မင္းတို႕ႀကားဖူးလား ဒါ မင္းတို႕ရွံဳ႕ခ်ေနတဲ႕ Underground Hip Hop

WHY WE DO THIS????

WHY WE ACT THIS WAY????

Lan Kyaung - Yatha

Taw P Pop - Yatha, Bigg-Y

၀ွက္ဖဲမ်ားနဲ႕ တိုက္ခိုက္ခံရသည္႕ Underground Hip-Hop

The New Era Journal: "19 January 2009

ေဂ်ာက္ဂ်က္ ၀န္ခံကတိထုိးရ ဆင္ဆာမဲ့ေခြႏွင့္ မပတ္သက္ဟု ေျပာ NEJ/ ၁၉ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၉ Bi Weekly Eleven ဂ်ာနယ္က ေရးသားသည့္သတင္းေၾကာင့္ ဟစ္ေဟာ့အဆုိရွင္ ေဂ်ာက္ဂ်က္အား စာေပစိစစ္ေရးႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဂီတအစည္းအ႐ုံးက ေခၚယူ၍ ခံ၀န္ကတိလက္မွတ္ထုိးခုိင္းေၾကာင္း ဟစ္ေဟာ့သတင္းရပ္ကြက္က သိရသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္န၀ါရီ (၁၅) ရက္ ေစ်းကြက္တြင္း ျဖန္႔ခ်ိခဲ့ေသာ အဆုိပါဂ်ာနယ္တြင္ “ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာႏွင့္ လူေနမႈစနစ္အား ထိခုိက္ႏုိင္ေသာ ဆင္ဆာမဲ့ ျမန္မာသီခ်င္း ညစ္ညမ္းေခြမ်ား သိန္းနဲ႔ခ်ီထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔လ်က္ရွိ၊ နာမည္ရလူငယ္အဆုိေတာ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ တီး၀ုိင္းအခ်ဳိ႕ ပတ္သက္မႈရွိ၊ ဖန္တီးသူ ထုတ္လုပ္သူ၊ ျဖန္႔ခ်ိသူႏွင့္ လက္၀ယ္ထားရွိသူ မည္သူမဆုိ ဆင္ဆာဥပေဒ၊ ညစ္ညမ္းဥပေဒႏွင့္ အေရးယူခံရႏုိင္” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရးသားထားျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကာယကံရွင္ ေဂ်ာက္ဂ်က္အား ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာ ၀န္ခံကတိ ထုိးရသည္မွာ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ အဆုိပါသတင္းတြင္ ပါေသာ ၎၏သီခ်င္းမ်ားအား အေခြအျဖစ္ထုတ္၍ ေရာင္းခ်သူမွာ မိမိနဲ႔ မပတ္သက္ေၾကာင္း၊ ေလာေလာဆယ္ သီခ်င္းေခြထုတ္ျခင္းကုိ ရပ္ထားရေၾကာင္း ေျပာသည္။ စာေပစိစစ္ေရး၏ ၀န္ထမ္းတဦးက “က်မတုိ႔ စာေပစိစစ္ေရး႐ုံးကေတာ့ ေဂ်ာက္ဂ်က္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အင္တာဗ်ဴး၊ သတင္း၊ ေဆာင္းပါးေတြကုိ ရပ္ဆုိင္းထားဖုိ႔ ၫႊန္ၾကားထားတယ္” ဟု ဆုိသည္။ ဟစ္ေဟာ့ ႏွစ္သက္သူ လူငယ္တဦးက “ေ၀ဖန္ေရးလုပ္တယ္ဆုိတာ ေ၀ဖန္မယ့္ Subject ကုိ နားလည္မွ ေ၀ဖန္သင့္တယ္။ ႏုိင္ငံတကာမွာ ဟစ္ေဟာ့ေတြရဲ႕ သီဆုိမႈဟာ မေက်နပ္တာေတြ၊ စိတ္ထဲရွိတာေတြကုိ ေပါက္ကြဲတာပဲ။ အာဖရိကက လူမည္းေတြဆီကတဆင့္ ဒီ ဟစ္ေဟာ့ဂီတဆုိတာ စီး၀င္လာခဲ့တာ လူသားေတြၾကားကုိ၊ ဒါ ေတာ္လွန္ေရးဂီတပဲ။ ေဂ်ာက္ဂ်က္သီဆုိတဲ့ ဟစ္ေဟာ့မွာ ညစ္ညမ္းတာပါတယ္၊ ဟုတ္တယ္၊ ဒါ သူ႔အသုိင္းအ၀န္းနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ အရာေတြထဲက သူရထားတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလုိ သီဆုိမႈေတြကို ေဂ်ာက္ဂ်က္ တေကာင္တည္း ဆုိတာမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာ Underground သီဆုိခဲ့သူေတြ၊ ခု နာမည္ရေနတဲ့ ေကာင္ေတြလည္း လုပ္ခဲ့တယ္။ ေဂ်ာက္ဂ်က္က အခုမွ အဆုိေတာ္ေတာင္ မျဖစ္ေသးဘူးဗ်ာ၊ ဒီေကာင့္တေယာက္တည္းကုိ ပစ္မွတ္ထားသလုိျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေတာ့ က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္းဘူး” ဟု ေျပာသည္။ ဟစ္ေဟာ့ ေတးသံရွင္မ်ားစြာရွိသည့္အနက္ ေဂ်ာက္ဂ်က္အား လူငယ္အမ်ား ႏွစ္သက္ၾကေၾကာင္း၊ ဟစ္ေဟာ့ႏွစ္သက္သည့္ လူငယ္မ်ား၏ ေျပာဆုိမႈကုိ ကုိးကား၍ သိရသည္။ ေဂ်ာက္ဂ်က္သည္ ဟစ္ေဟာ့ေလာကထဲသုိ႔ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က စတင္ေရာက္ရွိလာကာ Underground အေခြမ်ား ေ၀ၿပီးခ်ိန္မွစ၍ နာမည္ရလာၿပီး VIP အဖြဲ႕တြင္ Ah.Boy၊ ထိန္၀င္း၊ ေက်ာ္ထြဋ္ေဆြတုိ႔နဲ႔အတူ သီဆုိသူတဦးျဖစ္သည္။ Rock Star အျဖစ္ ေျပာင္းလဲလုိက္ကာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ အကုန္တြင္ ေတးစီးရီးထြက္ရန္ ရွိေၾကာင္း၊ ယခု အဆုိပါ ေတးစီးရီး ထြက္လာႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ ဂီတအစည္းအ႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။ ေဂ်ာက္ဂ်က္၏အမည္ရင္းမွာ ဇင္မင္းလြင္ျဖစ္ၿပီး အသက္ (၂၂) ႏွစ္ခန္႔သာရွိကာ တ႐ုတ္-ဗမာ ကျပား လူမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ ဗုိလ္တေထာင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္သူျဖစ္သည္ဟု ႐ုပ္ရွင္အျမဳေတမဂၢဇင္းအရ သိရသည္။

---

က်ေနာ္ဒီသတင္းႀကားကတည္းက ေရးဖို႕စိတ္ကူးရွိေပမဲ႕ အေၿခအေနအရ မေရးနိုင္ခဲ႕ပါဘူး ။ဒီေန႕ေတာ႕ အခ်ိန္ေလးရလာတာရယ္၊ သူ႕ကိစၥကို သတင္းေတြမွာပါ ေတာ္ေတာ္ပ်ံ႕နွံ႕လာေတာ႕ က်ေနာ္႕ကိုယ္ပိုင္အၿမင္ပါေရးဖို႕စိတ္ကူးရလာလို႕ေရးၿဖစ္တာပါ ။
အခုလက္ရွိၿမန္မာၿပည္ ဂီတေလာကအေၿခအေနဟာ ပ်က္စီးေနၿပီလို႕ေၿပာလို႕ရပါတယ္ ။ထုတ္လုပ္သူေတြ ဘယ္လိုမွ နလန္မထူနိုင္ေအာင္ ခိုးကူးေတြက တားမရဆီးမရ မွိဳလိုေပါေနတာပါပဲ ။ဒါကလည္း ပရိသတ္ရဲ႕ အေနအထားတစ္ခုပါ ။အနုပညာကို ၿမတ္နိုးတန္ဖိုးထားတဲ႕သူေတြရဲ႕ ၀င္ေငြအဆင္႕အတန္းပါပဲ ။ တရား၀င္ေခြတစ္ေခြထြက္ဖို႕ကလည္း ကုန္က်စရိတ္ႀကီးတာ အားလံုးအသိပါ ။အခုကိစၥက ေဂ်ာက္ဂ်က္ရဲ႕သီခ်င္းေတြပ်ံ႕နွံ႕ပံုမွာ Online ကၿပန္႕တာနဲ႕ခိုးကူးအေရာင္းသမားေတြၿဖန္႕တာ.. ဒီ၂ ခုပါပဲ ။Online က ရတာကေတာ႕ ၿပည္တြင္းထက္ ၿပည္ပမွာ ပ်ံ႕နွံ႕အားပိုမ်ားမွာပါ ။ဒီကို သူတို႕ဘယ္လိုမွ ခန္႕မွန္းလို႕မရသလို ၿပည္ပေရာက္ေနသူေတြကလည္း အရြယ္ေရာက္ၿပီးသူေတြမ်ားတာမို႕ ဒီကိစၥက ေ၀ဖန္ေရးသားသူ သိၿမင္နိုင္တဲ႕ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး ။ၿပည္တြင္းမွာ လူငယ္ေတြႀကား ေရပန္းစားေနတာလည္း ကလည္း လူငယ္ေတြ ခံစားခ်က္နဲ႕တိုက္ဆိုင္ေနလို႕ပါ ။မဟုတ္ရင္ သူဒီေလာက္ႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္းရြတ္ေနတာ ခံစားခ်က္မရွိပဲနားေထာင္လို႕ရနိုင္စရာ အေႀကာင္းမရွိပါဘူး ။ဒီ သီခ်င္းေတြေႀကာင္႕အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ႕ ကေလးေတြအတြက္စိုးရိမ္ပါတယ္ဆိုရင္ေတာ႕ ခိုးကူးေလာကႀကီး ပ်က္စီးသြားေအာင္ လုပ္ႀကေပေတာ႕ ။ေဂ်ာက္ဂ်က္ရဲ႕အေခြမွ မဟုတ္ပါဘူး ။ဟန္ထူးလြင္(က်ားေပါက္)ရဲ႕ တရားမ၀င္အေခြလည္းထြက္တာပါပဲ ။သူလည္း စာသားႀကမ္းတာပါတာပဲ ။ေဂ်ာက္ဂ်က္ရဲ႕ အေခြေတြက ပိုၿပီးေပါက္တယ္ ။ေနာက္ၿပီး သူသီခ်င္းထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ေထာပနာၿပဳခံရတဲ႕သူေတြက ေက်နပ္နိုင္စရာအေႀကာင္းမၿမင္ပါဘူး ။သူ႕သီခ်င္းထဲမွာ ေအာက္ေၿခလြတ္ ေမာက္မာေနတဲ႕သူေတြ ၊ အနုပညာအတုလုပ္ၿပီး ပရိသတ္ကို လိမ္စားေနတဲ႕သူေတြ...ပါပါတယ္ ။ အဲဒီလူေတြကေပါင္းၿပီး ဒီၿခိမ္းေၿခာက္သတင္းကိုပူးေပါင္းႀကံစည္တာ မဟုတ္ပါဘူးလို႕ ဘယ္သူေၿပာနိုင္လဲ ။အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ႕လူငယ္ေတြ လမ္းမွားမွာစိုးရိမ္ရတယ္ဆိုတာမ်ိဳး စကားႀကီး စကားက်ယ္သံုးတယ္ ။ဒီလိုဆိုၿပန္ေမးစရာရွိပါတယ္ ။သက္ဆိုင္ရာ လူႀကီးမိဘေတြ၊ဆရာသမားေတြ ၊နိုင္ငံကိုခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ႕သူေတြက လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ကို ဘယ္လိုလမ္းခင္းဖန္ဆင္းေပးထားပါသလဲ ။အရြယ္မေရာက္တဲ႕ကေလးေတြအတြက္ တားၿမစ္ခ်က္ေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္ေပါက္ေၿမာက္ထိေရာက္မွဳရွိပါသလဲ ။ ဒီ တစ္ခ်က္ထဲနဲ႕ ပြဲၿပီးပါတယ္ ။လူငယ္ေတြ အနာဂတ္ေပ်ာက္ေနရတယ္ ။သက္ဆိုင္ရာ ပညာေရးၿပီးဆံုးသည္႕တိုင္ အလုပ္လက္မဲ႕ေတြၿဖစ္ေနရတယ္ ။မိသားစုေတြ နားေထာင္ဖို႕မသင္႕ တာ မႀကား၀ံ႔ မနာသာ ေတြ ပါပါတယ္ ။စာသားႀကမ္းတာ ရိုင္းတာကို လက္ခံပါတယ္ ။ဒါေပမဲ႕ ဒါက လီဆယ္ၿပီးမဟုတ္သုတ္ခေတြ ေရးတာ ေအာ္တာလား ဆိုတာ KTV ေတြ Night Club ၊ Massage ေတြမွာ အဖိုးႀကီးေတြ ကဲေနႀကတာ ဘာေႀကာင္႕ေတြ႕ၿမင္ေနရသလဲ ။သူတို႕ေတြအားလံုးမွာ မိသားစုမရွိဘူးလား ။ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လမ္းမေတြေပၚကကိစၥေတြေတာ႕ အေသးစိတ္ မေရးလိုပါဘူး ။အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနတဲ႕ လက္ရွိ ၿမန္မာမိန္းမပ်ိဳေလးမ်ားရဲ႕(အားလံုးကို မဆိုလိုပါ) အေၿခအေန အက်ိဳးအေႀကာင္း ေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္ရင္ေတာ႕ လမ္းမေပၚမွာ ကြင္းဆင္းေလ႕လာပါလို႕ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္ ။ၿမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမွုကိုထိခိုက္ေစာ္ကားတယ္ ။ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္နိုင္ပါတယ္ ။ယဥ္ေက်းမွုေတာ္လွန္းေရးတစ္ခုထိေတာင္ ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္ ။ယဥ္ေက်းမွု၀န္ႀကီးဌာနကေရာ ၿမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမွုကို ေခတ္နဲ႕အညီ အမွီလိုက္ ဆန္းသစ္တီထြင္နိုင္ပါရဲ႕လား ။ဘယ္သူမွ ဘာမွမစြမ္းေဆာင္နိုင္ပဲ လူငယ္ေတြ လမ္းသစ္ရွာၿပီးသူတို႕ရဲ႕မြန္းႀကပ္ပိတ္ေမွာင္ေနတဲ႕ လက္ရွိဘ၀အေၿခအေနကို ႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္းေဖာက္ခြဲေတာ႕ ေထာင္ခ်ပါမယ္လုပ္တယ္ ။လူႀကီးက လမ္းၿပတဲ႕ေနရာက ဒါလား လို႕ပဲေမးစရာရွိပါတယ္။ နားေထာင္တဲ႕သူတိုင္းနားလည္ပါတယ္ ။ဒီစာသားေတြ ႀကမ္းတယ္ ရိုင္းတယ္ ဆိုတာ ။ဘာေႀကာင္႕သူ႕အေခြ ဒီေလာက္ေအာင္ၿမင္သလဲ...ဘာေႀကာင္႕လူငယ္ေတြ သေဘာက်သလဲ ဆိုတာကို ထည္႕သြင္းစဥ္းစားရမွာပါ ။ဒီဂီတအမ်ိဳးအစားရဲ႕သမိုင္း နဲ႕သေဘာသဘာ၀ကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ပဲ ဘာေႀကာင္႕ဒီလို တရား၀င္ေခြေတာင္မထြက္ရေသးတဲ႕ Underground Rapper တစ္ေယာက္ကိုပဲ ဥပေဒေႀကာင္းေတြနဲ႕ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေ၀ဖန္ၿခိမ္းေၿခာက္သလဲဆိုတာေတာ႕ ေမးစရာၿဖစ္ေနပါတယ္ ။ႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္း စာသားေတြ မသံုးရဲေအာင္ စံၿပ နမူနာသေဘာ လုပ္ၿပတာမ်ိဳးၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္နိုင္ေပမဲ႕ ဒါက ေရစီးပါ ။အရွိန္အဟုန္ေကာင္းလာၿပီၿဖစ္တဲ႕ ေခတ္ေရစီးပါ ။က်ေနာ္တို႕ရွႈင္သန္ႀကီးၿပင္းခဲ႕ရတာ နိုင္ငံတကာက သီခ်င္းေတြကို ၿမန္မာလို ခိုးယူတုပ ဆိုထားတဲ႕ သီခ်င္းေတြနဲ႕ ႀကီးၿပင္းခဲ႕ရတာပါ ။အဲသလို ဆိုလာႀကတာ က်ေနာ္တို႕ တစ္သက္မကေတာ႕ပါဘူး ။အခု ဒီလူငယ္ေလးေတြက အဲဒီသူမ်ားသီခ်င္းခိုးဆိုတဲ႕ေလာကႀကီးကို ေတာ္လွန္ခဲ႕တာမို႕ ၿမန္မာဂီတေလာကအတြက္ လိုအပ္တဲ႕ ကြက္လပ္ၿဖည္႕တာလို႕ၿမင္ပါတယ္ ။ေနာက္ ...လူမွဳဘ၀ အေၿခအေနမွန္ေတြကိုလည္း တိုက္ရိုက္ပံုေဖာ္နိုင္တဲ႕ ဂီတအမ်ိဳးအစားပါ ။လူေတြ ဘယ္အေၿခအေန ဘယ္ပံုစံရွင္သန္ေနထိုင္ႀကရသလဲဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ စမ္းစစ္ေလ႕လာရင္ ဒီစာသားေတြထြက္လာတာ မဆန္းဘူးဆိုတာ ၿမင္နိုင္ပါလိမ္႕မယ္ ။လြန္ခဲ႕တဲ႕ အနွစ္ (၂၀)နဲ႕မယွဥ္ပဲ ၿပီးခဲ႕တဲ႕ (၁၀)နွစ္ဆိုတဲ႕အခ်ိန္အတုိင္းအတာနဲ႕ပဲ နိွုင္းယွဥ္ႀကည္႕ရင္ အစစအရာရာ အလွမ္းကြာသြားပါၿပီ ။ လူတန္းစားအဆင္႕အတန္း အင္မတန္ကြာသြားသလို လူေတြရဲ႕စား၀တ္ေနေရးအတြက္ဖန္တီးရတဲ႕ပံုစံေတြကလည္း အင္မတန္ၿခားနားေၿပာင္းလဲသြားပါၿပီ ။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အရွိန္အဟုတ္နဲ႕ေရစီးဆိုတာ ရတဲ႕နည္းနဲ႕စီးဆင္းနိုင္တဲ႕အားအင္ သက္၀င္ေနတာမို႕ ရပ္တန္႕သြားဖို႕ မရွိေႀကာင္းေၿပာရင္း က်ေနာ္႕ အေတြးအၿမင္ကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္ ။ ၿမန္မာ႕အနုပညာေလာကႀကီး ကမၻာ႕အလယ္တင္႕တယ္နိုင္ပါေစ ။

မိမိကိုယ္ ကို ေမာင္းနွင္ၿခင္း

ငါလည္း မင္းလို ကမၻာႀကီးနဲ႕အတူ မြန္းႀကပ္ေနသူပါ...
ဆံုးရံွုးနာက်င္မွုဆိုတာ မင္းလိုပဲ ႀကံဳေနရဦးမွာပဲ ။
ရွုပ္ေထြးအီလည္ေနတဲ႕ ႀကီးၿပင္းရၿခင္းေတြ
ငါ႕ကိုလည္း မေမးနဲ႕...။...ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အသက္ရွင္ရဦးမွာ....
လူဆိုတဲ႕ ရွင္သန္ၿခင္းအသိ ခဏေလးမွာ...

အေကာင္းဆံုးေတြးၿပီး ရင္ဆိုင္လိုက္ေပါ႕...
ရင္႕က်က္မွုရဖို႕ဆိုတာေတာ႕
ေတြ႕ႀကံဳမွတ္သားရတာနဲ႕ခ်ိန္ထိုးေလ...။
ေခါင္းမာတယ္ဆိုတာ လူေတြ မႀကိဳက္တတ္ေပမဲ႕
အႀကိဳက္လိုက္ရင္ေတာ႕ အသက္ေသလည္း ေၿပလည္မွာ မဟုတ္ဘူး ။
သက္သာသလို ေမွ်ာစီးဆင္းခ်င္တယ္ဆို အနားကို မကပ္နဲ႕...
တစ္ဘ၀စာမွ အိမ္မက္မရွိရင္ မင္း.....
ဘာလုပ္ဖို႕ အသက္ရွင္လဲ...??? ။
မနက္ၿဖန္ ဘာၿဖစ္မလဲ မေမးနဲ႕
ဒီေန႕ ဘာလုပ္လို႕ရမလဲပဲ ေတြးပါ ။
ဒဏ္ရာေတြ ေရၿပီး ငိုၿပေနမလား....
ႀကမ္းတမ္း နာက်င္x-xခါးသီး မြန္းႀကပ္x...x ေၿခာက္ၿခားထိတ္လန္႕
တုန္လွုပ္ဖြယ္ဘ၀ရဲ႕ အရသာေတြ
မင္း ေတြေ၀ေနပလား....
ငါ႕အဘိဓာန္မွာ
ေယာက္်ားဆိုတာ မ်က္ရည္ မပါဘူး ။ ။

ေႏြလိွုင္ႆုန္း

privateCam_v0.1.exe Virus ေလ..ကိုယ္ေတြ႕ဗ်..ကိုယ္ေတြ႕

က်ေနာ္႕ကို နွိပ္စက္သြားတဲ႕ ခ်စ္စရာGoogleTalk Virus ေလးကို ဒီလိုရွင္းခဲ႕ရပါေႀကာင္း.....ဒါေလးကိုhttp://www.myanmarchatonline.org လုပ္တာပါ ။ဖက္ႀကည္႕ၿပီး စမ္းၿပင္လိုက္ေပါ႕ဗ်ာ ။ အဆင္ေၿပမွာပါ ။
ဤ ClearPrivateCamVirus ဖိုင္ေလးအား ႏွိပ္ၿပီး download လုပ္ပါ။ ၎ဖိုင္ေလးက လက္ရွိ Run ေနတဲ့ Virus process ကို kill လုပ္ၿပီးေတာ့ Virus Action ေတြကို ရပ္တန္႔ ေပးပါတယ္။ ေဖ်ာက္ထားခဲ့ေသာ Virus ကို ျပန္ေဖာ္ျပီး ဖ်က္ေပးပါတယ္။ Virus ကျပင္သြားတဲ့ Registry ထဲမွ Value ေလးေတြကို ျပင္ေပးပါတယ္။ (ပိတ္ေနတာေတြကို ျပန္ပြင့္ေပးတာေပါ့ဗ်ာ) အ့ဲဒီ ဖိုင္ေလးကို Run ၿပီးသြားလို႔ Virus Action ေတြရပ္သြားၿပီဆိုရင္ေတာ့ download လုပ္မိထား တဲ့ မူရင္း privateCam_v0.1.exe ကို ဖ်က္ေပး ရပါမယ္။ သင့္တြင္ အသံုးျပဳေသာ AntiVirus Software ကို ခဏ ပိတ္ထား လိုက္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ Zip ဖိုင္အတြင္းမွ ClearPrivateCamVirus ဆုိ ေသာ ဖုိင္ေလးကို ႏွစ္ခ်က္ႏွိပ္ၿပီး Run လုိက္ပါ။ သင္၏စက္ကို Restart ခ်ေပးလိုက္ပါ။ ၎ ေနာက္ မူလက မိမိ download လုပ္မိထားေသာ privateCam_v0.1.exe ကို ရေအာင္ ရွာ၍ ဖ်က္ေပး လိုက္ရပါမည္။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္မွသာ စိတ္ခ်ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ မဖ်က္ႏိုင္ပါက အဆို ပါ privateCam_v0.1.exe ကို ထပ္ႏွိပ္မိပါက ထပ္၍ ဗိုင္းရပ္စ္ ဝင္ေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္ ေတြ႕ပါတယ္။ဒီVirusကို သတ္နည္းေတြေပါ႕ ။Combofix တို႕၊ bitdefender Antivirus တို႕ စသည္ၿဖင္႕ေပါ႕ ။က်ေနာ္ စမ္းႀကည္႕တာေပါ႕ေနာ္ ။ သူတို႕ေတြရဲ႕နည္းလမ္းေတြလည္း ေကာင္းပါတယ္ ။က်ေနာ္နဲ႕ အဆင္မေၿပတာၿဖစ္မွာပါ ။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ Virus ကိုက္ခံေနရသူအတြက္ ဒီနည္းလမ္းကလည္း အဆင္ေၿပရာ ေၿပေႀကာင္းၿဖစ္မွာပါ ။Online ကို လြတ္လပ္ပြင္႕လင္း အႏၱရာယ္ ကင္းကင္း သံုးစြဲနိုင္ႀကပါေစ ။

ပြက္ထေနဆဲ ေရၿပင္

အပုပ္ေဖာ္တဲ႕ပါးစပ္က ယုတ္ညံ႕သလား ။
မေၿပာသင္႕ဘူးထင္တဲ႕...စကားလံုးေတြ ႀကမ္းေပမဲ႕...
ဒါဟာ လူေတြမသိတဲ႕လူေတြရဲ႕ေအာ္ကလီဆန္ အန္ခ်င္စရာေတြ..×..×..။
ဟန္ေတြ ပန္ေတြနဲ႕ ႀကိတ္ပုပ္ပြေနတာ မ်ားေနၿပီေလ ။
အပုပ္ေတြ ေပၚတာနဲ႕ အတြင္းသရုပ္မွန္က ေဖာ္စရာ မလိုပဲ ေပၚလာေပါ႕...
ဒါေပမဲ႕ကြယ္...ငါတို႕ကမၻာႀကီးက...
လူေတြရဲ႕အမွားေတြနဲ႕ အသားက်ေနပါၿပီ...။
ငါ႕အမွားေတြမ်ားေပမဲ႕ ငါ႕အမွားေတြမွာ ေက်နပ္ေနပါတယ္ ။
မင္းကေရာ.....မင္းရဲ႕အမွန္ထင္ခဲ႕တဲ႕ အမွားမွာ..........
မင္းထက္လွတဲ႕ မိန္းမေတြ အမ်ားႀကီးပါ ေကာင္မေလးရယ္...
ဒါေပမဲ႕....မင္းနဲ႕ေတာ႕ မတူဘူးေပါ႕ေလ..။
ငါ႕ရြက္ေတြက ေလလာလို႕လြင္႕တာလား??
စြန္႕လႊတ္ဆံုးရံွုးခံၿခင္းေတြကပဲ ငါ႕ေလွကို ကမ္းေပ်ာက္ေစသလား??
အဆံုးထိနွစ္လိုက္တဲ႕ႏြံ ရူးေနေတာ႕လည္း ရြံစရာဆိုတာ နားမ၀င္ဘူး...။
ထန္းသီးေႀကြခိုက္ က်ီးနင္းခိုက္ မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္...
အခုေတာ႕ တေသာေသာ ...တေမ်ာေမ်ာ..
ဘ၀ဆိုတာ အရံွုးေတြနဲ႕သီကံုးထားတဲ႕ခေရပန္းႀကိဳးေပါ႕ကြယ္....
ရနံ႕ေမႊးရေပမဲ႕ ဘယ္သူမွ အေလးမထားပါဘူးေလ ။
ဒီလိုနဲ႕ပဲ သင္ခန္းစာေတြ မ်ားခဲ႕တယ္ ။
ငါ႕တဏွာက ပြဲသိမ္းခ်ိန္ မေရာက္ခင္ထိ ...
မင္းအနားမွာ ရွိေနခ်င္ေသးတယ္...။..
မင္း အယူအဆေတြထက္ တည္ၿငိမ္တဲ႕ မိန္းမေတြ အမ်ားႀကီးပါ ေကာင္မေလးရယ္..
ဒါေပမဲ႕...မင္းနဲ႕ေတာ႕ မတူဘူးေလ...။
ငါလည္း မင္းလို ပုထုဇဥ္မို႕ ရာဂမီး တဟုန္းဟုန္းနဲ႕ပဲ
ဘ၀ေတြကူးလူးေနဦးမဲ႕သူ....
အက်နာၿခင္းေတြနဲ႕ ထုသားေပသားက်ေနေတာ႕လည္း ကြယ္....
ဘ၀ကို ခင္ရင္းနဲ႕ပဲ အရံွုးကိုဖက္ၿပီး အိမ္မက္ေတြ မက္ေနဆဲေလ...
အေမွာင္ဖံုးတိုင္း ဖေရာင္းတစ္တိုင္စာေလာက္ ၿဖန္႕က်က္ခြင္႕ရခ်င္ေသးတယ္ ။
ဒီထက္မပိုခ်င္ေတာ႕ဘူးေလ........။........ဘာမွမတည္ၿငိမ္တဲ႕အခ်ိန္အခါမွာ ငါတို႕ေတြႀကီးၿပင္းလာေတာ႕ ဘယ္အရာက ခိုင္မာစြာယံုႀကည္ကိုးစားသင္႕လဲ ဆိုတာ အၿမင္ေတြ ယိုင္လဲေၿပာင္းေရႊ႕သြားတာေပါ႕ေလ ။ငါဆိုတဲ႕ေကာင္ကလည္း ဟိုးအရင္ကတည္းက ခြင္႕လႊတ္နားလည္ရင္း ခ်စ္ခဲ႕မိသူကိုး ။ေက်နပ္သာယာနိုင္ပါေစ ခ်စ္သူ..........။ ။

ဖေရာင္းတိုင္ အတုနဲ႕ အခန္း

လူအ၀င္အထြက္ မမ်ားေပမဲ႕ ငါ႕တံခါးက ယိုင္နဲ႕နဲ႕ေလးပါ...၀င္သမွ်လူ မူးေမ႕သြားေလာက္တဲ႕ မွိုင္းေတြအၿပည္႕...နဲ႕အခန္းပဲ။တိတ္ဆိတ္တယ္ မေၿပာနဲ႕ ။...ငါ႕ညေတြထဲ ဘယ္လိုႀကယ္ေတြမွ မကရဘူး ။ ေခ်ာ႕သိပ္မဲ႕ပံုၿပင္တစ္ပုဒ္ တစ္ေလမွ ၿမင္ရမယ္မထင္ေတာ႕... .။..ငါ႕ႏွုတ္ကိုက ဆြံ႕အသူပဲကိုး....။......စိုထိုင္းဆမ်ားတဲ႕ အေတြးေတြနဲ႕မို႕ မိုးရာသီလည္း မလိုအပ္ေလသူပဲေလ...ကိုယ္႕ဒဏ္ရာကို ႀကည္႕လို႕ရတဲ႕ စိတ္ပုတီးေတာ႕ရွိတယ္ ။......ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ၿပန္ႀကည္႕ဖို႕မလိုလို႕ မွန္မထားဘူး ။
ငါ႕ဧည္႕ခန္းကေတာ႕ က်ဥ္းတယ္ ။ ခရမ္းေရာင္ခန္းဆီးက လူေတြကိုေႀကာက္သတဲ႕ေလ ။ အဲဒီလို.....မေကာင္းမွုေတြ သာဓုေခၚတဲ႕ ေနရာလည္းၿဖစ္တတ္တယ္ ။ ေခတ္သစ္လူမိုက္ေတြရဲ႕ အၿပံဳးေတြက နံရံမွာ ၿမင္မေကာင္းေအာင္ တြဲလီတြဲေလာင္းပဲ ။ ...တကယ္ပဲ...လူစြန္႕စားေတြခ်ည္း ၀င္ထြက္သြားလာႀကတယ္ ...။....မွန္တယ္ဆိုတာ ေထာက္ခံဖို႕ ပုတ္သင္ညိဳ အေကာင္ တစ္ရာလည္း ၀ယ္ထားတယ္ ။ ..။.မလိုခ်င္တာေတြ.......။..လိုခ်င္တာေတြ..၊....ရွိတယ္ ။ စႀကာ၀ဠာနဲ႕ ကမၻာရြာအေႀကာင္းသတ္ပြဲ မွာ ခင္ဗ်ားပါခ်င္ရင္ ႀကိဳတင္စာရင္းေပးသြင္းပါ ။ ေၿခာက္ကပ္ကပ္ အသံေတြထဲမွာ ငါ႕နာမည္ ပါေနတာပဲ ခက္တယ္...။...ေဟာဒီအခန္းရဲ႕အရိုးကြဲေဆာင္းေတြနဲ႕ပဲ ငါ အခ်မ္းခံနိုင္ခဲ႕ေပါ႕ ...။..တၿခားၿဂိဳလ္စုမွာ အခန္းေၿပာင္းတာေကာင္းပါတယ္...။....နံရိုးတစ္ေခ်ာင္းက ဒုကၡေပးလိုက္တာ...ဒီကမၻာက စကားလံုးေတြႀကပ္ၿပီး မြန္းခဲ႕ၿပီေလ ။

ေႏြလိွဳင္ႆုန္း

မစဥ္းစားရဲတဲ႕ အသိဥာဏ္အကန္႕

ငါဟာ နာဂစ္လို အေမ႕ခံဘ၀ ေရာက္ခါစ လူသားပါ ။

အခုေလာက္ဆို...

ေအးစက္ထံုက်င္ေလာက္ၿပီေပါ႕..ေတာင္တန္းႀကီးေရ...။

ေနသားတက် ဒုကၡေတြက ငယ္ထိပ္ေရာက္...

သိမ္ငယ္ရတာေတြ မခံခ်င္ေလေတာ႕ စိတ္က်ေရာဂါလည္း စြဲခဲ႕တယ္။

အၿပင္မွာေရာ ေပ်ာ္ေနနိုင္မယ္ မင္းထင္ေနလား ..။..???

အခ်စ္ဆိုတာ ေ၀ဒနာပဲမို႕...

ဘယ္လိုပဲ လြတ္ေၿမာက္ပါတယ္ေၿပာလည္း...

အရိပ္ဆိုတာ ထပ္ႀကပ္မကြာလိုက္ေနမွာပဲ ။

အခ်စ္ေရ...

ငါ႕ရင္ခုန္သံနဲ႕ ေက်ာက္ေဆာင္ကြဲလိမ္႕မယ္ ။

ထိန္းခ်ဳပ္မရၿခင္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ေနဆဲပဲ ။

လူကို စိတ္ကနိုင္စားတယ္ ။

အခ်စ္ေရ...

ဟိုတုန္းကကဗ်ာေလးေတြ...ရယ္

သဲေသာင္ကမ္းေၿခနဲ႕ ခရမ္းၿပာနုတ္ခမ္း၊

အေရာင္ႏြမ္းသြားတဲ႕ ေရတမာအနမ္းေအာက္မွာ

ညိဳေရာ္တဲ႕ ေက်ာက္ခင္းလမ္းေတြလည္း ၿပီးခဲ႕ေပမဲ႕မွတ္တမ္းေလ ။

အခ်စ္ေရ...

ငါ႕ဘ၀မွာ ဘာေတြမ်ားမ်ားစားစားေတာင္႕တ ဖူးသလဲ ။

လက္တစ္ဆုပ္စာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕

ငါ႕ ပရိတၡရာ နည္းနည္းေလးပါကြယ္ ။

အခ်စ္ေရ...

အံု႕မွိဳင္းမွိဳင္းယုတၱိေဗဒနဲ႕ ..

ဘ၀ကို ေစစားေတာ႕မယ္လား ။....???

အဲဒီမ်ိဳးေစ႕ကို ဘယ္သူႀကဲခဲ႕သလဲ စဥ္းစားပါ..။..

ငါဟာ မင္းအတြက္ သိုးမည္းၿဖစ္ေပမဲ႕...

အႀကြင္းမဲ႕ယံုႀကည္ခြင္႕ေပးခဲ႕ပါတယ္ ။

ေသၿခင္းတရားရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ...

ဘယ္လိုအရာမွ မရွိေတာ႕ရင္ေပါ႕ ။

ေႏြလိွဳင္ႆုန္း

မေၿပာင္းေသးတဲ႕ အေဟာင္းေလးေတြ

Old School but Gold

၄၅ ကားမီးေလာင္တဲ့ပံုပါ

က်ေနာ္ ဒီေန႕ရတဲ႕သတင္းပါ ။ၿပည္တြင္းက ဓာတ္ေငြ႕အစားထိုးကားတစ္စီးရဲ႕ ေပါက္ကြဲမွဳ မွတ္တမ္းပါ။

သတင္းအၿပည္႕အစံု ေရးဖို႕ အခ်ိန္မေပးနိုင္လို႕ ေရာက္လာဖက္ရွဴ႕သူကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ ။ဒါေပမဲ႕ ဒီအခ်ိန္သတင္းမီဒီယာေတြမွာ ေရာက္ရွိေနေလာက္ပါၿပီ ။အလည္လာတဲ႕အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။

ႏုိင္ငံရပ္ျခားေရာက္ ျမန္မာလူငယ္မ်ား၏ အနာဂတ္အေပၚ စာေရးဆရာ ေအာင္ သင္း အျမင္

ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြထံမွ ထပ္မံကူးယူ ၿဖန္႕ေ၀ၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္ ။
အင္တာဗ်ဴး - ေခတ္ၿပိဳင္
စာေပေ၀ဖန္ေရးႏွင့္ နာမည္ႀကီးသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က စာေရးဆရာႀကီး ဦး ေအာင္သင္းသည္ လူငယ္မ်ားတုိးတက္ေရးကုိ စုိက္လုိက္မတ္တတ္ ေဟာ ေျပာေရးသားေနသည့္ ပုဂိၢဳလ္တဦးျဖစ္သည္။ အသက္အရြယ္ေထာက္လာ သည့္တုိင္ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ လူငယ္မ်ား မိမိတို႔စုိက္ထုတ္ ရင္းႏွီးခဲ့သည္မ်ား ကုိ ခ်င့္ခ်ိန္တတ္ေအာင္ အၾကံေပးလုိသည့္ဆႏၵ ရွိေနသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ စာ ေရးဆရာႀကီး ဦးေအာင္သင္းအား ေခတ္ၿပိဳင္ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးစိန္ ေက်ာ္လိႈင္က ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသည့္ အထူး သျဖင့္ ကာယလုပ္သား ျမန္မာလူမ်ဳိး လူငယ္မ်ားအနာဂတ္ကိစၥ စတင္ေမး ျမန္းရာ ဆရာေအာင္သင္းက ယခုကဲ့သို႔ ေျဖၾကားသည္္။

ေျဖ ။ ။ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ။ ဒီဆံုးမၾသ၀ါဒရယ္လုိ႔ က်ေနာ္မေျပာပါရေစနဲ႔။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဒီကေလးေတြဟာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္အေျခအေနအရ ရပ္ေ၀း ေျမျခားမွာ သြားၿပီးေတာ့ စီးပြားရွာၾကတယ္။ ဘ၀ကိုတည္ေဆာက္ၾကတယ္ ဆိုေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ အင္မတန္ သနားတယ္။ ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္။ ေက်းဇူးလည္းတင္တယ္။ ေနာက္ ၿပီးေတာ့ သူတို႔အေပၚမွာ အထင္လည္းႀကီးတယ္ ဆိုပါေတာ့ေနာ္။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ သတိထားမိလားမသိဘူးခင္ဗ်ာ့။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ အိုးနဲ႔ အိမ္နဲ႔ သိပ္မခြာခ်င္ၾကဘူး။ ကိုယ့္တုိင္းျပည္၊ ကိုယ့္ျပည္ကေန ရပ္ေ၀းေျမျခား သိပ္မ သြားခ်င္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီၾကားထဲမွာ သြားၿပီးေတာ့ ဒီလိုလုပ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္ သူတုိ႔ကို တ ကယ္ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ တကယ္ေလးစားပါတယ္။


ေအာ္ ငါတို႔ထက္ေတာ္တဲ့ ကေလးေတြပါလားလို႔ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ေမတၱာထားမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ သူတုိ႔ကို စကားေျပာခ်င္တာက ေျပာတဲ့အခါမွာ အဆံုးအမရယ္လို႔ မဟုတ္ ဘဲနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕အဖိုး၊ သို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္လည္း အင္မတန္ရင္းႏွီးတဲ့ ဘႀကီး၊ ဦးႀကီးအျဖစ္နဲ႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာပါ။

ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ အဲဒီလုိ ေျပာတဲ့ေနရာမွာ က်ေနာ္တုိ႔ အခု ဆရာေျပာတဲ့ လူငယ္အမ်ဳိးအစား ေတြကို ျပန္ၾကည့္တဲ့အခါၾကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကေန ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လုပ္ၾကတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ အထူးသျဖင့္ ကိုရီးယားတုိ႔၊ ဂ်ပန္တို႔၊ ေနာက္တခါ မေလးရွားအစရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ ပံုစံ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ လုပ္အားကို အသံုးခ်ၿပီး အထူးသျဖင့္ ကိုယ္ကာယ လုပ္အားကို အသံုးခ်ၿပီး လုပ္ၾက ရတဲ့ လူငယ္ေတြ အေတာ္ေလးမ်ားပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အေရအတြက္ အေတာ္ေလးမ်ားမ်ားလာ ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ စီးပြားေရး ၾကပ္တည္းတဲ့အခါမွာ မလႊဲမေရွာင္သာ ခုနဆရာေျပာသလုိ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာ ခြာခ်င္လုိ႔ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မလြဲမေသြ ခြာဖို႔ျဖစ္လာတဲ့အေၾကာင္းေတြရွိလာလုိ႔ ခြာၾကတဲ့ လူေတြလည္း ပါပါလိမ့္မယ္။ ဘာမ်ားဆရာ့အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါလဲခင္ဗ်ာ။

စြန္႔တယ္ဆုိတာ စားရဖို႔

ေျဖ ။ ။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ဘ၀ေလးေတြကို က်ေနာ္ ခဏခဏစဥ္းစားမိပါတယ္။ စဥ္းစားလိုက္တဲ့အခါၾကေတာ့ သူတုိ႔မွာေလ အရင္းအႏွီး ေတာ္ေတာ္ႀကီးပါတယ္။ အရင္းအႏွီး ဆိုတာ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ… ရင္းႏွီးလိုက္ၿပီဆိုရင္ အျမတ္လိုခ်င္လုိ႔ပဲ။ အက်ဳိးအျမတ္လိုခ်င္လုိ႔ပဲ။ အဲေတာ့ အရင္းအႏွီးဆိုတာ ကုန္ဆံုးသြားတာ။ ဥပမာဆုိပါေတာ့။ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္က ဘူးသီးစိုက္ တယ္။ စပါးစိုက္တယ္။ အဲဒီစပါးကို ေရာင္းလုိက္ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္က ေပးလိုက္ရတာပဲ။ ၿပီး ေတာ့မွ ရလာတဲ့ဥစၥာ အက်ဳိးအျမတ္။ အဲဒီလိုဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့။ အရင္းအႏွီးဆိုတာက ကိုယ္က ေပးလုိက္ရတာပဲ။ အဲဒီေပးလုိက္ရတဲ့ ဥစၥာက အက်ဳိးအျမတ္ရွိမွ စြန္႔စားရက်ဳိး နပ္မွာေပါ့။ သေဘာကေတာ့ စြန္႔တယ္ဆိုတာ စားရမွာေပါ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ရယ္။ ဟုတ္လား။ မစားရပဲနဲ႔ စြန္႔ တယ္ဆိုတာ အဓိပၸာယ္မွမရွိဘဲနဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ေတြကို က်ေနာ္ ပထမဦးဆံုး သတိေပးခ်င္တာ ကေတာ့ ကိုယ္စိုက္ထားရတဲ့ အရင္းအႏွီး ႏို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္ ကိုယ့္ဘက္ကေန ဆံုး႐ႈံးခံလိုက္ရတဲ့ အရင္းအႏွီးကို တြက္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒါကို ပထမဦးဆံုး သတိေပးျခင္ပါတယ္။

လူငယ္မ်ားရင္းႏွီးခဲ့သည့္ အရင္းအႏွီးအမ်ိဳးအစား

အဲဒီ့သတိေပးျခင္တာ ပထမဦးဆံုး နံပါတ္ (၁) ျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးက ဘာလဲဆိုလို႔ရွိရင္ ဥပမာ- ေငြ (၅) သိန္းပဲ ကုန္မယ္၊ (၁၀) သိန္းပဲကုန္မယ္။ (၁၅) သိန္းပဲကုန္မယ္ အဲဒီေငြဟာ ဘယ္လိုရင္းႏွီး ရတယ္ဆိုတာ ပံုစံ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္မတူဘူး။ တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့ မိဘကေပးႏုိင္လုိ႔၊ တခ်ိဳ႕ ၾကေတာ့လည္း ကိုယ္ပိုင္ပိုက္ဆံရွိလို႔၊ ေငြေၾကးရွိလို႔၊ တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့လည္း ေခ်းငွားၿပီးေတာ့ သြား ရတယ္။ ေခ်းငွားသြားတဲ့အခါမွာလည္း အတိုးက ႀကီးသလား၊ နည္းသလား၊ အဲဒီလိုဆိုေတာ့ အဲဒီ ဟာေတြက ျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးေတြပါ။ အဲဒီ့ ျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးအေၾကာင္းကိုေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔ဘာသာသူတုိ႔ ျမင္တတ္တယ္။ ငါ ဒီေလာက္ေငြကုန္ထားၿပီ။ ဘယ္ေလာက္ အရင္းအႏွီးရွိတယ္။ ငါဘယ္ေလာက္ စိုက္ထုတ္ရလိမ့္မယ္။ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးရွိမွျဖစ္မယ္ ဆိုတာ သူတုိ႔ တြက္ႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အခုေျပာခ်င္တာက မျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးေတြကို သတိေပးခ်င္ပါတယ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္။

အရြယ္အရင္းအႏွီး

အဲဒါေတြထဲမွာ ပထမဦးဆံုးကေတာ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ သူတုိ႔ကိုယ္သူတုိ႔ သတိမထားမိတဲ့ အရင္း အႏွီးကို က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အရြယ္၊ အသက္အရြယ္ဆိုတာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဆိုပါေတာ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ရယ္။ ကေလးတေယာက္က အသက္ (၂၂) ႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္ တယ္။ အဲဒီ (၂၂) ႏွစ္ဆိုေတာ့ (၃) ႏွစ္ လုပ္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ သူျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ (၂၅) ႏွစ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ တကယ္လို႔ အသက္ (၂၅) ႏွစ္မွာ ထြက္မယ္။ (၃) ႏွစ္ဆုိရင္ သူျပန္လာတဲ့အခါၾက အသက္ (၂၈) ႏွစ္ ျဖစ္သြားၿပီ။

အသက္ (၂၅) ႏွစ္ၾကမွ ထြက္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ (၅) ႏွစ္ေနမယ္ဆိုရင္ အသက္ (၃၀)။ ကို္ယ့္အရင္း အႏွီးက အဲဒီ့ (၃) ႏွစ္၊ (၅) ႏွစ္ေပးလိုက္တဲ့ အရင္းေတြသည္ အရြယ္ေကာင္းေတြျဖစ္ေနေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အရြယ္ကို ကိုယ္ေပးလုိက္ရတာ။ ေပးလုိက္ရတာအခါၾကေတာ့ ဥပမာ အသက္ (၃၀) ေက်ာ္သြားမယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ ေနာက္တခါ ျပန္သြားတဲ့အခါၾက သေဘၤာဆိုလို႔ရွိရင္ လည္း သေဘၤာသားဆိုရင္လည္း လက္မခံေတာ့ဘူးေနာ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္။

အဲဒီေတာ့ ေျပာခ်င္တာက အဲဒီအရြယ္အရင္းအႏီွးကို ၾကပ္ၾကပ္ႀကီး သတိထားဖုိ႔လိုမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ပထမဦးဆံုး အရြယ္အရင္းအႏွီးပါ။ အဲဒီ့ အရြယ္အရင္းအႏွီးကို ဆံုး႐ံႈး လုိက္တဲ့ ကိစၥဟာ ေပါ့ေပါ့ေသးေသး မထင္နဲ႔။ ေနာက္တခါျပန္ၿပီး အလုပ္တခုကို စဖုိ႔လို႔အတြက္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အခက္အခဲႀကံဳသြားတတ္ပါတယ္။ ဥပမာဆိုပါေတာ့ အသက္ (၂၂) ႏွစ္နဲ႔ အသက္ (၃၀) ဆိုလို႔ရွိရင္ ေတာ္ေတာ္ကြာသြားၿပီ။ အသက္ (၂၅) ႏွစ္နဲ႔ (၃၀) ဆိုရင္လည္း ေတာ္ေတာ္ ကြာသြားၿပီ။

အဲဒီေတာ့ အလုပ္ရွင္ေတြ လုိခ်င္တဲ့ ဥစၥာက ငယ္ငယ္အရြယ္ သန္တုန္းျမန္တုန္းကို လိုခ်င္တာေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ကာယကိုအားျပဳၿပီး၊ အားစိုက္ၿပီးလုပ္ရတဲ့ သူေတြဆိုလို႔ရွိရင္ ပိုၿပီးေတာ့ အဲဒီဟာကို တန္ဖိုးထားၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ အရြယ္အရင္းအႏွီးဟာ သိပ္ၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာကို ပထမဦးဆံုး သိဖို႔လုိပါတယ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ။ ဒါ သူတုိ႔ သတိထားဖုိ႔ပါ။ ေကာင္းၿပီ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ဒါေတြေျပာေနတာ တျခားေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေနာက္ပိုင္းေရာက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ပိုပိုၿပီး ထင္ရွားလာလိမ့္မယ္။ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။

ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီး

ေနာက္တခုက ဘာလဲဆုိေတာ့ ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီး။ ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီးဆိုတာက ႏုိင္ငံျခားကို သြားလုိက္တယ္။ ဥပမာဆိုပါေတာ့။ ပညာနဲ႔ အလုပ္လုပ္ဖို႔သြားလိုက္တယ္။ အဲ့ ပညာနဲ႔။ အခုဆို ပါေတာ့ က်ေနာ့္ တပည့္တပန္းေတြထဲက၊ က်ေနာ့္ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းလို ျဖစ္ေနတဲ့ ကေလးေတြထဲက ဥပမာ- ကုလသမဂၢမွာ သြားအမႈထမ္းတယ္။ သူတုိ႔က ဆည္းပူးႏုိင္တယ္။ ဟိုမွာ ဆည္းပူးစရာ ပညာေတြရွိတယ္။ ပညာတုိးတုိးေနတာ။ မဆည္းပူးလုိ႔လည္းမရဘူး။

သူတုိ႔လုပ္ငန္းက ကာယလုပ္ငန္းအေနနဲ႔ ထြက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ဆည္းပူးဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိဘူး။ မရွိတဲ့ အခါၾကေတာ့ သူတို႔က ခိုင္းတာလုပ္တာႀကီး အက်င့္ပါသြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကို္ယ္ကိုယ္တိုင္က ဒီဦးေႏွာက္နဲ႔ ႀကံစည္ေတြးေတာတဲ့ဘက္မွာ သူက ေျခာက္ခန္းသြားတယ္။

ဆိုၾကပါစို႔။ သံခ်ည္သံေကြး လုပ္တယ္ဆိုပါေတာ့။ သံခ်ည္သံေကြး လုပ္ၿပီးေတာ့ သံခ်ည္သံေကြးရဲ႕ ဟိုဘက္ ဘာတတ္စရာရွိေသးလဲ။ ဥပမာ- ဘာမွတတ္စရာ သိပ္မရွိေတာ့ဘူး။ စားပြဲထုိးဆိုပါေတာ့။ စားပြဲထုိး ကၽြမ္းက်င္တယ္။ ေကာင္းၿပီ။ ဒါမွမဟုတ္လုိ႔ရွိရင္လည္းပဲ စက္႐ံုအလုပ္သမားလုပ္တယ္။ စက္႐ံုမွာ အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ရတယ္။ သူ႔အတြက္ ဘာပညာတိုးတက္ဖို႔ရွိလဲ။

ဥပမာ- ကားေမာင္းတယ္။ ကားေမာင္းတာကေနၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတာ့ရေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕အဖို႔မွာ ဘာျဖစ္သြားလဲဆိုေတာ့ ေရွ႕ဆက္ဖုိ႔လို႔အတြက္ကို သိပ္ၿပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခက္ သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ပညာမတိုးဘဲနဲ႔ သူမ်ားခိုင္းတာသာလွ်င္ လုပ္ရတဲ့ ဦးေႏွာက္ကို ထုတ္ေပးေနရတဲ့ဟာ။ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္နဲ႔ ႀကံစည္ဖုိ႔ အခ်ိန္မရဘူး။ အဲဒီလို ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ အဲဒီဦးေႏွာက္ အရင္းအႏွီးေပါ့။ အဂၤလိပ္လိုေျပာရင္ေတာ့ creative thinking ေပါ့ေနာ္။ ကိုယ့္အတြက္ ငါဘာလုပ္မလဲဆိုေတာ့ စဥ္းစားၿပီးေတာ့ တီထြင္ႀကံစည္တဲ့ စိတ္ကူး စိတ္သန္း ေခါင္းပါးသြားတတ္တယ္။ တီထြင္ဥာဏ္တုန္းသြားတတ္တယ္။ အဲဒီအရင္းအႏွီးက ေတာ္ေတာ္ကိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။

ဘယ္ေလာက္ထိ ေၾကာက္ဖုိ႔ေကာင္းသလဲဆုိလို႔ရွိရင္ ကို္ယ့္တိုင္းကိုယ့္ျပည္ကို ျပန္လာလုိက္တယ္။ ျပန္လာလုိက္တဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီ ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ (၄-၅) ႏွစ္ အေတာအတြင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူ႔လုိေငြရင္းေငြႏွီးမရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔လို႔ ျပည္ပကို မသြားႏုိင္ဘူး။ မသြားႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ျပည္တြင္းမွာပဲေနတယ္။

ေနတဲ့အခါၾကေတာ့၊ ဥပမာဆိုပါေတာ့။ ေျမပဲစိုက္ခင္းလုပ္တဲ့ ကေလးတေယာက္ရွိတယ္။ ေျမပဲကို ဒီအတိုင္းေရာင္းတယ္။ ေနာက္ၾကေတာ့ ငါ ဒီအတိုင္းေနလို႔ရွိရင္ ေငြအျမတ္နည္းတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီေျမပဲကို ငါကိုယ္တိုင္သြားၿပီးေတာ့ မံုရြာကေနၿပီးေတာ့ မႏၲေလးကို သြားခ်မလား။ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ ရန္ကုန္အထိေအာင္ ဆင္းမလား။ ဒါေတြ စဥ္းစားလာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးကို သူသေဘာေပါက္လာတယ္။

ဒါမွမဟုတ္လုိ႔ရွိရင္ ေျမပဲကို ဒီအတိုင္း ေရာင္းမလား။ ႏို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္ ေလွာ္ၿပီးေတာ့ ေရာင္းမ လား။ အထုပ္ေလးေတြနဲ႔ ေရာင္းမလား။ စသည္အားျဖင့္ added value ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ထပ္ ကို္ယ္ေရာင္းတဲ့ပစၥည္းကို ကိုယ္လုပ္တဲ့လုပ္အားကို ပိုၿပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ တီထြင္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီ ႏိုင္ငံျခားသြားၿပီးေတာ့ စီးပြားရွာၿပီးေတာ့ ျပန္လာတဲ့ကေလးက
ဒီ (၄-၅) ႏွစ္ရွိလုိ႔ ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ထက္ႀကီးပြားတုိးတက္ေနတာ၊ ျဖစ္ထြန္းေနတာ ျဖစ္သြားတတ္တယ္။

အဲဒီေတာ့ ကိုယ္က တီထြင္မႈေခါင္းပါးသြားတဲ့ ဥစၥာဟာ အန္မတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တီထြင္မႈ ေခါင္းပါးသြားတဲ့ဟာမ်ဳိး၊ ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီးမ်ဳိး ကုန္မသြားေစခ်င္ဘူး။ ဒါက်ေနာ္ သူတုိ႔အတြက္ စိုးရိမ္တဲ့အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီး မတုံးေစလုိလွ်င္

ေမး ။ ။ အဲလိုမ်ဳိး တီထြင္တဲ့ ဦးေႏွာက္တုံးမသြားေအာင္ အခုေလာေလာဆယ္မွာ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ ကို္ယ္ကာယကို အားျပဳလုပ္ရတဲ့ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ဘာလုပ္သင့္ တယ္လုိ႔ ဆရာအႀကံေပးျခင္လဲခင္ဗ်။

ေျဖ ။ ။ ဒီလိုခင္ဗ်။ က်ေနာ္ အဲဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး စဥ္းစားပါတယ္။ သူတုိ႔ က ပင္ပန္းတဲ့အခါၾကေတာ့ စာဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္မရဘူး။ ဥပမာ- ျပန္သြားတယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ လုပ္အားေပး ရ အခ်ိန္ပိုဆင္းရတာေတြရွိတယ္။ ျပန္သြားရၿပီဆို သူတုိ႔က အိပ္ခ်င္ၿပီ။ တနဂၤေႏြ တပတ္ကေလးမွာ တရက္တေလ ရျပန္ေတာ့လည္း အေပ်ာ္အပါးေလး ဘာေလး သြားခ်င္၊ လာခ်င္ အဲလုိကုန္ကုန္ သြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ေတြဟာ သူတို႔ကုန္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ကို ဥပမာ- က်ေနာ္အႀကံဥာဏ္ေပးျခင္တာက သူနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး အထက္ဆင့္ လုပ္ငန္း ေပါ့ ဥပမာ- သူသံခ်ီ သံေကြးကို သူလုပ္ေနတယ္။ သံခ်ီသံေကြးကို သူလုပ္ေနရင္းကေနၿပီးေတာ့ အထက္ဆင့္ျဖစ္တဲ့ ပန္းရံကိုင္တဲ့လုပ္ငန္း။ အထူးသျဖင့္ သံခ်ီသံေကြးအတြက္ မူလ ေဘာင္ခ်ေပး တဲ့ စီမံကိန္းလုပ္ငန္း၊ ဘယ္လိုဘယ္လိုရွိရတယ္ ဘယ္လိုဘယ္လိုလုပ္ရတယ္ဆိုတာေတြ။ အနီးစပ္ ဆံုးလုပ္ငန္းေတြကို သူကေနာက္တဆင့္ ေနာက္တဆင့္ တက္တက္ၿပီးေတာ့ သိေအာင္ လုပ္ေန ရင္းကေန အနားမေနဘဲနဲ႔ ဦးေႏွာက္နဲ႔ မ်က္စိကို အနားမေနဘဲနဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးပမ္းသြားမွ သာလွ်င္ သူတုိ႔ဟာ ရၿပီးသားျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ တြက္တယ္။

ဥပမာ ကားေမာင္းတယ္ဆိုပါေတာ့။ ကားေမာင္းတဲ့လုပ္ငန္း လုပ္ေနရတာပဲ။ သူက ကားေမာင္းေန ရတာပဲ။ ဒါေပမယ္လို႔ သူနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးက စက္ျပင္တဲ့ လုပ္ငန္း။ အဲဒီ စက္ျပင္တဲ့လုပ္ငန္းကို ဆက္လက္ၿပီး ဆည္းပူးသင့္တယ္လုိ႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ ဥပမာ- ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ငန္းကို လုပ္ေန တဲ့ကေလးဟာ ဒီကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ စာစီစာ႐ိုက္၊ စာရင္းအင္းေပါ့။ တြက္တာေလာက္၊ စာရင္းသြင္းတာေလာက္၊ ထုတ္တာေလာက္၊ အဲေလာက္ေလးတင္မကဘဲနဲ႔ အဲဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ျမင္တ့ဲ ဥပမာ- ပ႐ိုဂရန္းမင္းလို ဟာမ်ဳိး။ ဟုတ္လား အဲဒါမ်ဳိးထိေအာင္ ဆက္ၿပီးေလ့လာတာမ်ဳိး။

သခင္စိတ္ထားပါ သူခိုးစိတ္မထားပါႏွင့္

ေျပာခ်င္တာက သီးျခားႀကီး မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႔မျပတ္တဲ့ ေနာက္တဆင့္ကို ဆက္ၿပီး ေတာ့ အၿမဲတန္း မျပတ္ေလ့လာေနပါလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီ့ဥစၥာက ဘာလဲဆိုလုိ႔ရွိရင္ မိမိကိုယ္မိမိ ႐ိုေသၿပီးေတာ့ေနတဲ့ သခင္စိတ္နဲ႔ ႀကိဳးပမ္းေနတာေပါ့။ သူမ်ား ခိုင္းတာတင္ လုပ္ေန တယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ အဲဒါ ကၽြန္စိတ္နဲ႔ တာ၀န္ေက်ေအာင္လုပ္ေနတာတင္ပဲ ျဖစ္မယ္။

အဲဒီၾကားထဲမွာမွ ကိုယ္က တတ္ႏိုင္သမွ် အသက္သာခိုၿပီးေတာ့ ကပ္ၿပီးေတာ့ေနမယ္ဆိုလို႔ ရွိရင္ အဲဒါ သူခိုးစိတ္ေခၚတယ္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ သူခိုးစိတ္မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္စိတ္ လည္း မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ သခင္စိတ္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ပိုင္ႏုိင္ေအာင္ေလ့လာေစခ်င္တယ္။ ကိုယ္ ရတဲ့ ဥစၥာသည္ ေငြေၾကးတြင္မကဘဲနဲ႔ ငါသည္ ပညာမပါဘဲနဲ႔ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာကို မျပန္ဘူးဆုိတဲ့ စိတ္မ်ဳိးနဲ႔ ေလ့လာေစခ်င္တယ္။ အေကာင္းဆံုးနည္းကေတာ့ ကိုယ့္လုပ္ငန္းနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး ေနရာ မွာရွိတဲ့ အဆင့္ျမင့္ဆံုးပညာကို ရႏိုင္သမွ်ရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းျခင္းသည္ ျပန္လာလွ်င္ အင္မတန္ႀကီး တဲ့ အျမတ္ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ဆရာ။ အဲေတာ့ တဘက္ကလည္း ျပန္ၾကည့္လို႔ရွိလွ်င္ ကေန႔လူငယ္ေတြ အမ်ားစုေပါ့ေနာ္ အခုလို ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာသြားၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ၾကရတယ္ဆိုတာ အမ်ားအားျဖင့္ ျပည္တြင္းမွာ စီးပြားအက်ပ္အတည္းေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့မွ သြားၾကရတာမ်ားပါတယ္။ ဆရာေျပာသလို အရင္းအႏွီးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ သို႔ေသာ္ တဘက္က ဆရာ့အေနနဲ႔ ေနာင္ႏုိင္ငံျခား သြားမယ့္လူငယ္ေလးေတြကို စိုးရိမ္မိေတာ့ သူတို႔အတြက္ အားပ်က္သြားေစႏုိင္မယ့္ အေနအထား မ်ဳိး ရွိႏိုင္မယ္လို႔မ်ား ယူဆမိလားခင္ဗ်။

ေျဖ ။ ။ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေျပာတာ ဟုတ္ပါတယ္။ အားပ်က္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အားပ်က္သြားမယ္ ဆိုတာနဲ႔ အသင့္ျပင္တာနဲ႔ဆိုတာက တမ်ဳိးစီပါ။ တကယ္လုိ႔ အားပ်က္သြားမယ္ ဆိုလို႔ရွိလွ်င္ ပ်က္ႏိုင္တယ္။ ပ်က္တယ္ဆိုတာ တကယ့္ကို ပ်က္သြားမယ္ဆုိလို႔ရွိလွ်င္ အေျခအေနအကုန္လံုးကို ကိုယ့္အေျခအေန အကုန္လံုး။ ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေန အကုန္လံုးကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ ပ်က္သြား ၿပီး မသြားျဖစ္တာဟာ သြားၿပီး ဒုကၡေရာက္တာနဲ႔စာရင္ အင္မတန္သက္သာပါတယ္။

တကယ္လို႔ သြားမယ္ဆုိလို႔ရွိလွ်င္ အားမျပတ္ေစတဲ့ နည္းလမ္း အဲဒါေတြ အကုန္လံုးတြက္၊ ဒါေတြ ငါရင္ဆိုင္ႏုိင္သလား၊ အဲဒီအရင္းအႏွီးေတြ ငါေပးႏုိင္သလားတြက္၊ တြက္ၿပီးမွ သြားလို႔ရွိလွ်င္ ဒီ (Prepare) ေနာ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အသင့္ျပင္သြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဲဒီလုိကေလးမ်ဳိးအတြက္ ပိုၿပီး အက်ဳိးရွိလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

မိသားစုပတ္၀န္းက်င္အရင္းအႏွီး

ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ အမ်ားႀကီးေကာင္းပါတယ္ဆရာ။ အခုလို ေဆြးေႏြးေျပာျပတာေလ။ လူငယ္ ေတြအတြက္ကို။ ေနာက္ထပ္ေရာ ဆရာ့အေနနဲ႔ ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ လူငယ္ေတြကို ဘာမ်ားမွာၾကား ခ်င္ေသးလဲခင္ဗ်။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ေျပာမယ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ။ က်ေနာ္ ခုနဥစၥာျပန္ဆက္ခ်င္တယ္။ အဲဒီဆံုး႐ံႈး မႈေတြဆိုလိုက္တဲ့ ကိစၥထဲမွာေနာ္။ အရင္းအႏွီးေတြအထဲမွာ ပထမဦးဆံုး စၿပီးေတာ့ အရင္းအႏွီးက ဘာလဲဆိုေတာ့ မိသားစု ပတ္၀န္းက်င္။ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႔ ကိုယ္ကင္းကြာသြားၿပီးေတာ့ အဲဒီကင္းကြာ သြားတဲ့ (၅) ႏွစ္အတြင္းမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ညီမေလးက အိမ္ေထာင္ က်သြားႏိုင္တယ္။ အကိုျဖစ္တဲ့သူက အုိးခြဲသြားႏုိင္တယ္။ မိဘျဖစ္တဲ့သူက က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့လာ ႏုိင္တယ္။ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။

အဲဒီဥစၥာမ်ဳိးေတြမွာ ကိုယ္က တာ၀န္ယူရတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြ ပါလာႏုိင္တယ္။ တာ၀န္မယူဘဲနဲ႔ ေနႏုိင္ တာလည္း ပါလာႏုိင္တယ္။ အဲေတာ့ တာ၀န္ဆက္ယူရမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီ့အရင္းအႏွီးအတြက္က လည္း သူက ျပင္ဆင္ရေတာ့မယ္။

အဲဒါ ခုနက ေျပာတဲ့ မိသားစုပတ္၀န္းက်င္ အရင္းအႏွီး။ ၿပီးေတာ့ ဆိုၾကပါစို႔။ မိဘကေနၿပီးေတာ့ မက်န္းမာဘူးဆုိလု႔ိရွိလွ်င္ ကိုယ္က ပစ္ထားလို႔လည္းမရဘူး။ တတ္ႏုိင္သမွ် တဘက္တလမ္းက တာ၀န္ယူရေတာ့မယ္။ အဲဒီအရင္းအႏွီးေတြကလည္း ရွိေသးတယ္။ အဲဒါ က်ေနာ္ မိသားစုအရင္း အႏွီး။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆုိေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြ။ အဲဒီ့ အေျပာင္းအလဲ ေတြရဲ႕ အရင္းအႏွီးေတြ။ ဥပမာဆိုၾကပါဆို႔။ ကိုယ္သြားတုန္းက စီးပြားေရး၀န္းက်င္ကတမ်ဳိး။ ခု ကိုယ္ျပန္လာေတာ့ တမ်ဳိး။ စီးပြားေရး ၀န္းက်င္က ပထမတုန္းက ကိုယ္သြားတဲ့လမ္းေတြက ေရလမ္း။ ခုကားလမ္းျဖစ္သြားၿပီ။ ပထမတုန္းက ကိုယ္သြားတဲ့ ကားလမ္းေတြ ခုက် ရထားလမ္း ျဖစ္သြားၿပီ။

အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္အတြက္က ကုန္သြယ္မယ္ဆိုရင္ စီးပြားေရး လမ္းေၾကာင္းေတြက ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားေျပာင္းလဲကုန္ၿပီ။ အမ်ားႀကီး။

ေနာက္တခုက ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးတခုလံုးက ေျပာင္းသြားတာေတြလည္းရွိေသးတယ္။ ဥပမာဆို ပါေတာ့။ ကိုယ္သြားတုန္းက ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က ကြင္းျပင္ႀကီး ခုၾကေတာ့ ကြန္ဒိုမီနီယံတိုက္ ခန္းေတြျဖစ္ေနတတ္တယ္။ တခါတရံက်ေတာ့ ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ ရြာေလးက ေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒါက ခုနကေျပာတဲ့ စီမံကိန္းထဲမွာပါသြား။ ကုိယ္သြားတုန္းက ရြာေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ စိုက္ပ်ဳိးေရး၀န္းက်င္ႀကီး ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ေမြးျမဴေရး၀န္းက်င္ႀကီး ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ကိုယ္သြားတဲ့အခါတုန္းက ေက်းရြာ။ အခုက်ေတာ့ ေရႀကီးလုိ႔ ဘာႀကီးလို႔ အစရွိသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာင္းလဲသြားႏုိင္တယ္။ အဲဒီ ပတ္၀န္းက်င္အေျပာင္းအလဲေတြကလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါကလည္း တခ်က္စဥ္းစားရမယ္ေနာ္။

ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကိုယ္က စုေဆာင္းထားတဲ့ေငြက ဘယ္မွာထားလဲ။ ကိုယ့္ဆီမွာ ထားသလား။ ဘဏ္မွာထားသလား။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ စုထားသလား။ အိမ္ျပန္ၿပီးပို႔ရလား။ ပို႔ရ လို႔ရွိလွ်င္ အဲဒီေငြေၾကးကို ထိန္းသိမ္းတဲ့သူက ဇနီးလား၊ မိဘလား။ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းထဲကလား။ သို႔မဟုတ္လို႔ရွိလွ်င္ အေပါင္းအသင္းထဲကလား။ သို႔မဟုတ္လို႔ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့ မိတ္ေဆြလား။ အဲဒီေတာ့ ဇနီးသည္ဆီ ပို႔မယ္ဆုိပါေတာ့။ ဇနီးသည္က ေငြေၾကးထိန္းသိမ္းတဲ့ ဥစၥာမလိမၼာဘူး ဆုိပါေတာ့။ ကိုယ္ျပန္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီဘာမွမရွိေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ ယူၿပီးျပန္ လာတဲ့ေငြက (၂) သိန္း၊ (၃) သိန္းပဲရွိလွ်င္ အဲဒါေလးပဲ။ အဲဒါေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္း ေတြနဲ႔ တလေလာက္ စားလိုက္ေသာက္လိုက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ပို္က္ဆံ သံုးစရာမရွိေတာ့ဘူး။ အရင္းအႏွီး ဘာမွလုပ္စရာမရွိေတာ့ဘူး။ မရွိေတာ့ကို ေနာက္ထက္တခါေခ်းၿပီးေတာ့ တခါျပန္ ထြက္ရတယ္။

အဲဒီလုိ အျဖစ္မ်ိဳးေတြလည္း က်ေနာ့္မ်က္စိေအာက္မွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတယ္။ အဲဒါ ဇနီးသည္ မလိမၼာလို႔ရွိလွ်င္ ေျပာတာ။ ဇနီးသည္က လိမၼာလို႔ရွိလွ်င္ေတာ့ ပို႔လိုက္တဲ့ေငြကို ျပန္ၿပီးေတာ့ တုိးပြားေအာင္၊ ခိုင္ၿမဲေအာင္ လုပ္ထားႏိုင္တယ္။ ဒါ အားကိုးရတဲ့အေျခအေန။

ေကာင္းၿပီ မိဘကထိန္းမယ္။ မိဘက ထိန္းမယ္ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ မိဘလက္ထဲမွာ အၿမဲတန္းရွိ ေနမွလား။ သို႔မဟုတ္ တျခားေသာ သားခ်င္းေတြရဲ႕ ျပႆနာေတြ ေပၚလာႏိုင္သလား။ ဥပမာ- အကိုအႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့သူက စီးပာြြးေရးပ်က္သြားလို႔၊ အလုပ္ျပဳတ္သြားလို႔ (သို႔မဟုတ္) အခ်ဳပ္ထဲ၀င္သြားရလုိ႔ ပိုက္ဆံကုန္သြားတယ္ ဆုိပါေတာ့။ ဒီဟာ စိုက္ထုတ္ၿပီး မိဘက သံုးလိုက္ရတယ္ဆိုပါ ေတာ့။ ကိုယ္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။

က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ကိုယ့္အေျခအေန။ ကုိယ္လုပ္ထားတဲ့ စီးပြားဟာ ကိုယ့္ေနရပ္ ဇာတိေျမမွာ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ ခိုင္လဲဆိုတာ ျပန္တြက္မိရဲ႕လား။ ဒါေတြလည္း စဥ္းစားဖို႔လုိမယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

လူမႈေရး၀န္းက်င္အေျပာင္းအလဲ

ေနာက္တခုက လူမႈေရး၀န္းက်င္အေနနဲ႔ ေျပာင္းသြားတာရွိတယ္။ လူမႈေရး၀န္းက်င္ေတြနဲ႔ စီးပြား ေရး၀န္းက်င္ေတြနဲ႔ ေရာၿပီးေတာ့ ေျပာင္းသြားတာ။ ဥပမာ- အရင္တုန္းက လူမႈေရး၀န္းက်င္ေတြက လဖက္ရည္ဆုိင္ထိုင္တယ္။ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြရွိတယ္။ အခုက်ေတာ့ ေက်းရြာမွာ ဘိလိယက္ခံုေတြက ေရာက္ေနၿပီ။ ဥပမာ- ကာယာအိုေကေတြေခတ္စားလာတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြက အမ်ားႀကီး။ အဲဒီ ေတာ့ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာသြားၿပီးေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ့္ထက္ႀကီးပြားခ်င္ ႀကီးပြားေနတတ္တယ္။ ေျပာခ်င္တာက စီးပြားေရး၀န္းက်င္ေၾကာင့္မို႔လို႔ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာင္းသြားတတ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ျပန္လာတဲ့အခါမွာ ဆံုး႐ံႈးရတဲ့အရင္းအႏွီးေတြ မ်က္ေျခ ျပတ္သြားတတ္တယ္။

ကိုယ္မ်က္ေျချပတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အေျပာင္းအလဲေတြၾကားမွာ ကိုယ္က အူေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ေနာက္တခါ ထပ္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခားေရာက္သလို ျပန္ျဖစ္ သြားတတ္တယ္။ ျဖစ္သြားတဲ့အခါၾကေတာ့ ဘယ္ေနရာကေနစၿပီးေတာ့ ဘယ္ကိုဦးတည္ရာမွန္း မသိျဖစ္သြားတတ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ကိုယ့္အရပ္ ကိုယ့္ေဒသကို မ်က္ေျခမျပတ္ေအာင္ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲဆိုတဲ့ဟာကို အၿမဲတန္းမျပတ္ သိေနေအာင္ ႏိုင္ငံျခားကေနၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစား သင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒါတခ်က္။

ေနာက္တခ်က္က ဘာရွိေသးလဲဆိုေတာ့ ကို္ယ္က ႏုိင္ငံျခားမွာေနရင္းကေန တေယာက္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေရာ အဲဒါ အိမ္ေထာင္ရက္သားက်ခ်င္က်တတ္တယ္။ က်တဲ့အခါၾကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ကိုယ့္အမ်ဳိးသမီးက ဗမာအမ်ဳိးသမီးပဲလား။ ေနရပ္ကိုျပန္မွာလား။ ဒါမွမဟုတ္လို႔ရွိရင္ ႏိုင္ငံျခားမွာပဲ အေျခခ်ေတာ့မလား။ ႏုိင္ငံျခားမွာပဲ အေျခခ်ေတာ့မယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီႏုိင္ငံေတြက ဘယ္ႏုိင္ငံလဲ။ အဲဒီက ဘာသာေရး၊ ကိုးကြယ္ေရး ယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ အသက္ႀကီးတဲ့ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ႏိုင္မ လား။ ဒါေတြအကုန္လံုး စဥ္းစားရေတာ့မယ္။

အဲဒီေတာ့ ေျပာခ်င္တာက ႏုိင္ငံျခားမွာ အေျခခ်ေတာ့မယ္ဆိုခ်င္ေတာင္မွ ကိုယ့္ေဒသ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔လည္း ေတာ္ေတာ့္ကို ကြာေနၿပီ။ ကိုယ့္သား၊ ကိုယ္သမီးရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔လည္း ကြာသြားၿပီ။ ကိုယ့္သားသမီးေတြ ထြန္းကားလာတဲ့အခါမွာ ဗမာအမ်ဳိးသားတေယာက္က ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ မိဘဘ၀မ်ဳိးကို မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ဘူး။ ႏိုင္ငံျခားသားတေယာက္ရဲ႕ မိဘအျဖစ္နဲ႔ ကိုယ္ေရာက္သြားေတာ့မယ္ ဆိုတာကို ႀကိဳၿပီးေတာ့ စဥ္းစားထားဖုိ႔ဆိုတာ လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ။