာ႕ဘယ္ေတာ႕ေၿပလည္မွာလဲဗ်ာ။

ဘာေတြၿဖစ္ဦးမလဲ ၿမန္မာၿပည္

ပခုကၠဴကသံဃာေတာ္ေတြကေတာ႕ တုန္လွုပ္ၿခင္း အလ်ဥ္းမရွိ ေမတၱာပို႕လမ္းေလ်ာက္ႀကြခ်ီႀကၿပန္ပါၿပီ။တရားမွ်တမွဳအတြက္ တဖန္တိုက္ပြဲ၀င္ႀကၿပန္ပါၿပီ။စစ္မွန္မွ်တတဲ႕ ဒီမိုကေရစီေရးကို ကိုယ္႕အသိစိတ္နဲ႕ကိုယ္ ခ်ီတက္ေနႀကတာမို႕လူသာေသမယ္။စိတ္ဓာတ္ေတြကေတာ႕ မယိုင္မလဲ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ေနမွာပါ။ၿမန္မာၿပည္မွာ တရားမွ်တမွဳမရွိသေရႊ႕ေတာ႕

ဒီလိုပဲ အႀကမ္းမဖက္တိုက္ပြဲေတြ ရွိေနဦးမွာပါ။

အခ်စ္နဲ႕မကင္းသည္႕လူသားနွင္႕သာမန္ထက္ပိုသည္႕ အၿဖစ္ဆိုးမ်ား၊အေရာင္မွိန္အိမ္မက္

ဒါဟာ
အေရာင္ေတြေရာေထြးေနတဲ႕စုပ္ခ်က္မပီပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပဲ။
တင္ထားတဲ႕အေရာင္ေတြကေတာ႕ ေကာင္းမြန္လိမ္႕မယ္လို႕ ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္နဲ႕ ပက္ဖ်န္းလိုက္တာပဲ။မတူညီမွုရဲ႕ အလွတရားတစ္ခုဟာ ပန္းခ်ီမို႕လားဗ်။အတိတ္ဆိုတဲ႕ ပန္းခ်ီကားဟာ ထုတ္ကုန္ေပါ႕။အခုေတာ႕ေရးလက္စ ပန္းခ်ီကို အေရာင္ေတြ တင္ေနတုန္းပဲ။ဒါဟာ က်ေနာ္ေရးခဲ႕တဲ႕ ပန္းခ်ီကားတခ်ိဳ႕ကို ခင္းက်င္းၿပသရာ ဧည္႕ခန္းတစ္ခုပါ။လူေတြမွာ အားနည္းခ်က္ကိုယ္စီနဲ႕မို႕ က်ေနာ္လည္း
အားနည္းခ်က္နဲ႕လူပါပဲ။ ဒီလိုပါပဲ...

အခ်စ္ေရ တို႕ေတြေ၀းကြာၿခားနားခဲ႕ႀကေပမဲ႕ ဘယ္ေတာ႕မွ ေသဆံုးၿခင္းမရွိ၊ေပ်ာက္ပ်ယ္ၿခင္းမရွိတာ ငါတို႕ႀကားက စကားလံုးမဲ႕သစၥာ ။အဲဒါ အေသခ်ာဆံုး ရွင္သန္ရာ အေႀကာင္းရင္းပဲေလ။ေရာက္ရာေနရာမွာ တတ္စြမ္းနိုင္သမွ် လူသားကမၻာႀကီး သာယာဖို႕ ၿဖည္႕ဆည္းရင္းအသက္ရွင္ရတဲ႕ အၿဖစ္မွာေက်နပ္တတ္ခဲ႕တာ...ငါ။ငါ႕မွာ နိမ္႕က်ၿခင္း၊ ၿမင္႕မားၿခင္းေတြ မရွိ ။ဂုဏ္ပကာသနေတြလည္း ခံစားခ်က္မရွိ ။ေနာက္ မင္းနဲ႕ နီးရၿခင္း၊ေ၀းရၿခင္းေတြဟာ ခံစားေနစရာ မဟုတ္ေတာ႕ပါဘူးကြယ္။ငါ အက်င္႕ပါေနေအာင္လြမ္းဆြတ္ခဲ႕ရပါေသာ အခ်စ္ေရ...ငါဟာ စြန္႕လြတ္ၿပီးသား လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္ခဲ႕ၿပီေလ။ထမင္းစားၿပီးၿပီလား။ဟန္ေလးနဲ႕သြားလာေနထိုင္ရေပမဲ႕ တစ္ေန႕တၿခား တက္ေနတဲ႕ ကုန္ေစ်းနွုန္းနဲ႕မို႕ဘ၀က တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ အသက္ရွဴႀကပ္လာတယ္။ပူပန္ေသာကမ်ားနဲ႕ က်ေနာ္ၿဖစ္သည္။

ခင္ဗ်ားေၿပာတတ္တယ္ေလဗ်ာ။နုတ္ခမ္းေလးတြန္႕ရံုၿပံဳးရင္း လူေတြဟာသိပ္ရီစရာေကာင္းတယ္လို႕။အခုေတာ႕ ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ားလည္းၿပန္သေရာ္ေနရၿပီေပါ႕။ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္အၿပံဳးမ်ား၊ဘာမဟုတ္ပဲခ်ဲ႕ကားမွုေတြကို ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ေနၿပီမဟုတ္လား ။တစ္ေယာက္တည္းလည္းေနတတ္ခဲ႕တာႀကာၿပီမို႕လားဗ်။ခင္ဗ်ားက ေလာကႀကီးထဲမွာ စူးစမ္းေလ႕လာဖို႕အလည္ေရာက္လာတာပါလို႕လည္း ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ားသံုးသပ္တတ္ရဲ႕။အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ပတ္၀န္းက်င္မ်ားစြာမွာ က်င္လည္ၿဖတ္သန္းခဲ႕ေပမဲ႕ အားလံုးက တစိမ္းသက္သက္၊အတၱသားေကာင္ေတြခ်ည္းလို႕ ေၿပာေကာင္းေၿပာတတ္တယ္။ေၿမေခြးကစပ်စ္သီးကိုခ်ဥ္တယ္ေၿပာသလို ၿဖစ္မွာစိုးလို႕ အရာမ်ားစြာကိုႀကိဳးစားရယူ ပိုုင္ဆိုင္ၿပီးမွ အလကားပါကြာလို႕ေၿပာတတ္တယ္။ဥပမာ -ခင္ဗ်ားယူထားတဲ႕ဘြဲ႕တို႕၊ မိန္းမတို႕စသည္ၿဖင္႕ေပါ႕ေလ။

ဟုတ္တယ္မို႕လား။မင္းဟာ အခ်ိန္ဒါးစက္ေအာက္က လွပတဲ႕ပန္းေလးတပြင္႕ပဲေလ။ဘယ္သူကဲ႕ရဲ႕တာကိုမွ ဂရုမစိုက္တဲ႕ ရဲရင္႕နွင္းဆီေလးေပါ႕။လေရာင္ဟာ မင္းအလွမွာ ရူးသြပ္ယိုင္ထိုးလို႕ ကႀကိဳးေၿပာင္းတဲ႕အခ်ိန္ ငါရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။အိမ္ၿပန္ၿပီ။ဆက္သာ က ပါမေရႊေခ်ာ ။မင္းသမီးၿဖစ္မွေတာ႕ ကႀကိဳးေတြမွာ မေမာပါနဲ႕ေတာ႕ေလ။ကာရန္လွလွ စကားလံုးႀကြႀကြ ကဗ်ာေတြလည္း ေရးၿဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ႀကာၿပီပဲေလ...။ေရေသအိုင္ဟာ ညစ္ႏြမ္းၿပီးေႀကာက္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ကိုမြန္းေအာင္ရဲ႕ သီခ်င္းေခြေတြ ဘယ္မွာလဲ။သိမ္းမထားပါနဲ႕ေနာက္လူၿမည္းလည္းခ်ိဳမွာပါ။မၿဖစ္နိုင္တာ ဘာမွမရွိဘူး။ဘာလုပ္မလဲ။မနက္ၿဖန္ေတြကိုေစာင္႕လာခဲ႕တဲ႕ ခင္ဗ်ား အသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ။လူဟာ မလြတ္ေၿမာက္ေပမဲ႕ လြတ္ေၿမာက္ဖို႕ စိတ္လိုတယ္။တခါတရံလည္း ေလာကႀကီးမွာ တစ္ခုကို လိုခ်င္တာနဲ႕ အရင္းအနွီးအမ်ားႀကီးေပးၿပီးမွ လြဲေခ်ာ္တတ္ေသးသလား ?????က်ေနာ္မသိပါ။က်ေနာ္သည္ ေသးမႊားလွေသာ အစက္အေၿပာက္ေလးၿဖစ္သည္။ ။မနက္ၿဖန္ အားလပ္မည္မဟုတ္ပါ။ ။ ။