၂၀၁၀ ရိုးရာအက ႏွင္႕ တရားအားထုတ္ျခင္း

က မယ္ က မယ္ လာ

မင္းလည္း အလုပ္ မရွိ....ငါလည္း အလုပ္မရွိ....မိုးလင္းထိ က မယ္ 

ဟားဟားဟား HAPPY NEW YEAR တဲ႕ ေဟ႔ေကာင္ မင္းသိလား...
ဘာတစ္ခုမွ အေပး မရွိပဲ လည္ျမိဳနင္းျပီး မတရားလိုခ်င္ေနတဲ႕ေကာင္ေတြအေၾကာင္း... 
Smart...Smart....Smart... ဘာ စမတ္ေနခ်င္တာလဲ သြား ေၿပးတက္ ေနာက္ကားက ဘယ္ေတာ႕မွ လာမွန္း မသိဘူး...။တိုး တိုး ...ေဘးကပ္ေနေလကြာ... စပယ္ယာ အေငါက္ခံခ်င္လို႕လား ။မြန္းတယ္ မြန္းတယ္ ေခၽြးေစာ္ ဂ်ီးေစာ္ လူေစာ္.....နံတယ္ နံတယ္.....။အ...အ......အု အု......ဟူးးးးးးးးးးး

လက္နဲ႕ကိုင္ၾကည္႕ရင္ ပဲ႔ က်မဲ႔ 
ခုန္စြခုန္စြလိုင္းကားအသစ္စက္စက္ေပၚxxx

တြံေတးစိုးေအာင္ဖြင္႕ျပီး ခရီးသည္ေတြကိုေဖ်ာ္ေျဖ....

ငါတို႕ေသရေတာ႔မလို အေျခအေနက ေန႔လား..ညလား.????

သူေတာင္းစား အၾကီးစားေတြ မေန႔ညကပဲ စ က ၾကတယ္

စတင္ၾကတယ္ ၂၀၁၀အခြန္အခ New Version ဆပ္ေၾကးေတြေလ ။ဟိုတယ္ မိုတယ္ စားေသာက္ဆိုင္ ကုန္စံုဆိုင္ ..ဆိုင္..ဆိုင္...ဆိုင္.. ျမင္ျမင္သမွ် အကုန္ေတာင္းမယ္...

အဲဒီေတာ႔...မ်ားမၾကာမီ...အကုန္ေစ်းတယ္မယ္..

တိုးတက္ျမင္႔မားေနၾကတယ္ အေရာက္လွမ္းလာခဲ႕မဲ႕၂၀၁၀ Phone Bill ေတြ...

အလုပ္လက္မဲ႔ေတြ.... ငတ္ျပတ္သူေတြ...မေလာက္ငွသူေတြ...

ညငွက္ကေလးေတြ ေပါလာတယ္...

ေန႔ခင္းဖက္လည္း မရွက္ေတာ႕ဘူး...ငွက္ေတြ မေၾကာက္မရြံ႕ အစာရွာၾကတယ္ ...

၂၀၁၀ မွာ................ပ်က္စီးျခင္းေတြ အလုပ္ျဖစ္ေနတယ္.....အတိုးနွုံး ၁၀၀ ကို ၃၀ ဆိုလည္း အလုပ္ၿဖစ္တယ္......။ ေနာင္ျဖစ္မွ ေနာင္ရွင္း ဆိုလား Rapper J-Me လိုပဲ အားလံုးက ေဂၚတယ္ဂြမ္းတယ္..

စိတ္က်ေရာဂါေတြ ေရာင္းေကာင္းတယ္...ေနာက္....အေပါင္ဆိုင္ေတြ အလုပ္ေကာင္းတယ္.....

ဝင္ေငြေတြရတဲ႕လမ္းေၾကာင္းေတြ မူမမွန္ေတာ႕လည္း ဘီယာဆိုင္ေတြမွာ သူရွင္းလိုက္ ကိုယ္ရွင္းလိုက္...စကၠဴေတြေလထဲ ဖန္ခြက္ေတြထဲ..ဟိုတယ္ေတြထဲ...KTV မီးေရာင္ေတြထဲ...ေဆာင္းရာသီ သစ္ပင္ထက္ကရြက္ေၾကြမ်ားလို တဖြဲဖြဲ တဝဲဝဲ....။ျမန္မာေငြေတြ ေတာ္ေတာ္မာ သြားျပီတဲ႕ ။ မွန္ပါသည္ ။ အထူးသျဖင္႕ ၅၀ တန္ ၁၀၀ တန္ ၂၀၀ တန္ ေတြေပါ႕ ။ေခါက္လို႕ေတာင္ အဆင္မေျပေတာ႕ေအာင္ မာသြားပါသည္ ။ ေခ်း နွင္႕ေခၽြးမ်ားစြာ အထပ္ထပ္ ကပ္ျငိ မဲတူး ေနေသာေငြစကၠဴ အစုပ္အျပဲမ်ားကို တိပ္နွင္႕ အထပ္ထပ္ ကပ္လိုက္ေသာအခါ ျမန္မာေငြမ်ား ေတာ္ေတာ္ မာသြားပါသည္ ။

လူငယ္ေတြေလထဲ...မိန္းကေလးေတြ ေလထဲ အသက္ၾကီးလာသူေတြ ေလထဲ...လူတိုင္းရဲ႕အိမ္မက္ေတြ ေလထဲ..........................။လူတိုင္းရဲ႕ အနာဂတ္ေတြ ေလထဲ....ဂုဏ္ျဒပ္ေတြ ေလထဲ...သိကၡာတရားေတြ ေလထဲ...........ေရာင္စံုေဘာ္လံုးေတြ လို အေရာင္အေသြးစံု အရြယ္အစားစံု ပံုစံမ်ိဳးစံု.....ရိရြဲလိမ္တြန္ေနၾကေလ၏။ ဘယ္နတ္မင္းမွ မကယ္နိုင္ဘူး ။၂၀၁၀ မွာနတ္မင္း အားလံုး ဂုန္နီအိတ္ပဲျခံဳေနၾကရျပီ ။ ဒါ ၂၀၁၀ ရဲ႕ႏွစ္သစ္မဂၤလာဖက္ရွင္ပဲ လို႔ ကိုၾကီးေက်ာ္ဆိုတဲ႕ နတ္မင္းကရင္ဖြင္႕တယ္ ။ တရားအားထုတ္တဲ႕ လူမင္းၾကီးေတြေတာ႔ ခ်မ္းသာရာရၾကေလရဲ႕ ။

လိုင္းကား သမားေတြလည္း ကားစီးသူ နဲ လာလို႕ျငီးတြားတယ္ ။Mobile Phone ကိုင္သူေတြနဲ႕ လိုင္း Phone ကိုင္သူေတြ လည္း ဆက္သြယ္ေရး စနစ္ ဘာတစ္ခုမွ တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာျခင္း မရွိပါပဲ ဖံုးဆက္သြယ္နႈန္း တစ္မိနစ္ ၅၀ ေတာင္းတယ္ ဆိုေတာ႕ ခ်ဳပ္ကုန္ၾကျပီ ။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ.....

လမ္းေဘးဝဲယာတစ္ဝိုက္မွာ ဝဲပ်ံေနတဲ႕ မီးခိုးမႈိင္းနဲ႕ေညွာ္နံ႔ေပါင္းစံု.............. ပုပ္အဲ႔ရနံ႔ေပါင္းစံု သင္းပ်ံ႕......အမႈိက္သရိုက္ေပါင္းစံု.....ရုတ္ရုတ္သဲသဲစည္ကား...။ အခုဆို လမ္းေဘးတိုက္ေျခရင္းေတြမွာ ေခြေခြေလးစက္ေတာ္ေခၚေနတဲ႕ လူငယ္လူရြယ္တခ်ိဳ႕ကို စိတ္မေကာင္းစြာ ျမင္ေတြ႕လာရပါျပီ ။

......ျမိဳ႕လယ္ေကာင္ လမ္းပ်က္ေတြရဲ႕ လမ္းထိပ္တိ္ုင္းလိုလိုမွာေတာ႔ ေစတနာရွင္အဖြဲ႔အစည္းၾကီးက ဦးေဆာင္ျပဳလုပ္တဲ႔ ျပည္သူအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္လာတာ ေတြ႔ရေပမေပါ႕ေလ..အစိမ္းေရာင္ဆိုင္းဘုတ္ၾကီးေတြမွ "ဟီး"လို႕...ျပဴးေနေအာင္ေရးထားတာေလ...ဘာမ်ားမွတ္လဲ ??? အခမဲ႔ အဂၤေတလမ္းခင္းေပးေနတာ ...ေစတနာေတြ ေစတနာေတြ...ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ေတြလို လိုုင္စင္စြဲထားသလားမွတ္ရတယ္။လမ္းမျပင္မီ (၁)လေလာက္က ခ်ိတ္ထားတယ္ ။ျပီးေတာ႔ လမ္းမခင္းေသးဘူး ေက်ာက္ခဲေတြ သဲေတြပံုျပီး For Show ျပထားတယ္ ။လမ္းခင္းျခင္း အလုပ္ကို မစေသးပါဘူး ။ျပထားတယ္ ။ " က်ဳပ္တို႕ အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္ ..ခင္ဗ်ားတို႕ ျမင္တယ္မဟုတ္လား ။အဲဒီမွာ ၾကည္႕" လို႕ လက္ဆြဲေခၚျပီး မျပရံုေလးပါပဲ ။ကားပိုင္ရွင္တိုင္းအတြက္ ေသြးတိုးေစတဲ႔ ေစတနာေတြေပါ႕။လာပါေတာ႕မယ္ တနိုင္ငံလံုး လမ္းပ်က္မွန္သမွ် လမ္းသစ္မွန္သမွ် အားလံုး တာဝန္ယူေပးမဲ႕ ကယ္တင္ရွင္ၾကီးရဲ႕ အစီအစဥ္ေတြ မၾကာခင္စတင္မွာပါ ။ ျပည္သူေတြအတြက္ အသစ္ အသစ္ေသာ ကားမ်ဳိးစံုကို တင္ပို႔ထုတ္လုပ္ေပးဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါ႔အျပင္ အဂၤေတလမ္းေတြေပၚမွာ ေမာင္းနွင္ရလို႕ အေျပးအလႊား ပါးလ်သြားတဲ႕ တာယာမ်ားကိုလည္း တစ္နိုင္ငံတည္း ကုိယ္စားလွယ္ စနစ္နဲ႔ အစစ အရာရာ တာဝန္ယူေရာင္းခ်ေျဖရွင္းသြားမွာပါတဲ႕ဗ်ာ ။ကဲ ဒို႔ဗမာ ျပည္ၾကီး ဘာမ်ားအပူအပင္ေတြရွိစရာလိုသလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က မ်က္စိသူငယ္ နားသူငယ္မို႕ ဆုေတာင္းတဲ႕ အလုပ္ကို မၾကိဳက္ေသာ္လည္း ဤအလုပ္သာ လုပ္ေပးနိုင္သည္ ၿဖစ္ပါ၍.........ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ျပည္သူျပည္သား အေပါင္း........ကာယသုခ စိတၱ သုခ နွစ္ျဖာေသာ သုခတို႕နွင္႕ ျပည္႕စံုၾကပါေစဗ်ာ ။ 

ေႏြလိႈင္ႆုန္း

၂၊ ၁ ၊ ၂၀၁၀

သိမ္ေၿမာင္းေသာ ပေယာဂမ်ား

ငါ႕ ကမာၻ လမသာေတာ႔တာ ၾကာခဲ႕ျပီပဲ

ဘာေၾကာင္႕မ်ားလိွဳင္းထာန္ရပါလိမ္႕ကြယ္...

အမည္နာမမွတ္ဥာဏ္ အင္မတန္အားနည္းသူ...ငါ

ငါ႕ အႀကားအာရံုကတဆင္႕ ..ငါ႕ေသြးေတြ

ေဆာင္႕ႀကီးေအာင္႕ႀကီးတိုး၀င္

ျပိဳလဲၿပီးသား အိမ္...

ငါ႔ေၿမ..ခေရေတြလည္း မေၾကြတာၾကာခဲ႕ေပါ႕..။

ေတာင္တန္းၿမဴခိုးလည္း ငိုဖို႕ကိုပဲ ပင္ပန္းလြန္းခဲ႕

အဲဒီညတစ္ညလံုး ငါ႔အျမင္အာရံု အကုန္ကန္းတယ္

တကယ္ေတာ႔ ဒီပြဲေလ..

ေဟာဒီပြဲေပါ႕****

နွစ္ဖက္စလံုး အနိုင္မပါ..အရံွုးသက္သက္ သိမ္းခဲ႕တဲ႕ပြဲ

အေဟာင္းေတြနဲ႕အတူ အေကာင္းအတိုင္း ..

ဘာတစ္ခုမွ မက်န္လည္း

အခုေတာ႕ ဘယ္႕ႏွယ္႔လဲလုိ႕ နာနာက်ည္းက်ည္း မေမးရက္..

မေသသေရႊ႕ေလွ်ာက္မဲ႕လမ္း

၀ဋ္ေက်တမ္းေက် မခ်ိမဆန္႕ေဝဒနာေတြ 

 ေက်ပါေစလို႕ ဆုမေတာင္းေတာ႕ပါဘူး...။

ငါ ယံုၾကည္တဲ႕ဘဝက သဲထဲေရသြန္

ေရဆိုးေလာက္မွ တန္ဖိုးမရတဲ႕ နွလံုးေသြး

အဲဒါပဲ ငါ႕ရဲ႕ အဓိက တြန္းအား တစ္ရပ္ 

အဲဒါပဲ ငါရဲ႕ နာက်ည္းဖြယ္ရာ ဘ၀ရွင္သန္မႈ

.......\....၊....*...+..=...\...

အဲဒီလိုနဲ႕...

ငါမ်က္လံုးေတြ ဖြင္႕တဲ႕ မနက္ဆိုတာ

အေရာင္ေတြ ရင္႕ေရာ္အိပဲ႕ေနၿပီ

အၿမင္အာရံုေရွ႕ လူေတြ...

ငါ႕ေျမက ငါ႕လူေတြေလ...

ပ်ားပမ္းခက္လူးလြန္႕လႈပ္ရွားေနၾက..ေယာင္ေယာင္ေလး

ေယာင္ေယာင္ေလး ဆိုေတာ႔လည္း

ငါႏုတ္ဖ်ားက စားမဲ႕နံျပားက ျမိဳမက်

ေတာင္တန္းျမဴခိုးေတြလည္း ငိုဖို႔ေတာင္ ပင္ပန္းခဲ႕နုတ္ဆိတ္အိပ္ခ်ိန္တန္ၿပီလား

ဘဝဒဏ္ကဗ်ာဆိုတာ စကားလံုးေတြထက္ပိုေလေတာ႕..

ဟင္းစားရရင္ အိမ္ျပန္မယ္လို႔ မေရာင္႕ရဲႀကေတာ႔ဘူးေလ ။

ဝမ္းနည္းပါတယ္...။   ။ 

 ေႏြလိွုင္ႆုန္း

၁၈၊၁၂၊၂၀၀၉

သေရာ္စာဆရာအီၾကာေကြး တစ္ဘ၀စာ ျငိ္မ္းေအးေလၿပီ

ေဩာ္....သူတို႕ေတြကေတာ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရလို႕ ဒုကၡေၿမကေန ၀ဋ္ေၾကြးေက်လို႕ လြတ္ေျမာက္သြားေခ်ျပီ။ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ ထြက္ခြာသြားၾက....ကဲ...လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ အသင္႕ျဖစ္ေလျပီလား မသိ...။ေက်ာခိုင္းသြားသူေတြကေတာ႕ ျပန္လွည္႕ၾကည္႕နိုင္မွာ မဟုတ္ေပဘူး။ ဒုကၡက ၾကီးေတာ႕ လူေတြက ကိုယ္႕ဒဏ္ရာကိုယ္ သက္သာရာ ရွာေနၾကေတာ႕တာပါပဲေလ။ အခု တစ္ေယာက္ေသျပန္ျပီ။ က်ဳပ္တို႕ေတြ သိတဲ႕ ရီေမာဖြယ္ရာေတြ ခူးခပ္ေကၽြးတဲ႕ လူၾကီးေလ..၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ ဓႏုျဖဴၿမိဳ႕ မင္းပိုင္ရပ္၌ ေမြးဖြားသည္။ အဖ ဦးေမာင္ႏွစ္၊ အမိ ေဒၚၫႊန္႕ေမတုိ႕၏ တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္သည္။ အမည္ရင္းမွာ ကိုေက်ာ္ထြန္း ျဖစ္၍ မူလ ကေလာင္အမည္ (ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလတြင္ စာ စေရး၍ ယေန႕ အထိ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေရးသာရာ စာေရးသက္ အႏွစ္ ငါးဆယ္ ရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တြင္ ‘အီၾကာေကြး’ ကေလာင္ အမည္ကို ထပ္ပြားသည္။
ေမြးသကၠရာဇ္ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ အမည္ရင္း ေက်ာ္ထြန္း မိဘအမည္ ဦးေမာင္ႏွစ္ + ေဒၚၫႊန္႔ေမ ႏိုင္ငံ ျမန္မာ ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ ဗုဒၶဘာသာ ေမြးဖြားရာေဒသ ဓႏုျဖဴၿမိဳ႕ မင္းပိုင္ရပ္ တြင္ေနထိုင္ခဲ႕သည္။
ဓႏုျဖဴ အစိုးရ အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ တကၠသိုလ္ ဝင္တန္း အထိ ပညာ သင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၉၅၃ - ၁၉၅၄ ခုႏွစ္တြင္ စာေပ ဝါသနာရွင္မ်ား အသင္း (ဓႏုျဖဴ) ၏ စာေပ တာဝန္မွဴးႏွင့္ စာၾကည့္တုိက္မွဴး တာဝန္ယူ၍ မုန္တိုင္း စာေစာင္ အမွတ္ (၁)ႏွင့္ အမွတ္ (၂) တို႕ကို ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႕ လူငယ္ အဖြဲ႕ (ဓႏုျဖဴ) တြင္ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႕ လူငယ္ အဖြဲ႕ (ဓႏုျဖဴ) တြင္ ဥကၠ႒ႏွင့္ ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္ (ဓႏုျဖဴ) တြင္ အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္မွ စာေရး ဆရာႀကီးမ်ားအား ဖိတ္ၾကား၍ စာဆုိေတာ္ေန႕ စာေပ ေဟာေျပာပြဲကို စတင္ က်င္းပ ေပးခဲ့သည္။ ဓႏုျဖဴတြင္ စာေပ ေဟာေျပာပြဲကို မ်ိဳးေစ့ ခ်ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
၁၉၆၉ ခုႏွစ္တြင္ ေတာင္ဥကၠလာ ကဗ်ာ့ ကလာပ္စည္း၏ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တာဝန္ယူ၍ ပစၥကၡ ကဗ်ာမ်ားႏွင့္ ပဲ့တင္သံ ကဗ်ာမ်ား စုေပါင္း ကဗ်ာစာအုပ္ ႏွစ္အုပ္ ထုတ္ခဲ့သည္။ အီၾကာေကြး အမည္ျဖင့္ ေရးခဲ့ေသာ (ေနာင္တခါ ေမးရင္ ေျဖလုိက္မယ္) ဝတၴဳတိုကို ႐ုရွဘာသာသို႕ ျပန္ဆုိျခင္း ခံခဲ့ရသည္။

(ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း အမည္ျဖင့္ ကဗ်ာ ၁၂ဝဝ ေက်ာ္၊ ဝတၴဳတို ၈ဝ ေက်ာ္၊ မဂၢဇင္း ဝတၴဳရွည္ ၃ ပုဒ္ႏွင့္ ပီမိုးနင္း၏ ဝတၴဳတို အတတ္ပညာ စာေပက်မ္း (၁) က်မ္းကို ျပဳစုခဲ့သည္။ လက္သင္စ ကဗ်ာရွင္မ်ား အတြက္ လမ္းၫႊန္ နည္းျပ မဂၢဇင္းတြင္ ‘ကဗ်ာ့ ပြဲခင္းသာ’ က႑ကို ႏွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္ေက်ာ္ လစဥ္မပ်က္ တာဝန္ယူ ေရးသားခဲ့သည္။ ယခုအခါ ေသာၾကာ စာေစာင္ေတြင္ ‘ကဗ်ာ့ ပြဲခင္းသာ’ က႑ကို ဆက္လက္ ေရးသားခဲ့ရာ သံုးႏွစ္ သက္တမ္း ရွိခဲ့ၿပီး ျဖစ္၏။ (ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း အမည္ျဖင့္ ေရးသားခဲ့ေသာ ခြပ္လိုက္ၾကစို႔သူငယ္ခ်င္း က႑အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ လက္ရွိေရးသားေနေသာ သက္ရွိထင္ရွားေရးေဖၚမ်ား စေသာေဆာင္းပါးမ်ားျဖင့္ ဘ၀တူစာေပေလာကသား အခ်ဳိ႕အေၾကာင္းတစ္ေစ့တစ္ေစာင္းပံုေဖၚခဲ့သည္။ ဓန / ျမန္မာ့ဓန မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ရယ္စရာေတြးစရာ အျဖစ္ ၀တၱဳဆိုရမည့္စာမ်ား ပင္တိုင္ေရးသားခဲ့သည္။
အီၾကာေကြး အမည္ျဖင့္ လံုးခ်င္း အုပ္ ၂ဝ ေရးသားခဲ့ၿပီး၍ ေသာၾကာ စာေစာင္တြင္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာဝန္ယူ ေဆာင္႐ြက္လ်က္ ရွိသည္။

စာစတင္ေရးသားလာစဥ္မွစ၍စာေပလုပ္ငန္းမ်ားတြင္သာအေျခခ်လုပ္ကိုင္ၿပီး လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲကပင္ စာေရးျခင္းသက္သက္ျဖင့္ဘ၀ရပ္တည္ခဲ့သည္။ အိမ္ေထာင္မျပဳ လူပ်ဳိႀကီးဘ၀ျဖင့္သာေနထိုင္ၿပီး ေတာင္ဥကၠလာပ ရွိေနအိမ္ႏွင့္ၿခံ၀င္းကို ႀကိဳတင္လွဴဒါန္းထားၿပီးျဖစ္သည္။
ဒီဇင္ဘာ ၁၅ ရက္ေန႔၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္သည္။
စာေရး ဆရာ အီၾကာေကြး ေခၚ (ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း၏ အတၴဳပၸတၲိ အက်ဥ္း (နတ္႐ူးတို႕ ေၾကာင္ႏိုင္ေပ စာအုပ္မွ)

ေလလြင္႕ၿခင္းျငီးညဴသံ

တစ္ခါက ညေတြေလ...

အလင္းအေမွာင္ ေတြ မေၿပာင္းလဲေပမဲ႕

နဂိုအတုိင္း ျပန္မျဖစ္ေတာ႕တာ ေသခ်ာတယ္..။

ငါေလ...

ရွက္တတ္ခဲ႕လို႕ မရွက္တဲ႕သူပါ

ေရးခဲ႕ဖူးတဲ႕ ငါ႕ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကို မေမ႕ေသးတဲ႕

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က

ငါသည္...ကဗ်ာ ဆရာ ျဖစ္ေလ၏။

စာေၾကာင္းေရ တစ္ေၾကာင္းမက်န္ မွင္မ်ားျပည္႕နွက္ခဲ႕သည္႕

စာမ်က္နွာ ၅ နွစ္တာ ကာလ...

ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က

ငါသည္....

နားလည္ရခက္ေသာ စကားေျပေရးသူ သာ။

ဦးေခါင္းခြံလွန္ထားသည္႕

အကန္႕ပ်က္မွတ္ဥာဏ္မ်ား..x.x..

ဘဝ အပို္င္းအျပတ္မ်ား၏ ရာဇဝင္ခင္းက်င္းပြဲက

ငါသည္ ....

ေမာ္ဒန္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္

သတိသာထားေပေရာ႔ ကေလးေရ...

ငါတို႕ ဒီထက္ ပိုေၿပာခြင္႕မရဘူးကြ..

စၾကာဝဠာ လြတ္လပ္ၿခင္းရဲ႕ ...

ဆိုးက်ိဳးသက္သက္သာ က်ဲပက္စိုက္ပ်ိဳး...

အကုသိုလ္ အက်ိဳးတစ္ရားေတြ ...

ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ၾကလိမ္႕မယ္... ကေလး..။  

ျပီးေတာ႕ ...

လိပ္ျပာ ဖမ္းတမ္း ကစားၾကလိမ္႔မယ္....

ျပီးေတာ႕ ....

အေတာင္ပံေပါင္းမ်ားစြာကို လွီးဖဲ႕သိမ္းပိုက္လိမ္႕မယ္...

ျပီးေတာ႕ ......လား

ျပီးေတာ႕..ျပီးသြားပါလိမ္႕မယ္...။

ကေလးေရ... တခါတရံ..

ဘဝဆိုတာ 

ဒဏ္ရာနဲ႕ေရးတဲ႕ ေတးတစ္ပုဒ္ေလာက္ပါပဲ...။xxxxx။

ေႏြလိွုင္ႆုန္း

၁၄-၁၂-၂၀၀၉

ေႏြလမ္း

ေခတ္ေပၚနံက္စာ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းတစ္ပြဲနဲ႕

အေႀကြေစာတဲ႕ မနက္ခင္းတစ္ခု

ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လမ္းမေပၚ...မွာ

ပစၥလက္ခက္ ဒဏ္ရာေတြနဲဲ႕ ေဟာဒီညေတြက

ေမွာင္သထက္သာ နက္ေနဆဲေလ...။
လက္သည္းႀကားထဲဝွက္ထားတာ ေႀကးေညွာ္ေတြပါ

ထိန္းမနိုင္သိမ္းမရ ၿပိဳလဲမွုေတြႀကား

လရိပ္ခိုလို႕ ေအးၿမလိုေပမဲ႕...

ကို္ယ္႕ကိုယ္ကို တန္ဖိုးေတြ နင္းေခ်ေနမိခဲ႕

အိမ္႔မက္ခြင္႕မရွိေအာင္ အေတြးေတြ ထိုးေထာင္ၿဖဴေဖြး..

အလင္းခ်ဴိ႕ ပင္ပ်ိဳေတြထက္ 

ခ်ိနဲ႕တဲ႕ အေတာင္ပံေတြေလ...။...

ေကာင္မေလးေရ..

မင္းဆရာ တစ္ခါက ေၿပာဖူးတဲ႕စကားလိုေပါ႕

သစ္တစ္ပင္ေကာင္း ငွက္တစ္ေသာင္းနားမွာထက္

ငွက္တစ္ေကာင္က... 

အပင္တစ္ေသာင္းၿဖစ္ရမယ္ဆိုတာေလ

ပစၥဳပၸန္ကို လက္ခံရင္း 

ငွက္တစ္ေကာင္ ဖန္ဆင္းမယ္။   ။

သီခ်င္းမ်ားနွင္႕ က်ေနာ္႕ ႏွလံုးေသ

ဘ၀နဲ႕မကြာတဲ႕၀ဋ္ေႀကြးေလ

လူေတြ ရဲ႕ လိုအင္ ငါ႕လိုအင္

ဆႏၵေတြေနာက္ ေလလြင္႕ရင္းေမ်ာ

ေမ်ာ....ေမ်ာ...ေမ်ာ ေနဆဲ

ေလာကႀကီးကိုက...

မထင္မွတ္တာေတြ ၿဖစ္တတ္တဲ႕ေနရာေလ

နွလံုးေသနဲ႕ ရွင္ေနမဲ႕ေကာင္လို႕  

တမ္းတေမွ်ာ္လင္႕ၿခင္းကင္းမဲ႕စြာ...

ခႏၶာကိုယ္ထဲ စီး၀င္ဆဲ  အိမ္မက္ဆိုးမ်ားနဲ႕
မင္းတို႕ထင္မထားတဲ႕ ၿဖစ္ပ်က္ကင္းခ်စ္ၿခင္းရွိတယ္

မင္းတို႕ ရူးသြပ္တဲ႕လူတစ္ေယာက္အၿဖစ္ ၿမင္ေတြ႕ဖို႕

ငါ႕နွလံုးေသက ရူးသြပ္ ပ်က္စီးခဲ႕ရၿပီးသားေလ

မင္းတို႕ၿမင္တာ မမွားဘူးေလ 
ငါ႕စာမ်က္နွာ ၁၉ ကေန

ဘ၀ကိုထုေခ်ခြဲဖ်က္ၿပီးေနာက္ သစၥာရွိစရာမဲ႕သူ
မင္းတို႕လိုပဲ လိုခ်င္တဲ႕ အခ်စ္ မရပဲ လြမ္းေနရသူ
ဖေအတူ မေအတူထဳက အခ်စ္ကိုေတြ႕ၿပီလား
ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က်ဆံုးခ်ိန္ေတြ ၿဖတ္သန္းခဲ႕ၿပီးမွ
ခႏၶာကိုယ္ထဲ လွုပ္ရွားလို႕မရေအာင္ တုပ္ေနွာင္တဲ႕ အေဆြးသီခ်င္းေတြနဲ႕
ဘ၀ကို မွ်င္းသတ္လို႕ ရပ္မေနပါရေစနဲ႕
အမွားေတြနဲ႕ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္..ဘ၀ခါးထဲမွာ ငါ HipHopနဲ႕ ကမယ္

ေႏြလိွဳင္ႆုန္း

၁၇.၈.၂၀၀၉

ေလာကဓံ ၂ ပါး

ခပ္ပါးပါးေလးပါပဲ
အနည္မထိုင္ေသးတဲ႕ တည္ၿငိမ္မွုနဲ႕
တခါတရံ လဲွက်တတ္သလို..
တခါတေလလည္း ရုန္းထခဲ႕ပါတယ္ ။
ငါဆိုတာေတာ႕ ....ငါ ပဲေလ...
ခပ္ဖ်င္းဖ်င္းညံ႕ညံ႕ ဆိုလည္း...ဒါ..
ငါပဲ ။ .... တာဝန္ယူရဲပါတယ္..
ရင္ဆိုင္ရဲပါတယ္ ။ ...
ေလဟုန္စီးခြင္႕ရတုန္းေတာ႕
အာကာသထိ အိမ္မက္မက္ခြင္႕ေပးပါ...။...
ေကာင္းကင္မွာ လြင္႕ေမ်ာေနခ်ိန္ေတာ႕ 
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းနဲ႕လြတ္ကင္းသလို ၿမင္တာေပါ႕ ..။..
တစ္ခုေတာ႕ ရွိတယ္ ။
လူ ရဲ႕ ၿဖစ္တည္ခြင္႕ဟာ 
အသက္ရွင္ေနသမွ် ကန္႕သတ္ခ်က္မဲ႕တည္ေနတယ္ေလ..။   ။
ေႏြလွိဳင္ႆုန္း
၄ရက္၊ဩဂုတ္၊၂၀၀၉

မိုးသက္ေလၿပင္း

ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး။...ကမာၻႀကီးရဲ႕ ေအာ္သံေတြနဲ႕
လူေတြရဲ႕ အတၱနဲ႕ တုပၿပိဳင္ဆိုင္မွုေတြ
မင္းနားလည္နိုင္တဲ႕ ဘာသာစကားပါပဲ
ဒါေပမဲ႔....မင္းနားလည္ဖို႕ ခက္မွာပါ
အားလံုးက နားနဲ႔မဆန္႔တဲ႔ အဆန္းေတြခ်ည္းပဲ
တြန္းတိုက္ရုန္းကန္ အသက္ေမြးၿခင္း..
....ၿငီးေငြ႕စိတ္ပ်က္ဖြယ္ အေႀကာင္းမ်ား..
ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အားကိုးခ်င္တဲ႕သူေတြ နည္းပါးလာသမွ်
အေပၚယံေကာင္ေတြ အေနေခ်ာင္ဦးမွာပါ
မရွက္တမ္း ေတြးတတ္ဖို႕ေတာ႕ မႀကိဳးစားေလနဲ႕
ကိုယ္႕ကိုယ္ကို သတ္ေသတာက
ဘုရားေဟာ အဖန္ ငါးရာငါးကမၻာတဲ႕
ေငြဆိုတာက မင္းသိသလို
ဘုရားမွ မဟုတ္တာပဲ
လူေတြ သည္းေၿခႀကိဳက္လို႕ ေၿပာတဲ႕ဦးေလးကို
ပါးစပ္ၿဖတ္ရိုက္ခဲ႕တဲ႕ေကာင္ေလ
စကၠဴကို ဘုရားလို ကိုးကြယ္တဲ႕သတၱဝါေတြ တယ္မ်ားသကိုး....
အဲဒါေႀကာင္႕ .......
အစစ ၿခားနားလြန္းတဲ႕ ငါ႕ကို
အေတြးထဲက ထုတ္လိုက္ပါေလ
အင္း...တေမွ်ာေမွ်ာ တလြင္႕လြင္႕နဲ႕ပါပဲ
ဒီေန႔က မေန႕...ဘာလဲ....မေန႕က ဒီေန႔
ဘာမ်ားကြာၿခားလဲ ရုန္းေလနစ္ေလနဲ႕
လူ ၂ မ်ိဳးပဲက်န္ခဲ႕တယ္...။
ေတာ္ေတာ္ႀကမ္းႀကမ္း ထုရိုက္ထားတဲ႕ပန္းပုမ်ိဳး
ကိုယ္႕အသက္ကိုယ္ မလုနိုင္ရင္လည္း ..။...
လွည္႔ႀကည္႕နိုင္သူ ရွိမယ္ မထင္ေလနဲ႕.....
ဒီေန႕နဲ႕မေန႕ေလ
ဒီေန႕နဲ႕ မေန႕ေပါ႕ မတူဘူးလားဗ်ာ
ခင္ဗ်ား အဲဒါေတြ မသိလည္း စဥ္းစားလို႕ရပါတယ္
မတူေပဘူးလားဗ်ာ..........။ ။

၃ မိနစ္ ကဗ်ာ

ငါေနတဲ႕ၿမိဳ႕ေလ.............
အက္ေႀကာင္းေတြထၿပီး ဘယ္ေန႔ၿပိဳက်မယ္ မသိတာ
ငါၿမင္တဲ႔ အသိအာရံုေတြေလ
ဒီညသာၿပီးမယ္ ေၿပာဆံုးဖို႔ မၿမင္တဲ႕ပံုၿပင္
ေဆြးေဆြးေၿမ႕ေၿမ႕နဲ႔ ေႏွးေကြးစြာ ေနာက္ဆုတ္ေနတယ္
မ်က္၀န္းေတြ ႀကည္႕လိုက္တိုင္း
ေ၀သီမွုန္၀ါးတဲ႕ ေန႕စဥ္ အသက္ရွင္ၿခင္းသက္သက္
ေလးလန္လြန္းတဲ႕ ငါ႕လက္ဖ်ားေတြ အတြက္
ထပ္ေရးဖို႕ လိပ္ထားဖို႔ မေတာင္းဆိုပါနဲ႔ေတာ႕

ေႏြလိွဳင္ႆုန္း(U95)
၂ရက္၊ ဂ်ဴလွိုင္ ၊၂၀၀၉

သစၥာနီ၏ မနက္ၿဖန္ထြက္မဲ႕ေန

ကၽြႏ္ုပ္မွာသာ အခြင့္အေရးရွိမည္ဆိုလွ်င္ မဟာစၾကာ၀ဠာတံတိုင္းေပၚမွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးခ်င္ပါသည္။ အာဒံကို ေအဒင္ဥယ်ာဥ္ထဲက သစ္သီးအား မစားျဖစ္ေအာင္တားျမစ္ခ်င္ပါသည္။ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကို အိုင္ယာလန္ပို႔ခ်င္ပါသည္။ ဟစ္တလာကို ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္ႏွင့္ အလဲအထပ္ ႐ိုက္ခ်င္ပါသည္။
ျဖစ္တည္မႈပဓန၀ါဒကို ငရဲမီးစားၾကည့္ခ်င္ပါသည္။ ဟီ႐ိုရွိးမားၿမိဳ႕ထဲက ၾသဂုတ္ (၆) ရက္ေန႔ကို ထာ၀ရႏုတ္ယူထားခ်င္ပါသည္။ အီရက္သို႔သြားကာ ေဒၚလာ ၂၅ သန္းတန္ ဆက္ဒမ္ဟူစိန္အား ရွာေဖြခ်င္ပါသည္။ မိုက္ယ္အိန္ဂ်လို၏ လက္မ်ားကို ေက်ာက္တံုးျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းခ်င္ပါသည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီကို ေျခာက္မူးတစ္ပဲႏွင့္ ၀ယ္လိုပါသည္။ (ျပန္အမ္းေငြမယူပါ) လူတိုင္းတြင္ အခြင့္အေရး ရွိမည္ဆိုပါက အခြင့္အေရးကို အခြင့္အေရးဟု အမည္ေပးၾကလိမ့္မည္ မထင္ပါ။ အမည္ဆိုသည္မွာ….

ဆုိကေရးတီးေသာက္ခဲ့ေသာ အဆိပ္ခြက္၏အမည္မွာ အမွန္တရားျဖစ္ပါသည္။ ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ထုိင္ၿပီး စၾက၀ဠာကို အမဲလိုက္ခဲ့ေသာ သူ၏အမည္မွာ စတီပင္ေဟာ့ကင္းျဖစ္ပါသည္။ ေျမခ်စ္သူ၏ လွ်ာေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ စက္႐ံုအမည္မွာ “၀ုိင္” ျဖစ္ပါသည္။ ေက်းပိုင္ ကၽြန္ပိုင္ေခတ္က ေက်ာက္ျဖစ္သြားေသာ ေခၽြးစက္မ်ား၏အမည္မွာ ပိရမစ္ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာေျမႀကီးက လက္ခံထားေသာ ပေရာမီးသီးယပ္စ္၏ ခိုးရာပါပစည္းအမည္မွာ မီးျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၄၆ ခု၊ ေအာက္တိုဘာလ (၃၀) ရက္ေန႔တြင္ ဘုရားသခင္လက္မွ လြတ္က်ေတာ္မူခဲ့ေသာ ပစၥည္း၏ အမည္မွာ သစၥာနီျဖစ္ပါသည္။ (ကံအားေလ်ာ္စြာ ကြဲရွသြားသည္) ကၽြႏ္ုပ္ႀကိဳက္ခဲ့ၿပီး ကၽြႏ္ုပ္မရခဲ့ေသာ မိန္းမမ်ား၏အမည္မွာ ဂ်ိမ္းဖြန္ဒါ၊ ကက္သရင္း ဒဲန္ညဴ၊ နမ္စီကြမ္၊ ရွမီလာတဂိုးႏွင့္ ခင္ေမေအာင္တို႔ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ အမည္နာမမ်ားမွာ ပညတ္မ်ားသာျဖစ္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ အမွန္တရား၊ သိပၸံပညာ၊ လူ၊ စနစ္၊ ရမၼက္၊ ေသျခင္းတရားႏွင့္ အရာအားလံုးမွာ ပညတ္မ်ားသာျဖစ္သည္။ ပညတ္ဆိုသည္မွာ မေသခ်ာေသာ အရာျဖစ္ပါသည္။

ကၽြႏ္ုပ္တြင္ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ရွိသည္မွာေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ ထို၀တၳဳထဲတြင္ ဇာတ္လမ္းပါရန္မွာ မေသခ်ာပါ။ သည္ပန္းသည္ ရနံ႔ေမႊးသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ သည္ပန္းကို ႏွင္းဆီဟု ေခၚေၾကာင္း မေသခ်ာ။ ကလီယိုပက္ ထရာကိုကိုက္သည့္ ပန္းသီးျခင္းထဲမွ ေျမြသည္ အဆိပ္ရွိေၾကာင္း ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုေျမြသည္ ေျမြေဟာက္ျဖစ္ ေၾကာင္း မေသခ်ာ။ စာေရးဆရာညိဳသစ္တြင္ အိမ္ေထာင္မရွိေၾကာင္း ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ လူပ်ိဳျဖစ္ေၾကာင္း မေသခ်ာ။ သည္အရာမွာ ေရႊတစ္က်ပ္သားျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသည္။ သို႔ေသာ္ ေရႊစစ္စစ္ျဖစ္ေၾကာင္း မေသခ်ာ။

မနက္ျဖန္ ေနထြက္မည္လား မေသခ်ာ။ မေသခ်ာျခင္းမွာ ေနာက္ဆံုးေပၚ သိပၸံနည္းက် အယူအဆျဖစ္ပါသည္။ ႐ူပေဗဒသိပၸံနယ္တြင္ ထင္ရွားလွေသာ ဟိုင္ဇင္ဘတ္ခ္၏ မေသခ်ာမႈနိယာမ (Uncertainty Principle) ကို သင္ၾကားဖူးပါသလား။ လူမႈေရးသိပၸံနယ္တြင္ သတင္းနည္းပညာေတာ္လွန္ ေရးက ေမြးထုတ္လိုက္ကာ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း၏ ၀ိေသသတစ္ခုအျဖစ္ Uncertainty မေရရာမႈသီအိုရီကို ေရာဘတ္ဆင္မ်ဴရယ္ဆင္လို ပညာရွင္ေတြ ကိုင္စြဲအသံုးျပဳေနၾကသည္ကို သင္ၾကားဖူးပါသလား။ အႏုပညာနယ္ပယ္တြင္ ပို႔စ္ေမာ္ဒန္တို႔၏ အဓိကမ႑ိဳင္တစ္ရပ္ျဖစ္သည့္ ၀ုဖ္ဂန္အဇၨာ WOLFGANGISER ၏ ရွိမႈမေရရာျခင္း သေဘာတရားေခၚ ONTOLOGICAL UNICERTAINTY ကို သင္ၾကားဖူးပါသလား။ သင္ၾကားဖူးသည္မွာ ေသခ်ာပါသေလာ။ ေသခ်ာသည္မွာ မေသခ်ာပါ။ (မွတ္ခ်က္ သည္၀တၳဳကို ဟြန္းမဲ့ဇံုအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါသည္။)
သစၥာနီ၊၂၀၀၃ နိုဝင္ဘာ၊ ရုပ္ရွင္အၿမဴေတ