
Search This Blog
Aug 26, 2007
က်ေနာ္႕အေတြး၊ က်ေနာ္႕ အေရး

Aug 21, 2007
ေသာက္ေလသူ ဆယ္႕တစ္မိုး အတြက္....အမွ်..အမွ်..အမွ်
ေနေပ်ာ္ၿခင္း
ခ်စ္သူေရ.....။
ငါေလ...................
က်ရွံဳးခဲ႕ ရင္လည္း
မင္းအတြက္ခံစားခဲ႕ရတဲ႕ ဒဏ္ခ်က္ေတြမို႕
ေနေပ်ာ္တယ္။
ေအာင္ၿမင္ရင္လည္း
မင္းအတြက္ရည္စူးလို႕ ႀကိဳးစားခဲ႕ တဲ႕ အားအင္ေတြမို႕
ေက်နပ္တယ္။
ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေလ......
ငါ႕ ဘ၀မွာ ပတ္သတ္လာသမွ်
အရာရာကို
ေက်နပ္ေနေပ်ာ္တတ္ေအာင္
သင္ႀကားေပးခဲ႕ တဲ႕
အတုံ႕ အလွည္႕ မၿမင္တဲ႕
မင္းအတြက္
ေမတၱာတရားမ်ားနဲ႕ ငါ႕ရင္ခြင္ကို
တသက္စာေနေပ်ာ္ဖို႕
ဖန္ဆင္းေပးခဲ႕ တဲ႕ ေက်းဇူးအတြက္
ခ်စ္သူေရ....
သတိရရင္း......
လြမ္းဆြတ္ရင္း.....
ရီေ၀ခံစားေနရင္း......
ေက်းဇူးတင္ေနဆဲပါေလ.....။ ။
Aug 10, 2007
ေခါင္းစဥ္မဲ႕
ဒီေန႕ Post တစ္ခုေရးဖို႕ ေန႕ခင္းက စဥ္းစားခဲ႕ ေပမဲ႕ အခု ေရးမယ္ဆိုေတာ႕ မေပၚေတာ႕ဘူး။ ေမ႕သြားၿပီ။အဲဒါနဲ႕ ေရးေတာ႕ ေရးမယ္ဆိုၿပီး လက္ေရာက္လာတာပဲ။က်ေနာ္ကေတာ႕ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္သလို၊ ဘာရယ္မွလည္း မဟုတ္ပဲ blog ေလာကထဲ လာရွဳပ္တဲ႕ သူပါပဲ။က်ေနာ္႕ ကို ဒီBlog ေလာက ထဲ ၀င္ရွဳပ္နိုင္ေအာင္ လမ္းစေဖၚ၊လမ္းၿပတာက ကိုယ္႕ ကိုယ္ကို ေၿပာဆို ဆံုးမလို႕ မရေသးဘူး ဆိုတဲ႕ လူေလဗ်ာ ။ ကမိုးညိဳလို႕ သူ႕ ကိုယ္သူ နာမည္ ေပးထားတဲ႕ လူေပါ႕ ။.....ဟုတ္တယ္ ..သူပဲ ..သူပဲ အဟြတ္ အဟြတ္ ။က်ေနာ္ ဆိုတဲ႕ လူက မင္းဘာသိ လဲ ၊ ဘာတတ္လဲ လို႕ ေမးလာရင္ေတာ႕ ဘာမွသိဘူး ၊ ဘာမွ တတ္ဘူး ဆိုတာပဲ ေၿဖစရာရွိတဲ႕ သူဗ် ။ဒါေပမဲ႕ မတက္တေခါက္နဲ႕ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေတြလည္း နည္းနည္းေတာ႕ေလ်ာက္ေရးခ်င္ေသးတယိ ။အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္႕ ဆီသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပို႕တဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ေကာက္တင္လိုက္တာပါပဲ ။ေရာက္တဲ႕ အရပ္၊ ေရာက္တဲ႕ နိုင္ငံေတြ မွာ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု၊ လူတန္းစားေပါင္းစံုက အရမ္းစည္းလံုးႀကတယ္ ႀကားတယ္ဗ် ။ဒီလိုပဲ ၿဖစ္ရမွာ ေပါ႕ ဗ်ာ။ ႀကားရတာ ၀မ္းသာ သဗ်ာ။အြန္လိုင္း ေပၚမွာ ေအာက္လိုင္းထဲမွာ Blog ေတြမွာ အင္မတန္ ေသြးစည္းညီညြတ္ႀကသတဲ႕ ။
ၿမန္မာ႕ အလံေတာ္ ႀကီးလည္းေၿပာင္းႀက၊က်ေနာ္တို႕ ၿပည္သူလူထု ႀကီးကလည္း တညီတညာထဲ ၿဖစ္ေနၿပီ ဆိုေတာ႕ ......အင္း ....ဒီမိုကေရစီဟာ ၿပည္႕သူေတြလက္ထဲ ေရာက္ဖို႕ မေ၀းေတာ႕ပါဘူးဗ်။ေနာက္လကုန္ေလာက္က စၿပီး တကၠသိုလ္ေတြ ရက္ရွည္ပိတ္ေပးဦးမယ္တဲ႕ ။(၇)လပိတ္မယ္ ဆိုလားဗ်ာ။ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ ပင္ပန္းေနသမွ် နားႀကရတာပ ။ သာဓုဗ်ာ သာဓု သာဓု ..။က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္နဲ႕ ခရုိင္ႀကီး တစ္ခုလံုးအညိဳေရာင္နယ္ေၿမ ႀကီးပါတဲ႕ ။ၿဖဴ၀ူးတဲ႕ ဂ် ...ဟီး...။ေက်ာင္းေတြမွာလည္း စစ္တပ္က ဗိုလ္ေတြေရာက္ေနသဗ်။ဘာလာလုပ္ႀကတာလဲ အတိပါ၀ူးဂ်ာ ။ေက်ာင္းၿပန္လာတက္ရေအာင္လည္း အဲဒီလို ပညာေရးစနစ္မွ မရွိတာပဲ ။ ေရာက္ေနႀကတဲ႕ ဗိုလ္ေတြ ႀကည္႕ရတာလဲ စိတ္မခ်မ္းသာေပါင္ဗ်ာ။သူတို႕ လည္း သူတို႕ အပူေတြနဲ႕ သူတို႕ဆိုေတာ႕ အင္း....မိသားစုေတြက ပါေသးတယ္။ သနားစရာပါဗ်ာ ။ကိုယ္တို႕ေတြမွ အႀကပ္ရိုက္ေနတယ္မွတ္ေနတာ ။ သူတို႕ လည္း ညဳပ္ေနႀကတာကိုး ။ ေကာင္းပဗ်ာ ေကာင္းပ ။ဒီႀကားထဲ အေနမတတ္ရင္ ေမ်ာက္ ကုတ္ခံရနိုင္ေသးတယ္ ။
ေဟာဒီ ေရေၿမဟာ ေမြးရပ္ဌာေန ခ်က္ေႀကြေၿမၿမဳပ္မို႕ အဟုတ္ခ်စ္္လို႕ ၊ၿမတ္နိုးခင္တြယ္လို႕ ပါ။အဟုတ္ ပါ ႀကြားတာမဟုတ္ပါဘူး။ဒီေရခံေၿမခံ နဲ႕ တကယ္႕ လူမွန္ေတြ အေၿမာက္အမ်ားလည္း ေပၚထြန္းခဲ႕တာမို႕ က်ေနာ္ဂုဏ္လည္းယူခ်င္သဗ် ။ သူတို႕ေၿပာတဲ႕ သူပုန္ႀကီးေတြ၊ နိုင္ငံေရးသမားေတြ ေပါက္ဖြားႀကသေပါ႕ဗ်ာ ။ အပူပိုင္းကလူမို႕ လား မသိဘူး ေသြးလည္းဆူလြယ္ႀကသဗ်။က်ေနာ္ မညာပါဘူး ။ ကေလးဘ၀ ကေတာ႕ ဒီလို သူပုန္ႀကီးေတြ ၊ နိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြ လို႕ ႀကားရတာနားထဲမွာ တမ်ိဳးႀကီးပဲ။ေၿပာတဲ႕ လူႀကီးေတြ ကလည္း တိုးတိုး တိုးတိုး နဲ႕ ေၿပာႀကတာကိုး ။ ဒီလိုေၿပာတာႀကားရေတာ႕ နုနယ္တဲ႕ က်ေနာ္႕ နွလံုးအိမ္မွာ ေႀကာက္စရာ လန္႔စရာသတၱ၀ါႀကီးေတြ လိုပဲဗ် ။လူထူးလူဆန္းႀကီးေတြ အၿဖစ္ၿမင္တာေပါ႕ ...။ ဘာလို႕ သူတို႕က သူမ်ားေတြလို သာမန္ပဲ ေအးေအးေဆးေဆး မေနႀကတာလဲေပါ႕ ။က်ေနာ္ ငယ္ငယ္က ေႀကာက္တတ္ပံုကေတာ႕ မီးသတ္ကားကို မႀကည္႕ရဲဘူးဗ်....ဟီး.. ။(သံုး ေလးနွစ္ အရြယ္ေလာက္က ဗ်)အနီေရာင္ကားႀကီးကို ေႀကာက္လို႕ အဖိုးရဲ႕ လက္ကို အတင္းဆြဲၿဖဳတ္ၿပီး ထြက္ေၿပးဖူးတယ္ ။ တကယ္႕ ဇာမဏီေသြးပဲ ဟဲဟဲ...။အရြယ္ေရာက္လာေတာ႕ စာေတြဖက္ရင္း ၊ လူေတြကို ေလ႕လာရင္း က်ေနာ္ သူပုန္ႀကီးပဲ ၿဖစ္ခ်င္လာတယ္။လူေတြ ခပ္ေရွာင္ေရွာင္ လုပ္ေနႀကတာကို ႀကည္႕ ၿပီး သူတို႕ ေနရာက ၀င္ခံစားတယ္ အမွန္ကို ၿပန္သံုးသပ္တယ္။(မွတ္ခ်က္။ ။ဤအေလ႕အထမ်ားကို ဒီေန႕ ပညာသင္ႀကားေရးေဘာင္အတြင္းရွိ ေက်ာင္းမွ သင္ႀကားရရွိၿခင္း မဟုတ္ပါေႀကာင္း) အသံပဲရွိၿပီး အဆံ မရွိတဲ႕ သတၱ၀ါမ်ားကို ဥေပကၡာၿပဳရင္း ခံစားရတဲ႕ ေလာကဓံကို အံႀကိတ္တင္းခံရင္း ကိုယ္ ယံုႀကည္ရာလမ္းကိုပဲ ေလ်ာက္ေတာ႕တယ္ ။အလိုဆႏၵေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ေနရရင္ ဆင္ၿခင္ဥာဏ္ အသိတရားဟာ ဒီေန႕လည္း ေသေနမယ္ ။မနက္ၿဖန္လည္း ေသေနဦးမွာပဲ ။ဘ၀မွာ ဘာေတြ မ်ားမ်ားစားစား ေတာင္႕တ တက္မက္ေနစရာရွိလဲ။မပ်က္စီးတတ္တဲ႕ အရာရွိတယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္ကိုေရာ လက္တို႕ လိုက္ပါဦး ။မဟားတရား အတၱေတြကို လွမ္းအေႀကာင္းႀကားရမွာမို႕ေလ ။ ေအးေရာ .......
ေနာက္တစ္ခုက လူရဲ႕ ၀န္ေဆာင္န္ိုင္မွဳအေလးအဆခ်ိန္ခြင္လွ်ာ အေႀကာင္း လွ်ာရွည္ၿခင္းပါ။ပါရမီရွင္တခ်ိဳ႕ ေတြကလြဲလို႕ အမ်ားစုရဲ႕ ၀န္ေဆာင္နိင္မွဳ အေလးအဆဟာ တဖက္က သိပ္ေလးေနရင္ က်န္တဖက္က ေၿမာက္တက္ၿပီး ေပါ႕ေနမွာပါပဲ ။နားလည္ႀကၿပီးသား ဆိုေပမဲ႕ သတိကပ္နားလည္ေပးတတ္ႀကဖို႕ လွ်ာရွည္ရင္း က်ေနာ္ရဲ႕ လက္အၿငိမ္ မေနမွဳ ကို အဆံုးသတ္ပရေစ။ ။စစ္တပ္ဆို တာ ပစ္ရင္မွန္ေအာင္ ပစ္တယ္ ဒါပဲ ။
Aug 8, 2007
မွတ္ဥာဏ္
မွတ္မွတ္ရရ ထက္ ေမ႕လို႕ မရတဲ႕ သမိုင္းတစ္ရပ္ပဲ ။
လြန္ေလၿပီးတဲ႕ မွတ္ဥာဏ္မွာ
၁၉ နွစ္က ရဲရင္႕ ၀င္းပတဲ႕
တိမ္နီေတြ ေၿပးလႊားေနႀက ရဲ႕ ------။
ကေလးဘ၀က သီးသန္႕ကမၻာတစ္ခု
စုရုံးတက္ႀကြေနႀကတဲ႕ လူအုပ္ႀကီးကို ၿမင္တယ္ ။
စည္းလံုးညီညြတ္တဲ႕ အားအင္ေတြကို ၿမင္တယ္ ။
တူညီတဲ႕ ေရြ႕ လ်ားမွုနဲ႕ အနာဂတ္သစ္ကို ၿမင္တယ္ ။
ေသြးစက္လက္နဲ႕ ေပးဆပ္ႀကရသူေတြအတြက္
၀မ္းနည္းပက္လက္ နာက်ည္းခ်က္ေတြ ၿမင္တယ္ ။
ငိုသံမ်ားေနာက္က ႀကံဳး၀ါးသံေတြၿမင္တယ္ ။
ထူးဆန္းတဲ႕ တရားသံေတြမွာ
လူသားေတြရဲ႕ မူလေတာင္ပံေတြ ပါတယ္ ။
ညီမွ်တဲ႕ ေရႊေရာင္ အနံ႕ အသက္ေတြ ပါတယ္ ။
ေခါင္းေမာ႕ ရင္ေကာ႕ လာနိုင္မဲ႕ လူသားမ်ိဳးႏြယ္စု ပါတယ္ ။
အရည္အခ်င္းေတြ ၿမွင္႕ တင္မဲ႕ အဂၤ်င္တစ္လံုး ပါတယ္ ။
မိသားစုတစ္ခု ေအးခ်မ္းစြာေနနိုင္မဲ႕ အိမ္တစ္လံုး ပါတယ္ ။
ကိုယ္႕ အသား ကိုယ္ၿပန္ဆိတ္
အိမ္႕ မက္မ်ား မက္ခဲ႕ သလား ။
ဇာတ္လမ္းက ဒီမွာတင္ ဆံုးမသြားဘူး ။
ပစၥည္းမွန္ရင္ ၿပန္ရ ရမွာပဲ ။
အခု ဘယ္သူ႕ အလွည္႕ လဲ ???။
ေခတ္ တစ္ေခတ္ရဲ႕ တာ၀န္
ပခံုးေၿပာင္း တင္လိုက္ပါ
ရဲရဲ ရင္ဆိုင္လိုက္ႀကစို႕ လား ။
လူ႕ ဘ၀ဆို တာ တိုတိုေလးပါ ။ ။
ေႏြလိွဳင္ႆုန္း(၈.၈.၂၀၀၇)
Aug 7, 2007
ကမၻာဦးယဥ္ေက်းမွဳ
ခရမ္းရင္႕ ေရာင္ဘ၀တစ္ခု
ရယူခ်င္တာ တစ္ခု အတြက္
ေပးဆပ္ရမွာ မ်ားတတ္တာသိရက္
အခ်စ္ဆိုတာ ကို တေစၧၿဖစ္ခံခဲ႕ တယ္ ။
အစစ္ဆိုတဲ႕ ခက္ဆစ္ကမွားေနေလသလား
ငါဆိုတဲ႕ ေကာင္ဟာ ဗလာပါ ေကာင္မေလးရယ္...
ေကာင္းကင္က ပန္းတပြင္႕ ကို လိုခ်င္ရင္
ေၿမႀကီးကို ခ်စ္တတ္ဖို႕ အရင္သင္ႀကားခဲ႕ ေပါ႕ ။
ယိုးမယ္ဖြဲ႕ လက္ညိွုးထိုးဖို႕ တရားခံ--ငါ--
အခြံတစ္ခုေလာက္ေတာ႕
ရာထူးရသင္႕ပါတယ္
အခ်စ္အေႀကာင္းေၿပာတာ မဟုတ္ဘူး
ဇာတ္နာတပုဒ္ေလာက္ေတာင္ မခမ္းနားတဲ႕
တခန္းရပ္ဇာတ္ပ်က္ပဲ ။
ငါ႕ ဘ၀--- ဘာလဲ.....ဘယ္လဲ..
ရလာဒ္ေတြ ေရာက္လာမွ ဘယ္ကလာလဲ မေမးနဲ႕
လူ႕ ဘ၀မွာ လုပ္သမွ် အရာ အကုန္ၿပန္ရတယ္ ။
အရိပ္တစ္ခုစာ နဲ႕ တေစၧၿဖစ္ခဲ႕ တဲ႕ ရူးေႀကာင္မွု က
အန္ထုတ္လိုက္တဲ႕ ၿပဳန္းတီးမွုေတြ
ငါ႕ ဒုကၡ နင္ယူxxxx
နင္႕ ဒုကၡ ငါ႕ ေပးxxxx
လူနွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး ဒုကၡေတြ ေမြး
ေလကြယ္လံုၿခဳံရာ အထင္နဲ႕
အတၱကိုယ္ပြားေတြထုလုပ္
ဟုိ တဖက္နံရံက ကဗ်ာရြတ္သံႀကားတယ္...။
မင္းေနခဲ႕ ေတာ႕ ေလ
ငါ.....နာရီအိုတလံုးကို စြန္႕ ပစ္ရဦးမယ္
အခ်ိန္မဲ႕ ကာလမ်ားဆီ ထြက္ခြာဖို႕ ။ ။ ။
Jul 24, 2007
အိမ္ၿပန္မေရာက္ေတာ႕တဲ႕က်ေနာ္
တိတ္တဆိတ္စီးဆင္းလိုေပမဲ႕ အေကြ႕အေကာက္အနိ္မ္႕အၿမင္႕ေတြနဲ႕
လမ္းခရီးက ႀကမ္းတမ္းလွတယ္။.....
မနက္ခင္းတစ္ခု ေရာက္လာေတာ႕ ပြင္႕လာတဲ႕ မ်က္လံုးေတြနဲ႕အတူ ကပ္ပါလာတဲ႕အေတြးေပါင္းစံုကို ခဏထား ...မိုးလင္းကာရွိေသးတယ္။ေကာင္းရာေကာင္းေႀကာင္းေတြး ဘုရားတရားေလးနဲ႕ သတိကပ္စမ္း။ေရအိုးစင္က ေရတစ္ဖလားကို အသက္ေအာင္႕ ၿပီး ေမာ႕ေသာက္လိုက္တယ္။(အဲဒါ ဂ်ပန္ေတြရဲ႕ က်န္းမာေရးအတြက္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ေဆးနည္း ဆိုလားပဲ။ ) မ်က္နွာသစ္ေရခ်ိဳးၿပီး အ၀တ္အစားေၿပာင္း၊ နည္းနည္းေဟာင္းေနေပမဲ႕ မဆိုးပါဘူး။ ဒီေန႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခ်ိန္းထားတယ္။ထံုးစံအတိုင္း ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ လၹက္ရည္ယဥ္ေက်းမွုအရ ဆိုင္တစ္ ဆိုင္မွာ စုႀကတယ္။ ေၿပာႀက ဆိုႀကရင္း အစီအစဥ္တစ္ခု ရလာရဲ႕။ အဲဒီေန႕ ကတည္းက က်ေနာ္ေပ်ာက္ဆံုးသြားေတာ႕တယ္။
မနက္ၿဖန္ေတြ မေန႕ လို႕ ၿဖစ္သြားေတာ႕လည္း
အခ်စ္က အခ်စ္ မၿဖစ္နိုင္ေတာ႕ဘူးေပါ႕ေလ...
ငါ႕လမ္းကို ငါေလ်ာက္ေနတာ ဘာလို႕တၿခားလမ္းေတြထဲေရာက္သြားရတာလဲ???။ရည္ရြယ္ခ်က္ မခိုင္မာတာလား။ငါ႕လမ္းရွိတယ္ လို႕ထင္ေနခဲ႕တာလား။အားကိုးရွာတာလား။ေပါေပါသြမ္းသြမ္း ၿဖစ္ေနခဲ႕ တယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ေတြ နွေၿမာစရာ....။ဘ၀ဟာ ဘယ္ေလာက္ႀကာလဲ။ အသက္ရွဴရတာ ပင္ပန္းလိုက္တာေနာ္။ငါဘယ္သူ႕ ကိုမီွရရင္ေကာင္းမလဲဆိုတာ လိုက္ရွာလိုက္ပါဦးမယ္ေလ။သူ႕ကို အသက္ပါ အဌားရွဴခိုင္းရမယ္။အတ႕ံုအလွည္႕ မေမွ်ာ္လင္႕ပါဘူးကြယ္။ ဘယ္ပခံုးေပၚမွာ ေမွးစက္ေနေန ငါဆိုတဲ႕ ေကာင္ဟာ ဘ၀ရပ္တည္ရာ အေတြးအေခၚ ခံယူခ်က္ မဲ႕သူမွ မဟုတ္တာ။ေခတ္အခါက အၿပစ္အနာအဆာေတြမ်ားလွတယ္။ဒီလိုနဲ႕ပဲ အခ်စ္ေရ......တို႕ေတြ ေ၀းေ၀းေနႀကရတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။
ဒါဟာထြက္ေပါက္လား....။
မွားသြားမယ္xxx
ဒါဟာ ေလာကငရဲကို သြားရာလမ္းကြဲ႕---။
ရာသီဥတုက မေကာင္းဘူးေလ။တခါတေလလည္း ဒီလိုပါပဲ...ကြန္နက္ရွင္က အင္တာနက္ သံုးရတာအဆင္မေၿပပါဘူးဗ်ာ။ဒီလိုနဲ႕ ခ်ိန္းထားတဲ႕ အခ်ိန္ေတြ ခဏခဏ လြဲလြဲေနေတာ႕ က်ေနာ္ရဲ႕ (၂၇)ေယာက္ေၿမာက္ အြန္လိုင္းကခ်စ္ႀကဴေလး နဲ႕ ၿပတ္ဆဲ ပါေလေရာ။ေတာ္ေသးတာေပါ႕ ေနာက္(၅) ေယာက္က်န္ေသးလို႕ ။ဒီလိုပဲ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ၀ီစကီေသာက္( တမ်ိဳးမထင္ပါနဲ႕ ၀ီစကီမွာ ပါ၀င္တဲ႕ တေဆးတစ္မ်ိဳးဟာ နွလံုးေရာဂါ ေပ်ာက္တယ္ဆိုလို႕ပါ)၊ ေဟာ္တယ္ေပၚအေရာက္သြားၿပီး ကလိုက္တယ္။ သီးနွွံထြက္နုန္းက ညံ့လာေတာ႕ လယ္ယာလုပ္ငန္းမွာလုပ္ေနရတဲ့ က်ဳပ္တို႕ေတြအတြက္ လက္ခလုပ္ခနဲ႕ စားေသာက္လို႕မရေပဘူးဗ်။အဲဒီေတာ႕ ႀကံဳရာက်ရာ ရွိတဲ႕အလုပ္ လိုက္ရွာ လုပ္ရတာေပါ႕ဗ်ာ။အင္း....အသားက်ေနတဲ႕ ငတ္မေသရုံတမယ္ စားေသာက္ရတာပ။က်န္တာ ဘာမွ မသိၿမင္နိုင္ဘူးဗ်ိဳ။ က်ဳပ္တို႕အတြက္ေတာ႕ ဒီဘ၀မွာ ဒါမ်ိဳးေတြက မထူးဆန္းေတာ႕ပါဘူး။အဲဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ အိပ္စက္ခဲ႕တယ္။
ဇာတ္ခံုေပၚမွာ အလိုက် က ၿပဖို႕
ရုပ္ေသးေတာ႕ မၿဖစ္လို။
အိမ္က ထြက္လာၿပီးေနာက္ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို ေရာက္ခဲ႕ပါေသးတယ္။၉၁ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလို တနယ္စီခြဲၿပီးေက်ာင္းေတြ ဗြက္ေပါက္ေအာင္ဖြင္.၊ မတူခဲြၿခားတဲ႕ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ အခြင္႕အေရး၊လုပ္ပိုင္ခြင္႕ေတြ ၊အေရးယူမွုေတြ ေတြ႕ ႀကံဳခဲ႕တယ္။ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ ရပိုင္ခြင္႕ ၊လုပ္ပိုင္ခြင္႕ ေတြဟာ တေန႕ တၿခား ကန္႕သတ္၊ထိန္းခ်ဳပ္တားၿမစ္မွုေတြသာ တိုးၿမင္႕လာရဲ႕ ။အဲဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ ဆိုတဲ႕ ဗံုးတစ္လံုးကို က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေဖာက္ခြဲၿပီး အသက္ရွဴလို႕ မ၀တာနဲ႕ ႀကာႀကာမေနပဲ လက္ဗလာနဲ႕ လွည္႕ ၿပန္ခဲ႕တယ္။ခင္မင္ႀကတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာ႕ အားနာပါရဲ႕ ။အိမ္မွာ အေမက ေမွ်ာ္ေနမွာေလ။လူမိုက္လို႕ လည္း ေ၀ဖန္ႀကပေစ က်ေနာ႕္ ယံုႀကည္ခ်က္ခိုင္မာခဲ႕ ၿပီ အေမ။ယံုႀကည္ခ်က္ရဲ႕ လမ္းၿပတဲ႕ အလင္း အတိုင္းသာ ေလွ်ာက္ပရေစေတာ႕ ......။ခြင္႕ ၿပဳပါ အေမ။
ႏ်ဴးကလီးယားအိမ္မက္နဲ႕ ေခ်ာက္နက္ထဲက ကဗ်ာ
နာေရးေႀကာ္ၿငာမွာ မ်ိဴးဆက္ဆိုတာပါသလား...???
မနက္ၿဖန္မွာ စိန္ေခၚပြဲ ရွိတယ္။ေလာကဓံနဲ႕ က်ေနာ႕္ ေကာင္မေလး ႀကိဳး၀ိုင္းထဲမွာ ေတြ႕ ႀကမယ္။ က်ေနာ္ကို စိန္ေခၚထားတဲ႕ ပြဲစဥ္ေတြ ခဏနားရင္ သူ႕ ပြဲကို သြားႀကည္႕ ၿဖစ္မယ္။ ပြဲႀကည္႕ ပရိသတ္တစ္ဦးပဲ ၿဖစ္ခြင္႕ ရွိတယ္။သူ႕ အစား ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ေပးလို႕မွ မရတာပဲ။ကို႕ယ္ အရွုပ္ကိုယ္ ရွင္းႀကရေႀကးေလ။ေလာကႀကီးကေတာ႕ ဘယ္သူ႕ ကိုမွ မ်က္နွာသာ မေပးဘူး။ ေခတ္တစ္ေခတ္က ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပခံုးေပၚတင္ထားတဲ႕ ထမ္းပိုးစရာတာ၀န္ကို ဘယ္လိုမ်ား သယ္ပိုးမလဲဗ်ာ။အသက္(၄၀)ေရာက္ရင္ မူႀကိဳေက်ာင္းတက္မယ္လို႕ ဂ်က္လန္ဒန္က မေၿပာခဲ႕ပါ။မနက္ၿဖန္ က်ေနာ္ ခရီးဆက္ရပါဦးမည္။ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ၀ွက္မထားပဲ ရွင္ဖို႕ ေနမလား ။ေနဖို႕ ရွင္မလား ....ဆိုတာ ခင္ဗ်ားလည္း ၿပန္ သံုးသပ္သင္႕ တဲ႕ ေမးခြန္းပါ ။ ။
Jul 22, 2007
အၿပာေရာင္လမ္း
တဏွာမၿဖတ္တဲ.ဥပါဒါန္
ရမၼက္နဲ.မပတ္သတ္တဲ.ေမတၱာရဲ.ႀကမၼာ
အေရာင္မရိွတဲ.အေရာင္ရဲ.အလင္း
အာဏာေတြလိုခ်င္လွတဲ.မေတာ္အတၱနဲ႕
တကယ္.ေန.ေတြ~~~~မလိုအပ္ပဲအေမွာင္အတိက်ဲေလၿပီ~ ~~
အလင္းေတြပၽိဳးေထာင္ခဲ.ေသာ စာမၽက္နွာမၽား
၀င္လာသမၽ ၿမား ဒါး ကၽည္ေတြ~~~~
ဘ၀လဲကၽပေစ မာန္မေသဘူး
လူသားရဲ.ဦးေနွာက္နဲ. နွလံုးသားဟာ
ဘာသာေဗဒသက္သက္မွ မဟုတ္ရပါဘဲေလ ~~~~။ ။
အနွစ္မဲ႕ေတာ၌လမ္းေလ်ာက္ထြက္ၿခင္း
ေသာက္သံုးေနတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွုဟာ ေပးဆပ္ၿခင္းေႀကာင့္လား။
ေဟာဒီေၿမႀကီးမွာ ........... လူဆိုတဲ့ သတၱ၀ါ အားလံုးအတူတူပါ။ ။
အသီးေတြမွာေတာင္ အခ်ိန္နဲ႕အမီ ရင့္မွည့္ရေလရဲ့
ဒါေပမဲ့~~~
ဘယ္ေတာ့မွ မႀကီးရင့္တဲ့ သတၱ၀ါေတြ.....
သူတို႕ရဲ႕ ကြန္တိုမ်ဥ္းေတြေအာက္
တို႕ဘ၀မွာ......အယ္လ္နီညိုဟာ သဘာ၀ဘဲ~~~
အိမ္မက္ဟာ တရံမလပ္ ရီေ၀ခုန္ေပါက္
အမွန္တည္ရာမွာ အသိတရားက်က္စားတယ္~~~~
ထုသားေပသားက် ရင့္က်က္သြားတဲ့မ်က္ရည္
ဒါဟာ......... ၀ိညဥ္ထိရုိက္သြင္းခံရတဲ့သံမွို+++
စည္းလံုးမွုမွာ မာန္မာနပါသလား???
လိုသလိုမေတြးနဲ႕ လုပ္ရပ္ပဲလိုတယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္ေမးၿပီးေရွ့ဆက္မယ္
စကားလံုးေတြက အပိုဘဲxxx
ထပ္ေၿပာမယ္ ေဟာဒီေၿမႀကီးမွာ.........
စကားလံုးေတြက အပိုဘဲxxxx။ ။xxx
က်ေနာ္ေကာက္ရခဲ႕တဲ့ လြတ္လပ္မွု
Jul 19, 2007
မ်ိဳးဆက္သစ္သို႕တပ္လွန္႕သံ
မွတ္ခ်က္။ ။ယခုဓာတ္ပံုကို http://thitsarforce.org/ မွကူးယူသံုးစဲြထားၿခင္း ၿဖစ္ပါေႀကာင္း
