tag:blogger.com,1999:blog-72226659784436990822011-11-24T20:48:58.238+06:30ေႏြလိွဳင္ႆုန္းေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.comBlogger1341100tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-83737690057107781822011-04-26T11:34:00.001+06:302011-04-26T11:39:04.340+06:30သင္းကြဲျမိဳ႕<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;">အိပ္တန္းမေတြ႔တဲ႔ေျမ</div><div style="text-align: center;">တေစၦေဆာက္တဲ႔ .... ၾကပ္ေျခာက္လမ္း</div><div style="text-align: center;">ေရာင္စံုျဖာထိန္ ... လိမ္ေနတဲ႔မီးပန္းေတြ</div><div style="text-align: center;">ငါေသတာနဲ႔ အဲဒီၾကပ္တန္း </div><div style="text-align: center;">မစင္ညစ္ညမ္းတဲ႔ အမိႈက္နန္းေတာ္သာပဲ...။<br />သူလည္း အဓိပၸါယ္ မရွိ ၊ ငါလည္း အဓိပၸါယ္ မရွိ<br />ေသခ်ာတာ.....၊......<br /></div><div style="text-align: center;">နွစ္၃၀ လံုး.....ငါ</div><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္လံုးဖြင္႔ျပီး အိပ္ခဲ႔ရတာေလ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္ရွင္ေနခဲ႔ေပမဲ႔</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်ားမ်ားသံုးတဲ႔စက္.....ေစာေစာပ်က္ရတာပါပဲ ။</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာေျပာေျပာ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕မွာေရးစရာ ဒီတစ္မ်က္နွာပဲ က်န္ေတာ႔တယ္...။ ။</span></div><span id="fullpost"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-8373769005710778182?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-39805619570508807752010-04-03T15:21:00.001+06:302010-04-03T15:27:14.236+06:30ငါ႔ အျမင္ေတြ<div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေဆြးေဆြးလြင္႔လြင္႔ ....</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေရာင္ေတြက ရင္႔ေတာက္ေတာက္ ...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေတာင္အတက္ေတြ..အခၽြန္အထက္ေတြနဲ႔..</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္အရာ..ဘယ္သူကမွ မညွာတာ မငဲ႔ညွာ</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အသိအျမင္ဆိုတာလည္း အလိုေလွ်ာက္ေရာက္လာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ႔ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရံွုးနိမ္႔ျပီးရင္ ေအာင္ျမင္မႈလာသလား..? </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဆင္းရဲျပီးရင္ေကာ ခ်မ္းသာလာမွာလား..? </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကမာၻၾကီးက စိတ္က်ေဝဒနာေတြ တိုးျပီးရင္း..ဆိုး........<a name='more'></a></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေမေရ အသက္ဇီဝဆက္ ေပ်ာ္ပါေစ...အေမ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အသီးအရြက္ေဝဆာ အရိပ္အာဝါသနဲ႔ ဗန္ဒါပင္ေလးေရ</span> </div><div style="text-align: center;">မင္းရင္ေသြးေတြကို လူသားအဟာရအျဖစ္ထိုးေကၽြးေလလို႔</div><div style="text-align: center;">ေက်းဇူးပါေလ...။ အေမ ခံတြင္းျမိန္ရဲ႕လား...အေမ</div><div style="text-align: center;">တြဲလီတြဲေလာင္း တလုပ္မန္းက်ည္းေကြးေလးေတြ..</div><div style="text-align: center;">နည္းနည္းဖန္ေပမဲ႕ လူသားရဲ႕ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈ</div><div style="text-align: center;">အာသီသေျဖ..ေခ်ေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ..</div><div style="text-align: center;">ညီေလး..အဆာေျပေစေတာ႔ေလ </div><div style="text-align: center;">ေရွးအစဥ္အလာမပ်က္</div><div style="text-align: center;">အငမ္းမရတိုက္ေကၽြးေနေလတဲ႔ ေရအိုးစဥ္ေလးေရ</div><div style="text-align: center;">တက်ိဳက္ဆို တက်ိဳက္ေလ </div><div style="text-align: center;">ဝမ္းမီးတျမိဳက္ေတာ႔ျငိမ္းေစတယ္မဟုတ္လား</div><div style="text-align: center;">ဘဝအေမာေတြ ေျပပါေစ လုပ္သား အကိုေရ...။</div><div style="text-align: center;">တာဝန္...တာဝန္ ေတြလည္း ေန႔ခင္းေနထဲ မ်က္နွာ အဆီတဝင္းဝင္း</div><div style="text-align: center;">မေကာင္းေပမဲ႔လည္း အလွမ္းကြာမႈေတြကို </div><div style="text-align: center;">အမွီလိုက္ဖို႔ သူတို႔ၾကိဳးစားၾကတယ္။</div><div style="text-align: center;">ေရာင္စဥ္ပ်ယ္သက္တန္႔ေတြေလ...</div><div style="text-align: center;">ခပ္မွိန္မွိန္ပါပဲ...ေၾကြလြင္႔ခ်ိန္ကို ၾကိဳဆိုရင္း </div><div style="text-align: center;">အေျခအေနမွန္ျမင္ၾကဖို႔..က်ားကန္ေထာက္မေနၾကဆဲ</div><div style="text-align: center;">ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးရဲ႕ တိုးတက္မႈမွတ္တမ္း</div><div style="text-align: center;">ေရွ႔ကိုတိုးတက္ျဖစ္ထြန္းေနတဲ႔ ဓမၼတာေလ</div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #38761d;">ကန္႔သတ္ခံအနုပညာဆိုတာမွန္သမွ် ဝမ္းစာမဝရွာတဲ႔ ဝမ္းဗုိက္ေတြအတြက္ေတာ႔</span></b></div><div style="color: #38761d; text-align: center;"><b>ျပန္သံုးလို႔မရေတာ႔တဲ႔ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္စုပ္လို</b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #38761d;">လမ္းမေပၚ ေလေမႊ႕ရာလြင္႔</span></b></div><div style="text-align: center;">အလင္းေတြထိုးေကၽြးေနလည္း အေမွာင္က</div><div style="text-align: center;">နက္သထက္ ေမွာင္တယ္</div><div style="text-align: center;">ေဟ႕....!!!ဝမ္းမီးေတာက္လည္း ေသြးမပ်က္ၾကနဲ႔...</div><div style="text-align: center;">အဆင္ေျပေနလို႔လည္း နားထင္ ေသြးမတက္ၾကနဲ႔</div><div style="text-align: center;">"လူမတန္ ကံခ်"ၾကမၼာလည္း မရိုးၾကနဲ႔</div><div style="text-align: center;">ကြာဟမႈေတြၾကား အမ်ားစုက ဘာျဖစ္ေနၾကလဲ..?</div><div style="text-align: center;">ဒီလိုနဲ႔ပဲ...ေျပာေရးဆိုခြင္႔ေလးမွ မရွိပဲ ဘာနိုင္ငံဆီသို႔</div><div style="text-align: center;">ဒီလိုနဲ႔ပဲ...ခႏၶာထဲမွာ နီကိုတင္းနဲ႕ေသြးေတြတိုး</div><div style="text-align: center;">အိုက္စပ္စပ္ ေရငတ္တယ္</div><div style="text-align: center;">အေမွာင္ငွက္ေတြနဲ႔ နွလံုးေသြးတက္တယ္။</div><div style="text-align: center;">မီးစက္ရဲ႕ မီးခိုးနဲ႔ ဆူညံမႈ</div><div style="text-align: center;">လမ္းမနဲ႔လူသြားလမ္းေပၚကဆိုင္ေတြရဲ႕အမႈိက္နဲ႔ ဆီေညွာ္နံ႔</div><div style="text-align: center;">မညီမညာလမ္းထက္ ငါ႔ဖိနပ္ေတြ အသက္တိုတယ္။</div><div style="text-align: center;">ဖုန္မႈန္တေသာေသာနဲ႔ အညာသည္လည္း </div><div style="text-align: center;">သန္းထြန္းေလးရဲ႕ ေမြးဌာနီစာသားအား </div><div style="text-align: center;">ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းလ်က္မို႔<br />ငါ႔အျမင္ေတြမွာ<br />ငါ႔မနက္ျဖန္ေတြ အသက္တိုတယ္။ ။<br /><div style="text-align: right;">ေႏြလိႈင္ႆုန္း</div><div style="text-align: right;">၃.ဧျပီ.၂၀၁၀</div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-3980561957050880775?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-46532818208119257932010-02-27T18:00:00.000+06:302010-02-27T18:00:42.084+06:30တြယ္ရာမဲ႔ရွင္သန္က်န္ရစ္သူမ်ား<div style="text-align: justify;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style>
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:Zawgyi-One;
panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0in;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-language:EN-US;}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><b></b> <b><span style="color: red;">ဆရာမသန္းျမင္႕ေအာင္၏ စာမူအား ျပန္လည္ ျဖန္႔ေဝျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ။</span></b><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ေၿပာင္းလဲၿခင္းမ်ားျဖင္႔ထာဝရတည္ျမဲေနေသာ လူမႈဘဝ၊လူ႔အဖြဲ႕အစည္းႀကားမွာအေနၾကာလာတာနဲ႕အမွ် ကၽြန္မရဲ႕ေျခလွမ္းေတြက မွန္းဆလို႔မရေသးတဲ႔လမ္းသစ္ေတြဆီဦးတည္ေနခ်င္စိတ္ေတြကို မနည္းဖိသိပ္ခ်ိဳးႏိွမ္ရင္း ဘဝအေမာေတြၾကားမွာ သက္ျပင္းကို အခါခါခ်ေနရေပသည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ဒုလႅဘတစ္ပါးဟု တင္စားရေလေသာ ရခဲလွသည္႔ လူဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွလူသားတို႔၏ အို၊နာ၊ေသ၊ဝဋ္ဒုကၡသည္ကား ဘဝ၏ ေနာက္ဆံုးကာလမ်ားတြင္ မည္သူမွ် ေရွာင္လႊဲ၍မရေလေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ားပင္တည္း။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ထိုေရွာင္လႊဲ၍ မရေလေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ားႏွင္႔ ရင္ဆိုင္ေနၾကေသာသူတို႔အတြက္ ၎တို႔၏ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး က်င္လည္၊ရွင္သန္၊သာယာခဲ႔ေသာ မိသားစုပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းတို႔ ေပ်ာက္ကြယ္ပ်က္သုန္း၍ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမဲ႔ခဲ႔ေလေသာ အထီးက်န္ဘဝသို႔ ေရာက္ၾကေလေသာအခါ……..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)တြင္ (၇)နွစ္တာကာလအတြင္း ဆင္းရဲခ်မ္းသာ လူမ်ိဳးဘာသာ အသက္အရြယ္မေရြး နာေရးကိစၥမ်ား လိုက္လံသယ္ယူပို႔ေဆာင္ကုသိုလ္ယူခဲ႔ၾကေသာ ကၽြန္မနွင္႕တကြ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ပရဟိတ ညီအကို ေမာင္နွမမ်ားအတြက္ လူသားတစ္ေယာက္၏ ဘဝနိဂံုးအဆံုးသတ္ခ်ိန္တြင္ အေၾကာင္းတရား အမ်္ိဳးမ်ိဳးနွင္႔လူ႔ဘဝထဲမွ ထြက္ခြာသြားၾကသူေပါင္းမ်ားစြာကို ေတြ႔ျမင္ခဲ႔ၾကသလို၊ က်န္ရစ္သူတို႔၏ ဘဝရွင္သန္မႈမ်ားစြာကိုလည္း မ်က္ျမင္ၾကံဳေတြ႔ခဲ႔ျခင္းမွ တစ္ဖန္ ပေဟဠိေပါင္းမ်ားစြာႏွင္႕လည္း ရင္ဆိုင္ခဲ႔ရျပန္ေသး၏။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> မိသားစုေပါင္းမ်ားစြာထဲက ထြက္ခြာေနၾကသည္႔ တစ္ေယာက္ခ်င္းေသာ ဘဝကူးမေကာင္းသည္႔ မေကာင္းသည္႔သူေတြ၏ေနာက္မွာ-<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> “ကၽြန္မတို႔ု ဘယ္သူ႔ကို အားကိုးရေတာ႔မွာလဲ”…“သမီးတို႔ကို ပစ္ထားခဲ႔ျပီလား အေမရဲ႕”….“က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဒုကၡေတြကို ဘယ္သူလာကယ္ေတာ႔မွာလဲ ေက်းဇူးရွင္ၾကီးရဲ႕”…စသည္႔အသံေပါင္းမ်ားစြာက ဘဝကို ဆက္လက္ရုန္းကန္ ရင္ဆိုင္နိုင္ရန္ကိုေတာ႔ ဘယ္နည္းနဲ႕မဆို အင္အား တစ္စံုတစ္ရာကို ဆုပ္ကိုင္မိဖို႔ ၾကိဳးစားနိုင္ၾကဦးမည္ပင္။တစ္သက္တာ ခ်စ္ျမတ္နိုးစြာ အတူတကြ ေနထိုင္လာၾကရေသာမိသားစု၏ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊သံေယာဇဥ္၊ေက်းဇူးတရားႏွင္႔ ခိုင္ျမဲေသာ ေမတၱာေနွာင္ၾကိဳးၾကားမွ ရုန္းထြက္သြားသူအတြက္ ယူၾကံဳးမရသည္႔ေသာက ဗ်ာပါဒေတြကိုလည္း ၾကားရသူတိုင္း စာနာ နားလည္နိုင္ၾကပါသည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ကၽြန္မအတြက္ တကယ္တမ္းရင္ထဲမွာ တေျမ႔ေျမ႔ေလာင္ကၽြမ္းျပီး ေမ႔ပစ္၍ မရနိုင္သည္႕ ထြက္ခြာသြားၾကသူတို႔နွင္႔ က်န္ရစ္ၾကသူ အခ်ိဳ႕၏ ဘဝမ်ားသည္ကား……-<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> အခ်ိန္ကာလကို အတိအက် မေျပာျပလိုေပမဲ႔ မၾကခဏ ေတြ႔ၾကံဳရေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></div><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ပထမဆံုး ကၽြန္မရင္ထဲကို ဝင္ေရာက္ခဲ႔ဖူးသည္႔ သက္ၾကီးရြယ္အိုတစ္ဦးကား ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွ......</span><br /><div style="text-align: justify;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style>
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:Zawgyi-One;
panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0in;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-language:EN-US;}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">.....သူကိုယ္တိုင္ပင္ အေမ႔ေမ႔ အေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ျဖစ္ေနျပီျဖစ္ေသာ သူပိုင္တိုက္ခန္း တစ္ခန္း၏ အတြင္းမွာျဖစ္သည္။၆ ေပ-၉ေပ ခန္႔ ေနာက္ဖက္က်က် ေမွာင္မိုက္နံေစာ္ေနေသာ အခန္းက်ဥ္းကေလးထဲတြင္ သူ႔ကို ကၽြန္မ မၾကာခဏ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုခဲ႔ဖူးျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> တင္ပါးဆံုရိုးက်ိဳးျပီး ေအာက္ပိုင္းခ်ိေနေသာ ထိုအေမအိုသည္ မိဘဘိုးဘြားအစဥ္အဆက္ ေဆြမရွိ မ်ိဳးမရွိ ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ ကိုယ္ပိုင္တိုက္ခန္းကေလးျဖင္႔ အေဖာ္ရေအာင္ ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ေတာ္သူ ေမြးစားသားက အိမ္ေထာင္က် ၊ကေလးဘုစုခရုနွင္႔ အဘိုးၾကီး အဘြားၾကီး ေမာင္နွမအတြက္ အေဖာ္မရဘဲ အစ္ကိုၾကီး(၇၈)နွစ္က ညီမ(၇၅)နွစ္အား မုန္႔ထြက္ဝယ္ေပးျပီး ျပင္ေကၽြးရသည္႔ အေျခအေနေရာက္လာသည္။တစ္ေန႔ ထိုအစ္ကိုၾကီး ဆံုးသြားေသာအခါ ညီမ အမယ္အိုအတြက္ အခက္ေတြ႔ရသည္ကား အားကိုးစရာ ေကာက္ရိုးတမွ်င္ပင္ လက္လွမ္း၍ မမီနိုင္ေလာက္ေအာင္ ေသာကေရာက္ရေတာ႔သည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ေမြးစားသားအမည္ႏွင္႔ လႊဲထားခဲ႔ေသာ တိုက္ခန္းကေလး၏ ေနာက္ဖက္က်က် အခန္းကေလးဆီသို႔ သီးသန္႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနရေအာင္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင္႔ ေရႊ႔ေျပာင္းခံလိုက္ရျပီးေနာက္…ေနာက္တြင္မူ အဖြားအိုခမ်ာမွာ လူသူအရိပ္အေရာင္ကိုပင္ ျမင္ေတြ႔ရခြင္႔ နည္းပါးသြားရျပန္ပါသည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> အကြက္အေပၚ နံေစာ္မာေခါက္ေနေသာ ခန္းဆီးလိုက္ကာ၏ေနာက္မွ ေမွာင္မိုက္အခန္းကေလးထဲတြင္ ေရးမိုးခ်ိဳးေပးမည္႔သူ မရွိ၊ဆံပင္ျဖီးသင္ေပးမည္႔သူမရွိ ၊ထမင္းစားခ်ိန္တြင္ ထမင္းနွင္႔ဟင္းကို သူ႔အတြက္ သတ္မွတ္ထားေသာ ပန္းကန္ထဲတြင္ တစ္ခါျပင္စာကေလးပံု၍ လိုက္ကာေအာက္မွ ထိုးသြင္းေပးလိုက္သည္႔အတြက္ ထမင္းကေလးကိုေတာ႔ျဖင္္႔ ဟင္းေကာင္းေကာင္းနွင္႔ မဟုတ္ေတာင္ ေကၽြးေဖာ္ရ၍ ေက်းဇူးတင္ရေပေသးသည္။ သည္ အဘြားအိုနွင္႔ အသိအကၽြမ္းျဖစ္ခဲ႔ဖူးေသာစာေပနယ္မွ ကၽြန္မ၏ အစ္မကဲ႔သို႔ေသာ ဆရာမၾကီးတစ္ေယာက္ေၾကာင္႔ ဆက္သြယ္ပတ္သတ္ခဲ႔ရဖူးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> “မမတို႔ သြားလာဝင္ထြက္ရင္ သူ႔အိမ္က မိသားစုက မၾကိဳက္ခ်င္ဘူး ညီမေရ၊ သူတို႔သိကၡာက်တယ္လို႔ ယူဆတယ္ထင္ပါရဲ႕။အဘြားၾကီးခမ်ာ ကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ အေပါ႔အေလး စြန္႔ခ်င္ရင္လည္း လက္နွစ္ဖက္ကို အားျပဳျပီး ဖင္တရြတ္တိုက္ဆြဲနဲ႔ လိုက္ကာၾကားက ထြက္ျပီး မနီးမေဝးရွိ အိမ္သာေလးဆီေရာက္ေအာင္သြားရရွာတာ။ လမ္းမွာထြက္က်လို႔ေပက်ံရင္လည္း ျငိဳျငင္ေငါက္ခံရေသးေတာ႔ အႏၱရာယ္ကို မလြယ္နိုင္မွာစိုးလို႔ သူ႔ခမ်ာအစားအေသာက္ေတာင္ သိပ္မစားရဲရွာပါဘူး။ အဲဒီအဘြားၾကီးအတြက္ မရွိမျဖစ္ အေရးၾကီးတာက ဖေယာင္းတိုင္နဲ႔မီးျခစ္ပဲ၊မမက တစ္လတစ္ခါ ဖေယာင္းတိုင္ ေသးေသးေလးေတြရယ္ ၊မီးျခစ္နဲ႔အဝတ္အစားတစ္စံု၊ျပီးေတာ႔ မုန္႔ေလးနည္းနည္း ဒါမွမဟုတ္ သူစားခ်င္တာ စားရေအာင္ ပိုက္ဆံကို အေၾကြကေလးေတြအမ္းျပီး အဲဒီအိမ္သားေတြ ျငိဳျငင္ေနတဲ႕ၾကားပဲ သြားသြားပို႔ေပးေနရတယ္။သူ႔အခန္းကေလးထဲမွာက ေန႔ည မျပတ္ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းထားရတယ္။ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔…ၾကြက္တြင္းေပါက္နဲ႔ ျပည္႔ႏွက္ျပီး ေျမၾကီးေတြအမႈိက္ေတြ ပြစာၾကဲေနတဲ႔အတြက္ အလင္းေရာင္ကေလး နည္းနည္းမွ မရွ္ိရင္ ေျမၾကြက္ေတြက လူကို လာလာကိုက္ေနလို႔ပဲ။”<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> အို…ျဖစ္မွျဖစ္ရေလေနာ္..။ကၽြန္မ ရင္ထဲ က်ဥ္ခနဲ ျဖစ္သြားခဲ႔သည္႔ ထိုခံစားခ်က္က အခုခ်ိန္ထိ မေျပနိုင္ေသးပါ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ေခ်းေညွာ္အထပ္ထပ္နဲ႕ျဖစ္သလိုေနရတဲ႔ သူ႔အတြက္ တစ္လတစ္ၾကိမ္ပို႔ေပးတဲ႔ တစ္ပတ္ရစ္ ဝတ္စံုတစ္စံုက တစ္လလံုးအတြက္ တစ္ခါသံုးပစၥည္းေပါ႔။မုန္႔ဖိုးေပးရင္ အိမ္က ကေလးေတြက မုန္႔ဝယ္ေပးတယ္။ဒါေပမဲ႔ မုန္႔ဝယ္မဲ႔ ပိုက္ဆံေရာ သူတို႔ကို မုန္႔ဝယ္ခ ေပးရတဲ႔ပိုက္ဆံပါ အတိအက်ေပးလိုက္မွ နို႔မဟုတ္လို႔ရင္ ျပန္အမ္းရမယ္႔ ေငြစကၠဴေပးလိုက္လို႔ကေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္မရဘူးဆိုပဲ။ကိုယ္႔မလည္း ေခၚထားစရာေနရာက မရွိ၊ သူနဲ႔အတူေနသူေတြကလည္း လူမႈေရးအသိနဲ႔ ေစတနာက ေခါင္းပါးေတာ႔ အရင္တုန္းက သူ႔ကိုျမင္ဖူး သိခဲ႔ဖူးတဲ႕ လူတခ်ိဳ႕ အဲဒီပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနေသးရင္ေတာင္ ဒီတိုက္ခန္းကေလးရဲ႕ ေနာက္ဘက္ အေမွာင္ထဲမွာ ဒုကၡိတ အေမအိုၾကီးတစ္ေယာက္ရွိ္ေနတယ္လို႔ ဘယ္သူမွ ထင္မွာ မဟုတ္ၾကေတာ႔ဘူး။ သူ႔ကို ေမ႔ကုန္ၾကေရာေပါ႔လို႔ သတိရတဲ႔အခါ ေျပာေလ႔႔ရွိတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ထို အစ္မ ေပးေသာ အလုပ္တာဝန္ကို ကၽြန္မလိုလိုလားလားပင္ လႊဲယူလက္ခံလိုက္ျပီး အလိုမက်ေသာ မႈန္ကုတ္ကုတ္ မ်က္နွာေတြၾကားမွာ တစ္လ တစ္ၾကီမ္၊မ်က္နွာေျပာင္တိုက္ကာ ကၽြန္မ ထိုအဘြားအိုထံ သြားရပါေတာ႔သည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ေခ်းအထပ္ထပ္နွင္႔ ဂ်ပ္ခဲလိန္္က်စ္ေနေသာ ဆံပင္မ်ား၊ နံေစာ္ေပပြေနေသာ အဝတ္အစားမ်ားနွင္႔ ပိန္လွီလွီ ခ်ိနဲ႔နဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ပိုင္ရွင္၏ အေရာင္မိိန္မြဲေနေသာ မ်က္ဝန္းမ်ားကိုေတာ႔ ကၽြန္မ ဘယ္အခ်ိန္အခါတြင္မွ ေမ႔ေပ်ာက္မနိုင္လိမ္႔မည္ မထင္မိပါ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ကၽြန္မနွင္႔ အခါမ်ားစြာ ေတြ႔ျပီးေသာ တစ္ေန႔တြင္ ထိုအဘြားအိုမွာ လူ႔ေလာကၾကီးထဲမွ ထြက္ခြာခြင္႔ရသြားရွာေလသည္။ထိုအခါ ကၽြန္မသည္ သံေယာဇဥ္္ၾကိဳးတမွ်င္ၾကားမွပင္ ဝမ္းပန္းတသာ ေရရြတ္လိုက္မိသည္မွာ……………..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> ဝဋ္ကၽြတ္သြားျပီေပါ႔….အဘြားရယ္….။ ဟူ၍သာ….…..။ ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p><br /></o:p></span></div><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-4653281820811925793?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-7115227517685244002010-02-10T23:06:00.001+06:302010-02-10T23:17:25.869+06:30သစ္ပင္လို ဘဝ<div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႕ၿခံဝင္းက စည္းရိုး မရွိေပမဲ႕....ျခံတံခါးေတာ႕ ရွိတယ္ ။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းဝင္လိုရာက ဝင္နိုင္ပါရဲ႕....။...</span></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လံုျခံဳေရးအတြက္လည္း ေခြးေတြေမြးမထားပါဘူး...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ျပန္ႀကည္႕ဖို႕လံုေလာက္တဲ႔ တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတာ႕ ရွိတယ္ ။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လိုလိုလားလား ရွိရင္ မင္းကိုယ္မင္းလည္း ႀကည္႕နိုင္တာေပါ႕...x...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါလည္း လူသားတစ္ဦးပဲေလ...x...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႔အစာအိမ္က လက္မခံေတာ႔တာေတြ မ်ားလာေတာ႔လည္း</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ ဟာ လူလိမၼာ လုပ္လိုက္ရင္ ေကာင္းမလား ေတြးတယ္ ။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အိမ္မွာ TV မရွိဘူး...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ႕...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တရိပ္ရိပ္ တလိပ္လိပ္ ေၿပးေနတဲ႕ စိတ္ရွိတယ္===။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒီပံုရိပ္ေတြ ရပ္တန္႔ဖို႔ ခက္လို႕ ရုပ္ရွင္၊ဗီြဒီယို မလိုဘူး....</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကာကြယ္ဖို႔ ေသနတ္လည္း မရွိသလို..</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေလးခြကိုေတာင္ မကိုင္တတ္တဲ႕ေကာင္</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ မၾကားခ်င္တာေတြ ၾကားခ်င္တာေတြ ရွိေနေလေတာ႔...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရွုပ္လြန္းလို႕...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သတင္းလည္း မၾကားခ်င္...သီခ်င္းလည္း မထားခ်င္ေတာ႕ဘူး ။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၈ ရက္..၉ ရက္ ေန႔ေတြမွာ လိႈင္သာယာ တႏၵျပပြဲေတြ ရွိတယ္...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းသြားမၾကည္႕ဘူးလား...။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လံုျခဳံေရးေတြက ...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လမ္းထိပ္ အမႈိက္ပံုေတြလို ပြစိတက္ေနတာ ေတြ႕လိမ္႔မယ္ ။ </span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ASEAN FREE TEX AREA ဆိုတာက...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> အေတာ္ေရပန္းစားေနတဲ႔ စကားလံုးေလ</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သူတို႔နဲ႕ အဆင္မေျပတဲ႕ ကုမၸဏီေတြ ဒုကၡေရာက္ေလေတာ႔မယ္...။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးေတြလည္း ေတြ႕လားေတြ႕ရဲ႕...</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာလုပ္ၾကလဲ ေတာ႕ မသိေလဘူး...။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာပဲေျပာေျပာ အသက္ရွဴမဝတာေတာ႕ ေသခ်ာတယ္...။</span></span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ေႏြလိႈင္ႆုန္း</span></span></div><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၁၀-၂-၂၀၁၀ </span><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-711522751768524400?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-30724721586888091062010-01-02T21:19:00.001+06:302010-01-02T21:40:07.825+06:30၂၀၁၀ ရိုးရာအက ႏွင္႕ တရားအားထုတ္ျခင္း<div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">က မယ္ က မယ္ လာ</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းလည္း အလုပ္ မရွိ....ငါလည္း အလုပ္မရွိ....မိုးလင္းထိ က မယ္ </span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဟားဟားဟား <span style="background-color: #f3f3f3; color: purple;">HAPPY NEW YEAR</span> တဲ႕ ေဟ႔ေကာင္ မင္းသိလား...</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာတစ္ခုမွ အေပး မရွိပဲ လည္ျမိဳနင္းျပီး မတရားလိုခ်င္ေနတဲ႕ေကာင္ေတြအေၾကာင္း... </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">Smart...Smart....Smart... ဘာ စမတ္ေနခ်င္တာလဲ သြား ေၿပးတက္ ေနာက္ကားက ဘယ္ေတာ႕မွ လာမွန္း မသိဘူး...။တိုး တိုး ...ေဘးကပ္ေနေလကြာ... စပယ္ယာ အေငါက္ခံခ်င္လို႕လား ။မြန္းတယ္ မြန္းတယ္ ေခၽြးေစာ္ ဂ်ီးေစာ္ လူေစာ္.....နံတယ္ နံတယ္.....။အ...အ......အု အု......ဟူးးးးးးးးးးး<br /></span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လက္နဲ႕ကိုင္ၾကည္႕ရင္ ပဲ႔ က်မဲ႔ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခုန္စြခုန္စြလိုင္းကားအသစ္စက္စက္ေပၚxxx</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တြံေတးစိုးေအာင္ဖြင္႕ျပီး ခရီးသည္ေတြကိုေဖ်ာ္ေျဖ....</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါတို႕ေသရေတာ႔မလို အေျခအေနက ေန႔လား..ညလား.????</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သူေတာင္းစား အၾကီးစားေတြ မေန႔ညကပဲ စ က ၾကတယ္</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စတင္ၾကတယ္ ၂၀၁၀အခြန္အခ New Version ဆပ္ေၾကးေတြေလ ။ဟိုတယ္ မိုတယ္ စားေသာက္ဆိုင္ ကုန္စံုဆိုင္ ..ဆိုင္..ဆိုင္...ဆိုင္.. ျမင္ျမင္သမွ် အကုန္ေတာင္းမယ္...</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီေတာ႔...</span><span style="font-family: Zawgyi-One;">မ်ားမၾကာမီ...</span><span style="font-family: Zawgyi-One;">အကုန္ေစ်းတယ္မယ္..</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တိုးတက္ျမင္႔မားေနၾကတယ္ အေရာက္လွမ္းလာခဲ႕မဲ႕၂၀၁၀ Phone Bill ေတြ...<br /></span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အလုပ္လက္မဲ႔ေတြ.... ငတ္ျပတ္သူေတြ...မေလာက္ငွသူေတြ...</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ညငွက္ကေလးေတြ ေပါလာတယ္...</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေန႔ခင္းဖက္လည္း မရွက္ေတာ႕ဘူး...ငွက္ေတြ မေၾကာက္မရြံ႕ အစာရွာၾကတယ္ ...</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၂၀၁၀ မွာ................ပ်က္စီးျခင္းေတြ အလုပ္ျဖစ္ေနတယ္.....အတိုးနွုံး ၁၀၀ ကို ၃၀ ဆိုလည္း အလုပ္ၿဖစ္တယ္......။ ေနာင္ျဖစ္မွ ေနာင္ရွင္း ဆိုလား Rapper J-Me လိုပဲ အားလံုးက ေဂၚတယ္ဂြမ္းတယ္..<br /></span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စိတ္က်ေရာဂါေတြ ေရာင္းေကာင္းတယ္...ေနာက္....အေပါင္ဆိုင္ေတြ အလုပ္ေကာင္းတယ္.....</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဝင္ေငြေတြရတဲ႕လမ္းေၾကာင္းေတြ မူမမွန္ေတာ႕လည္း ဘီယာဆိုင္ေတြမွာ သူရွင္းလိုက္ ကိုယ္ရွင္းလိုက္...စကၠဴေတြေလထဲ ဖန္ခြက္ေတြထဲ..ဟိုတယ္ေတြထဲ...KTV မီးေရာင္ေတြထဲ...ေဆာင္းရာသီ သစ္ပင္ထက္ကရြက္ေၾကြမ်ားလို တဖြဲဖြဲ တဝဲဝဲ....။ျမန္မာေငြေတြ ေတာ္ေတာ္မာ သြားျပီတဲ႕ ။ မွန္ပါသည္ ။ အထူးသျဖင္႕ ၅၀ တန္ ၁၀၀ တန္ ၂၀၀ တန္ ေတြေပါ႕ ။ေခါက္လို႕ေတာင္ အဆင္မေျပေတာ႕ေအာင္ မာသြားပါသည္ ။ ေခ်း နွင္႕ေခၽြးမ်ားစြာ အထပ္ထပ္ ကပ္ျငိ မဲတူး ေနေသာေငြစကၠဴ အစုပ္အျပဲမ်ားကို တိပ္နွင္႕ အထပ္ထပ္ ကပ္လိုက္ေသာအခါ ျမန္မာေငြမ်ား ေတာ္ေတာ္ မာသြားပါသည္ ။ <br /></span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လူငယ္ေတြေလထဲ...မိန္းကေလးေတြ ေလထဲ အသက္ၾကီးလာသူေတြ ေလထဲ...လူတိုင္းရဲ႕အိမ္မက္ေတြ ေလထဲ..........................။လူတိုင္းရဲ႕ အနာဂတ္ေတြ ေလထဲ....ဂုဏ္ျဒပ္ေတြ ေလထဲ...သိကၡာတရားေတြ ေလထဲ...........ေရာင္စံုေဘာ္လံုးေတြ လို အေရာင္အေသြးစံု အရြယ္အစားစံု ပံုစံမ်ိဳးစံု.....ရိရြဲလိမ္တြန္ေနၾကေလ၏။ ဘယ္နတ္မင္းမွ မကယ္နိုင္ဘူး ။၂၀၁၀ မွာနတ္မင္း အားလံုး ဂုန္နီအိတ္ပဲျခံဳေနၾကရျပီ ။ ဒါ ၂၀၁၀ ရဲ႕ႏွစ္သစ္မဂၤလာဖက္ရွင္ပဲ လို႔ ကိုၾကီးေက်ာ္ဆိုတဲ႕ နတ္မင္းကရင္ဖြင္႕တယ္ ။ တရားအားထုတ္တဲ႕ လူမင္းၾကီးေတြေတာ႔ ခ်မ္းသာရာရၾကေလရဲ႕ ။</span><br /></div><div style="text-align: left;"><span id="fullpost">လိုင္းကား သမားေတြလည္း ကားစီးသူ နဲ လာလို႕ျငီးတြားတယ္ ။Mobile Phone ကိုင္သူေတြနဲ႕ လိုင္း Phone ကိုင္သူေတြ လည္း ဆက္သြယ္ေရး စနစ္ ဘာတစ္ခုမွ တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာျခင္း မရွိပါပဲ ဖံုးဆက္သြယ္နႈန္း တစ္မိနစ္ ၅၀ ေတာင္းတယ္ ဆိုေတာ႕ ခ်ဳပ္ကုန္ၾကျပီ ။ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒီလိုနဲ႕ပဲ.....<br /></span><br /><div style="text-align: left;"><span id="fullpost">လမ္းေဘးဝဲယာတစ္ဝိုက္မွာ ဝဲပ်ံေနတဲ႕ မီးခိုးမႈိင္းနဲ႕ေညွာ္နံ႔ေပါင္းစံု.............. ပုပ္အဲ႔ရနံ႔ေပါင္းစံု သင္းပ်ံ႕......အမႈိက္သရိုက္ေပါင္းစံု.....ရုတ္ရုတ္သဲသဲစည္ကား...။ အခုဆို လမ္းေဘးတိုက္ေျခရင္းေတြမွာ ေခြေခြေလးစက္ေတာ္ေခၚေနတဲ႕ လူငယ္လူရြယ္တခ်ိဳ႕ကို စိတ္မေကာင္းစြာ ျမင္ေတြ႕လာရပါျပီ ။</span><br /></div><span id="fullpost">......ျမိဳ႕လယ္ေကာင္ လမ္းပ်က္ေတြရဲ႕ လမ္းထိပ္တိ္ုင္းလိုလိုမွာေတာ႔ ေစတနာရွင္အဖြဲ႔အစည္းၾကီးက ဦးေဆာင္ျပဳလုပ္တဲ႔ ျပည္သူအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္လာတာ ေတြ႔ရေပမေပါ႕ေလ..အစိမ္းေရာင္ဆိုင္းဘုတ္ၾကီးေတြမွ "ဟီး"လို႕...ျပဴးေနေအာင္ေရးထားတာေလ...ဘာမ်ားမွတ္လဲ ??? အခမဲ႔ အဂၤေတလမ္းခင္းေပးေနတာ ...ေစတနာေတြ ေစတနာေတြ...ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ေတြလို လိုုင္စင္စြဲထားသလားမွတ္ရတယ္။လမ္းမျပင္မီ (၁)လေလာက္က ခ်ိတ္ထားတယ္ ။ျပီးေတာ႔ လမ္းမခင္းေသးဘူး ေက်ာက္ခဲေတြ သဲေတြပံုျပီး For Show ျပထားတယ္ ။လမ္းခင္းျခင္း အလုပ္ကို မစေသးပါဘူး ။ျပထားတယ္ ။ " က်ဳပ္တို႕ အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္ ..ခင္ဗ်ားတို႕ ျမင္တယ္မဟုတ္လား ။အဲဒီမွာ ၾကည္႕" လို႕ လက္ဆြဲေခၚျပီး မျပရံုေလးပါပဲ ။ကားပိုင္ရွင္တိုင္းအတြက္ ေသြးတိုးေစတဲ႔ ေစတနာေတြေပါ႕။လာပါေတာ႕မယ္ တနိုင္ငံလံုး လမ္းပ်က္မွန္သမွ် လမ္းသစ္မွန္သမွ် အားလံုး တာဝန္ယူေပးမဲ႕ ကယ္တင္ရွင္ၾကီးရဲ႕ အစီအစဥ္ေတြ မၾကာခင္စတင္မွာပါ ။ ျပည္သူေတြအတြက္ အသစ္ အသစ္ေသာ ကားမ်ဳိးစံုကို တင္ပို႔ထုတ္လုပ္ေပးဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါ႔အျပင္ အဂၤေတလမ္းေတြ<span style="font-family: Zawgyi-One;">ေပၚမွာ ေမာင္းနွင္ရလို႕ အေျပးအလႊား ပါးလ်သြားတဲ႕ တာယာမ်ားကိုလည္း တစ္နိုင္ငံတည္း ကုိယ္စားလွယ္ စနစ္နဲ႔ အစစ အရာရာ တာဝန္ယူေရာင္းခ်ေျဖရွင္းသြားမွာပါတဲ႕ဗ်ာ ။ကဲ ဒို႔ဗမာ ျပည္ၾကီး ဘာမ်ားအပူအပင္ေတြရွိစရာလိုသလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္က မ်က္စိသူငယ္ နားသူငယ္မို႕ ဆုေတာင္းတဲ႕ အလုပ္ကို မၾကိဳက္ေသာ္လည္း ဤအလုပ္သာ လုပ္ေပးနိုင္သည္ ၿဖစ္ပါ၍.........ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ျပည္သူျပည္သား အေပါင္း........ကာယသုခ စိတၱ သုခ နွစ္ျဖာေသာ သုခတို႕နွင္႕ ျပည္႕စံုၾကပါေစဗ်ာ ။ </span></span><br /><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေႏြလိႈင္ႆုန္း</span></span><br /></div><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၂၊ ၁ ၊ ၂၀၁၀</span><br /></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-3072472158688809106?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-59199810652218428882009-12-18T20:47:00.001+06:302009-12-18T20:52:30.948+06:30သိမ္ေၿမာင္းေသာ ပေယာဂမ်ား<div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႕ ကမာၻ လမသာေတာ႔တာ ၾကာခဲ႕ျပီပဲ</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာေၾကာင္႕မ်ားလိွဳင္းထာန္ရပါလိမ္႕ကြယ္...<br /></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အမည္နာမမွတ္ဥာဏ္ အင္မတန္အားနည္းသူ...ငါ</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႕ အႀကားအာရံုကတဆင္႕ ..ငါ႕ေသြးေတြ</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေဆာင္႕ႀကီးေအာင္႕ႀကီးတိုး၀င္</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျပိဳလဲၿပီးသား အိမ္...</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႔ေၿမ..ခေရေတြလည္း မေၾကြတာၾကာခဲ႕ေပါ႕..။<br /></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေတာင္တန္းၿမဴခိုးလည္း ငိုဖို႕ကိုပဲ ပင္ပန္းလြန္းခဲ႕</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီညတစ္ညလံုး ငါ႔အျမင္အာရံု အကုန္ကန္းတယ္</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ႔ ဒီပြဲေလ..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေဟာဒီပြဲေပါ႕****</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">နွစ္ဖက္စလံုး အနိုင္မပါ..အရံွုးသက္သက္ သိမ္းခဲ႕တဲ႕ပြဲ</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေဟာင္းေတြနဲ႕အတူ အေကာင္းအတိုင္း ..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘာတစ္ခုမွ မက်န္လည္း</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အခုေတာ႕ ဘယ္႕ႏွယ္႔လဲလုိ႕ နာနာက်ည္းက်ည္း မေမးရက္..</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မေသသေရႊ႕ေလွ်ာက္မဲ႕လမ္း</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၀ဋ္ေက်တမ္းေက် မခ်ိမဆန္႕ေဝဒနာေတြ </span><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> <br /></span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ေက်ပါေစလို႕ ဆုမေတာင္းေတာ႕ပါဘူး...။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ ယံုၾကည္တဲ႕ဘဝက သဲထဲေရသြန္</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေရဆိုးေလာက္မွ တန္ဖိုးမရတဲ႕ နွလံုးေသြး</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒါပဲ ငါ႕ရဲ႕ အဓိက တြန္းအား တစ္ရပ္</span></span><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒါပဲ ငါရဲ႕ နာက်ည္းဖြယ္ရာ ဘ၀ရွင္သန္မႈ</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">.......\....၊....*...+..=...\...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အဲဒီလိုနဲ႕...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါမ်က္လံုးေတြ ဖြင္႕တဲ႕ မနက္ဆိုတာ</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေရာင္ေတြ ရင္႕ေရာ္အိပဲ႕ေနၿပီ</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အၿမင္အာရံုေရွ႕ လူေတြ...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႕ေျမက ငါ႕လူေတြေလ...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပ်ားပမ္းခက္လူးလြန္႕လႈပ္ရွားေနၾက..ေယာင္ေယာင္ေလး</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေယာင္ေယာင္ေလး ဆိုေတာ႔လည္း</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါႏုတ္ဖ်ားက စားမဲ႕နံျပားက ျမိဳမက်</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေတာင္တန္းျမဴခိုးေတြလည္း ငိုဖို႔ေတာင္ ပင္ပန္းခဲ႕နုတ္ဆိတ္အိပ္ခ်ိန္တန္ၿပီလား</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘဝဒဏ္ကဗ်ာဆိုတာ စကားလံုးေတြထက္ပိုေလေတာ႕..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဟင္းစားရရင္ အိမ္ျပန္မယ္လို႔ မေရာင္႕ရဲႀကေတာ႔ဘူးေလ ။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဝမ္းနည္းပါတယ္...။ ။ </span></span><br /><br /></div><div style="text-align: right;"> ေႏြလိွုင္ႆုန္း<br /></div><div style="text-align: right;">၁၈၊၁၂၊၂၀၀၉<br /><span id="fullpost"> </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-5919981065221842888?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-62150472399162000392009-12-16T14:53:00.001+06:302009-12-16T16:31:09.569+06:30သေရာ္စာဆရာအီၾကာေကြး တစ္ဘ၀စာ ျငိ္မ္းေအးေလၿပီေဩာ္....သူတို႕ေတြကေတာ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရလို႕ ဒုကၡေၿမကေန ၀ဋ္ေၾကြးေက်လို႕ လြတ္ေျမာက္သြားေခ်ျပီ။ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ ထြက္ခြာသြားၾက....ကဲ...လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ အသင္႕ျဖစ္ေလျပီလား မသိ...။ေက်ာခိုင္းသြားသူေတြကေတာ႕ ျပန္လွည္႕ၾကည္႕နိုင္မွာ မဟုတ္ေပဘူး။ ဒုကၡက ၾကီးေတာ႕ လူေတြက ကိုယ္႕ဒဏ္ရာကိုယ္ သက္သာရာ ရွာေနၾကေတာ႕တာပါပဲေလ။ အခု တစ္ေယာက္ေသျပန္ျပီ။ က်ဳပ္တို႕ေတြ သိတဲ႕ ရီေမာဖြယ္ရာေတြ ခူးခပ္ေကၽြးတဲ႕ လူၾကီးေလ..၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ ဓႏုျဖဴၿမိဳ႕ မင္းပိုင္ရပ္၌ ေမြးဖြားသည္။ အဖ ဦးေမာင္ႏွစ္၊ အမိ ေဒၚၫႊန္႕ေမတုိ႕၏ တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္သည္။ အမည္ရင္းမွာ ကိုေက်ာ္ထြန္း ျဖစ္၍ မူလ ကေလာင္အမည္ (ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလတြင္ စာ စေရး၍ ယေန႕ အထိ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေရးသာရာ စာေရးသက္ အႏွစ္ ငါးဆယ္ ရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တြင္ ‘အီၾကာေကြး’ ကေလာင္ အမည္ကို ထပ္ပြားသည္။<span id="fullpost"><br /></span>ေမြးသကၠရာဇ္ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ အမည္ရင္း ေက်ာ္ထြန္း မိဘအမည္ ဦးေမာင္ႏွစ္ + ေဒၚၫႊန္႔ေမ ႏိုင္ငံ ျမန္မာ ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ ဗုဒၶဘာသာ ေမြးဖြားရာေဒသ ဓႏုျဖဴၿမိဳ႕ မင္းပိုင္ရပ္ တြင္ေနထိုင္ခဲ႕သည္။<br />ဓႏုျဖဴ အစိုးရ အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ တကၠသိုလ္ ဝင္တန္း အထိ ပညာ သင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၉၅၃ - ၁၉၅၄ ခုႏွစ္တြင္ စာေပ ဝါသနာရွင္မ်ား အသင္း (ဓႏုျဖဴ) ၏ စာေပ တာဝန္မွဴးႏွင့္ စာၾကည့္တုိက္မွဴး တာဝန္ယူ၍ မုန္တိုင္း စာေစာင္ အမွတ္ (၁)ႏွင့္ အမွတ္ (၂) တို႕ကို ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႕ လူငယ္ အဖြဲ႕ (ဓႏုျဖဴ) တြင္ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တာဝန္ ယူခဲ့သည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႕ လူငယ္ အဖြဲ႕ (ဓႏုျဖဴ) တြင္ ဥကၠ႒ႏွင့္ ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္ (ဓႏုျဖဴ) တြင္ အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္မွ စာေရး ဆရာႀကီးမ်ားအား ဖိတ္ၾကား၍ စာဆုိေတာ္ေန႕ စာေပ ေဟာေျပာပြဲကို စတင္ က်င္းပ ေပးခဲ့သည္။ ဓႏုျဖဴတြင္ စာေပ ေဟာေျပာပြဲကို မ်ိဳးေစ့ ခ်ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။<br />၁၉၆၉ ခုႏွစ္တြင္ ေတာင္ဥကၠလာ ကဗ်ာ့ ကလာပ္စည္း၏ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တာဝန္ယူ၍ ပစၥကၡ ကဗ်ာမ်ားႏွင့္ ပဲ့တင္သံ ကဗ်ာမ်ား စုေပါင္း ကဗ်ာစာအုပ္ ႏွစ္အုပ္ ထုတ္ခဲ့သည္။ အီၾကာေကြး အမည္ျဖင့္ ေရးခဲ့ေသာ (ေနာင္တခါ ေမးရင္ ေျဖလုိက္မယ္) ဝတၴဳတိုကို ႐ုရွဘာသာသို႕ ျပန္ဆုိျခင္း ခံခဲ့ရသည္။<br /><br />(ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း အမည္ျဖင့္ ကဗ်ာ ၁၂ဝဝ ေက်ာ္၊ ဝတၴဳတို ၈ဝ ေက်ာ္၊ မဂၢဇင္း ဝတၴဳရွည္ ၃ ပုဒ္ႏွင့္ ပီမိုးနင္း၏ ဝတၴဳတို အတတ္ပညာ စာေပက်မ္း (၁) က်မ္းကို ျပဳစုခဲ့သည္။ လက္သင္စ ကဗ်ာရွင္မ်ား အတြက္ လမ္းၫႊန္ နည္းျပ မဂၢဇင္းတြင္ ‘ကဗ်ာ့ ပြဲခင္းသာ’ က႑ကို ႏွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္ေက်ာ္ လစဥ္မပ်က္ တာဝန္ယူ ေရးသားခဲ့သည္။ ယခုအခါ ေသာၾကာ စာေစာင္ေတြင္ ‘ကဗ်ာ့ ပြဲခင္းသာ’ က႑ကို ဆက္လက္ ေရးသားခဲ့ရာ သံုးႏွစ္ သက္တမ္း ရွိခဲ့ၿပီး ျဖစ္၏။ (ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း အမည္ျဖင့္ ေရးသားခဲ့ေသာ ခြပ္လိုက္ၾကစို႔သူငယ္ခ်င္း က႑အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ လက္ရွိေရးသားေနေသာ သက္ရွိထင္ရွားေရးေဖၚမ်ား စေသာေဆာင္းပါးမ်ားျဖင့္ ဘ၀တူစာေပေလာကသား အခ်ဳိ႕အေၾကာင္းတစ္ေစ့တစ္ေစာင္းပံုေဖၚခဲ့သည္။ ဓန / ျမန္မာ့ဓန မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ရယ္စရာေတြးစရာ အျဖစ္ ၀တၱဳဆိုရမည့္စာမ်ား ပင္တိုင္ေရးသားခဲ့သည္။<br />အီၾကာေကြး အမည္ျဖင့္ လံုးခ်င္း အုပ္ ၂ဝ ေရးသားခဲ့ၿပီး၍ ေသာၾကာ စာေစာင္တြင္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာဝန္ယူ ေဆာင္႐ြက္လ်က္ ရွိသည္။<br /><br />စာစတင္ေရးသားလာစဥ္မွစ၍စာေပလုပ္ငန္းမ်ားတြင္သာအေျခခ်လုပ္ကိုင္ၿပီး လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲကပင္ စာေရးျခင္းသက္သက္ျဖင့္ဘ၀ရပ္တည္ခဲ့သည္။ အိမ္ေထာင္မျပဳ လူပ်ဳိႀကီးဘ၀ျဖင့္သာေနထိုင္ၿပီး ေတာင္ဥကၠလာပ ရွိေနအိမ္ႏွင့္ၿခံ၀င္းကို ႀကိဳတင္လွဴဒါန္းထားၿပီးျဖစ္သည္။<br />ဒီဇင္ဘာ ၁၅ ရက္ေန႔၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္သည္။<br />စာေရး ဆရာ အီၾကာေကြး ေခၚ (ဓႏုျဖဴ) ေက်ာ္ထြန္း၏ အတၴဳပၸတၲိ အက်ဥ္း (နတ္႐ူးတို႕ ေၾကာင္ႏိုင္ေပ စာအုပ္မွ)<span id="fullpost"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-6215047239916200039?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-26378402326865403202009-12-14T15:18:00.001+06:302009-12-14T15:18:54.335+06:30ေလလြင္႕ၿခင္းျငီးညဴသံ<div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ခါက ညေတြေလ...</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အလင္းအေမွာင္ ေတြ မေၿပာင္းလဲေပမဲ႕</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">နဂိုအတုိင္း ျပန္မျဖစ္ေတာ႕တာ ေသခ်ာတယ္..။</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါေလ...</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရွက္တတ္ခဲ႕လို႕ မရွက္တဲ႕သူပါ</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"></span><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"> <span style="font-family: Zawgyi-One;">ေရးခဲ႕ဖူးတဲ႕ ငါ႕ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကို မေမ႕ေသးတဲ႕</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါသည္...ကဗ်ာ ဆရာ ျဖစ္ေလ၏။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စာေၾကာင္းေရ တစ္ေၾကာင္းမက်န္ မွင္မ်ားျပည္႕နွက္ခဲ႕သည္႕</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စာမ်က္နွာ ၅ နွစ္တာ ကာလ...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါသည္.... <br /></span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">နားလည္ရခက္ေသာ စကားေျပေရးသူ သာ။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဦးေခါင္းခြံလွန္ထားသည္႕</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အကန္႕ပ်က္မွတ္ဥာဏ္မ်ား..x.x..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘဝ အပို္င္းအျပတ္မ်ား၏ ရာဇဝင္ခင္းက်င္းပြဲက</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါသည္ ....</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေမာ္ဒန္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သတိသာထားေပေရာ႔ ကေလးေရ...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါတို႕ ဒီထက္ ပိုေၿပာခြင္႕မရဘူးကြ..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စၾကာဝဠာ လြတ္လပ္ၿခင္းရဲ႕ ...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဆိုးက်ိဳးသက္သက္သာ က်ဲပက္စိုက္ပ်ိဳး...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အကုသိုလ္ အက်ိဳးတစ္ရားေတြ ...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ၾကလိမ္႕မယ္... ကေလး..။ </span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျပီးေတာ႕ ...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လိပ္ျပာ ဖမ္းတမ္း ကစားၾကလိမ္႔မယ္....</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျပီးေတာ႕ ....</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေတာင္ပံေပါင္းမ်ားစြာကို လွီးဖဲ႕သိမ္းပိုက္လိမ္႕မယ္...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျပီးေတာ႕ ......လား</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ျပီးေတာ႕..ျပီးသြားပါလိမ္႕မယ္...။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကေလးေရ... တခါတရံ..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘဝဆိုတာ </span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒဏ္ရာနဲ႕ေရးတဲ႕ ေတးတစ္ပုဒ္ေလာက္ပါပဲ...။xxxxx။</span></span><br /></div><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေႏြလိွုင္ႆုန္း</span></span><br /></div><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၁၄-၁၂-၂၀၀၉</span><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-2637840232686540320?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-50381191921062155782009-09-18T13:55:00.000+06:302009-09-18T13:55:30.320+06:30ေႏြလမ္း<div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေခတ္ေပၚနံက္စာ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းတစ္ပြဲနဲ႕</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေႀကြေစာတဲ႕ မနက္ခင္းတစ္ခု</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လမ္းမေပၚ...မွာ</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပစၥလက္ခက္ ဒဏ္ရာေတြနဲဲ႕ ေဟာဒီညေတြက</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေမွာင္သထက္သာ နက္ေနဆဲေလ...။</span><span id="fullpost"><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">လက္သည္းႀကားထဲဝွက္ထားတာ ေႀကးေညွာ္ေတြပါ</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ထိန္းမနိုင္သိမ္းမရ ၿပိဳလဲမွုေတြႀကား</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လရိပ္ခိုလို႕ ေအးၿမလိုေပမဲ႕...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကို္ယ္႕ကိုယ္ကို တန္ဖိုးေတြ နင္းေခ်ေနမိခဲ႕</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အိမ္႔မက္ခြင္႕မရွိေအာင္ အေတြးေတြ ထိုးေထာင္ၿဖဴေဖြး..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အလင္းခ်ဴိ႕ ပင္ပ်ိဳေတြထက္ </span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခ်ိနဲ႕တဲ႕ အေတာင္ပံေတြေလ...။...</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေကာင္မေလးေရ..</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းဆရာ တစ္ခါက ေၿပာဖူးတဲ႕စကားလိုေပါ႕</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သစ္တစ္ပင္ေကာင္း ငွက္တစ္ေသာင္းနားမွာထက္</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငွက္တစ္ေကာင္က... </span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အပင္တစ္ေသာင္းၿဖစ္ရမယ္ဆိုတာေလ</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပစၥဳပၸန္ကို လက္ခံရင္း </span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငွက္တစ္ေကာင္ ဖန္ဆင္းမယ္။ ။</span><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-5038119192106215578?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-812768372801971132009-08-18T19:13:00.000+06:302009-08-18T19:13:48.966+06:30သီခ်င္းမ်ားနွင္႕ က်ေနာ္႕ ႏွလံုးေသ<div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘ၀နဲ႕မကြာတဲ႕၀ဋ္ေႀကြးေလ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လူေတြ ရဲ႕ လိုအင္ ငါ႕လိုအင္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဆႏၵေတြေနာက္ ေလလြင္႕ရင္းေမ်ာ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေမ်ာ....ေမ်ာ...ေမ်ာ ေနဆဲ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေလာကႀကီးကိုက... <br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မထင္မွတ္တာေတြ ၿဖစ္တတ္တဲ႕ေနရာေလ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">နွလံုးေသနဲ႕ ရွင္ေနမဲ႕ေကာင္လို႕ </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တမ္းတေမွ်ာ္လင္႕ၿခင္းကင္းမဲ႕စြာ...</span></div><div style="text-align: center;">ခႏၶာကိုယ္ထဲ စီး၀င္ဆဲ အိမ္မက္ဆိုးမ်ားနဲ႕<br /><span id="fullpost"> <span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းတို႕ထင္မထားတဲ႕ ၿဖစ္ပ်က္ကင္းခ်စ္ၿခင္းရွိတယ္</span></span></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းတို႕ ရူးသြပ္တဲ႕လူတစ္ေယာက္အၿဖစ္ ၿမင္ေတြ႕ဖို႕</span></span></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႕နွလံုးေသက ရူးသြပ္ ပ်က္စီးခဲ႕ရၿပီးသားေလ</span></span></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းတို႕ၿမင္တာ မမွားဘူးေလ </span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ႕စာမ်က္နွာ ၁၉ ကေန <br /></span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘ၀ကိုထုေခ်ခြဲဖ်က္ၿပီးေနာက္ သစၥာရွိစရာမဲ႕သူ</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းတို႕လိုပဲ လိုခ်င္တဲ႕ အခ်စ္ မရပဲ လြမ္းေနရသူ</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဖေအတူ မေအတူထဳက အခ်စ္ကိုေတြ႕ၿပီလား</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က်ဆံုးခ်ိန္ေတြ ၿဖတ္သန္းခဲ႕ၿပီးမွ</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခႏၶာကိုယ္ထဲ လွုပ္ရွားလို႕မရေအာင္ တုပ္ေနွာင္တဲ႕ အေဆြးသီခ်င္းေတြနဲ႕</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘ၀ကို မွ်င္းသတ္လို႕ ရပ္မေနပါရေစနဲ႕</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အမွားေတြနဲ႕ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္..ဘ၀ခါးထဲမွာ ငါ HipHopနဲ႕ ကမယ္</span></span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေႏြလိွဳင္ႆုန္း</span></span></div><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> ၁၇.၈.၂၀၀၉<br /></span></span></div><span id="fullpost"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-81276837280197113?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com2Unknown location18.112438724576297 96.16406500339508-20.6590242754237 36.39844000339508 56.88390172457629 155.92969000339508tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-74322304446193727982009-08-04T17:44:00.000+06:302009-08-04T17:44:26.461+06:30ေလာကဓံ ၂ ပါး<span style="font-family: Zawgyi-One;">ခပ္ပါးပါးေလးပါပဲ</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အနည္မထိုင္ေသးတဲ႕ တည္ၿငိမ္မွုနဲ႕</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တခါတရံ လဲွက်တတ္သလို..</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တခါတေလလည္း ရုန္းထခဲ႕ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါဆိုတာေတာ႕ ....ငါ ပဲေလ...</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခပ္ဖ်င္းဖ်င္းညံ႕ညံ႕ ဆိုလည္း...ဒါ..</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါပဲ ။ .... တာဝန္ယူရဲပါတယ္..</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရင္ဆိုင္ရဲပါတယ္ ။ ...</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေလဟုန္စီးခြင္႕ရတုန္းေတာ႕</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အာကာသထိ အိမ္မက္မက္ခြင္႕ေပးပါ...။...</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေကာင္းကင္မွာ လြင္႕ေမ်ာေနခ်ိန္ေတာ႕ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းနဲ႕လြတ္ကင္းသလို ၿမင္တာေပါ႕ ..။..</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ခုေတာ႕ ရွိတယ္ ။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">လူ ရဲ႕ ၿဖစ္တည္ခြင္႕ဟာ </span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">အသက္ရွင္ေနသမွ် ကန္႕သတ္ခ်က္မဲ႕တည္ေနတယ္ေလ..။ ။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေႏြလွိဳင္ႆုန္း</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">၄ရက္၊ဩဂုတ္၊၂၀၀၉<br /></span><br /><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7432230444619372798?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-27431161018868242692009-07-13T19:59:00.002+06:302009-07-13T01:56:36.213+06:30မိုးသက္ေလၿပင္း<div style="text-align: center;"><font face="Zawgyi-One">ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး။...ကမာၻႀကီးရဲ႕ ေအာ္သံေတြနဲ႕<br />လူေတြရဲ႕ အတၱနဲ႕ တုပၿပိဳင္ဆိုင္မွုေတြ<br />မင္းနားလည္နိုင္တဲ႕ ဘာသာစကားပါပဲ<br />ဒါေပမဲ႔....မင္းနားလည္ဖို႕ ခက္မွာပါ<br />အားလံုးက နားနဲ႔မဆန္႔တဲ႔ အဆန္းေတြခ်ည္းပဲ<br />တြန္းတိုက္ရုန္းကန္ အသက္ေမြးၿခင္း..<br />....ၿငီးေငြ႕စိတ္ပ်က္ဖြယ္ အေႀကာင္းမ်ား..<br />ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အားကိုးခ်င္တဲ႕သူေတြ နည္းပါးလာသမွ်<br />အေပၚယံေကာင္ေတြ အေနေခ်ာင္ဦးမွာပါ<br />မရွက္တမ္း ေတြးတတ္ဖို႕ေတာ႕ မႀကိဳးစားေလနဲ႕<br />ကိုယ္႕ကိုယ္ကို သတ္ေသတာက<br />ဘုရားေဟာ အဖန္ ငါးရာငါးကမၻာတဲ႕<br />ေငြဆိုတာက မင္းသိသလို<br />ဘုရားမွ မဟုတ္တာပဲ<br />လူေတြ သည္းေၿခႀကိဳက္လို႕ ေၿပာတဲ႕ဦးေလးကို<br />ပါးစပ္ၿဖတ္ရိုက္ခဲ႕တဲ႕ေကာင္ေလ<br />စကၠဴကို ဘုရားလို ကိုးကြယ္တဲ႕သတၱဝါေတြ တယ္မ်ားသကိုး....<br />အဲဒါေႀကာင္႕ .......<br />အစစ ၿခားနားလြန္းတဲ႕ ငါ႕ကို<br />အေတြးထဲက ထုတ္လိုက္ပါေလ<br />အင္း...တေမွ်ာေမွ်ာ တလြင္႕လြင္႕နဲ႕ပါပဲ<br />ဒီေန႔က မေန႕...ဘာလဲ....မေန႕က ဒီေန႔<br />ဘာမ်ားကြာၿခားလဲ ရုန္းေလနစ္ေလနဲ႕ <br />လူ ၂ မ်ိဳးပဲက်န္ခဲ႕တယ္...။<br />ေတာ္ေတာ္ႀကမ္းႀကမ္း ထုရိုက္ထားတဲ႕ပန္းပုမ်ိဳး<br />ကိုယ္႕အသက္ကိုယ္ မလုနိုင္ရင္လည္း ..။...<br />လွည္႔ႀကည္႕နိုင္သူ ရွိမယ္ မထင္ေလနဲ႕.....<br />ဒီေန႕နဲ႕မေန႕ေလ <br />ဒီေန႕နဲ႕ မေန႕ေပါ႕ မတူဘူးလားဗ်ာ<br />ခင္ဗ်ား အဲဒါေတြ မသိလည္း စဥ္းစားလို႕ရပါတယ္<br />မတူေပဘူးလားဗ်ာ..........။ ။<br /></font></div><font id="fullpost"><br /><font face="Zawgyi-One"></font><br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-2743116101886824269?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-62764582343469097132009-07-02T21:36:00.006+06:302009-07-13T19:13:25.623+06:30၃ မိနစ္ ကဗ်ာ<div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါေနတဲ႕ၿမိဳ႕ေလ.............<br />အက္ေႀကာင္းေတြထၿပီး ဘယ္ေန႔ၿပိဳက်မယ္ မသိတာ<br />ငါၿမင္တဲ႔ အသိအာရံုေတြေလ<br />ဒီညသာၿပီးမယ္ ေၿပာဆံုးဖို႔ မၿမင္တဲ႕ပံုၿပင္<br />ေဆြးေဆြးေၿမ႕ေၿမ႕နဲ႔ ေႏွးေကြးစြာ ေနာက္ဆုတ္ေနတယ္<br />မ်က္၀န္းေတြ ႀကည္႕လိုက္တိုင္း<br />ေ၀သီမွုန္၀ါးတဲ႕ ေန႕စဥ္ အသက္ရွင္ၿခင္းသက္သက္<br />ေလးလန္လြန္းတဲ႕ ငါ႕လက္ဖ်ားေတြ အတြက္<br />ထပ္ေရးဖို႕ လိပ္ထားဖို႔ မေတာင္းဆိုပါနဲ႔ေတာ႕</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br />ေႏြလိွဳင္ႆုန္း(U95)<br />၂ရက္၊ ဂ်ဴလွိုင္ ၊၂၀၀၉</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-6276458234346909713?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-46073928779132204872009-06-07T19:50:00.003+06:302009-06-07T19:54:41.474+06:30သစၥာနီ၏ မနက္ၿဖန္ထြက္မဲ႕ေနကၽြႏ္ုပ္မွာသာ အခြင့္အေရးရွိမည္ဆိုလွ်င္ မဟာစၾကာ၀ဠာတံတိုင္းေပၚမွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးခ်င္ပါသည္။ အာဒံကို ေအဒင္ဥယ်ာဥ္ထဲက သစ္သီးအား မစားျဖစ္ေအာင္တားျမစ္ခ်င္ပါသည္။ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကို အိုင္ယာလန္ပို႔ခ်င္ပါသည္။ ဟစ္တလာကို ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္ႏွင့္ အလဲအထပ္ ႐ိုက္ခ်င္ပါသည္။<br />ျဖစ္တည္မႈပဓန၀ါဒကို ငရဲမီးစားၾကည့္ခ်င္ပါသည္။ ဟီ႐ိုရွိးမားၿမိဳ႕ထဲက ၾသဂုတ္ (၆) ရက္ေန႔ကို ထာ၀ရႏုတ္ယူထားခ်င္ပါသည္။ အီရက္သို႔သြားကာ ေဒၚလာ ၂၅ သန္းတန္ ဆက္ဒမ္ဟူစိန္အား ရွာေဖြခ်င္ပါသည္။ မိုက္ယ္အိန္ဂ်လို၏ လက္မ်ားကို ေက်ာက္တံုးျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းခ်င္ပါသည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီကို ေျခာက္မူးတစ္ပဲႏွင့္ ၀ယ္လိုပါသည္။ (ျပန္အမ္းေငြမယူပါ) လူတိုင္းတြင္ အခြင့္အေရး ရွိမည္ဆိုပါက အခြင့္အေရးကို အခြင့္အေရးဟု အမည္ေပးၾကလိမ့္မည္ မထင္ပါ။ အမည္ဆိုသည္မွာ….<br /><br />ဆုိကေရးတီးေသာက္ခဲ့ေသာ အဆိပ္ခြက္၏အမည္မွာ အမွန္တရားျဖစ္ပါသည္။ ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ထုိင္ၿပီး စၾက၀ဠာကို အမဲလိုက္ခဲ့ေသာ သူ၏အမည္မွာ စတီပင္ေဟာ့ကင္းျဖစ္ပါသည္။ ေျမခ်စ္သူ၏ လွ်ာေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ စက္႐ံုအမည္မွာ “၀ုိင္” ျဖစ္ပါသည္။ ေက်းပိုင္ ကၽြန္ပိုင္ေခတ္က ေက်ာက္ျဖစ္သြားေသာ ေခၽြးစက္မ်ား၏အမည္မွာ ပိရမစ္ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာေျမႀကီးက လက္ခံထားေသာ ပေရာမီးသီးယပ္စ္၏ ခိုးရာပါပစည္းအမည္မွာ မီးျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၄၆ ခု၊ ေအာက္တိုဘာလ (၃၀) ရက္ေန႔တြင္ ဘုရားသခင္လက္မွ လြတ္က်ေတာ္မူခဲ့ေသာ ပစၥည္း၏ အမည္မွာ သစၥာနီျဖစ္ပါသည္။ (ကံအားေလ်ာ္စြာ ကြဲရွသြားသည္) ကၽြႏ္ုပ္ႀကိဳက္ခဲ့ၿပီး ကၽြႏ္ုပ္မရခဲ့ေသာ မိန္းမမ်ား၏အမည္မွာ ဂ်ိမ္းဖြန္ဒါ၊ ကက္သရင္း ဒဲန္ညဴ၊ နမ္စီကြမ္၊ ရွမီလာတဂိုးႏွင့္ ခင္ေမေအာင္တို႔ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ အမည္နာမမ်ားမွာ ပညတ္မ်ားသာျဖစ္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ အမွန္တရား၊ သိပၸံပညာ၊ လူ၊ စနစ္၊ ရမၼက္၊ ေသျခင္းတရားႏွင့္ အရာအားလံုးမွာ ပညတ္မ်ားသာျဖစ္သည္။ ပညတ္ဆိုသည္မွာ မေသခ်ာေသာ အရာျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ကၽြႏ္ုပ္တြင္ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ရွိသည္မွာေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ ထို၀တၳဳထဲတြင္ ဇာတ္လမ္းပါရန္မွာ မေသခ်ာပါ။ သည္ပန္းသည္ ရနံ႔ေမႊးသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ သည္ပန္းကို ႏွင္းဆီဟု ေခၚေၾကာင္း မေသခ်ာ။ ကလီယိုပက္ ထရာကိုကိုက္သည့္ ပန္းသီးျခင္းထဲမွ ေျမြသည္ အဆိပ္ရွိေၾကာင္း ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုေျမြသည္ ေျမြေဟာက္ျဖစ္ ေၾကာင္း မေသခ်ာ။ စာေရးဆရာညိဳသစ္တြင္ အိမ္ေထာင္မရွိေၾကာင္း ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ လူပ်ိဳျဖစ္ေၾကာင္း မေသခ်ာ။ သည္အရာမွာ ေရႊတစ္က်ပ္သားျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသည္။ သို႔ေသာ္ ေရႊစစ္စစ္ျဖစ္ေၾကာင္း မေသခ်ာ။<br /><br />မနက္ျဖန္ ေနထြက္မည္လား မေသခ်ာ။ မေသခ်ာျခင္းမွာ ေနာက္ဆံုးေပၚ သိပၸံနည္းက် အယူအဆျဖစ္ပါသည္။ ႐ူပေဗဒသိပၸံနယ္တြင္ ထင္ရွားလွေသာ ဟိုင္ဇင္ဘတ္ခ္၏ မေသခ်ာမႈနိယာမ (Uncertainty Principle) ကို သင္ၾကားဖူးပါသလား။ လူမႈေရးသိပၸံနယ္တြင္ သတင္းနည္းပညာေတာ္လွန္ ေရးက ေမြးထုတ္လိုက္ကာ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း၏ ၀ိေသသတစ္ခုအျဖစ္ Uncertainty မေရရာမႈသီအိုရီကို ေရာဘတ္ဆင္မ်ဴရယ္ဆင္လို ပညာရွင္ေတြ ကိုင္စြဲအသံုးျပဳေနၾကသည္ကို သင္ၾကားဖူးပါသလား။ အႏုပညာနယ္ပယ္တြင္ ပို႔စ္ေမာ္ဒန္တို႔၏ အဓိကမ႑ိဳင္တစ္ရပ္ျဖစ္သည့္ ၀ုဖ္ဂန္အဇၨာ WOLFGANGISER ၏ ရွိမႈမေရရာျခင္း သေဘာတရားေခၚ ONTOLOGICAL UNICERTAINTY ကို သင္ၾကားဖူးပါသလား။ သင္ၾကားဖူးသည္မွာ ေသခ်ာပါသေလာ။ ေသခ်ာသည္မွာ မေသခ်ာပါ။ (မွတ္ခ်က္ သည္၀တၳဳကို ဟြန္းမဲ့ဇံုအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါသည္။)<br /><span id="fullpost">သစၥာနီ၊၂၀၀၃ နိုဝင္ဘာ၊ ရုပ္ရွင္အၿမဴေတ<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-4607392877913220487?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-77010949289038196142009-06-07T19:06:00.024+06:302009-06-08T19:17:10.354+06:30ေမာင္ဆုရွင္ေခၚ က်ေနာ္တို႔တန္ဖိုးထားေလးစားရေသာ စာေရးဆရာ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DZ-UwQ5I/AAAAAAAAAso/Z1qEcPmO4S4/s1600-h/Image2.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DZ-UwQ5I/AAAAAAAAAso/Z1qEcPmO4S4/s320/Image2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344932077520307090" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DUD8otwI/AAAAAAAAAsg/dztO0xg4BoQ/s1600-h/Image3.jpg"> </a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DUD8otwI/AAAAAAAAAsg/dztO0xg4BoQ/s1600-h/Image3.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DUD8otwI/AAAAAAAAAsg/dztO0xg4BoQ/s320/Image3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931975950546690" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DPO5Bm1I/AAAAAAAAAsY/_HF2cbzLlnY/s1600-h/Image4.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DPO5Bm1I/AAAAAAAAAsY/_HF2cbzLlnY/s320/Image4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931892988844882" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DDenD9GI/AAAAAAAAAsQ/oaj0rzEYJ4k/s1600-h/Image5.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0DDenD9GI/AAAAAAAAAsQ/oaj0rzEYJ4k/s320/Image5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931691050038370" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0C9mQ5fUI/AAAAAAAAAsI/sNKzSMdH0HI/s1600-h/Image6.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0C9mQ5fUI/AAAAAAAAAsI/sNKzSMdH0HI/s320/Image6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931590025346370" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0C1uGXofI/AAAAAAAAAsA/Ztc3oM_V03Q/s1600-h/Image7.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0C1uGXofI/AAAAAAAAAsA/Ztc3oM_V03Q/s320/Image7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931454689714674" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CqMfLRCI/AAAAAAAAAr4/Hm5FNJi7bM4/s1600-h/Image8.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CqMfLRCI/AAAAAAAAAr4/Hm5FNJi7bM4/s320/Image8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931256688395298" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CjS5Ua7I/AAAAAAAAArw/wb4m_kSacVY/s1600-h/Image9.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CjS5Ua7I/AAAAAAAAArw/wb4m_kSacVY/s320/Image9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931138149575602" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CdP178cI/AAAAAAAAAro/4U7I4RwI9B8/s1600-h/Image10.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CdP178cI/AAAAAAAAAro/4U7I4RwI9B8/s320/Image10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344931034250867138" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CYIOxQ_I/AAAAAAAAArg/u4yj6q7BOKo/s1600-h/Image11.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0CYIOxQ_I/AAAAAAAAArg/u4yj6q7BOKo/s320/Image11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344930946308195314" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0B1Gm4dRI/AAAAAAAAArY/b0e8xZTfvwY/s1600-h/Image12.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Si0B1Gm4dRI/AAAAAAAAArY/b0e8xZTfvwY/s320/Image12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344930344577037586" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4-C6scyI/AAAAAAAAArQ/lFI5f-9LIyg/s1600-h/Image13.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4-C6scyI/AAAAAAAAArQ/lFI5f-9LIyg/s320/Image13.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344920602600567586" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4l5s1pwI/AAAAAAAAArI/b_OsyutGUes/s1600-h/Image14.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4l5s1pwI/AAAAAAAAArI/b_OsyutGUes/s320/Image14.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344920187809670914" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4h0kn4DI/AAAAAAAAArA/mQkEb7Bv0kI/s1600-h/Image15.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4h0kn4DI/AAAAAAAAArA/mQkEb7Bv0kI/s320/Image15.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344920117713559602" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4dYkhJjI/AAAAAAAAAq4/Q6LvtOat2Vg/s1600-h/Image16.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4dYkhJjI/AAAAAAAAAq4/Q6LvtOat2Vg/s320/Image16.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344920041477449266" border="0" /></a><br /><br /><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထပ</span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4PECtQ8I/AAAAAAAAAqw/gbUDaLRMOas/s1600-h/Image17.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4PECtQ8I/AAAAAAAAAqw/gbUDaLRMOas/s320/Image17.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344919795448759234" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4HsyvkfI/AAAAAAAAAqo/Qr3u76mj2Z0/s1600-h/Image18.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz4HsyvkfI/AAAAAAAAAqo/Qr3u76mj2Z0/s320/Image18.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344919668948701682" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz39gj2f7I/AAAAAAAAAqg/lMNRkfTbOj4/s1600-h/Image19.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 219px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/Siz39gj2f7I/AAAAAAAAAqg/lMNRkfTbOj4/s320/Image19.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344919493866323890" border="0" /></a><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">္</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7701094928903819614?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-69858965892214666142009-05-12T18:10:00.001+06:302009-05-12T18:12:00.399+06:30စိတ္ဝင္စားစရာတစ္ခုေလ ဒီေကာင္ သီခ်င္းၿပန္ဆိုရၿပီဆိုေတာ႕..<table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr> <td height="43" width="2%"><p> </p> <p> </p></td> <td colspan="2" valign="top"><div id="smiley"> <p><span class="indexSubTitle"><img src="http://www.khitpyaingnews.org/image/news/May_09/NT-43.gif" height="327" width="550" /><br /> <span class="NEJBYLINE">NEJ / ၁၁ ေမ ၂၀၀၉</span></span><span class="indexSubTitle"><br /> <span class="subDate"><img src="http://www.khitpyaingnews.org/image/background/line-designs/header.gif" alt="line" longdesc="file:///D|/www/khitpyaing_new02/image/background/line-designs/header.gif" height="8" width="375" /></span></span></p> </div> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2" valign="top" width="97%"><table width="591"> <tbody><tr> <td width="583"><p>ဆင္ဆာမဲ့ ညစ္ညမ္း Under Ground သီခ်င္းမ်ား ညစ္ညမ္းစာသားမ်ား သီဆုိမႈ၊ ညစ္ညမ္းပုံမ်ားႏွင့္အတူ ဗီစီဒီ ထြက္ရွိမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဂီတအစည္းအ႐ုံးက Show သီဆုိမႈ၊ စီးရီးထုတ္မႈမ်ားကုိ ေခတၱရပ္ဆုိင္း ခံရကာ ေနာင္မသီဆုိရန္ ၀န္ခံကတိထုိးခဲ့ရသူ ဟစ္ေဟာ့ အဆုိရွင္ ေဂ်ာက္ဂ်က္ သီခ်င္းျပန္လည္ သီဆုိခြင့္ရၿပီျဖစ္ ေၾကာင္း ၎က ေျပာသည္။<br /> <br />၎၏ Show ကုိ လာမည့္ ေမလ (၂၃) ရက္ေန႔တြင္ ေမွ်ာ္စင္ကၽြန္း၌ ေဖ်ာ္ေျဖမည္ဟု အလင္းတန္းဂ်ာနယ္တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပသည္။<br /><br />အဆုိပါဂ်ာနယ္တြင္ “က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အမွားေတြလုပ္ခဲ့မိရင္ ပရိသတ္ႀကီးက ခြင့္လႊတ္ပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အခု အျမင္မွန္ရသြားပါၿပီ။ ပရိသတ္ႀကီးအတြက္ အရင္ကလုိ အ႐ုိင္းအစုိင္းေတြ မပါေတာ့တဲ့ ေဂ်ာက္ဂ်က္ သီခ်င္းေလးေတြ တင္ဆက္မွာပါ။ ေဂ်ာက္ဂ်က္ လိမၼာသြားပါၿပီ။ ဟာသေတြ၊ ဘ၀ေတြပါမယ္။ က်ေနာ့္သီခ်င္းကုိ ၾကားရရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာရပါေစမယ္၊ အမုိက္စားေလးေတြ လုပ္ထားတယ္” ဟု ပါရွိသည္။<br /><br />အဆိုေတာ္ ေဂ်ာက္ဂ်က္အား ၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္န၀ါရီလအတြင္းက စာေပစီစစ္ေရးႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဂီတအစည္းအရံုးက ေခၚယူ၍ ခံ၀န္ဂတိ လတ္မွတ္ထိုးခိုင္းခဲ့သည္။<br /><br />အသက္ (၂၅) ႏွစ္အရြယ္ ဟစ္ေဟာ့ႀကိဳက္သူ လူငယ္တဦးက “အဲဒီေဂ်ာက္ဂ်က္ဆုိတဲ့ေကာင္က သူဆုိခဲ့တာေတြဟာ အခုျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ ပုံစံကုိ ေဖာ္ထုတ္သီဆုိခဲ့တာ။ သူ႔လုိဆုိတဲ့ေကာင္ေတြထဲမွာ Jme၊ ရသ၊ ၾကက္ဖ၊ G-3၊ ထိန္၀င္း စတဲ့ေကာင္ေတြပါတယ္။ အဲဒီေကာင္ေတြလည္း Under Ground ကုိ ဆုိခဲ့တာပဲ။ ဆဲဆုိၿပီး ဆုိတာေတြ ပါခဲ့တာပဲ။ ဘာပဲေျပာေျပာ လူငယ္ေတြႀကိဳက္တယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕စိတ္ထြက္ေပါက္ျဖစ္တယ္။ ေဂ်ာက္ဂ်က္က အားလုံးထဲမွာ (ေပါက္) သြားတာမို႔ စာနယ္ဇင္းေတြက ေရးလုိက္တာ ခံလုိက္ရတာပါ။ အခု သူ ျပန္ဆုိမယ္ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔လုိ လူငယ္ေတြ ႀကိဳဆုိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္လုိ လက္ခံႏုိင္မလား မေျပာတတ္ဘူးဗ်” ဟု ေျပာသည္။<br /><br />ေမလ (၂၃) ရက္ေန႔တြင္ ေဂ်ာက္ဂ်က္သီဆုိမည့္ ေတးသီခ်င္းမ်ားတြင္ သီခ်င္း (၆) ပုဒ္ပါ၀င္ၿပီး အသစ္ (၂) ပုဒ္ပါ၀င္မည္ဟု အလင္းတန္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ </p></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-6985896589221466614?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-41208307204577961012009-05-04T15:02:00.003+06:302009-05-05T07:54:38.961+06:30အေရာင္မ်ားနဲ႕ ကဗ်ာ<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕ကို အဖက္မလုပ္တဲ႕ သႏၱ<br />ငါ႕ေဘးက လူစိမ္းေတြနဲ႕<br />နီဝါေရာင္ပ်ပ်ေတြထဲ ညေတြ အၿမဲxကxတာကိုး<br />ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတာ႕ ဟုတ္ပံုမရဘူး<br />ဝိညာဥ္ကိုက မေစာင္႕ခ်င္တဲ႕အိမ္မက္ရိုင္းေလ<br />ငါ...<br />ဘယ္အခါမွ အိမ္မွာၿငိမ္မေနခဲ႕သူ.....<br />အရြယ္ရတာနဲ႕အမွ်<br />ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုၿပန္ၿမင္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္လာေတာ႕<br />ဆည္းလည္းသံေတြ ႀကားလိုသတဲ႕လား<br />မေသခ်ာတဲ႕ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းမို႕<br />မတုပ္ေနွာင္တာ ေကာင္းလိမ္႕မယ္<br />ပန္းနုေရာင္နဲ႕ က်ေနာ္မတည္႕ဘူး အေဖ...</span>။<br /></div><span id="fullpost"></span><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေသြ႕ေၿခာက္ဆိတ္ၿငိမ္တဲ႕ အိမ္<br />သားသမီးေတြကို လြမ္းတဲ႕ ေကာင္းကင္ၿပာ<br />လူ႕ဘဝဆိုတာ လြမ္းေမာစရာလားလို႕<br />အိမ္တံခါးဝက မ်က္ရည္ဝဲရံုေမွ်ာ္ရင္း<br />စိတ္နာနာမေတြးပါနဲ႕ အေမ<br /> ဖက္တြယ္တဲ႕ ဗုဒၶအဆံုးအမနဲ႕<br />ေအးခ်မ္းသာယာပါေစ အေမ<br />အဝါေရာင္..အၿပာေရာင္..အနီေရာင္...<br />ဘယ္အေရာင္ၿဖစ္ၿဖစ္<br />ႀကိဳးဆိုတာေတာ႕ပူေလာင္တာခ်ည္းပဲ အေမ ။ ။<br />ေႏြလိွဳင္ႆုန္း (၅.၅.၂၀၀၉)<br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-4120830720457796101?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-86918804136229696582009-04-30T17:04:00.003+06:302009-04-30T17:19:01.707+06:30ခံစားခ်က္ေႀကြရြက္မ်ား<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္ၿခင္းမွာ အခိုက္အတန္႕နားခိုခ်င္လို႕</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သီအိုရီမဆန္တဲ႕ လမ္းပ်က္ထဲမွာ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘဝဆိုတာကုိ ပစ္သြင္းခဲ႕ဖူးတယ္....။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပိုင္ဆိုင္သမွ်ကို စြန္႕ပစ္ရင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရိုင္းစိုင္းတဲ႕ေလာကဓံေႀကာင္႕</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မထံုတက္ေတး ၿဖစ္ခဲ႕ရတာ သူမသိ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မရွိၿခင္းမွာ ေမႊ႕ေလ်ာ္တတ္ရင္<br />ဘာေတြလိုခ်င္ဦးမလဲေလ....။</span></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မာေက်ာတဲ႕အၿပံဳးအတြက္ေတာ႕<br />တစ္သက္လံုး အမုန္းေတြ သယ္မထားခ်င္<br />ဒါေပမဲ႕လည္း....<br />ေက်ာခိုင္းသြားတဲ႕အခ်ိန္ေတြထဲ<br />ဖံုးကြယ္မွု<br />ဟန္ေဆာင္မွု<br />လိမ္လည္မွု..ေတြ<br />အဆိုးဆံုးက အတၱေတြ<br />ငါစားသံုးလာခဲ႕တယ္...။<br />ရာစုသစ္ထဲ ရပ္တည္နိုင္ဖို႕<br />အစာအိမ္ထဲက အဆိပ္အေတာက္ေတြ<br />အိမ္မက္ထဲ အန္ထုတ္ခဲ႕<br />နိုးထလာေတာ႕ ခ်ိဳ႕တဲ႕တဲ႕ ယံုႀကည္မွုနဲ႕<br />ေမွးေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြသာ က်န္ေတာ႕ရဲ႕..။<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေလ<br />ဦးေခါင္းထက္မွာ အဆံုးအစမ်ားစြာနဲ႕<br />ၿမက္ခင္းၿပင္ႀကီးၿဖစ္ဖို႕<br />သစ္ပင္အိုရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာ<br />ၿပစ္တင္စုပ္ၿဖဲလိုက္ရင္လည္း<br />မိ်ဳခ်ထားခဲ႕လိုက္ပါ႕မယ္...။ ။<br /><span style="font-weight: bold;">အိမ္မက္အိုမ်ားရဲ႕မွတ္တမ္း </span>(၁၀.၇.၂၀၀၁)<br />ေႏြလိွဳင္ႆုန္း</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-8691880413622969658?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-69745253687070359262009-04-28T16:33:00.004+06:302009-04-28T16:58:35.468+06:30စြန္းေပမွုမ်ား<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေၿမၿပင္က ပက္လက္လွန္ႀကည္႕ေတာ႕<br />သက္ေသ သာဓက မက်န္ေတာ႕တဲ႕<br />ရိုးသားၿဖဴစင္မွုဟာ ေကာင္းကင္ခ်ိတ္ဆြဲတိမ္လို<br />ပါးလ်စြာ ေမွးေဖ်ာ႕ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ႕တာ<br />အသိစိတ္နဲ႕ ႀကည္႕မိရဲ႕လား...။...</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာင္းကင္ကပန္းတစ္ပြင္႕ကို လိုခ်င္ရင္<br />ေၿမႀကီးကို ခ်စ္တတ္ေအာင္သင္ယူေပါ႕<br />တကယ္ဆို...<br />မိတဲ႕ငါးကိုမွ မလိုခ်င္သူ<br />ငတ္မြတ္သြားတာ နည္းေသးတယ္...။...<br />သက္ၿပင္းရွိဳက္လည္း ေမွာင္မိုက္မွုက မပ်ယ္<br />ေမာပန္းပူေလာင္စြာ ေပးဆပ္ရသူေတြမွာ<br />ေႀကြခဲ႕သမွ်ကို ေရတြက္ရင္း<br />ဒီေကာင္းကင္ ႀကယ္ေတြ မလင္းနိုင္ေတာ႕...။...<br />ကြက္ႀကားမိုးေတြရြာေနလိုက္တာမ်ား..<br />မနွစ္ၿမိဳ႕စရာ လွပေလရဲ႕...။...<br />ငါ႕ေရွ႕မွာ မွန္တစ္ခ်ပ္ေရာက္ေနတာ မသိခဲ႕...<br />အရံွုး၊အနိုင္ႀကားမွာ<br />အမွန္တရား ဘယ္မွာေနလဲ....မသိခဲ႕...<br /></span></span><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၿဖတ္သန္းလာလိုက္တာ...။..။.။။..။..<br />ၿမက္ခင္းၿပင္က ပက္လက္လွန္ႀကည္႕ေတာ႕ ...<br />.....။....<br />ေပါက္ခြဲခ်င္စရာ<br />.......။......<br />ငါ႕ဘဝကိုၿမင္ရတယ္ေလ ....။ ။<br /><span style="font-weight: bold;">အိမ္မက္အိုမ်ားရဲ႕ မွတ္တမ္း</span> (၁၀.၇.၂၀၀၁)<br />ေႏြလွိဳင္ႆုန္း</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-6974525368707035926?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-10646968756132447482009-04-15T17:05:00.000+06:302009-04-15T17:06:45.587+06:30စိုင္းစိုင္းခမ္းလွိဳင္ရဲ႕ဆရာသခင္ေလးေတြ ဒုကၡေရာက္ေနပါသည္ ။<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ed6GKqqajk0&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ed6GKqqajk0&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-1064696875613244748?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-81696250989522881442009-04-15T15:53:00.002+06:302009-04-15T15:57:52.467+06:30က်ီစားၿခင္း<div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းလႊတ္တင္လိုက္တာ ေလေၿပ ဆိုေပမဲ႕...</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕မွာေတာ႕ ပူေလာင္ေၿခာက္ကပ္လို႕ရယ္...</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မထူးဇာတ္ကေနတာမ်ား...</span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္ရည္ပါထိုးေကၽြးရမွာလား...။ ရွိပါေစေတာ႕...။...<br />ေမွ်ာ္လင္႕ၿခင္းေတြနဲ႕ငါ<br />ရွင္လ်က္လည္း မေသခ်င္ေတာ႕ဘူး..။<br />ဒါေပမဲ႕...<br />ငါပိုင္ခဲ႕ဖူးတဲ႕ မာနနဲ႕ သိကၡာ<br />က်န္ေနသမွ်ေလးေတာ႕ ၿပန္ေကာက္လို႕<br />ငါ.........<br /><br />သိမ္းထုပ္အိမ္ၿပန္ခဲ႕ပါၿပီ...ေက်ာင္းေတာ္ေရ..။ ။ </span></div><div align="center"><span style="font-size:0;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြလွိဳင္ႆုန္း<br />၂၂.၂.၂၀၀၃ F.C.C.M ရင္ခုန္သံမ်ားမွ </span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-8169625098952288144?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-66347524912151494962009-04-06T18:25:00.003+06:302009-04-06T18:31:55.750+06:30တိမ္ေတေလ<div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သဘာဝဓမၼထဲ လက္နွိုက္ဆြဲယူလိုက္ေတာ႕ </span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ခါတစ္ရံသာ ေတာင္းတခ်င္တဲ႕</span></div><div align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အတၱရမၼက္ မကင္းတဲ႕အခ်စ္က<br />အၿမီးကေနပါလာေလေရာ...<br />လြင္႕ေမ်ာေနတုန္းပဲ............<br />ကမာၻႀကီးနဲ႕ လူသားေတြကို ခ်စ္လုိ႕..<br />အိမ္ေထာင္ၿပဳဖို႕အစီအစဥ္ကို..<br />ေၿခာက္ကပ္ကပ္ေန႕ေတြထဲမွာ<br />ဘဝတစ္သိ...စာ<br />ဖ်က္သိမ္းလိုက္တယ္..<br />ဒီလို...<br />ငါ႕ကိုယ္ ငါ မီးသွင္းလိုက္ ...ေရေလာင္းလိုက္နဲ႕<br />ငါ႕ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ေတြ အတၱနဲ႕နပမ္းလံုးခဲ႕တယ္...<br />ဟာတာတာေမွာင္ပိန္းေနတဲ႕အလင္းမ်ိဳးနဲ႕....<br />သဟဇာတ မရွိတဲ႕ ေလာကႀကီးထဲ<br />လမ္းမသိတဲ႕ဝိညာဥ္...ေခါင္းငံု႕ ၊ ေခါင္းေမာ႕ ကင္းတယ္ ။<br />အရာရာမၿမဲတဲ႕ သခၤါရထဲမွာ ရြာခ်ဖို႕ မေသခ်ာ...<br />လြင္႕ပ်ယ္မလား မေသခ်ာ.... ေမ်ာပါမလားလည္း မေရရာ...<br />တကယ္ေတာ႕ အၿပစ္မ်ားဖန္ဆင္းသူ<br />တန္ခိုးရွင္ႀကီးဆိုတာ....ငါ.. ။....<br />ကိုးကြယ္စရာ မလိုဘူး..။ ။ ။</span> <span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အာေခါင္ၿခစ္ဟစ္ေၾကြးတဲ႕ သန္းေခါင္ယံေတြ အခုထိ...<br />အေမွာင္အတိၿပီးဆဲ ငရဲကမၻာ...<br />ငါ႕ဒုကၡကို ငါ အၿပီးမသတ္နိုင္ သေရြ႕<br />ငါဆိုတာကို အမွားေတြနဲ႕ အလံတလြင္႕လြင္႕ရွိေနပါ႕မယ္ ။<br />ဘယ္အခါမွ ရွင္သန္ေတာ႕မွာ မဟုတ္တဲ႕<br />အိမ္မက္ကိုမက္ေမာေပြ႕ဖက္ရင္း..<br />ကတ္ကိုဘိန္းနဲ႕ သီခ်င္းအတူဆိုရန္ရွိသလို...<br />ဂ်က္လန္ဒန္နဲ႕လည္း စကားေၿပာစရာရွိတယ္ ။<br />ဘီသိုဗင္ဆီသြားၿပီး ငါ႕အေႀကာင္းေတြ ေၿပာၿပရမယ္ ။<br />ေတာ္စတိြဳင္းဆိုတဲ႕ေကာင္ကိုေတာ႕ မေခၚဘူး...<br />ေလးၿဖဴက ရွက္တတ္လို႕..ေနာက္သူက<br />ေၿမတိုင္းစာေရး လည္း လုပ္ခဲ႕ေတာ႕ ေဘာ္တြင္းကိုလည္း<br />ေလးၿဖဴတခါတေလ လြမ္းေပမေပါ႕ ။<br />သူတို႕ ညီအကို ေပါက္ခဲ႕တဲ႕ ဘိန္းၿခံႀကီးက ဘိန္းေတြ သီးပြင္႕နိုင္ေပမဲ႕....။<br />သူတို႕နွလံုးသားေတြ ရီေဝမူးမိုက္ၿခင္းကင္းႀကတယ္...။...<br />စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္းဆိုေနတဲ႕ ပိတ္ဆြယ္ေတာ ထဲေတာ႕ မသြားခ်င္ဘူး ။<br />ေၿမြကိုက္မွာေၾကာက္တယ္..။<br />ေဟာဒီမွာ...ငါတို႕ေတြကေတာ႕....<br />ေခတ္ပ်က္ႀကီးထဲ ႀကီးၿပင္းႀကရသူေတြမို႕<br />အေၿခခံလူတန္းစား... ဘယ္ေတာ႕မွ ေအာင္ၿမင္တဲ႕ဘဝ ရ လမ္းမၿမင္...။<br />လူ႕အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႕ဆန္႕က်င္ဖက္လမ္းမေပၚ..<br />ေဘာင္ဝင္အေနေခ်ာင္ေစမဲ႕<br />မလွိမ္႕တပတ္ ေပါေႀကာင္ေႀကာင္ အေတြးအေခၚေတြ...<br />ကိုယ္႕ကိုယ္ကို မွတ္ေက်ာက္တင္မခံရဲရင္ေတာ႕<br />ဘာအတြက္စကားေတြမ်ားေနမွာလဲ....<br />ငါ႕ဘာသာစကားကို နားလည္ဖို႕ ခက္ေကာင္းခက္မွာေပါ႕...<br />အၿမင္နဲ႕လမ္းေတြမတူမွေတာ႕<br />သံေယာဇဥ္တြယ္ေနလည္း မထူးဘူးေလ..။..<br />ငါဟာ.........တိမ္ေတေလ.......။။ ။။<br />ေႏြလိွဳင္ႆုန္း<br />၇.၄.၂၀၀၉ </span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-6634752491215149496?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-72944423317336281182009-03-27T17:12:00.002+06:302009-04-05T17:11:57.219+06:30ကမာနီလာ၏ဘေလာ႕ခ္မွ ကူးယူေဖာ္ၿပပါသည္ ။<div class="separator" style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center"><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://1.bp.blogspot.com/_jadbo687DFU/SceSOnoBukI/AAAAAAAAAMc/FXLWH5wQtRU/s1600-h/Burmese+from+Japan+good+yellow.JPG" imageanchor="1"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_jadbo687DFU/SceSOnoBukI/AAAAAAAAAMc/FXLWH5wQtRU/s400/Burmese+from+Japan+good+yellow.JPG" border="0" /></a></div><div style="COLOR: red"><b><br /></b></div><div style="color:red;"><b><span style="font-size:small;">နိပြန္းက ဘီရုမာေတြ အေၾကာင္း</span></b></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ရယ္လုိ႔ ဆုိလုိက္ရင္ တုိးတက္ထြန္းကားေနတဲ႔ စက္မူထိပ္သီး ႏုိင္ငံတခု အျဖစ္ လူတုိင္းသိၾကသလုိ ဒီႏုိင္ငံမွာ စီးပြားရွာလုိ႔လည္း အလြန္ေကာင္းတဲ႔ အရပ္ေဒသတခု ျဖစ္ေနတာမုိ႔ ေဖါက္ထြက္ခ်င္တဲ႔ အာရွက လူငယ္လူရြယ္ေတြဟာ ဂ်ပန္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အိပ္မက္ေတြကလည္း ပုံသ႑ာန္ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ကုိ သည္းသည္းလႈပ္ ျဖစ္ေနၾကရ ေတာ႔တာေပါ႔။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">အဲဒီ အိပ္မက္ေတြရွိရာ ပင္လယ္ထဲက ရွည္ေမွ်ာေမွ်ာ ကၽြန္းႏုိင္ငံေလးဆီကုိ အေရာက္လွမ္းဖုိ႔အတြက္ နည္းေပါင္းစုံသံုး အေရာက္လာဖုိ႔ကုိ ႀကိဳးစားၾကေတာ႔တာပါဘဲ။ အဲဒီလို အေရာက္လွမ္းနည္းေတြ ထဲမွာ ဂ်ပန္က ေက်ာင္းတခုခုကုိ ေလွ်ာက္ၿပီး ေက်ာင္းဗီဇာနဲ႔ လာၾကသူ ေတြရွိသလုိ၊ အလုပ္ထရိန္နင္ဗီဇာ၊ အလည္အပါတ္ ဗီဇာ၊ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးနဲ႔ လက္ထပ္ဗီဇာ၊ စသျဖင္႔ အဲဒီလုိ ဗီဇာမ်ဳိးေတြနဲ႔ အေရာက္လာၾက သူေတြမ်ားၾကပါတယ္။ ဘယ္လို ပုံစံမ်ဳိးေတြနဲ႔ဘဲ လာလာ ဂ်ပန္ကၽြန္း ႏုိင္ငံေလးကုိေရာက္ဖုိ႔ ေငြလမ္းေတာ႔ အယင္ ခင္းၾကရတာ ခ်ည္းပါဘဲ။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="COLOR: rgb(39,78,19); TEXT-ALIGN: justify"><b><span style="font-size:small;">သြားၾကမယ္ေဟ႔ ဂ်ပန္</span></b></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ကို လာမယ္႔ လူတေယာက္ဟာ အမ်ားအားျဖင္႔ အရင္ေရာက္ႏွင္႔တဲ႔ ဒီကလူေတြနဲ႔ အခ်ိတ္အဆက္ယူၿပီး လာၾက သူေတြရွိသလုိ၊ ပြဲစား အဆက္အသြယ္နဲ႔ လာၾကသူေတြလည္း ရွိပါတယ္၊ ဘယ္လုိပုံစံနဲ႔ဘဲ လာလာ အနည္းဆုံး ျမန္မာေငြ သိန္းတရာ သံုးဆယ္နဲ႔ အထက္ေတာ႔ ကုန္ၾကၿပီး အိမ္မက္ေတြကုိ အေကာင္အထည္ေပၚဖို႔ စြန္႔စားၾကရတာမုိ႔ ဒီေရာက္ၿပီးရင္ မျဖစ္ျဖစ္တဲ႔နည္းနဲ႔ ကုပ္တြယ္ကပ္ၿပီး ေနၾကရေတာ႔တာပါဘဲ၊ ကုန္ထားတဲ႔ ေငြေတြအတြက္က တကယ္အလုပ္မေရြးဘဲ ႀကိဳးစားမယ္ဆုိရင္ တႏွစ္အတြင္း ကုန္တဲ႔ေငြကေတာ႔ ျပန္ရွာလုိ႔ ရႏုိင္တာမုိ႔လည္း ဒီေလာက္ ပမာဏမ်ားတဲ႔ ေငြေၾကးေတြကို ရင္းႏွီးၾကတာလည္း ပါမယ္ထင္ပါတယ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="COLOR: rgb(39,78,19); TEXT-ALIGN: justify"><b><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ကုိ ေရာက္ဖုိ႔</span></b></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">အၾကမ္းဖ်ဥ္းအားျဖင္႔ အခက္အခဲေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ရမယ္၊ အဓိကက သံရုံးဗီဇာနဲ႔ ကုိယ္႔ကုိ အာမခံတဲ႔ စပြန္စာလုိ႔ ေခၚတဲ႔ လူရဲ႕အာမခံမႈက ခုိင္မာမႈ ရွိမွသာ ဗီဇာရရွိေရးအတြက္ အဆင္ေျပမွာျဖစ္သလုိ၊ ဂ်ပန္ကုိေရာက္လုိ႔ ေလဆိပ္မွာ ျမန္မာပတ္စပုိ႔စ္ နီနီရဲရဲ ေတြဟာလည္း အတားအဆီးတခု အျဖစ္အခက္အခဲ ေတြ႕ႏုိင္ပါေသးတယ္၊ ျမန္မာစာအုပ္ကုိ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက ေတြ႔ၿပီဆုိတာနဲ႔ ေခတၲေစာင္႔ခုိင္းၿပီး မွန္လုံခန္းတခုကုိ ေခၚသြားၿပီး ဘာေၾကာင္႔ လာတာလည္း၊ ဘယ္ေလာက္ေနမွာလည္း၊ ေဆြမ်ဳိးရွိလား၊ ေနာက္ဆုံး စပြန္စာရဲ႕ေထာက္ခံမူနဲ႔ လိပ္စာေတြကုိၾကည္႔ၿပီးမွ စပြန္စာထံ ဖုန္းဆက္ေမးၿပီး ခုိင္မာမွ ေလဆိပ္က ထြက္ခြာခြင္႔ ျပဳပါေတာ႔တယ္။ အခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္းေတြမွာဆုိ ဂ်ပန္ကုိ၀င္ဖုိ႔ ျမန္မာမွ မဟုတ္ဘဲ အာရွႏုိင္ငံသားေတြအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ တင္းက်ပ္မူေတြ ရွိလာတာမုိ႔ ျပည္ေတာ္၀င္ခြင္႔ မရဘဲ ျပန္ကန္ခံရသူေတြ (ေလဆိပ္ကေန ႒ာေနျပန္ခ်ုင္းျခင္း) အမ်ားႀကီး ရွိလာပါတယ္၊ ျမန္မာေတြကေတာ႔ လက္ရွိအေျခအေနမွာ သူတင္းရင္ ကုိယ္တင္းစနစ္ လို႔ ဆိုရမလားပဲ ျပည္ေတာ္ ၀င္ခြင္႔ရေရး အတြက္ အက်ပ္ကုိင္တဲ႔ နည္းလမ္းေတြကုိ လူတုိင္းလုိ သုံးေနၾကပါေရာလား? ဘာလည္းဆုိေတာ႔ ၀င္ခြင္႔မေပးရင္ ေနာက္ဆုံး ဒုကၡသည္ ခံယူ ေလွ်ာက္လုိက္ေတာ႔တာပါဘဲ၊ ဒီနည္းက ပြဲစားေတြက ဂ်ပန္ကုိလာမယ္ ဆုိကတည္းက ႀကိဳသင္ျပေပးထားတာမုိ႔ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြကုိ ဂ်ပန္ကုိလာမယ္႔ သူေတြက ႀကိဳတင္သိရွိ နားလည္ထားၾကပါတယ္။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">အခု ေနာက္ပုိင္းဆုိ ဒုကၡသည္ေလွ်ာက္တဲ႔ ေဖာင္(Form)ေတြေတာင္ ျမန္မာျပည္မွာ ၀ယ္ယူရရွိႏုိင္ၿပီး အသင္႔ေရးျဖည္႔ၿပီး ဒီေရာက္ေတာ႔ တခါတည္းတန္း ဒုကၡသည္ ေလွ်ာက္ၾကေတာ႔တာပါဘဲ။ ဒီနည္းက ဂ်ပန္ကုိ အလည္ဗီဇာနဲ႔ လာၾကသူေတြ အမ်ားဆုံးလုပ္တဲ႔နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေလွ်ာက္လုိက္ၿပီ ဆုိတာနဲ႔ ကုိယ္႔ေလွ်ာက္လႊာကုိ လက္ခၿံပီး ဖမ္းဆီးတာကုိ ခံရပါမယ္၊ အရင္က ေလဆိပ္မွာ ရျဖဴဂ်ီေလွ်ာက္ရင္ ၁ ႏွစ္နီးပါးၾကာေအာင္ ထိန္းသိမ္းခံရေပမယ့္ ေျပာင္းလဲၿပီး ေပ်ာ့ေျပာင္းလာတဲ့ ဂ်ပန္ လ.၀.က ၏ ဒုကၡသည္ ေလွ်ာက္ထားမႈ ဆိုင္ရာဥပေဒမ်ားေၾကာင့္ လ.၀.က အက်ဥ္းေထာင္မွာ ၂လ ကေန ၆ လအထိပဲ ထိန္းသိမ္း ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းခံရတဲ႔ အထိဘဲ ေလွ်ာ႔ေပါ႔လာပါတယ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="COLOR: rgb(39,78,19); TEXT-ALIGN: justify"><b><span style="font-size:small;">ေက်ာင္းတက္ၾကမယ္ </span></b></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ေက်ာင္းသားနဲ႔ ဂ်ပန္ေက်ာင္းဗြီစာနဲ႔ ေလွ်ာက္ၿပီး လာၾကသူေတြဟာ ဂ်ပန္ စကားေျပာသင္တန္းေက်ာင္းကုိ တက္ၾကရၿပီး ၂ႏွစ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးလုိ႔ တကၠသုိလ္၀င္ခြင္႔ စာေမးပြဲကုိ ၀င္ေရာက္ေျဖဆုိလုိ႔ မိမိတက္လုိတဲ႔ ေက်ာင္းကုိေရြးခ်ယ္ ေျဖဆုိၿပီး တကၠသုိလ္၀င္ခြင္႔ စာေမးပြဲေအာင္ျမင္ရင္ တကၠသုိလ္၀င္ခြင္႔ အတြက္ ဂ်ပန္ယန္း ၆သိန္းအထက္ ကေန ယန္း၃၀သိန္းေလာက္ ၾကားထဲမွာရွိေနၿပီး၊ မိမိတက္မယ္႔ တကၠသုိလ္ေက်ာင္း ေကာင္းမေကာင္း အေပၚမူတည္ၿပီး ေပးေဆာင္ရမယ္႔ စားရိတ္စကကလည္း ကြာျခားသြားပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းေတြက ပညာေရးစီမံခ်က္နဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြကုိ စေကာလားရွစ္နဲ႔ ေခၚယူေပမယ္႔ တကယ္တမ္း ေက်ာင္းတက္မယ္႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ စေကာလားရွစ္ မရၾကဘဲ ေက်ာင္းနဲ႔ ျမန္မာျပည္က ပြဲစားက ျဖတ္စားလဒ္စား လုပ္ထားၿပီး ပြဲစားကုိ ပုိက္ဆံေပးခဲ႔ရသူေတြလည္း အမ်ားအျပားပါ။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ယခင္က ေက်ာင္းဗြီစာနဲ႕လာ ဒီေရာက္ေတာ႔ ေက်ာင္းမတက္ဘဲ ၀ုိက္လာသူေတြ ( ဝ,လာသူေတြ / အုိဗာစေတးအျဖစ္ ေနထုိင္သူေတြ) မ်ားလာတာမုိ႔ ေနာက္ပုိင္း ေက်ာင္းတက္မယ္႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ျမန္မာျပည္က အိမ္ဂရံ ေတြဘာေတြကုိ အေပါင္ေပးထားရၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ေက်ာင္းတက္ရမယ္႔ ၂ႏွစ္အတြင္း ေက်ာင္းဆက္မတက္ဘဲ ထြက္ေျပးခဲ႔ရင္ အိမ္ဂရံကုိသိမ္းမယ္လုိ႔ ခ်ဳပ္ကုိင္လာမူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာတာမုိ႔ ေက်ာင္းတက္ၿပီး ၀ုိက္တဲ႔သူေတြ ေလွ်ာ႔နည္းလာပါတယ္။ ဒီမွာ ေက်ာင္းတက္ေနရတဲ႔ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အမ်ားစုရဲ႔ ဘ၀ဟာ အမ်ားစုအားျဖင္႔ အေနဆင္းရဲဘ၀ အခ်ိန္ဆင္းရဲတဲ႔ ဘ၀ေတြမ်ားၿပီး၊ ေက်ာင္းတက္ကာ တဖက္က ရပ္တည္ေရးအတြက္ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အစိုးရက ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္သတ္မွတ္ထားတဲ႔ နာရီ အလုပ္ကုိလုပ္ၿပီး ႀကိဳးစားေနၾကရသူေတြ ျဖစ္ၿပီး၊ သူတုိ႕အတြက္ အခ်ိန္ပုိဆုိတာ မရွိသေလာက္ပါဘဲ၊ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းၿပီးလုိ႔ ကုမၼဏီေတြမွာ ၀င္ေရာက္ဖုိ႔ အခြငိ႔အေရးေတြ ယခင္က ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းလွေပမယ္႔ စီးပြားေရး က်ဆင္းေနမူေၾကာင္႔ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြပါ အလုပ္ရွားပါးေနတာမုိ႔ ေက်ာင္းၿပီးလုိ႔ လုပ္ငန္းခြင္ ၀င္မရသူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးျဖစ္ေနၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ဗီဇာမကုန္ခင္ ဘြဲ႔လြန္တက္ေနသူေတြလည္း ေက်ာင္းတက္ၾကေနရင္း စိတ္ဖိစီးမႈေတြ အလုပ္အကိုင္ရွားပါးမႈေတြ တြက္ခ်က္မိၿပီး ႒ာေနတုိင္းျပည္ကုိ အၿပီးျပန္ၾကသူေတြလည္း ရွိေနၾကပါေရာလား။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="COLOR: rgb(39,78,19); TEXT-ALIGN: justify"><b><span style="font-size:small;">အလုပ္ဗီဇာမ်ားနဲ႔ ေနထုိင္ရာဝယ္</span></b></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">Working visa လုိ႔ေခၚတဲ႔ အလုပ္ဗီဇာနဲ႔ ေနထုိင္ေနၾကသူမ်ား မွာေတာ႔ အမွန္အကန္ အလုပ္ကုမၼဏီေတြက ဗီဇာရယူၿပီး လုပ္ရသလို၊ အင္ဗီဇာ (ဗီဇာ အတု) နဲ႔ လာေရာက္ သူေတြကေတာ႔ ျမန္မာျပည္က ပြဲစားနဲ႔ ဒီက အင္ကုမၼဏီ ေတြနဲ႔ေပါင္း လူေခၚရုိက္စားလုပ္မႈေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားလွသလုိ ျပသနာေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ရႈတ္ေထြးလွပါတယ္၊ အလုပ္ဗီဇာ ရရွိထားသူေတြဟာ ဗီဇာ သက္တမ္းတႏွစ္ ကေန သုံးႏွစ္အထိ ရရွိၾကတတ္ပါတယ္၊ သက္တမ္း တခါတုိးရင္ ပြဲစားလုပ္သူကုိ တခါ ပုိက္ဆံ ေပးရပါေသးတယ္၊ အရင္ကတည္းက ဒီဗီဇာဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးေခတ္စားခဲ႔ၿပီး working visa ကုိင္ထားသူေတြက ရင္ေကာ႔ ေခါင္းေမာ႔လုပ္ႏုိင္ေပမယ္႔ ယေန႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ အေျခအေန မေကာင္းလွပါဘူး၊ သြားသတိ၊ စားသတိ၊ အလုပ္လုပ္လည္း သတိေလးနဲ႔ လုပ္မွ ေတာ္ယံုက်မွာပါ၊ ယေန႔ဂ်ပန္ဟာ အုိဗာစေတး ပေပ်ာက္ေရး( ရက္လြန္ေနထိုင္သူ ) အတြက္ တင္းက်ပ္တဲ႔ စီမံကိန္းေတြနဲ႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ေနရာ ၁၂,၃၉၁ ေနရာမွာ စစ္ဆင္ေရးေတြ လုပ္ေနမူေၾကာင္႔ working visa အင္ - ကုိင္ထားသူေတြ အမ်ားစုဟာ အိမ္မွာ၊ လမ္းမွာ ရဲနဲ႔ လ.၀.က ကစစ္ေဆးလည္း မမႈပါဘူး၊ ဒါေပမယ္႔ သူတုိ႔လုပ္ေနတဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္စက္ရုံနဲ႔ စားေသာက္ဆုိင္ ေတြကုိ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးရင္ေတာ႔ အထုတ္ျပင္ၿပီး ျပည္ေတာ္ ျပန္ရမွာျဖစ္သလုိ black list စာရင္း၀င္သြားၿပီမုိ႔ ၅ႏွစ္ ဂ်ပန္ျပည္၀င္ခြင္႔ ပိတ္ပင္ခံရပါတယ္။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဒီလပုိင္းေလး အတြင္းမွာတင္ တုိက်ဳိက working visa အတုနဲ႔ စားေသာက္ဆုိင္မွာ အလုပ္လုပ္ေနသူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အလုပ္လုပ္ေနရာ စားေသာက္ဆုိင္ေတြကုိ ၀င္ေရာက္ ဖမ္းဆီးခံရတဲ႔ သတင္းေတြ မၾကာခဏ ၾကားေနရသလုိ ပြဲစား ကုိကုိ၊ မမေတြနဲ႔ ေငြအေပးအယူ မတည္႔လုိ႔၊ ကုိယ္႔ အခ်င္းခ်င္းမတည္႔လုိ႔၊ စားေသာက္သူ ဂ်ပန္ဧည္႔သည္ကုိ ေျပလည္စြာ မဆက္ဆံမူေတြေၾကာင္႔ အဖမ္းခံေနရတာေတြ ရွိေနၾကပါတယ္။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">တေလာက ျဖစ္သြားတဲ႔ ဖမ္းဆီးမႈဆုိရင္ ညဖက္ စားေသာက္ဆုိင္တခုမွာ ဧည္႔သည္မွာတဲ႔ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ပြဲထဲ စီးကရက္တုိ ပါလုိ႔ ဧည္႔သည္က ဆုိင္ေခါင္း လုပ္သူကုိေျပာၿပီး ဆုိင္ေခါင္းလုပ္သူက ဖုိထဲကုိ ဆူပါတယ္၊ အဲဒီဆုိင္မွာ ကလည္း ဆုိင္ေခါင္းနဲ႔ ဖုိေခါင္းကလြဲလုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသားခ်ည္းဘဲ ျဖစ္သလုိ စားပြဲထုိးအမ်ဳိးသမီး က working visa အတုနဲ႔ရယ္၊ ေနာက္တေယာက္က ဗီဇာ ရက္ေက်ာ္ေနထုိင္ေနတဲ႔ အုိဗာစေတး အမ်ဳိးသားတဦးပါ၊ ေနာက္တေန႔ နံနက္အားလုံး အလုပ္၀င္တဲ႔ အခ်ိန္မွာဘဲ ရဲက ဆုိင္၀င္ၿပီး ဖမ္းလုိ႔ ဖုိထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးဗီဇာနဲ႔ ေနသူကလြဲလုိ႔ အကုန္ပါသြား ပါေရာလား! Working visa အင္နဲ႔ အမ်ဳိးသမီးဟာ ဂ်ပန္မွာ အင္ဗြီဇာနဲ႔ ေနတာၾကာၿပီမုိ႔ မၾကာမွီမွာ Permanent Resident ေလွ်ာက္ဖုိ႕ အားလုံး ျပင္ဆင္ထားသူ ဆိုေတာ႔ နစ္နာရပါတယ္။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="COLOR: rgb(39,78,19); TEXT-ALIGN: justify"><b><span style="font-size:small;">အလုပ္သင္တို႔ မလွမပ ဘဝ </span></b></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">Working visa အမ်ဳိးအစားထဲမွာ ပါတဲ႔ Training Visa (အလုပ္သင္ဗီဇာ)နဲ႔ လာသူေတြ အေၾကာင္းလည္း ေျပာျပပါရေစဦး၊ Training Visa (အလုပ္သင္ဗီဇာ) ေတြနဲ႔ ဂ်ပန္က ႏုိင္ငံျခားသား ေတြကုိေခၚ ယူမူကုိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ စတင္ခဲ႔တာ ၁၉၉၃ခုႏွစ္ကတည္း ကပါ၊ "ဖြံၿဖဳိးဆဲ ႏုိင္ငံေတြကုိ အကူအညီေပးေရး အစီအစဥ္" ေခါင္းစဥ္နဲ႔ အာရွႏုိင္ငံေတြက အလုပ္သမားေတြကုိ ေစ်းအေပါဆုံးနဲ႔ ေခၚယူ ၿပီး ခုိင္းႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ ဗီဇာေတြကုိ လြယ္ကူစြာ ထုတ္ေပးခဲ႔ၾကမုိ႔၊ ျမန္မာအပါအ၀င္ အာရွႏုိင္ငံသားေတြ အိမ္မက္ေတြ ကုိယ္စီအျပည္႔ ထုပ္ပိုးလို႔ ၀င္ေရာက္ လာၾကပါေရာလား။ တကယ္တမ္း သူတုိ႔ ထင္ထားတဲ႔ အိမ္မက္ေတြထဲက လွပတဲ႔ဂ်ပန္ဟာ ဒီေရာက္မွာ ငရဲပန္းကုိ ေရႊပန္းထင္၊ တံလွ်ပ္ကို ေရထင္ၿပီး ကူးမိခဲ႔ၾကတယ္ဆုိတာ သိခဲ႔ ရေလေတာ႔တယ္။ အလုပ္သင္ ႏုိင္ငံျခားသားေတြ " ျမန္မာေတြကေတာ႔ T ဗီဇာ" လုိ႔ေခၚသူေတြဟာ ၃ႏွစ္ သက္တမ္းဗီဇာ ရရွိထားၿပီး ပထမႏွစ္မွာ ပညာသင္အျဖစ္ ေအာက္ေျခသိမ္းေတြလုပ္၊ ဒုတိယ ႏွစ္ႏွစ္မွာ နည္းပညာ ကၽြမ္းက်င္မူသင္တန္းလုိ႔ အမည္ေပးၿပီး မုိးလင္းကေန မုိးခ်ဳပ္အထိ အလုပ္လုပ္ၾကရပါတယ္၊ လစာက ဂ်ပန္ယန္း တသိန္း၊ ခုႏွစ္ေသာင္းေလာက္ သာရရွိၾကၿပီး လုပ္ရတဲ႔ အလုပ္ေတြက ဂ်ပန္မွာ K သုံးလုံးလုိ႔ နာမည္ႀကီးေနတဲ႔ Kitsui (အလုပ္၀န္ မ်ားျပားျခင္း) Kitanai (ညစ္ပတ္ ေပေရျခင္း) Kiken (အႏၱာရယ္ မ်ားျပားျခင္း) ဆုိတဲ႔ အလုပ္ေတြကုိ လုပ္ကုိင္ရၿပီး ေနာက္ဆုံး ဒဏ္မခံႏုိင္လုိ႔ ထြက္ေျပးၾကရတဲ႔ အဆင္႔အထိကို ေရာက္ကုန္ေတာ႔တာပါဘဲ။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ အစုိးရထုတ္ျပန္တဲ႔ သတင္းေတြအရ အလုပ္သမား တေသာင္း၊ ႏွစ္ေထာင္၊ ခုႏွစ္ရာ (၁၂,၇၀၀) ေက်ာ္ေပ်ာက္ဆုံး ေနတယ္လုိ႔ သိရွိရၿပီး အဲဒီ ေပ်ာက္ဆုံးေနသူေတြဟာ တခ်ဳိ႕ ဂ်ပန္ရဲ႕တျခားေနရာေတြမွာ ခုိေအာင္းၿပီး အလုပ္လုပ္ေနသူေတြ ရွိသလုိ ေနရင္းႏုိင္ငံကုိ ျပန္သြားၾကသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ျမန္မာ လူမ်ဳိးအမ်ားစုကေတာ႔ ျပည္ပႏုိင္ငံေရး ဇါတ္ခုံေပၚတက္လုိ႔ R ဗီဇာ (ဒုကၡသည္) ေလွ်ာက္ၾကၿပီး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူေတြ အျဖစ္ ေနထုိင္ခြင္႔ ေတာင္းၾကပါတယ္။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="COLOR: rgb(39,78,19); TEXT-ALIGN: justify"><b><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ေတြ နဲ႔ လက္ထပ္ၾကမယ္ </span></b></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ လူမ်ဳိးေတြနဲ႔ လက္ထပ္ၾကတယ္ ဆုိတဲ႔ေနရာမွာ ႏုိင္ငံျခားသား ေယာက်ာၤးေလး၊ မိန္းကေလးေတြက ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြနဲ႔ လက္ထပ္ၾကတာပါ။ အဲဒီလုိ လက္ထက္တဲ႔ေနရာမွာ အမ်ားအားျဖင္႔ ကေတာ႔ ဒီမွာ ရွိေနတဲ႔လူေတြက မိမိတုိ႔ လုပ္ငန္းခြင္ ပတ္၀န္းက်င္က ဂ်ပန္အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ ႀကိဳက္ၾက ယူၾကသူ ေတြရွိသလုိ ႏုိင္ငံရပ္ျခားကုိ အလည္သြားရင္း ႀကိဳက္ရာက တကယ္ ယူၾကသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အသိထဲမွာေတာင္ မိတ္ေဆြတေယာက္က ထုိင္းမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ဂ်ပန္အမ်ဳိးသမီးက ထုိင္းကုိလာလည္ရာ ကေန ေတြ႔ၿပီး မိတ္ေဆြျဖစ္သူနဲ႔ ခ်စ္ႀကိဳက္ကာ ျမန္မာျပည္အထိ သြားေရာက္ လက္ထပ္ယူခဲ႔ၿပီး အတည္တက် ေပါင္းသင္း လက္ထပ္ယူခဲ႔တာ ေတြ႔ရလုိ႔ ပီတိ ေထာပနာ ျဖစ္မိပါေသးရဲ႕။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">အဲ....ဒါေပမယ္႔ ဂ်ပန္မွာ ေနထုိင္ခြင္႔ရေရး အတြက္ လက္ထပ္ မဂၤလာအတု လုပ္ထားတာေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒး ရွိေနပါေရာလား? ဒါတင္မက ပြဲစားေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ျမန္မာျပည္က အမ်ဳိးသမီးေတြ ဂ်ပန္နဲ႔လက္ထပ္တဲ႔ အင္လက္ထပ္တာေတြလည္း မ်ားလွေပါ႔၊ ဒီမွာေနၿပီး အင္နဲ႔ လက္ထပ္တာေတြကေတာ႔ အုိဗာစေတး၊ ဒါမွ မဟုတ္တျခား ဗီဇာေတြနဲ႔ ေနထုိင္ၿပီးမွ ဒီမွာ ေနထုိင္ခြင္႔ ဆက္ရရွိေရးအတြက္ ဂ်ပန္အမ်ဴိးသမီး အမ်ဳိးသားကုိ ပုိက္ဆံေပးၿပီး လက္ထပ္ၾကတာပါ၊ အဲဒီလုိ လက္ထပ္ၿပီဆုိရင္ ဒီက ၿမိဳ႔နယ္ရုံးမွာ လက္မွတ္ထုိးၿပီး၊ ျပည္ထဲေရးဌာနလက္ေအာက္ရွိ သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႔နယ္ရံုးက ေခၚယူစစ္ေဆးတာကို ခံရပါတယ္ အတည္ျပဳမွ လက္ထပ္မႈ တရား၀င္အတည္ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီ အတည္ျပဳစာရြက္နဲ႔ ဂ်ပန္ လူ၀င္မူႀကီးၾကပ္ေရးဌာနမွာ ဗီဇာသြားေလွ်ာက္ၿပီး လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက ေခၚယူ စစ္ေဆးမူေတြ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြကုိ လုပ္တာေတြကုိလည္း ခံယူရပါတယ္၊ ဗီဇာ မက်ခင္မွာ လက္ထပ္ထားသူ ဂ်ပန္နဲ႔ အတူေနမွသာ သဘာ၀က်တာမုိ႔ အတူေနရပါတယ္၊ လ.၀.က က အတူေန မေန ဖုန္းဆက္ၿပီး အခ်ိန္မေရြး ေမးတတ္တာမုိ႔ ဖုန္းဆက္လာတဲ႔ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ အနားမွာ လက္ထပ္ထားတဲ႔ ဂ်ပန္မရွိရင္ သကၤာမကင္း ျဖစ္တာခံရတာမုိ႔ ဗီဇာ အတြက္လည္း ေႏွာင္႔ေႏွးႀကံ႕ၾကာမႈေတြ ျဖစ္လာႏုိင္သလုိ၊ ျငင္းပယ္ခံရတာေတြလည္း ရွိလာႏုိင္ပါတယ္။ အခုေနာက္ပုိင္း ပုိမုိ တင္းၾကပ္မႈေတြေၾကာင္႔ အိမ္အထိ လာေရာက္ စစ္ေဆးမူေတြပါ ရွိလာေတာ႔ မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင္႔ကာနမ္း အတူေနၾက ရပါတယ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ျမန္မာေတြအတြက္ အဓိကထား ေရးတာမုိ႔ ျမန္မာအျဖစ္အပ်က္ေတြပဲ ေရးပါမယ္ ျမန္မာေယာက်ာၤး တစ္ေယာက္က ဂ်ပန္အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ အင္,လက္ထပ္ၿပီး အတူေနရတာ ျပႆနာ မရွိႏုိင္ေပမယ္႔ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးေတြက အတူေနဖုိ႔ နည္းနည္း ျပႆနာရွိႏုိင္ပါတယ္၊ မၾကာေသးမီွက ဂ်ပန္ တေယာက္နဲ႔ အင္,လက္ထပ္ဗီဇာ ရသြားသူ တေယာက္ဆုိ လ.၀.က က အိမ္၀င္စစ္တဲ႔အခါ အိပ္ယာက ႏွစ္ခုျဖစ္ေနတာမုိ႔ လ.၀.က က သကာၤမကင္းျဖစ္လုိ႔ စစ္ေဆးတာ ခံရေပမယ္႔ အေလွ်ာက္ေကာင္းလုိ႔ ဗီဇာ ရသြားသလုိ၊ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးက ဂ်ပန္နဲ႔ အင္,လက္ထပ္ၿပီး အတူေနေပမယ္႔ သူ႔ ေယာက်ာၤးျမန္မာ အမ်ဳိးသားနဲ႔က တခန္း၊ ဂ်ပန္ဘုိးေတာ္ကုိ တခန္းေပးေနလုိ႔ ဖုန္းဆက္ေမးတုိင္း ဘုိးေတာ္ပါ ရွိေနေတာ႔ အဆင္ကုိေျပလုိ႔ အင္, အပ်ဳိေရႊမမ ဗီဇာ ရသြားပါေရာ၊ လူတိုင္း သူတို႔လိုပဲ အရာခပ္သိမ္း အဆင္မေျပႏိုင္ပါဖူး။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ျမန္မာျပည္ကေန ပြဲစားနဲ႔ လက္ထပ္သူေတြ ကေတာ႔ ျမန္မာျပည္မွာ လက္ထပ္ဖုိ႔ ဂ်ပန္က အေခါက္ေခါက္ အခါခါ သြားၿပီးမွ လက္ထပ္ပြဲပုံ ဓာတ္ပုံေတြ စာခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ဗီဇာေလွ်ာက္မွ ရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ပုိက္ဆံယူၿပီး ေအးေဆးျဖစ္ေပမယ္႔ တစ္ခ်ဳိ႕က အင္, မဟုတ္ခ်င္ေတာ႔ဘဲ တကယ္ အတည္ယူမိသြားတဲ႔ ဂ်ပန္ဘုိးေတာ္ေတြလည္း အမ်ားသား အဲဒီအခါက်မွ ဆုပ္လည္းဆူး စားလည္းရူး ပဒုိင္းသီး စားမိတဲ႔ ဘ၀ ေရာက္ေတာ႔တာပါဘဲ၊ လြန္ခဲ႔တဲ႔ လ အနည္းငယ္ေလးက ျပည္ပက ျမန္မာေတြၾကားမွာ ေရပန္းစား နံမည္ႀကီးသြားတဲ႔ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးက ျမန္မာရုပ္ရွင္ သရုပ္ေဆာင္တဦးပါ ႀကဳံလုိ႔ ေဖာက္သည္ခ် လိုက္ပါအုံးမယ္ ယူတတ္ရင္ေတာ႔ သင္ခန္းစာေပါ႔။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဇါတ္လမ္းက ဒီလို…. ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသား ခံယူထားတဲ႔ ကုိးရီးယားလူမ်ဳိး ဥပေဒအႀကံေပး လူပြဲစားက ျမန္မာျပည္က လူေတြကုိ ဂ်ပန္ကုိ အႀကီးအက်ယ္ ရုိက္သြင္းတဲ႔ ေနရာမွာ ေတာ္ေတာ္ နာမည္ႀကီးပါတယ္၊ အဲဒီလူက ဒီက ဂ်ပန္ ဘုိးေတာ္ႏွစ္ေယာက္ကုိ ပုိက္ဆံရမယ္ ျမန္မာျပည္က လူကုိေခၚဖုိ႔ စပြန္စာ ေပးရုံဘဲေျပာလုိ႔ သုံေယာက္သား ဗမာျပည္ သြားၾကေပါ႔၊ ဟုိေရာက္ေတာ႔ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီးရဲ႕ အကုိ၀မ္းကြဲနဲ႔ သူ႔ရဲ႕သားကုိ ဂ်ပန္၀င္ခြင္႔ရဖုိ႔ အဲဒီဘုိးေတာ္ကဘဲ တာ၀န္ယူ ရပါတယ္၊ အဲဒီ အကုိလုပ္သူက သရုပ္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ ေပးေတြ႔ေတာ႔ ဘုိးေတာ္က ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္ၿပီး ေၾကြကာ သေဘာေတာ္ ေခြ႔ေတာ္မူ သတဲ႔၊ ဟုိအမ်ဳိးသမီးကလည္း ဂ်ပန္ကုိ ဘယ္လုိလာရလာရ ၿပီးေရာ၊ ဒီဘူတားႀကီး ဂ်ပန္ကုိ ရုိက္ကြင္းေတြ ဘာေတြအထိ လည္လည္ေခၚသြား ဆုိေတာ႔ ဘုန္းႀကီးရူးနဲ႔ ေလွလူးဆုိသလုိ ဂ်ပန္ကလည္း အထင္ႀကီးေအာင္ေျပာ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ အထင္ေတြႀကီးၿပီး အတည္ယူဖုိ႔ အထိျဖစ္ကာ ဒီေရာက္ လာပါေလေရာ၊ ဒီေရာက္ေတာ႔ ဂ်ပန္ဘုိးေတာ္က အဲဒီ အမ်ဳိးသမီး ထင္ထားသလုိ သူေ႒းလဲ မဟုတ္၊ လခစား ၀န္ထမ္းလည္း မဟုတ္၊ ပုိက္ဆံလည္း မရွိ၊ ကေလးတေယာက္ အေဖ အိမ္ေထာင္ကြဲဆုိတာသိရေတာ႔ တလေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ အတူေနၿပီး ထြက္ေျပးရတဲ႔ အဆင္႔ေတြျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံေရး အသုိင္းအ၀န္းထဲက ဆလိမ္ ဆရာႀကီးတေယာက္ရဲ႕ ကုိယ္ဖိရင္ဖိ ေစာင္႔ေရွာက္မူကုိ ခံယူၿပီး ႏုိင္ငံေရးခုိလွဳံခြင္႔ ေလွ်ာက္ထားရတဲ႔ အေျခအေနထိ ျဖစ္သြားရသလုိ၊ ဂ်ပန္ဘုိးေတာ္က သက္ဆုိင္ရာေတြကုိ ဗီဇာ မရရွိေရးအတြက္ တုိင္ၾကားမူေတြကုိလည္း အဆက္မျပတ္လုပ္ေနတာမုိ႔ ရင္ေလးစရာ အျဖစ္ေတြနဲ႔ ဘိုးသိုးဘတ္သပ္ႀကီး ႀကံဳေနရသတဲ႔၊ အင္, လက္ထပ္မယ္႔ ျမန္မာမေလးေတြ သတိေလးထား ဆင္ျခင္ၾကေစသလုိ၊ အင္,လက္ထပ္မူကုိ လုပ္တဲ႔ ဂ်ပန္ဆုိတာ ပုိက္ဆံရွိၿပီး ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ ေနတဲ႔ ဂ်ပန္ေတြက မလုပ္သလုိ၊ ကုိယ္႔အႏၱရာယ္ေလးေတြကုိလည္း ႀကိဳျမင္ ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ဗူးေပၚ ဖရံုဆင္႔ၿပီး အဲဒီ သရုပ္ေဆာင္အမ်ဳိးသမီးရဲ႕ အကုိဆုိသူက ဂ်ပန္မွာ ၈ႏွစ္ေလာက္ ေနသြားဖူးတာ ဆိုေတာ႔ ဂ်ပန္ေလဆိပ္အ၀င္မွာ ေပၚသြားတာမုိ႔ ျပည္၀င္ခြင္႔ မေပးတဲ႔အတြက္ သားေရာ အေဖေရာပါ ႏုိင္ငံေရး ခုိလွဳံခြင္႔ေလွ်ာက္ထားတာ ေလးလည္းၾကားသိရပါတယ္။</span></div><div class="separator" style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:small;"><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://www.kamarnilar.co.cc/" imageanchor="1"><img style="CURSOR: move" height="359" src="http://i40.tinypic.com/2hz4zsi.jpg" width="420" border="0" /></a></span><span style="font-size:small;color:red;"> </span></div><div class="separator" style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:small;color:red;">ဂ်ပန္ ေလဆိပ္မ်ားတြင္ Fingers Print (ေခၚ) လက္ေဗြ ႏွိပ္ယူ မွတ္သားထားစဥ္ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ႏုိင္ငံဟာ စီးပြားေရး ရွာေဖြေကာင္းတဲ႔ ႏုိင္ငံတခုျဖစ္တာမုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသားေတြအလုံးအရင္းနဲ႕ လွိမ္႔၀င္လာခဲ႔ရာ ၁၉၉၀ခုႏွစ္မွ စ၍ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား လာေရာက္ေနထိုင္မႈ တဟုန္ထုိး တုိးတက္လာခဲ႔ရသည္။ ၂၀၀၄ခုႏွစ္ ၁လပုိင္းမွ စၿပီး အုိဗာစေတး (ရက္လြန္) ေနထုိင္သူ ၂၁၉,၄၁၈ဦး ရွိခဲ႔ရာမွ ၅ႏွစ္စီမံကိန္းျဖင္႔ တရားမ၀င္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကို ႏွိမ္နင္းခဲ႔ရာ ၁၁၃,၀၀၀ အထိ ထက္၀က္ခန္႔ က်ဆင္းခဲ႔ေၾကာင္း လူ၀င္မူႀကီးၾကပ္ေရးဌာနမွ ေဖေဖာ္၀ါရီလ အတြင္းမွာ တရား၀င္ထုတ္ျပန္္ေၾကာ္ျငာခဲ႔တယ္။ အဲဒီလုိ ဂ်ပန္အစုိးရမွ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကုိ ႏွိမ္နင္းရာမွာ ရဲဌာန အကူအညီနဲ႔ ေဒါက္တုိင္သုံးခု စီမံကိန္းျဖင္႔ အရွိန္အဟုန္ျမွင္႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၾကတာပါ၊ အဲဒီေဒါက္တုိင္သုံးခုစီမံကိန္း ဆုိတာကေတာ႔ ႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား တရားမ၀င္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင္႔ မလာႏုိင္ေအာင္ (Kosasenai) မ၀င္ႏုိင္ေအာင္ (hairasenai) တရားမ၀င္ ေနထုိင္ျခင္းမရွိႏုိင္ေအာင္ (isasenai) စနစ္ေတြနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိပါတယ္။ မလာႏုိင္ေအာင္ (Kosasenai) အတြက္ တရားမ၀င္ နည္းလမ္းမ်ားျဖင္႔ မလာႏုိင္ေအာင္ ဗီဇာကုိ တင္းက်ပ္စြာ စစ္ေဆးမူျပဳၿပီး ေတာင္-ကုိရီးယားႏုိင္ငံ အင္ေခ်ာင္းေလဆိပ္ႏွင္႔ ထုိမ္၀မ္ႏုိင္ငံရွိ တာအုိယမ္း ေလဆိပ္မ်ားမွ ၀င္လာမည္႔ သူမ်ားကုိ ၾကပ္မတ္စစ္ေဆးမူမ်ား လုပ္ေနသလုိ</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">မ၀င္ႏုိင္ေအာင္ (hairasenai) အတြက္ကုိ ဂ်ပန္သုိ႕လာမည္႔သူမ်ားကုိ APIS: Advance Passenger Information System ျဖင္႔ ကုိယ္ေရးအခ်က္အလက္မ်ား ေသခ်ာစြာစစ္ေဆးၿပီး နာမည္ပ်က္ ရွိ၊ မရွိစစ္ေဆးျခင္း၊ တရားမ၀င္ ေနထုိင္ျခင္းမရွိႏုိင္ေအာင္ (isasenai) ဂ်ပန္ႏုိင္ငံအတြင္း တရား၀င္ ေနထုိင္ႏုိင္ျခင္း မရွိႏုိင္ေအာင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ေနရာ ၁၂,၃၉၁ ေနရာမွာ စစ္ဆင္ေရးေတြ လုပ္ၿပီး ဖမ္းဆီးမူေတြလုပ္ေနတဲ႔အျပင္ တရားမ၀င္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကုိ ဖမ္းဖုိ႕ အုိဆာကာနဲ႔ နာဂုိယာၿမဳိ႕မ်ားမွာ လ.၀.က ထိန္းသိမ္းေရး အက်ဥ္းစခမ္း အေဆာက္အဦးသစ္မ်ား ေဆာက္လုပ္ထားၿ႔ပီး ၂၀၀၇ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလမွ စတင္က်င္႔သုံးခဲ႔တဲ႔ ကြန္ျပဳတာစနစ္ျဖင္႔ လက္ေဗြယူမူကုိ က်င္႔သုံးခဲ႔တာေၾကာင္႔ အုိဗာစေတးႏွင္႔ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင္႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံအတြင္း ေနထုိင္ခဲ႔ဖူးတဲ႔</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ၿပည္ႏွင္ဒဏ္ခံထားရသူမ်ား ဂ်ပန္သုိ႔ ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင္႔ ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္လာႏုိင္မူကုိ္ တားဆီးႏုိင္ခဲ႔ၿ႔ပီး ယေန႕အခ်ိန္ထိ ၈၆၄ဦး လက္ေဗြေၾကာင္႔ ျပည္၀င္ခြင္႔ ဗီဇာ ျငင္းပယ္ ခံခဲ႔ၾကရပါတယ္။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ေအာက္တုိဘာ၂၄ရက္ေန႔က ဂ်ပန္တရားေရး ၀န္ႀကီးဌာန ထုတ္ျပန္တဲ႔ သတင္းေတြအရဆုိရင္ ႏုိင္ငံျခားသား မွတ္ပုံတင္ျပဳလုပ္ၿပီး ေနထုိင္ေနၾကသူေပါင္း ၂၁၅၂၉၇၃ ရွိၿပီး အာရွႏုိင္ငံသား ၁၆၀၂၉၈၄ ဦး၊ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ားမွ ၆၀၇၂၃ ဦး ၊ အာဖရိကႏုိင္ငံမ်ားမွ ၁၁၄၆၅ ဦး၊ ေျမာက္အေမရိကားတုိက္ ႏုိင္ငံမ်ားမွ ၃၉၃၈၄၂ ဦး၊ ၾသစေၾတးလ်တုိက္ ႏုိင္ငံမ်ားမွ ၁၅၁၉၁ ဦးႏွင္႔ ႏုိင္ငံမဲ႔အျဖစ္ ေနထုိင္ေနသူ ၁၅၇၃ ဦးတုိ႔ ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသား မ်ားထဲမွ ၆၆၀၅ ဦး ၊ႏုိင္ငံျခားသား ကဒ္လုပ္ထားေသာ္လည္း ဗီဇာ မရရွိေသးသူ ၁၂၇ ဦး စုစုေပါင္း ျမန္မာလူမ်ဳိး ၆၇၃၅ ဦး ေနထုိင္လွ်က္ရွိတယ္လို႔ သိရတာေၾကာင္႔ ကုိရီးယားတုိ႔၊ တရုတ္တုိ႔ထက္စာရင္ တုိ႕ျမန္မာေတြ မေျပာပေလာက္ေသးပါဘူးလုိ႔ဘဲ ေျဖသိမ္႔ေက်နပ္ရေတာ႔မလုိလုိ…….</span></div><div class="separator" style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:small;"><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://www.kamarnilar.co.cc/" imageanchor="1"><img style="CURSOR: move" height="249" src="http://i42.tinypic.com/awtbmf.jpg" width="420" border="0" /></a></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:red;">တရားမ၀င္ေနထုိင္သူမ်ားေလ်ာ႔ပါးေရးအတြက္ တုိက်ဳိလူ၀င္မူႀကီးၾကပ္ေရးဌာနမွ ကမ္းပိန္းျပဳလုပ္မည္႔ အေၾကာင္း ရွင္နဂါ၀ါ ဘူတာတြင္ စာတမ္းခ်ိတ္ဆြဲထားစဥ္</span><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္မွာ ႏုိင္ငံျခားသားဦးေရ အမ်ားဆုံးက ကုိရီးယား၊ တရုတ္ႏွင္႔ ဖိလင္ပင္း တုိ႔ကအမ်ားဆုံးျဖစ္ေနၾကတာကုိး ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ဂ်ပန္ကုိလာမယ္ဆုိရင္ လက္ရွိ ပြဲစားေပါက္ေစ်း ၁၃၀သိန္းခန္႔ ေပါက္ေစ်းရွိေနသလုိ ယေန႔ လုပ္ငန္းခြင္မ်ားမွာ ဗီဇာ မရွိလွ်င္ အလုပ္အကိုင္ အခက္အခဲမ်ား ရွိႏုိင္ၿပီး ၊ သူ႔လူမ်ဳိး သူ႕ဘာသာစကား မတတ္လွ်င္လည္း ဗီဇာ ရွိေနသူပင္ ျဖစ္ေစကာမူ အလုပ္ရွာရန္ ခက္ခဲမႈမ်ား ရွိႏုိင္္တာကေတာ႔ အမွန္ပါဘဲ။ ပြဲစားေတြကေတာ႔ သူတုိ႔အလုပ္ျဖစ္ၿပီးေရာဆုိတဲ႔ ေလသံနဲ႔ ဘာမွမပူနဲ႔ ေပါ႔ ဒီေရာက္ေတာ႔သူ႕ဘာသာျဖစ္သြားမယ္လုိ႔ဆုိၾကေလရဲ႕ သူတုိ႔ေျပာတာလည္း မွားမွမမွားဘဲကုိး ဒီေရာက္ေတာ႔ သူတုိ႔နဲ႔မွမဆုိင္ေတာ႔တာ ကုိယ္႔လမ္းကုိယ္ေလွ်ာက္ၾကရေတာ႔တာကုိး။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">၂၀၀၉ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁ရက္ေန႔ အထိ မွတ္တမ္းမ်ားအရဆုိရင္ ကုိရီးယားႏုိင္ငံသား ၂၄၁၉၈၊ တရုတ္ႏုိင္ငံသား ၁၈၃၈၅၊ ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံသား၁၇၂၈၇၊ ထုိင္းႏုိင္ငံသား ၆၀၂၃၊ ထုိင္၀မ္ႏုိင္ငံသား ၄၉၅၀၊ ပီရူးႏုိင္ငံသား ၃၃၉၆၊ အင္ဒုိနီးရွား ႏုိင္ငံသား ၃၁၂၆၊ မေလးရွားႏုိင္ငံသား ၂၉၈၆၊သီရိလကာၤ ႏုိင္ငံသား ၂၇၉၆ႏွင္႔ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံသား ၂၅၂၇ဦးတုိ႔ ႏုိင္ငံအလုိက္ တရားမ၀င္ ေနထုိင္လွ်က္ရွိေနေသးပါသတဲ႔ ျမန္မာ လူမ်ဳိးေတြကေတာ႔ လူဦးေရ နည္းပါးေသးတာေၾကာင္႔ အုိဗာစေတး ရက္လြန္ေနထိုင္သူေတြ ရွိေနေသးေသာ္လည္း စာရင္း ထုတ္ျပန္ထားျခင္း မရွိေသးပါဘူး၊ တရားမ၀င္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား ပေပ်ာက္ေရးအတြက္ ယခု ႏွစ္ကုန္ပုိင္းအထိ အရွိန္အဟုန္ျမွင္႔ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လုိ႔ တရားေရး၀န္ႀကီးဌာနက တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ထားၿပီးျဖစ္တာေၾကာင္႔ အုိဗာစေတး ႏွင္႔ အင္,ဗီဇာ သမားေတြ အတြက္ အေျခအေနကေတာ႔</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ရင္ထိတ္ဖြယ္ရာျဖစ္လုိ႔ေနပါေရာလား၊ ျပည္၀င္ခြင္႔ ဗီဇာမ်ား တင္းက်ပ္ထားမူေၾကာင္႔</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ျပည္ပမွ ၀င္ေရာက္လာသူ ႏုိင္ငံျခားသားဦးေရ သိသိသာသာ ေလွ်ာ႔နည္းသြားေပမယ္႔္လည္း ဂ်ပန္သုိ႔ ၀င္ေရာက္လာတဲ႔ ေရႊျမန္မာ အေရအတြက္က သိသိသာသာ တုိးပြားလာၿပီး ေအာက္တုိဘာလ အတြင္းေရာက္ရွိလာတဲ႔ ျမန္မာဦးေရဟာ ၇၀ ေယာက္ေလာက္ရွိတယ္လုိ႔ ၾကားသိရသလုိ ၀င္ေရာက္လာသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာလည္း ႏိုင္ငံေရးဇတ္ခုံေပၚေတြေ၇ာက္လုိ႔ ႏုိင္ငံေရးခုိလႈံခြင္႔ ဗီဇာေတြေလွ်ာက္ လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားဆဲRလက္မွတ္ </span><span style="font-size:small;">ေလးေတြကုိယ္ဆီကုိင္လုိ႔ </span><span style="font-size:small;">(sylumေလွ်ာက္ထားဆဲလက္မွတ္ကုိေျပာတာပါ)</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">Rအိမ္မက္ေလးေတြကုိယ္စီနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေတြ႔ၾကရင္ေတာင္ ေနေကာင္းလားလုိ႔ ႏွုတ္ဆက္ရမယ္႔အစား က်ၿပီလား(ေနထုိင္ခြင္႔ဗီဇာ)ဘယ္လုိလည္းအေျခအေနဆုိတဲ႔ အထာစကားေလးေတြနဲ႔ ႏွုတ္ဆက္ေနၾကတာ ဂ်ပန္ေရာက္ေရႊျမန္မာေတြရဲ႔ ယဥ္ေက်းမူလုိ႔ေတာင္ ေျပာရမလုိျဖစ္ေနပါၿပီ။</span><br /></div><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></span><div class="separator" style="CLEAR: both; TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:small;"><a style="MARGIN-LEFT: 1em; MARGIN-RIGHT: 1em" href="http://www.kamarnilar.co.cc/" imageanchor="1"><img style="CURSOR: move" height="407" src="http://i43.tinypic.com/ab14k2.jpg" width="420" border="0" /></a></span></div><span style="font-size:small;color:red;">ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွ ေပးေသာ ဗီဇာအမ်ဳိးအစားမ်ား </span><br /><div style="TEXT-ALIGN: justify;color:blue;" ><span style="font-size:small;">ဂ်ပန္ရဲ႕ လက္ရွိစီးပြားေရး က်ဆင္းေနမူေတြေၾကာင္႔ အလုပ္လက္မဲ႔ ႏုိင္ငံျခားသား ေလးေထာင္ သုံးရာေက်ာ္ရွိေနတဲ႔ အတြက္ ဂ်ပန္ေရာက္လာတဲ႔ ပူပူေႏြးေႏြး ေရႊျမန္မာမ်ားအတြက္ အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြမူေတြ ခက္ခဲေနၿပီး ဒီေရာက္မွ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ တဘူးကုိ မနက္,ည ေပါင္းစား ေနရသူေတြလည္း ေတြ႔ျမင္လာရပါၿပီ၊ တကယ္ေတာ႔ ဂ်ပန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို ဗီဇာ အမ်ဳိးအစားေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ထုတ္ေပးထားတယ္ ဆိုတဲ႔ ခ်ဲ႕ကားၿပီး ေျပာဆိုေနၾကေပမယ္႔ အဓိက တကယ္႔ အမ်ဳိးအစားက ၇ မ်ဳိးပဲ ရွိပါတယ္၊ ဂ်ပန္က အင္, လက္ထပ္မႈေတြနဲ႔ ဗီဇာ ရထားသူေတြဟာ အလိမ္ေပၚသြားခဲ႔ရင္ အခ်ိန္မေရြး ဖမ္းဆီးခံရႏုိင္ၿပီး ရထားတဲ႔ ဗီဇာပါ ျပန္အသိမ္းခံရသူေတြ၊ အျခားေသာ အျခားေသာ နည္းလမ္းေပါင္းစုံနဲ႔ ဗီဇာရသူေတြ အမ်ားအျပား ရွိလာေနၾကတာမုိ႔ ဂ်ပန္က ဗီဇာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အရမ္း အရမ္းကုိ ခက္ခဲမႈေတြ ရွိေနေသးတယ္ ဆုိတဲ႔အေၾကာင္းမ်ား………..</span><span id="fullpost"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7294442331733628118?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-71827474838220284032009-03-13T20:01:00.007+06:302009-03-15T17:47:45.331+06:30စီစဥ္မက်တဲ႕မွတ္စု<div style="text-align: justify;">ေခၚသံေတြရဲ႕ေနာက္ကို တရြတ္တိုက္လိုက္ပါရင္း<br />နိုးလာတဲ႕ မနက္ေတြတိုင္း...ေကာ္ဖီေအးစက္စက္ေတြနဲ႕<br />လြယ္လင္႕တကူ ကုန္ဆံုးခဲ႕ အခ်စ္တဏွာေတြ....<br />သြားေတာ႕မယ္ ...ၿပန္လာမယ္...<br />ငါမုန္းတဲ႕ငါ..မို႕....ဘယ္အခါမွ မေႀကၿငာဘူး..။..<br />တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုေတာ႕ အသိေပးခဲ႕သင္႕တယ္..<br />ဘယ္ေတာ႕မွခေရေတြ ၿပန္မပြင္႕တဲ႕ရာသီထဲမွာေလ ...<br />ေဘာင္မ၀င္တဲ႕ေလာကဓံကို အံတုမေနေတာ႕ဘူး...။..<br />လိပ္ၿပာေတြ အခန္းၿပည္႕ထည္႕ပိတ္ထားၿပီးသားကြ..<br />ေဟာဒီေနရာမွာ မင္းလည္း မလိုဘူး..ငါလည္း မလိုဘူး...<br />သတင္းလည္း မလိုဘူး...ဟင္းလည္း မလိုဘူး...<br />နည္းပညာလည္း မလိုသလို ထီးတင္စရာလည္း မလိုဘူး...။..<br />လူစာရင္းထဲမွာ ငါ႕နံပတ္ ေနာက္ဆံုးၿဖစ္ပေစ...<br />ငါ႕အဓိပၸါယ္နဲ႕ငါ ရွင္ၿပီးေသမယ္...<br />ငါ႕အမွန္တရားကို ဘယ္ေနရာေရႊ႕ေရႊ႕...ငါ႕အမွားနဲ႕လည္း ငါေနရဲခဲ႕တယ္..<br />စိတ္ကုန္သြားရင္ ဆိတ္ၿငိမ္ေနတာပဲေကာင္းတယ္ေလ...။..။</div><p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဝတၻဳတစ္ပုဒ္ေတာ႕ ငါအသက္မေသခင္ ေရးခဲ႕မယ္ ။ငါ႕မွတ္တမ္း ..ငါ႕အဆင္႕အတန္း..ငါ႕ဘဝလမ္း...ငါ႕ၿဖတ္သန္းမွုေတြ ... အဲဒါေတြအားလံုးကို ထင္ဟပ္မဲ႕ ဝတၳဳမ်ိဳးကြာ ...အဲသလို အရူးအေတြးေတြနဲ႕ ။ မင္းသိပါတယ္ ။ဟိုကြာ...ဘာလဲ.?????..။ အဲသလိုမ်ိဳးဝတၳဳရဖို႕ငါပ်ိဳးထားတဲ႕ ခရမ္းခ်ဥ္ပင္ေတြ အရိပ္ရမွၿဖစ္မယ္ ။ တစ္စံုတစ္ခု ေပါ႕ ...အဲဒီအရာေတြရဲ႕ အၿခားတဖက္မွာ ဘာေတြရွိဦးမလဲ ...ဘာေတြၿဖစ္ဦးမလဲ..ဘာေတြ လာဦးမလဲ... အဲဒီသိလိုေဇာနဲ႕ ငါမိုက္မဲမွုေတြကို ေဇာက္နက္နက္ေလး တူးေဖာ္ခဲ႕ဖူးတယ္...။အလကားပါ တကယ္ေတာ႕ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ..။ရလာဒ္ေတြရဲ႕ အဆံုးသတ္ ဘာၿဖစ္မလဲ ။ဘယ္သူမွ မဖက္လည္း ငါေရးခဲ႕မယ္ ။ၿပီးရင္ က်ေနာ္ လက္ထပ္ေတာ႕မယ္ ။ေခ်ာသိဂၤီရတနာကိုေတာ႕ မွာစရာရွိတာ မွာထားခဲ႕တယ္ေလ ။တကယ္ေတာ႕ မင္းက ငါေၿပာခဲ႕ဖူးသလို အရုပ္တစ္ရုပ္သက္သက္ပဲ လို႕။</span></span></strong></p><p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></strong></p><p style="text-align: justify;"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕နွလံုးေသြးေတြနဲ႕ထုဆစ္ခဲ႕တဲ႕ အရုပ္မပဲ ။ငါ႕မိုက္မဲမွုေႀကာင္႕ ၿဖစ္တည္လာတဲ႕ မင္းအတြက္ အစြန္းအထင္းေတြ.. မင္းအတၱရဲ႕ အမွားေတြ ..ငါ႕ေႀကာင္႕ၿဖစ္ခဲ႕ရတယ္...။မင္းနဲ႕ ငါ ကို ေဘးမွာ ထား ေဟာဒီမွာ ကေလးေတြ ေရာက္ေနၿပီ...။ငါ႕ရဲ႕ရူးသြပ္တဲ႕စိတ္ကူးေတြ အတြက္ မင္းလည္း မိုက္မဲသူၿဖစ္ခဲ႕ပါေပါ႕လား..။ငါ မရည္ရြယ္ပါဘူး ေကာင္မေလးရယ္............။<br />ငါ႕ကိုခ်ည္း မွီခိုအားကိုးမေနပါနဲ႕ကြာ ။ငါ မရွိတဲ႕အခါ..သို႕မဟုတ္...ငါနဲ႕ေဝးေနရင္..သို႕မဟုတ္..ငါေသရင္ မင္းငါ႕လို အားကိုးစရာရွာမွာ ေသခ်ာသလိုၿဖစ္ေနတာေပါ႕ ။မင္းဘဝမွာေရာ ငါ႕ဘဝမွာပါ အပူအပင္ေတြ အခက္အခဲ ဒုကၡေတြရွိႀကတာပဲ ။တစ္သက္လံုးႀကံဳေတြ႕ေနႀကရဦးမဲ႕ အရာေတြေလကြယ္ ။ ။ယံုႀကည္ခ်က္ထားပါ ။နားလည္မွုေတြအၿပန္အလွန္ရွိပါ..။မင္းနဲ႕ငါ နွစိေယာက္ေပါင္းၿပီး ေလာကႀကီးကို ရင္ဆိုင္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႕ လက္တြဲပါ ။မင္း သို႕မဟုတ္ ငါ မရွိေတာ႕တဲ႕အခ်ိန္ေတြေရာက္လာတဲ႕အခါ သစၥာတရားနဲ႕ ေရွ႕ဆက္ဖို႕အားေမြးႀကတာေပါ႕ ။မဟုတ္ရင္ေတာ႕ သခၤါရေလာကရဲ႕ မတည္ၿငိမ္တဲ႕လွိဳင္းတံပိုးႀကား ငုပ္ခ်ည္..ေပၚခ်ည္ ေမ်ာသြားဖို႕ပဲရွိတယ္ ။<br />ငါဟာ စကားေၿပာေကာင္းသူ မဟုတ္တာေတာ႕ အေသအခ်ာပဲ ။ငါမြန္းႀကပ္တဲ႕အခါ သီဆိုဖုိ႕သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ရွိရင္ၿပီးတယ္ ။...</span> </span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong>မင္းနားေထာင္ဖို႕ေတာ႕ မဟုတ္ဘူး ။ငါ႕ကိုယ္ငါ ေဖ်ာ္ေၿဖဖို႕ ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္မယ္ ။ဒါမွမဟုတ္...ရည္ရြယ္ရာမဲ႕ ေရရြတ္ေနၿခင္းလည္း ၿဖစ္နိုင္တယ္ ။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ငါ သီဆိုေနတာေတာ႕ ေသခ်ာတာပဲ မဟုတ္လား.။</strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong><br /></strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong>တကယ္ေတာ႕ ဘ၀ဆိုတာ ရွင္းရွင္းေလးပဲေလ ။ေမြးၿပီးရင္ ေသဖို႕ရွင္ေနေပါ႕ ။လူေတြရဲ႕ အမွားနဲ႕ လူၿဖစ္လာႀကတဲ႕လူေတြ ။မင္းလည္း အဲဒီလိုမွားနိုင္ဖို႕ ႀကိဳးစားေနတယ္ မဟုတ္လား ။ ထားလိုက္ပါေတာ႕ကြာ ။အေရးႀကီးတာေၿပာဖို႕ ရွိတယ္ ။အဲဒါကနိုင္ငံေတာ္အတြက္ ငါတို႕ ထိပ္တန္းဦးစားေပး လုပ္စရာရွိတယ္ ။အဲဒါ ပညာေရးပဲ ။ဟား... ဒါေတာ႕မွန္သြားၿပီလို႕ မင္းက မွတ္ခ်က္ေပးမယ္ေပါ႕ ။အဲဒါ ငါေၿပာေနတာ မဟုတ္ဘူး ။ ဟိုလူ တိုနီဘလဲ ဆိုတဲ႕လူက ေအာ္တာ ။ က်ဴးေက်ာ္စစ္ ခင္းေနဖို႕လိုေသးလားကြာ ။ကဲ မင္းေၿပာ...။မ်ိဳးႏြယ္စု မတူတဲ႕ေၿမမွာ ေၿခခ်ေမြ႕ေလွ်ာ္ အေတာ္ေနသားက်လို႕ေပ်ာ္တတ္ေနၿပီမဟုတ္လား ။မင္းမ်ိဳးႏြယ္စုနဲ႕ နိုင္းယွဥ္ၿပီးလည္း ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ေက်နပ္နိုင္ေပမေပါ႕ ။ကမၻာႀကီးၿပားသြားပတဲ႕လားကြ ေဟ။မင္း ကိုယ္မင္းပဲ ၿပန္ေမးပါ ငါ မေၿဖဘူး ။ငါတို႕ေတြ ဘာေတြရခ်င္လို႕ ဘာေတြေပးေနရလဲ ။အေပးအယူ အခ်ိဳးအဆ ကိုယ္႕ခ်ိန္ခြင္လွ်ာနဲ႕ ကိုယ္ ထိုးဆခ်ိန္ႀကေလ ။အိုမင္း ေဟာင္းႏြမ္းၿပီး ေဆြးေၿမ႕လွတဲ႕ အေႀကာင္းၿပခ်က္ေတြရဲ႕ အစား မင္းတစ္ခုခု ေၿပာနိုင္ပါတယ္ ။ၿမံဳေနတဲ႕သခင္စိတ္ေတြ ဘယ္သူေတြအတြက္ မင္းလုပ္ကိုင္ႀကိဳးစားရလဲ ။မင္း အသက္ ၊ဥာဏ ၊ကာယ အားေတြ ဘယ္မွာသံုးစြဲေနရလဲ ။</strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong><br /></strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong>ငါတို႕ဘာဆက္လုပ္သင္႕သလဲ ။ငါလား???? ၿမန္မာလူမ်ိဳးကြ-လို႕ရင္ကိုေကာ႕ ေခါင္းေမာ႕ၿပီး ဘယ္ေသာအခါ ေၿပာနိုင္မွာလဲ ။မထူးဆန္းေတာ႕ပါဘူးကြာ ။မ်ိဳးဆက္ေတြေၿပာင္းၿပီး ေမြးတဲ႕လူေမြးလာ ႀကီးတဲ႕လူႀကီးသြား အိုတဲ႕သူအိုသြား ေသတဲ႕သူေတြ ေသသြားႀကပါၿပီကြာ ။မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ ေဟာင္းသြားႀကတာဘယ္ေလာက္ႀကာေနခဲ႕ၿပီလဲ ။ငါနဲ႕တစ္ေယာက္မွ မသိပဲ ငါ႕သူငယ္ခ်င္းပါဆိုတဲ႕ စာမ်က္နွာေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပဲ ။ငါလည္း မမွတ္မိေတာ႕ဘူး ။မွတ္ထားလည္း အပိုပဲ မင္းနဲ႕ငါ ဘယ္လို ရင္းနွီးနိုင္မွာလဲ ။မင္းလည္း အေပၚယံ..ငါကလည္း ေအးစက္စက္ ဆက္ဆံမွာပဲေလ...။မင္း ၿမန္မာၿပည္ ဘယ္ေတာ႕ၿပန္မလဲ..။အင္း...ၿပန္ေတာ႕မယ္ကြာ သိပ္မလိုေတာ႕ပါဘူး ။ ၄၊၅ လေလာက္ေနရင္ၿပန္မယ္ ။ဟိုေရာက္ရင္ မင္း ဘာလုပ္မလဲ ။....ငါ လား....အဲဒါ ၂၁ရာစုက ေရွ႕မႀကည္႕ေနာက္မႀကည္႕နဲ႕ အတင္းအဓမၼေမြးထုတ္ခဲ႕ႀကတဲ႕ ေခတ္သစ္လူသားေတြေလ..။ငါလည္းပါတာပါပဲ..။အခုေတာ႕ ကိုယ္႕၀မ္းကိုယ္ေက်ာင္း ....ကိုယ္႕ဒုကၡကိုယ္ေၿပာင္းထမ္းဖို႕ ဒုကၡခဲေလးေတြ ေမြးထုတ္မဲ႕အေဖာ္ရွာခဲ႕ႀကသေပါ႕ေလ ။</strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong><br /></strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong>ဒီလိုပါပဲ..ေလာကႀကီးမွာ ကိုယ္႕စိတ္ကုိယ္မထိန္းနိုင္ေသးတဲ႕ အိုႀကီးအိုမေတြမ်ားလာသေရႊ႕ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ဘာမွန္းမသိတဲ႕ အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္ေလးေတြ ေပါက္ေနႀကဦးမွာပဲ ။စပ္ၿဖဲၿဖဲေလေတြ တိုက္ခက္ေနေလ၏။၎ပူေလာင္အိုက္စပ္ေသာရာသီကို ေႏြဟုေခၚ၏။အခ်စ္သည္လည္းေကာင္း အမုန္းသည္လည္းေကာင္း ပူေလာင္အိုက္စပ္သည္ ။ၿခံ၀င္းမခက္ပဲ ၿခံတံခါးသာထားေသာေႀကာင္႕ ႏြား၊ဆိတ္၊ႀကက္၊ ဝက္..တို႕အလိုအတိုင္း ဝင္ထြက္သြားလာႀကသည္ ။ ဤပန္းခ်ီကားကို လူ႕စည္းဟု အမည္ေပးထား၏။ပန္းခ်ီကားကို ႀကည္႕ၿပီး တရံွဳ႕ရွံဳ႕ငိုေနတဲ႕ ကိုဝင္းဗိုလ္က သူ႕ရဲ႕အထီးက်န္ဘဝ ၿဖစ္တည္လာပံုကို အရက္မူးတိုင္းရွႈင္းၿပတတ္၏။အဲဒါေႀကာင္႕ေၿပာတာေပါ႕ ကိုဝင္းဗိုလ္ရာ ။ခင္ဗ်ား အဲသေလာက္ေနာင္တေတြ မေသာက္ပါနဲ႕လို႕ ။က်ေနာ္လည္းေသာက္တာပါပဲဗ်ာ ။အခုေတာ႕ အဲသည္ေနာင္တေတြက ခင္ဗ်ားကို စားသံုးေနၿပီမဟုတ္လား ။</strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong><br /></strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong>နင္ လိမ္လိမ္မာမာ ေနပါဟာ လို႕ေၿပာခဲ႕တဲ႕ ခ်စ္သူေရ...။ငါ႕အမွားက ငါ႕ဘဝကိုေၿခာက္ၿခားေစခဲ႕ေပမဲ႕ ငါ႕နွလံုးသားကိုေတာ႕ အစြန္းအထင္း မခံခဲ႕ဘူးေလ ။နင္အခု လိမၼာၿပီလား ။ ငါကေတာ႕ အရင္က နင္သိခဲ႕သလို မိုက္မဲတဲ႕လူတစ္ေယာက္အၿဖစ္ မေၿပာင္းမလဲ ရွင္သန္ေနဆဲပါကြယ္ ။...ေနာက္မနက္ တစ္ခုထဲ ေရာက္လာေတာ႕ မင္းရဲ႕က်ဥ္းေၿမာင္းလွတဲ႕ အခန္းနဲ႕ ေဘးကပ္လ်က္ကလူေတြရဲ႕ အနံ႕အသက္ေတြေႀကာင္႕ စိတ္မသက္မသာ ၿဖစ္ေနလား ။လိုခ်င္တက္မက္မွု ေရေရရာရာ ဘာမွမရွိတဲ႕မင္းက တစ္ေယာက္ထဲေနခ်င္ၿပီး တစ္ေယာက္ထဲေသမဲ႕ေကာင္ ။မင္းရဲ႕ တံုးတိတိ အဘိဓမၼာနဲ႕လူေတြ ထပ္တူမက်ရင္လည္း စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ညည္းမေနပဲ ေပ်ာ္သလိုေနတတ္ေသးတယ္ ။လူသားဆိုတဲ႕အထဲမွာ အထီးအမ သဘာဝ ကြဲကြဲၿပားၿပား ရွိတယ္လို႕ အၿမင္ရွိေနသူမို႕ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕အဇၨတၱမွာ မိန္းမရဲ႕လကၡဏာေတြ ကိန္းဝင္ေနတာေတြ႕ရင္ မင္းက စက္စုပ္ရြံရွာေသးတယ္ ။ကိုယ္႕အေႀကာင္းကိုယ္ပဲ စိတ္ဝင္စားၿပီး ကိုယ္႕အမွားကိုယ္ပဲ ေရတြက္ေနတတ္တယ္ ။တကယ္ေတာ႕ ေလာကႀကီးဆိုတာက ဘာကိုမွ ေရြးခ်ယ္ခြင္႕မရတဲ႕ေနရာပဲေလ ။ အနုစိတ္ခံစားတတ္သလို ဥပကၡာနဲ႕လည္း ေနတတ္တယ္ ။ခႏၶာကိုယ္ ၊ စိတ္နွလံုးနဲ႕ ဦးေနွာက္ အဲဒါေတြ တစ္ခုခု လွုပ္ရွားရုန္းကန္ေနရမွ ေနသာထိုင္သာရွိသူ..။ၿပႆနာေတြနဲ႕ ေမြ႕ေလွ်ာ္ေနသူ ။ လူ႕ဘဝဆိုတာ စူးစမ္းစရာလို႕သာ ၿမင္ေနဆဲမို႕ မင္းဆီကို ဘယ္လိုအရာလာလာ တုန္လွုပ္ဖို႕အေႀကာင္း မရွိတတ္ဘူး ။</strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong><br /></strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong>မႀကာမႀကာ ဂဏွာမၿငိမ္နဲ႕ ေပါက္ကရေတြ လုပ္တတ္သူ ။ေတာင္ထိပ္ေပၚတက္ၿပီး ခုန္ခ်လိုက္သလိုလွပ္ခနဲ၊ေအးကနဲ စိတ္လွုပ္ရွားမွုမ်ိဳးေတြနဲ႕ အသားက်ေနၿပီေလ ။အဲသလို ေခါင္းလား ပန္းလား မသိ...စမ္းတဝါးဝါး လမ္းသြားေနသူမို႕ ေနာက္ဆံတင္းပူပင္ေနရမဲ႕ အိမ္ေထာင္သားေမြး ကိစၥေတြ ေရွာင္ေနတာမို႕လား ။ဆက္လက္ၿပီး စူးစမ္းရွာေဖြရန္ေတြ အမ်ားႀကီးက်န္ေနေသးတာမို႕ ဘုရားသခင္ဆီမွာ အသက္ပိုေပးဖို႕ေတာင္းဆိုေနသူပဲေလ ။က်ေနာ္လည္းခင္ဗ်ားလို စမ္းသပ္ႀကည္႕ဖို႕ မေႀကာက္တရားနဲ႕ အေႀကာက္တရားေတြကို ကုလားဖန္ထိုးလိုက္ပါဦးမည္ ။</strong></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong><br /></strong></span></span></p><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><strong>နိဂံုး.....။ ။ခင္ဗ်ားကို ႀကံဳလို႕ေၿပာရဦးမယ္ ။စာေရးတယ္ဆိုတဲ႕အလုပ္က လြယ္တာမဟုတ္ဘူးဗ် ။ခင္ဗ်ား စာလံုးေတြ စာမ်က္နွာေပၚေရာက္ေနရင္ပဲ စာေရးနိုင္တယ္ ထင္ေနတာကိုး ။အင္း..ဘယ္လိုေၿပာရမလဲ ။အာရံုလာမွ ဗ် ။ဟုတ္တယ္...အဲ..အာရံုေပါ႕ဗ်ာ ။ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ကို လုပ္ေနတဲ႕အလုပ္ ႀကီးက်ယ္ေအာင္ တန္းတင္ေနတယ္လို႕ၿမင္မွာေပါ႕ ။စာေရးၿဖစ္ဖို႕က အခ်ိန္ ၊ ဦးေနွာက္ ၊နွလံုးသား ၊လက္ ၊မ်က္လံုး...ေနာက္ေနာက္..အမ်ားႀကီးလိုတယ္ဗ် ။ငါ႕ခရမ္းခ်ဥ္ပင္ေတြက ေဆာင္းရာသီ သီးနိုင္ေပမဲ႕ ငါ႕စာေတြက ဘယ္ေန႕ အန္ထြက္မယ္ဆိုတာ ႀကိဳမသိနိုင္လို႕ပါ ။ကၽြနု္ပ္၏ ဤစာမ်က္နွာသည္ နာဂစ္မုန္တိုင္းဝင္ၿပီးစ ရြာတစ္ရြာနွင္႕ ဆင္တူရိုးမွားရွိေလ၏။ တုပၿပိဳင္ဆိုင္ၿခင္း မဟုတ္ရပါေလ ။ကၽြန္ပ္၏ အနီးအနား တဝိုက္တြင္ သစၥာနီနွင္႕ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္တုိ႕၏ စာအုပ္မ်ားရွိ၍ ဤလူနွစ္ဦး၏ စာအုပ္စင္၌ ဘာသာေရးစာအုပ္မ်ားရွိေပသည္ ။ဤသည္ကို မယံုႀကည္ပါက မိမိကိုယ္တိုင္ ဆက္သြယ္ေမးၿမန္းပါေလ ။</strong></span><strong></strong> </span><br /></div><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7182747483822028403?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-89228773806568000462009-03-02T23:00:00.001+06:302009-03-03T20:34:03.266+06:30မင္းမသိတဲ႕ အာရွသား<span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br />အားတဲ႕အခ်ိန္ေလး အားပါးတရ ၀င္ေရးလိုက္ပါရေစ ။ကိုယ္႕BLOG ထိုင္ႀကည္႕ၿပီးေရးနိုင္တဲ႕သူေတြထဲမွာ မပါလို႕ အေရးအသားက ခပ္က်ဲက်ဲပါးပါးေလးပါ ။ဒါေပမဲ႕ မေနနိုင္တဲ႕အခါေတာ႕ ေၿပာၿဖစ္ေအာင္ ေၿပာတတ္ပါတယ္ ။ အခုတစ္ေလာ ႀကားေနရတဲ႕ အေခြသစ္ေလ ။ႀကက္ရိုးဆိုလား ..ငွွက္ရိုးဆိုလား..အဲဒီ...အရိုးေရးတဲ႕ အာရွသားလူလည္ဆိုတဲ႕သီခ်င္းေလာက္ေတာ႕ က်ဳပ္တို႕ကပ်င္းဖို႕ေတာင္ပ်င္းတယ္ကြလို႕ေၿပာရမလိုပဲ... ။မင္းမေက်နပ္လို႕ယွဥ္ေတးစပ္မယ္ဆိုလည္း အခ်ိန္မေရြးပဲ ေသြးမနည္းတ႕ဲသူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ ။ဘ၀ေပးအေၿခအေနအရ ပုဆိုးမရွိလို႕ မင္းသားကမကရတဲ႕သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဆိုတာ နားလည္ရမွာ..။တခ်ိဳ႕ေကာင္ေတြကေတာ႕ ဘာမသိညာမသိ လူတြင္က်ယ္လုပ္အဓိပၸါယ္ဖြင္႕ဆိုခ်က္ေတာင္ ရွင္းၿပတာေတြ ဘာေတြ...နဲ႕ ခ်ၿပႀကတယ္ ။ခေနာ္ခနဲ႕..နဲ႕...ဟိုေကာင္႕ကိုႀကည္႕မရသလို ...ဒီေကာင္႕ႀကည္႕မရသလို...ရိေထ႕ေထ႕ သီခ်င္းနဲ႕ လူႀကားေအာင္ေအာ္ေနလည္း မင္းက က်န္ေနေတာ႕မွာဆိုတာ သတိမထားမိဘူးထင္ပါ႕ ။ၿပည္တြင္းမွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ကိုယ္႕၀မ္းကိုယ္ေက်ာင္းဖို႕ခက္တာ နားလည္ေနလ်က္ ဒီလုိ ရိေထ႕ေထ႕လုပ္ခ်င္တဲ႕ေကာင္...။ ေၿပာစရာရွိတာ ေရးစရာရွိတာကို ဟာသေနွာၿပီး နား၀င္ေအာင္ ေၿပာတာမ်ိဳးလက္ခံနိုင္တယ္ ။ ေအာက္ေၿခလြတ္သြားတဲ႕ အူေႀကာင္ေႀကာင္ေကာင္ေတြကို ေၿပာခ်င္လည္း ရွင္းေအာင္ ေရးလို႕ရတယ္ ။ဟိုလိုလို ဒီလိုလို ၀ါးလံုးသိမ္းရမ္းတာမ်ိဳးေတာ႕ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ လက္ခံနိုင္စရာ အေႀကာင္းမရွိဘူး ။ငါေရးတာက ငါ႕အၿမင္ပဲ ..ဘာကိုမွ ကိုယ္စားမၿပဳဘူး..။...ၿပည္တြင္းမွာ ဘယ္လိုမွလုပ္စားလို႕မရလို႕ အၿပင္ထြက္ ေငြရွာရတဲ႕ ဘ၀ေတြကို သေရာ္သလို ေစာ္ကားတဲ႕ေကာင္ေလာက္ေတာ႕...ေႏြလွိဳင္ႆုန္းလို႕.... ကိုယ္႕ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ထားတဲ႕ေကာင္က မင္းကို အနုပညာသမားစာရင္းက လစ္လွ်ဴရွဴ႕ထားလိုက္ၿပီဆိုတာ နားလည္ထားေပါ႕ ။ေနာက္တစ္ခု... အရွက္မရွိပဲ သီခ်င္းမမည္တဲ႕သီခ်င္းဆိုတာေတြကိုလည္း Online ေပၚမတင္ဘူးကြ နားလည္လား.. ။ကိုယ္႕အဆင္႕ကိုယ္ နားလည္နိုင္ေအာင္ အရင္က်င္႕ဦီးကြ..။မင္းအခ်ိန္ေတြ သိပ္ပိုေနရင္ ရင္႕က်က္ေအာင္ ေလ႕က်င္႕ေနေပါ႕ ။...အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမွု...အင္း ...ဘာေၿပာရမလဲ ။ဒီဇယ္ဆီ ပီပါလိုက္ေရာင္းတာကို တစ္ပီပါမွာ ဓာတ္ဆီ ၅ ဂါလံေလာက္ေရာေရာင္းတာ ဘာၿဖစ္လဲ...။ကိုယ္႕စီးပြားကိုယ္ လုပ္တာပါပဲ....ကဲ...ဘယ္လိုလုပ္မလဲ...။အင္း ကမၻာ႕လူဦးေရ အဆမတန္တိုးပြားလာလို႕ ငါ႕တို႕အိမ္ေထာင္ၿပဳမဲ႕အေရးပ်က္ရမလား..။အိမ္ေထာင္ၿပဳတာက ၿပဳတာပါပဲ... ငါ႕မွာGtalk girlfri ေတြအမ်ားႀကီးပဲေလ...ႀကဴစရာ က်ံုးစရာ ေတြက အမ်ားႀကီးက်န္ရွိေနေသးတာပဲ ။နည္းနည္းေလာက္လူသိသြားတာေလာက္ေတာ႕ ငါလိုေသာက္ရွက္မရွိတဲ႕ေကာင္အတြက္ ေအးေဆးပဲေလ...။မင္းလိုေနာက္ေပါက္ဂြတီးဂြက်ေကာင္က ၿဖဲေနလည္း ငါ႕အတြက္ေဆာ္ေတြနဲ႕ လူေပါေလးေတြ အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီး က်န္ေနဦးမွာကြ ။တက္လာေနဦးမွာကြ...ဟင္းဟင္း....။...ဒီလိုပဲ လူဆိုတာ တဏွာေနာက္လိုက္ရင္း အတၱေတြဦီးစားေပးႀကရင္း.....ေလာဘေတြဦးစားေပးရင္း....ေမာဟေတြ ဖိစီးရင္း ....အခုေတာ႕ ..ကမၻာႀကီး ဒုကၡေတြၿပည္႕လွ်ံရင္း... ဒီလိုနဲ႕ပဲ...စိတ္ပ်က္စရာ လူ႕ေအာက္ေၿခမဲ႕ေကာင္ေတြ ေပါလာတာပဲေပါ႕ ။ ပ်ိဳၿမစ္တက္ႀကြေနခဲ႕ေသာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္.....အခုေတာ႕ အံု႕မွိဳင္းတံု႕ေနွး ေလးကန္အေတြးမ်ားစြာဆူေနတဲ႕ လူႀကီးတဲ႕ ။မင္းၿပန္ရဦးမလား....စြန္႕လြတ္ခဲ႕ရတာမဟုတ္ဘူး ။အဲဒါ ကုန္ဆံုးသြားၿပီးသား အသက္ ။အသက္နဲ႕မွီေအာင္ ရင္႕က်က္မွုမရွိခဲ႕ေတာ႕လည္း အရြယ္နဲ႕ ရုပ္ကိုမွုန္ေတေတ ထားၿပီး လူေလးစားေအာင္ ေပါက္ကရေတြေရး ၊ေၿပာ ၊လုပ္ ...ေနလည္း သိတဲ႕လူေတြက ႀကည္႕ၿပီးၿပံဳးခ်ည္ ဟားခ်ည္ လုပ္ေနရမယ္ဆိုတာ နားမလည္ဘူး ။ ဘယ္ေန႕ေသမွာလဲ ဆိုတာလည္း မင္း မတြက္ပါဘူး ။ အပိုမေၿပာနဲ႕ ကိုယ္႕အေႀကာင္းကို ကိုယ္သိေအာင္ ေလ႕က်င္႕ေပါ႕ကြာ ။လူသိမ်ားတာနဲ႕ ရင္႕က်က္တာ ဘာမွမဆိုင္တာ နားလည္ ။ ဘာမွမဟုတ္တဲ႕ေကာင္က မင္းကိုေၿပာတယ္ဆိုေတာ႕ မင္းက တင္းခ်င္မွာေပါ႕ ။ဟင္းဟင္း.... မင္းထက္ေတာ႕ ေအာက္သက္ေႀကတယ္ဆိုတာ နားလည္ေအာင္ႀကိဳးစားထားေပါ႕ ။............<br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><a onmouseover=" return window.status='CP___PAGEID=127045,/burmese/upload/zzag-4.mp3'; " onmouseout=" return window.status=''; " href="javascript:HandleLink(" 5etop="10,left=10,width=500,height=400,toolbar=1,location=1,directories=0,status=1,menubar=1,scrollbars=1,resizable=1@CP___PAGEID=127045,/burmese/upload/zzag-4.mp3');"">ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ႏွင့္ အႏုပညာ ေ၀ဖန္ေရး</a>စက္တဘၤာ ၂၃၊ ၂၀၀၈ - ဒီတပတ္ အႏုပညာမိုးေကာင္းကင္ အစီအစဥ္မွာေတာ့ ေ၀ဖန္ေရးနဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး တင္ဆက္ေပးမွာပါ။ ေ၀ဖန္ေရးဟာ အႏုပညာကိစၥေတြမွာ သာမကပဲ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တိုးတက္ဖြ႔ံၿဖိဳး ေရးမွာပါ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ျမန္မာ့အႏုပညာ ေလာကမွာေရာ ျမန္မာ့လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္း မွာပါ စံနစ္က်တဲ့ ေ၀ဖန္ေရး ထြန္းကားမႈ အားနည္းေနတယ္လို႔ စာေရးဆရာ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က ေျပာပါတယ္။ ဆရာေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ဟာ တကၠသိုလ္မွာ ျမန္မာစာေပနဲ႔ ေ၀ဖန္ေရး ပညာရပ္ကို သင္ၾကားပို႔ခ်ခဲ့တဲ့ ဆရာတဦး၊ လက္ရွိလည္း အႏုပညာစံႏႈန္းေတြ၊ ကမာၻ႔စာေပေရစီးေၾကာင္း ေတြကို မိတ္ဆက္ေပးေနသူတဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုေက်ာ္ေအာင္လြင္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားတာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြ ရပ္လိုက္ေတာ႕ေလ<br />ဒီေလာက္ဆို နာက်င္ၿခင္းအတြက္ လံုေလာက္ပါၿပီ<br />အခ်ိန္တန္ေတာ႕ ဘ၀ေပးကုသိုလ္ အတိုင္းေတြ႕မွာေပါ႕</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀ဆိုတာ ဘယ္လိုလူေတြဘာေကာင္ေတြပဲၿဖစ္ၿဖစ္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဆံုးသတ္ ေသၿခင္းနဲ႕ အၿပီးသတ္ရမွာပဲေလ ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ခုေတာ႕ ရွိတယ္ ....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရရွည္ခံတဲ႕အရိပ္ေကာင္းနဲ႔ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ယုတ္ခနဲ႕ေပ်ာက္ပ်ယ္မဲ႕ထင္ေယာင္ထင္မွားအတုအေယာင္...<br />ပ်ိဳၿမစ္ၿခင္းေတြေက်ာ္လြန္ရင္ ဇရာဘက္နွင္းေလွ်ာက္လိုက္<br />ေနာင္တမရနဲ႕ အိုႀကီးအိုမနဲ႕ မင္းအတြက္ အထီးက်န္မွုေတြထဲမွာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းမက္ခဲ႕တဲ႕ စံခ်ိန္ညႊန္းမိန္းမပ်ိဳေတြကလည္း<br />သူတို႕လိုရာေတြးႀကေရြးခဲ႕ႀကတာပဲမဟုတ္လား....။.....</span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရွာေဖြၿခင္းလမ္းကို ေက်ာခိုင္းစြန္႕ခြာေတာ႕ ကိုယ္႕ကိုယ္ၿပန္သံုးသပ္ေပါ႕...<br /></span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဟာဒီ လူသားအၿဖစ္မွာ....ၿငီးေငြ႕ၿခင္းကို တည္႕တည္႕ႀကီးရင္ဆိုင္ရၿခင္းက ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲလိုက္ပါသလဲ ။ ေဖ်ာ္ေၿဖေရးေတြ ပိုမိုမ်ားၿပားလာေတာ႕ ပ်င္းရိၿခင္းက ဟားတိုက္ရီေမာရဲ႕ ။ လူသားေတြ သူ႕ကိုလြန္ဆန္နိုင္ဖို႕ အေသအေႀကႀကိဳးစားေနႀကတာေလ ။တခ်ိဳ႕က လမ္းေလွ်ာက္တယ္ ။ တခ်ိဳ႕က ေရေသာက္တယ္ ။ တခ်ိဳ႕က အလုပ္လုပ္တယ္ ။ တခ်ိဳ႕က ေဆးလိပ္ေသာက္တယ္ ။ တခ်ိဳ႕က ရည္းစားထားတယ္ ။ တခ်ိဳ႕က အရက္ေသာက္တယ္ ။ တခ်ိဳ႕က ေတြးေတာစိတ္ကူးတယ္ ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ႕ အခ်ိန္ႀကာတာနဲ႕အမွ် အရူးရင္႕ႀကတယ္ ။တခ်ိဳ႕..တခ်ိဳ႕...က..တခ်ိဳ႕..... ။တစ္ခါတစ္ရံမွာ................နာက်င္ေနရၿခင္းကပဲ ဘ၀မွာ ေမာင္းနွင္အား အၿဖစ္ဖန္ဆင္းေနေလသလား....???? ။ ငါ႕အမွန္တရားကိုခင္းက်င္းၿပဖို႕ ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ႕နွစ္ေတြ အေသသတ္ခံရသည္႕တိုင္ အကၽြနု္ပ္ဆိုေသာသူမွာ အမွတ္မရွိမိုက္လံုးႀကီးလွ၏။ အဲဒီအေႀကာင္းကိုပဲ ထပ္ေၿပာရတာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ငါ.......ရွက္သည္ ။ ၀ဋ္ေႀကြးကလည္း ႀကီးတယ္ ။ ကိုယ္႕မီး ကိုယ္ပ်ိဳးၿပီး လြန္လြန္က်ဴးက်ဴးေလး ေလာင္ကၽႊမ္းပစ္လိုက္တယ္ ။ ဒါေပမဲ႕ တသက္စာ မက အိမ္မက္ မက္ခြင္႕ မရွိရဘူးလား ......ေၿပာပါ ။၁ နွစ္မွာ ၁၀ လ အခမဲ႕နာက်င္ရူးသြပ္ပြဲႀကီး ခင္းက်င္းၿပသခဲ႕ရၿပီးတာကို အားမရဘူး ။တစ္သက္စာရူးမဆံုးေအာင္ ႏြယ္ေနတုန္းလား ။အဲဒီဒုကၡမွာပဲ က်င္႕သားရၿပီး ေနေပ်ာ္ေနၿပီလား မသိ ။ ကိုယ္ ကိုယ္ကို ၀ွက္ၿပီး သီခ်င္းနဲ႕ အန္ထုတ္ရတာလည္း ေရရွည္ေတာ႕ မေကာင္းနိုင္ ။ ဒဏ္ရာေတြ ၿပန္မေႏြးပဲ ေအးခဲေစတာ သက္သာမယ္ ။ သီခ်င္းဆိုတာ ရင္းတြင္းေပါက္ကြဲမွုရဲ႕ သီးသန္႕ကမၻာက ခံစားခ်က္လြယ္အိတ္ တစ္လံုးပါကြယ္ ။ဒါေပမဲ႕ ငါတို႕အၿဖစ္အပ်က္ေတြ ၿခံဳငံုၿပည္႕စံုေစမဲ႕ သီခ်င္းမ်ိဳးေတာ႕ ေမြးဖြားဖို႕မၿဖစ္နိုင္ေတာ႕ပါဘူး ။ဒီလိုနဲ႕ပဲ....</span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထပ္ၿပီးစိတ္ကို အလိုမလိုက္ေတာ႕ဖို႕ ေရာဂါေတြက ေတာင္းဆိုလာႀကေပါ႕ ။ေရးစရာရွိတာေတြ ေရးလို႕ ေၿပာစရာ ရွိတာေတြ ေၿပာဖို႕က်န္ေနပါေစေတာ႕ ။ ႀကယ္တံခြန္ တစ္လင္းစာ ဘ၀မွာ ငါေရာ နင္ ပါ ...ႀကီးၿပင္းေသဆံုးဦးမွာပါ ။ </span>ဒီေခတ္ ဒီလွိဳင္းထဲမွာ ေပ်ာ္၀င္စီးဆင္းၿပီး အဆံုးသတ္ဖို႕ ငါတို႕ အေႀကာင္းရွိခဲ႕တယ္ ။ငါတို႕ ရွင္သန္ရမယ္ ။ ရုန္းကန္ရမယ္ ၿပီးေတာ႕ ...ေသဆံုးရမယ္ ။အခုထိ အလင္းမသိတဲ႕ေ၀ဒနာေတြနဲ႕ လမ္းမၿမင္၊ကမ္းမၿမင္ ေလွ်ာက္ဆဲမို႕ ေနာက္ဆုတ္ဖို႕ မေတြးေတာ႕ဘူးကြယ္ ။</span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />ငါေရွ႕ဆက္မယ္ ။မင္းလိုက္ခဲ႕ခ်င္လိုက္ခဲ႕ မလိုက္ခဲ႕ခ်င္လည္း ငါမတားဘူး ။မင္းသေဘာပဲေလ ။ငါတို႕က လူ႕ဘ၀ကို လူေတြအေပၚကေနဖို႕သက္သက္ ရွင္သန္ေနတာမွ မဟုတ္တာ ။လူေပါေတြနဲ႕ေတာ႕ လာမနွိုင္းနဲ႕ ။ေအာက္ေၿခမလြတ္တာေတာ႕ အေသအခ်ာပဲ ။ေလသံၿမွင္႕ၿပီးေလထဲလြင္႕ေနတဲ႕ေကာင္ေတြ မဟုတ္ဘူး ။ ေဘးကႀကက္ေတြ ေၿခၿပင္းေနႀကေတာ႕လည္း အဲဒီအထဲ ငါမပါရဲေတာ႕ဘူး ။ လူဆိုတာ ေသဖို႕ရွင္ရတာပဲ ။အဲဒီႀကားထဲ ကိုယ္ဆက္သြားမဲ႕လမ္းကို ကိုယ္ေရြးႀကတာေလ ။ေနာက္ထပ္ ဘယ္လို ဘ၀နဲ႕ ခရီးဆက္မလဲ ။မင္းကိုယ္မင္း အသိဆံုးပဲ ။<br /><br />ေဇာ္၀င္းထြဋ္က ဂ်စ္ပစီမိုးတိမ္ တစ္ေခြပဲ ဆိုခဲ႕ၿပီး ................ေလးၿဖဴကလည္း လိပ္ၿပာ တစ္ေခြပဲထြက္ခဲ႕တယ္ ....။ဘ၀ရ႕ဲၿပဌာန္းခ်က္.........ဘယ္မလဲ...ဘာလဲ ။ငါဆိုတဲ႕ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနွစ္သာရ.........အထြဋ္အထိပ္ ၿပဌာန္းခ်က္.....။ငါ႕ဘ၀ ငါ႕အတၱရဲ႕ေနာက္ဆံုးခရီး.....ဘယ္လိုၿပီးမွာလဲ ။ဒြိဟလမ္းမထက္က ငါ႕စကားေတြကေတာ႕ ေလထဲမွာပဲ သူလို ငါလို ပ်က္ပ်ယ္သြားမွာပါပဲ ။၇ တန္းႏွစ္သားဘ၀တည္းကသီခ်င္းေတြ နဲ႕ေက်ာင္းပြဲေတြမွာ ၿမဴးႀကြခဲ႕တာ... ဂီတာတီးေပ်ာ္ခဲ႕ႀက....ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေတြရွာ ေရးခဲ႕ရ.....အဲဒီအတြက္နဲ႕ပဲ ငါ႕ဘ၀က အခ်ိဳးအဆစ္ေတြ မ်ားခဲဲ႕ရတယ္ ။အဲဒီလိုနဲ႕ အရင္းအနွီးႀကီးခဲ႕တယ္ ။ဒါေပမဲ႕ ....ငါ ဘာၿဖစ္ခဲ႕သလဲ ေမးရင္ ဘာမွ မၿဖစ္ေၿမာက္ခဲ႕ဘူးလို႕ ေၿဖရမယ္ ။ ၿဖစ္ခဲ႕တာ သိခဲ႕တာ ရခဲ႕တာကေတာ႕ ငါ႕သမိုင္းေနာက္ခံ ပန္းခ်ီကားတစ္ခုေလ ။မိုက္မဲမွုေတြၿပဳခဲဲ႕ပါတယ္ဆိုလည္း ဒါဟာ ငါ႕မွတ္တမ္းပါပဲ ။ ဘာကိုမွ ဖံုးကြယ္ေနစရာ အေႀကာင္းမရွိ ။ ၿဖတ္သန္းခဲ႕ရပံုခ်င္းမတူ ေတြ႕ႀကံဳရင္းနွီးရပံုခ်င္း မတူလို႕ ေ၀ဖန္ထိုးနွက္မယ္ဆိုလည္း မင္းအလိုပဲေပါ႕ ။ငါကေတာ႕ ငါ႕လမ္း ငါဆက္ေလွ်ာက္ေနမွာပဲ ။မင္းသိထားတဲ႕ ဘ၀အေႀကာင္း လုပ္ကိုင္ရန္ က်န္ရွိေနေသးတဲ႕ အခ်ိန္ေတြနဲ႕ အမွုကိစၥေတြ အရာရာ ၿခားနားေကာင္း ၿခားနားမယ္ ။ေသႀကရမွာကေတာ႕ အတူတူပဲ ။</span><br /><br /></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-8922877380656800046?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-76830143567880460622009-02-04T21:02:00.004+06:302009-04-15T15:27:44.688+06:30မင္းတို႕ႀကားဖူးလား ဒါ မင္းတို႕ရွံဳ႕ခ်ေနတဲ႕ Underground Hip Hop<p><span style="color:#ff0000;"><strong>WHY WE DO THIS???? </strong></span></p><p><span style="color:#ff0000;"><strong>WHY WE ACT THIS WAY????</strong></span></p><p> </p><div style="WIDTH: 300px"><object height="110" width="300"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/7-nqrbHBd5/aus=false/"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://media.imeem.com/m/7-nqrbHBd5/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="110" wmode="transparent"></embed></object><div style="PADDING-RIGHT: 1px; PADDING-LEFT: 1px; PADDING-BOTTOM: 1px; PADDING-TOP: 1px; BACKGROUND-COLOR: #e6e6e6"><div style="PADDING-RIGHT: 4px; PADDING-LEFT: 0px; FLOAT: left; PADDING-BOTTOM: 0px; PADDING-TOP: 4px"><a href="http://www.imeem.com/"><img src="http://www.imeem.com/embedsearch/E6E6E6/" border="0" /></a></div><form style="PADDING-RIGHT: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-BOTTOM: 0px; MARGIN: 0px; PADDING-TOP: 0px" action="http://www.imeem.com/embedsearch/" method="post"><input name="EmbedSearchBox"><input style="FONT-SIZE: 12px" type="submit" value="Search"> <div style="PADDING-TOP: 3px"><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=0&ek=7-nqrbHBd5"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/152/10/" border="0" /></a><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=1&ek=7-nqrbHBd5"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/153/10/" border="0" /></a><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=2&ek=7-nqrbHBd5"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/154/10/" border="0" /></a><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=3&ek=7-nqrbHBd5"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/155/10/7-nqrbHBd5/" border="0" /></a></div></form></div></div><p> </p><p><br /><a href="http://www.imeem.com/witnyin/music/W1wwi5sU/yatha_lan_kyaung/">Lan Kyaung - Yatha</a><br /></p><div style="WIDTH: 300px"><object height="110" width="300"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/AxV18ee3hQ/aus=false/"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://media.imeem.com/m/AxV18ee3hQ/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="110" wmode="transparent"></embed></object><div style="PADDING-RIGHT: 1px; PADDING-LEFT: 1px; PADDING-BOTTOM: 1px; PADDING-TOP: 1px; BACKGROUND-COLOR: #e6e6e6"><div style="PADDING-RIGHT: 4px; PADDING-LEFT: 0px; FLOAT: left; PADDING-BOTTOM: 0px; PADDING-TOP: 4px"><a href="http://www.imeem.com/"><img src="http://www.imeem.com/embedsearch/E6E6E6/" border="0" /></a></div><form style="PADDING-RIGHT: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-BOTTOM: 0px; MARGIN: 0px; PADDING-TOP: 0px" action="http://www.imeem.com/embedsearch/" method="post"><input name="EmbedSearchBox"><input style="FONT-SIZE: 12px" type="submit" value="Search"> <div style="PADDING-TOP: 3px"><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=0&ek=AxV18ee3hQ"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/152/10/" border="0" /></a><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=1&ek=AxV18ee3hQ"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/153/10/" border="0" /></a><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=2&ek=AxV18ee3hQ"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/154/10/" border="0" /></a><a href="http://ads.imeem.com/ads/banneradclick.ashx?ep=3&ek=AxV18ee3hQ"><img src="http://ads.imeem.com/ads/bannerad/155/10/AxV18ee3hQ/" border="0" /></a></div></form></div></div><br /><a href="http://www.imeem.com/witnyin/music/ujlivYcT/yatha_biggy_taw_p_pop/">Taw P Pop - Yatha, Bigg-Y</a><br /><p><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/q7CNyqNphJQ&hl=en&fs=1&rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/q7CNyqNphJQ&hl=en&fs=1&rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7683014356788046062?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-822776960493959862009-01-19T16:28:00.008+06:302009-01-19T18:41:16.134+06:30၀ွက္ဖဲမ်ားနဲ႕ တိုက္ခိုက္ခံရသည္႕ Underground Hip-Hop<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SXRQF5cht_I/AAAAAAAAAow/NftA04ug6E0/s1600-h/mamaynge.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 237px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SXRQF5cht_I/AAAAAAAAAow/NftA04ug6E0/s320/mamaynge.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292943524317214706" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SXRP-8iHGeI/AAAAAAAAAoo/oNrrz6bF9Vk/s1600-h/ma+may+nge.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 233px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SXRP-8iHGeI/AAAAAAAAAoo/oNrrz6bF9Vk/s320/ma+may+nge.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292943404886858210" border="0" /></a><br /></div><a href="http://www.khitpyaing.org/news/January_09/19-1-09a.php">The New Era Journal</a>: "19 January 2009<br /><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr><td background="../../image/background/border02.gif" height="30"><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr><td width="3%" height="43"><br /></td> <td colspan="2" valign="top" width="97%"><div id="smiley"> <p class="indexSubTitle">ေဂ်ာက္ဂ်က္ ၀န္ခံကတိထုိးရ ဆင္ဆာမဲ့ေခြႏွင့္ မပတ္သက္ဟု ေျပာ<br /> <span class="NEJBYLINE">NEJ/ ၁၉ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၉</span><br /> <span class="subDate"><img src="http://www.khitpyaing.org/image/background/line-designs/header.gif" alt="line" longdesc="file:///D|/www/khitpyaing_new02/image/background/line-designs/header.gif" width="375" height="15" /></span></p> </div> </td> </tr> <tr> <td><br /></td> <td colspan="2" valign="top"><img src="http://www.khitpyaing.org/image/news/January_09/rapper-joukjak-big.gif" longdesc="../../image/news/January_09/dagon-Uwinaung-big.gif" width="550" height="612" /> <p>Bi Weekly Eleven ဂ်ာနယ္က ေရးသားသည့္သတင္းေၾကာင့္ ဟစ္ေဟာ့အဆုိရွင္ ေဂ်ာက္ဂ်က္အား စာေပစိစစ္ေရးႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဂီတအစည္းအ႐ုံးက ေခၚယူ၍ ခံ၀န္ကတိလက္မွတ္ထုိးခုိင္းေၾကာင္း ဟစ္ေဟာ့သတင္းရပ္ကြက္က သိရသည္။</p> <p>ၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္န၀ါရီ (၁၅) ရက္ ေစ်းကြက္တြင္း ျဖန္႔ခ်ိခဲ့ေသာ အဆုိပါဂ်ာနယ္တြင္ “ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာႏွင့္ လူေနမႈစနစ္အား ထိခုိက္ႏုိင္ေသာ ဆင္ဆာမဲ့ ျမန္မာသီခ်င္း ညစ္ညမ္းေခြမ်ား သိန္းနဲ႔ခ်ီထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔လ်က္ရွိ၊ နာမည္ရလူငယ္အဆုိေတာ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ တီး၀ုိင္းအခ်ဳိ႕ ပတ္သက္မႈရွိ၊ ဖန္တီးသူ ထုတ္လုပ္သူ၊ ျဖန္႔ခ်ိသူႏွင့္ လက္၀ယ္ထားရွိသူ မည္သူမဆုိ ဆင္ဆာဥပေဒ၊ ညစ္ညမ္းဥပေဒႏွင့္ အေရးယူခံရႏုိင္” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရးသားထားျခင္းျဖစ္သည္။</p> <p>ယင္းျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကာယကံရွင္ ေဂ်ာက္ဂ်က္အား ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာ ၀န္ခံကတိ ထုိးရသည္မွာ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ အဆုိပါသတင္းတြင္ ပါေသာ ၎၏သီခ်င္းမ်ားအား အေခြအျဖစ္ထုတ္၍ ေရာင္းခ်သူမွာ မိမိနဲ႔ မပတ္သက္ေၾကာင္း၊ ေလာေလာဆယ္ သီခ်င္းေခြထုတ္ျခင္းကုိ ရပ္ထားရေၾကာင္း ေျပာသည္။</p> <p>စာေပစိစစ္ေရး၏ ၀န္ထမ္းတဦးက “က်မတုိ႔ စာေပစိစစ္ေရး႐ုံးကေတာ့ ေဂ်ာက္ဂ်က္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အင္တာဗ်ဴး၊ သတင္း၊ ေဆာင္းပါးေတြကုိ ရပ္ဆုိင္းထားဖုိ႔ ၫႊန္ၾကားထားတယ္” ဟု ဆုိသည္။</p> <p>ဟစ္ေဟာ့ ႏွစ္သက္သူ လူငယ္တဦးက “ေ၀ဖန္ေရးလုပ္တယ္ဆုိတာ ေ၀ဖန္မယ့္ Subject ကုိ နားလည္မွ ေ၀ဖန္သင့္တယ္။ ႏုိင္ငံတကာမွာ ဟစ္ေဟာ့ေတြရဲ႕ သီဆုိမႈဟာ မေက်နပ္တာေတြ၊ စိတ္ထဲရွိတာေတြကုိ ေပါက္ကြဲတာပဲ။ အာဖရိကက လူမည္းေတြဆီကတဆင့္ ဒီ ဟစ္ေဟာ့ဂီတဆုိတာ စီး၀င္လာခဲ့တာ လူသားေတြၾကားကုိ၊ ဒါ ေတာ္လွန္ေရးဂီတပဲ။ ေဂ်ာက္ဂ်က္သီဆုိတဲ့ ဟစ္ေဟာ့မွာ ညစ္ညမ္းတာပါတယ္၊ ဟုတ္တယ္၊ ဒါ သူ႔အသုိင္းအ၀န္းနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ အရာေတြထဲက သူရထားတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလုိ သီဆုိမႈေတြကို ေဂ်ာက္ဂ်က္ တေကာင္တည္း ဆုိတာမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာ Underground သီဆုိခဲ့သူေတြ၊ ခု နာမည္ရေနတဲ့ ေကာင္ေတြလည္း လုပ္ခဲ့တယ္။ ေဂ်ာက္ဂ်က္က အခုမွ အဆုိေတာ္ေတာင္ မျဖစ္ေသးဘူးဗ်ာ၊ ဒီေကာင့္တေယာက္တည္းကုိ ပစ္မွတ္ထားသလုိျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေတာ့ က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္းဘူး” ဟု ေျပာသည္။</p> <p>ဟစ္ေဟာ့ ေတးသံရွင္မ်ားစြာရွိသည့္အနက္ ေဂ်ာက္ဂ်က္အား လူငယ္အမ်ား ႏွစ္သက္ၾကေၾကာင္း၊ ဟစ္ေဟာ့ႏွစ္သက္သည့္ လူငယ္မ်ား၏ ေျပာဆုိမႈကုိ ကုိးကား၍ သိရသည္။</p> <p>ေဂ်ာက္ဂ်က္သည္ ဟစ္ေဟာ့ေလာကထဲသုိ႔ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က စတင္ေရာက္ရွိလာကာ Underground အေခြမ်ား ေ၀ၿပီးခ်ိန္မွစ၍ နာမည္ရလာၿပီး VIP အဖြဲ႕တြင္ Ah.Boy၊ ထိန္၀င္း၊ ေက်ာ္ထြဋ္ေဆြတုိ႔နဲ႔အတူ သီဆုိသူတဦးျဖစ္သည္။</p> <p>Rock Star အျဖစ္ ေျပာင္းလဲလုိက္ကာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ အကုန္တြင္ ေတးစီးရီးထြက္ရန္ ရွိေၾကာင္း၊ ယခု အဆုိပါ ေတးစီးရီး ထြက္လာႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ ဂီတအစည္းအ႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။</p> <p>ေဂ်ာက္ဂ်က္၏အမည္ရင္းမွာ ဇင္မင္းလြင္ျဖစ္ၿပီး အသက္ (၂၂) ႏွစ္ခန္႔သာရွိကာ တ႐ုတ္-ဗမာ ကျပား လူမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ ဗုိလ္တေထာင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္သူျဖစ္သည္ဟု ႐ုပ္ရွင္အျမဳေတမဂၢဇင္းအရ သိရသည္။</p></td> </tr> </tbody></table></td> </tr> <tr> <td background="../../image/background/border03.gif" height="26"><br /></td> </tr> </tbody></table> <!-- InstanceEndEditable --> <!-- InstanceBeginRepeat name="RepeatRegion1" --><!-- InstanceBeginRepeatEntry --> <hr /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" >က်ေနာ္ဒီသတင္းႀကားကတည္းက ေရးဖို႕စိတ္ကူးရွိေပမဲ႕ အေၿခအေနအရ မေရးနိုင္ခဲ႕ပါဘူး ။ဒီေန႕ေတာ႕ အခ်ိန္ေလးရလာတာရယ္၊ သူ႕ကိစၥကို သတင္းေတြမွာပါ ေတာ္ေတာ္ပ်ံ႕နွံ႕လာေတာ႕ က်ေနာ္႕ကိုယ္ပိုင္အၿမင္ပါေရးဖို႕စိတ္ကူးရလာလို႕ေရးၿဖစ္တာပါ ။</span><br /><span id="fullpost"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" > အခုလက္ရွိၿမန္မာၿပည္ ဂီတေလာကအေၿခအေနဟာ ပ်က္စီးေနၿပီလို႕ေၿပာလို႕ရပါတယ္ ။ထုတ္လုပ္သူေတြ ဘယ္လိုမွ နလန္မထူနိုင္ေအာင္ ခိုးကူးေတြက တားမရဆီးမရ မွိဳလိုေပါေနတာပါပဲ ။ဒါကလည္း ပရိသတ္ရဲ႕ အေနအထားတစ္ခုပါ ။အနုပညာကို ၿမတ္နိုးတန္ဖိုးထားတဲ႕သူေတြရဲ႕ ၀င္ေငြအဆင္႕အတန္းပါပဲ ။ တရား၀င္ေခြတစ္ေခြထြက္ဖို႕ကလည္း ကုန္က်စရိတ္ႀကီးတာ အားလံုးအသိပါ ။အခုကိစၥက ေဂ်ာက္ဂ်က္ရဲ႕သီခ်င္းေတြပ်ံ႕နွံ႕ပံုမွာ Online ကၿပန္႕တာနဲ႕ခိုးကူးအေရာင္းသမားေတြၿဖန္႕တာ.. ဒီ၂ ခုပါပဲ ။Online က ရတာကေတာ႕ ၿပည္တြင္းထက္ ၿပည္ပမွာ ပ်ံ႕နွံ႕အားပိုမ်ားမွာပါ ။ဒီကို သူတို႕ဘယ္လိုမွ ခန္႕မွန္းလို႕မရသလို ၿပည္ပေရာက္ေနသူေတြကလည္း အရြယ္ေရာက္ၿပီးသူေတြမ်ားတာမို႕ ဒီကိစၥက ေ၀ဖန္ေရးသားသူ သိၿမင္နိုင္တဲ႕ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး ။ၿပည္တြင္းမွာ လူငယ္ေတြႀကား ေရပန္းစားေနတာလည္း ကလည္း လူငယ္ေတြ ခံစားခ်က္နဲ႕တိုက္ဆိုင္ေနလို႕ပါ ။မဟုတ္ရင္ သူဒီေလာက္ႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္းရြတ္ေနတာ ခံစားခ်က္မရွိပဲနားေထာင္လို႕ရနိုင္စရာ အေႀကာင္းမရွိပါဘူး ။ဒီ သီခ်င္းေတြေႀကာင္႕အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ႕ ကေလးေတြအတြက္စိုးရိမ္ပါတယ္ဆိုရင္ေတာ႕ ခိုးကူးေလာကႀကီး ပ်က္စီးသြားေအာင္ လုပ္ႀကေပေတာ႕ ။ေဂ်ာက္ဂ်က္ရဲ႕အေခြမွ မဟုတ္ပါဘူး ။ဟန္ထူးလြင္(က်ားေပါက္)ရဲ႕ တရားမ၀င္အေခြလည္းထြက္တာပါပဲ ။သူလည္း စာသားႀကမ္းတာပါတာပဲ ။ေဂ်ာက္ဂ်က္ရဲ႕ အေခြေတြက ပိုၿပီးေပါက္တယ္ ။<span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေနာက္ၿပီး သူသီခ်င္းထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ေထာပနာၿပဳခံရတဲ႕သူေတြက ေက်နပ္နိုင္စရာအေႀကာင္းမၿမင္ပါဘူး ။သူ႕သီခ်င္းထဲမွာ ေအာက္ေၿခလြတ္ ေမာက္မာေနတဲ႕သူေတြ ၊ အနုပညာအတုလုပ္ၿပီး ပရိသတ္ကို လိမ္စားေနတဲ႕သူေတြ...ပါပါတယ္ ။ အဲဒီလူေတြကေပါင္းၿပီး ဒီၿခိမ္းေၿခာက္သတင္းကိုပူးေပါင္းႀကံစည္တာ မဟုတ္ပါဘူးလို႕ ဘယ္သူေၿပာနိုင္လဲ ။</span>အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ႕လူငယ္ေတြ လမ္းမွားမွာစိုးရိမ္ရတယ္ဆိုတာမ်ိဳး စကားႀကီး စကားက်ယ္သံုးတယ္ ။ဒီလိုဆိုၿပန္ေမးစရာရွိပါတယ္ ။သက္ဆိုင္ရာ လူႀကီးမိဘေတြ၊ဆရာသမားေတြ ၊နိုင္ငံကိုခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ႕သူေတြက လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ကို ဘယ္လိုလမ္းခင္းဖန္ဆင္းေပးထားပါသလဲ ။အရြယ္မေရာက္တဲ႕ကေလးေတြအတြက္ တားၿမစ္ခ်က္ေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္ေပါက္ေၿမာက္ထိေရာက္မွဳရွိပါသလဲ ။ ဒီ တစ္ခ်က္ထဲနဲ႕ ပြဲၿပီးပါတယ္ ။လူငယ္ေတြ အနာဂတ္ေပ်ာက္ေနရတယ္ ။သက္ဆိုင္ရာ ပညာေရးၿပီးဆံုးသည္႕တိုင္ အလုပ္လက္မဲ႕ေတြၿဖစ္ေနရတယ္ ။မိသားစုေတြ နားေထာင္ဖို႕မသင္႕ တာ မႀကား၀ံ႔ မနာသာ ေတြ ပါပါတယ္ ။စာသားႀကမ္းတာ ရိုင္းတာကို လက္ခံပါတယ္ ။ဒါေပမဲ႕ ဒါက လီဆယ္ၿပီးမဟုတ္သုတ္ခေတြ ေရးတာ ေအာ္တာလား ဆိုတာ KTV ေတြ Night Club ၊ Massage ေတြမွာ အဖိုးႀကီးေတြ ကဲေနႀကတာ ဘာေႀကာင္႕ေတြ႕ၿမင္ေနရသလဲ ။သူတို႕ေတြအားလံုးမွာ မိသားစုမရွိဘူးလား ။ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လမ္းမေတြေပၚကကိစၥေတြေတာ႕ အေသးစိတ္ မေရးလိုပါဘူး ။အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနတဲ႕ လက္ရွိ ၿမန္မာမိန္းမပ်ိဳေလးမ်ားရဲ႕(အားလံုးကို မဆိုလိုပါ) အေၿခအေန အက်ိဳးအေႀကာင္း ေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္ရင္ေတာ႕ လမ္းမေပၚမွာ ကြင္းဆင္းေလ႕လာပါလို႕ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္ ။ၿမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမွုကိုထိခိုက္ေစာ္ကားတယ္ ။ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္နိုင္ပါတယ္ ။ယဥ္ေက်းမွုေတာ္လွန္းေရးတစ္ခုထိေတာင္ ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္ ။ယဥ္ေက်းမွု၀န္ႀကီးဌာနကေရာ ၿမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမွုကို ေခတ္နဲ႕အညီ အမွီလိုက္ ဆန္းသစ္တီထြင္နိုင္ပါရဲ႕လား ။ဘယ္သူမွ ဘာမွမစြမ္းေဆာင္နိုင္ပဲ လူငယ္ေတြ လမ္းသစ္ရွာၿပီးသူတို႕ရဲ႕မြန္းႀကပ္ပိတ္ေမွာင္ေနတဲ႕ လက္ရွိဘ၀အေၿခအေနကို ႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္းေဖာက္ခြဲေတာ႕ ေထာင္ခ်ပါမယ္လုပ္တယ္ ။လူႀကီးက လမ္းၿပတဲ႕ေနရာက ဒါလား လို႕ပဲေမးစရာရွိပါတယ္။ နားေထာင္တဲ႕သူတိုင္းနားလည္ပါတယ္ ။ဒီစာသားေတြ ႀကမ္းတယ္ ရိုင္းတယ္ ဆိုတာ ။ဘာေႀကာင္႕သူ႕အေခြ ဒီေလာက္ေအာင္ၿမင္သလဲ...ဘာေႀကာင္႕လူငယ္ေတြ သေဘာက်သလဲ ဆိုတာကို ထည္႕သြင္းစဥ္းစားရမွာပါ ။ဒီဂီတအမ်ိဳးအစားရဲ႕သမိုင္း နဲ႕သေဘာသဘာ၀ကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ပဲ ဘာေႀကာင္႕ဒီလို တရား၀င္ေခြေတာင္မထြက္ရေသးတဲ႕ Underground Rapper တစ္ေယာက္ကိုပဲ ဥပေဒေႀကာင္းေတြနဲ႕ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေ၀ဖန္ၿခိမ္းေၿခာက္သလဲဆိုတာေတာ႕ ေမးစရာၿဖစ္ေနပါတယ္ ။ႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္း စာသားေတြ မသံုးရဲေအာင္ စံၿပ နမူနာသေဘာ လုပ္ၿပတာမ်ိဳးၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္နိုင္ေပမဲ႕ ဒါက ေရစီးပါ ။အရွိန္အဟုန္ေကာင္းလာၿပီၿဖစ္တဲ႕ ေခတ္ေရစီးပါ ။က်ေနာ္တို႕ရွႈင္သန္ႀကီးၿပင္းခဲ႕ရတာ နိုင္ငံတကာက သီခ်င္းေတြကို ၿမန္မာလို ခိုးယူတုပ ဆိုထားတဲ႕ သီခ်င္းေတြနဲ႕ ႀကီးၿပင္းခဲ႕ရတာပါ ။အဲသလို ဆိုလာႀကတာ က်ေနာ္တို႕ တစ္သက္မကေတာ႕ပါဘူး ။အခု ဒီလူငယ္ေလးေတြက အဲဒီသူမ်ားသီခ်င္းခိုးဆိုတဲ႕ေလာကႀကီးကို ေတာ္လွန္ခဲ႕တာမို႕ ၿမန္မာဂီတေလာကအတြက္ လိုအပ္တဲ႕ ကြက္လပ္ၿဖည္႕တာလို႕ၿမင္ပါတယ္ ။ေနာက္ ...လူမွဳဘ၀ အေၿခအေနမွန္ေတြကိုလည္း တိုက္ရိုက္ပံုေဖာ္နိုင္တဲ႕ ဂီတအမ်ိဳးအစားပါ ။လူေတြ ဘယ္အေၿခအေန ဘယ္ပံုစံရွင္သန္ေနထိုင္ႀကရသလဲဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ စမ္းစစ္ေလ႕လာရင္ ဒီစာသားေတြထြက္လာတာ မဆန္းဘူးဆိုတာ ၿမင္နိုင္ပါလိမ္႕မယ္ ။လြန္ခဲ႕တဲ႕ အနွစ္ (၂၀)နဲ႕မယွဥ္ပဲ ၿပီးခဲ႕တဲ႕ (၁၀)နွစ္ဆိုတဲ႕အခ်ိန္အတုိင္းအတာနဲ႕ပဲ နိွုင္းယွဥ္ႀကည္႕ရင္ အစစအရာရာ အလွမ္းကြာသြားပါၿပီ ။ လူတန္းစားအဆင္႕အတန္း အင္မတန္ကြာသြားသလို လူေတြရဲ႕စား၀တ္ေနေရးအတြက္ဖန္တီးရတဲ႕ပံုစံေတြကလည္း အင္မတန္ၿခားနားေၿပာင္းလဲသြားပါၿပီ ။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အရွိန္အဟုတ္နဲ႕ေရစီးဆိုတာ ရတဲ႕နည္းနဲ႕စီးဆင္းနိုင္တဲ႕အားအင္ သက္၀င္ေနတာမို႕ ရပ္တန္႕သြားဖို႕ မရွိေႀကာင္းေၿပာရင္း က်ေနာ္႕ အေတြးအၿမင္ကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္ ။ ၿမန္မာ႕အနုပညာေလာကႀကီး ကမၻာ႕အလယ္တင္႕တယ္နိုင္ပါေစ ။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-82277696049395986?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-23864282411414201272008-12-04T22:19:00.004+06:302008-12-04T23:07:05.788+06:30မိမိကိုယ္ ကို ေမာင္းနွင္ၿခင္း<div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါလည္း မင္းလို ကမၻာႀကီးနဲ႕အတူ မြန္းႀကပ္ေနသူပါ...<br />ဆံုးရံွုးနာက်င္မွုဆိုတာ မင္းလိုပဲ ႀကံဳေနရဦးမွာပဲ ။<br />ရွုပ္ေထြးအီလည္ေနတဲ႕ ႀကီးၿပင္းရၿခင္းေတြ<br />ငါ႕ကိုလည္း မေမးနဲ႕...။...ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အသက္ရွင္ရဦးမွာ....<br />လူဆိုတဲ႕ ရွင္သန္ၿခင္းအသိ ခဏေလးမွာ...</span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">အေကာင္းဆံုးေတြးၿပီး ရင္ဆိုင္လိုက္ေပါ႕...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ရင္႕က်က္မွုရဖို႕ဆိုတာေတာ႕ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ေတြ႕ႀကံဳမွတ္သားရတာနဲ႕ခ်ိန္ထိုးေလ...။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ေခါင္းမာတယ္ဆိုတာ လူေတြ မႀကိဳက္တတ္ေပမဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">အႀကိဳက္လိုက္ရင္ေတာ႕ အသက္ေသလည္း ေၿပလည္မွာ မဟုတ္ဘူး ။<br />သက္သာသလို ေမွ်ာစီးဆင္းခ်င္တယ္ဆို အနားကို မကပ္နဲ႕...<br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">တစ္ဘ၀စာမွ အိမ္မက္မရွိရင္ မင္း.....</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"> ဘာလုပ္ဖို႕ အသက္ရွင္လဲ...??? ။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">မနက္ၿဖန္ ဘာၿဖစ္မလဲ မေမးနဲ႕ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ဒီေန႕ ဘာလုပ္လို႕ရမလဲပဲ ေတြးပါ ။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ဒဏ္ရာေတြ ေရၿပီး ငိုၿပေနမလား....</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ႀကမ္းတမ္း နာက်င္x-xခါးသီး မြန္းႀကပ္x...x ေၿခာက္ၿခားထိတ္လန္႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">တုန္လွုပ္ဖြယ္ဘ၀ရဲ႕ အရသာေတြ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">မင္း ေတြေ၀ေနပလား....</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ငါ႕အဘိဓာန္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ေယာက္်ားဆိုတာ မ်က္ရည္ မပါဘူး ။ ။</span></span><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span id="fullpost">ေႏြလိွုင္ႆုန္း<br /></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-2386428241141420127?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-84440125330029248182008-11-08T15:59:00.005+06:302008-11-08T16:26:27.156+06:30privateCam_v0.1.exe Virus ေလ..ကိုယ္ေတြ႕ဗ်..ကိုယ္ေတြ႕က်ေနာ္႕ကို နွိပ္စက္သြားတဲ႕ ခ်စ္စရာGoogleTalk Virus ေလးကို ဒီလိုရွင္းခဲ႕ရပါေႀကာင္း.....ဒါေလးကို<a href="http://www.myanmarchatonline.org">http://www.myanmarchatonline.org</a> လုပ္တာပါ ။ဖက္ႀကည္႕ၿပီး စမ္းၿပင္လိုက္ေပါ႕ဗ်ာ ။ အဆင္ေၿပမွာပါ ။<br /> ဤ <a style="color: rgb(51, 204, 0);" href="http://www.myanmarchatonline.org/files/ClearPrivateCamVirus.zip" target="_blank">ClearPrivateCamVirus</a> ဖိုင္ေလးအား ႏွိပ္ၿပီး download လုပ္ပါ။ ၎ဖိုင္ေလးက လက္ရွိ Run ေနတဲ့ Virus process ကို kill လုပ္ၿပီးေတာ့ Virus Action ေတြကို ရပ္တန္႔ ေပးပါတယ္။ ေဖ်ာက္ထားခဲ့ေသာ Virus ကို ျပန္ေဖာ္ျပီး ဖ်က္ေပးပါတယ္။ Virus ကျပင္သြားတဲ့ Registry ထဲမွ Value ေလးေတြကို ျပင္ေပးပါတယ္။ (ပိတ္ေနတာေတြကို ျပန္ပြင့္ေပးတာေပါ့ဗ်ာ) အ့ဲဒီ ဖိုင္ေလးကို Run ၿပီးသြားလို႔ Virus Action ေတြရပ္သြားၿပီဆိုရင္ေတာ့ download လုပ္မိထား တဲ့ မူရင္း privateCam_v0.1.exe ကို ဖ်က္ေပး ရပါမယ္။ သင့္တြင္ အသံုးျပဳေသာ AntiVirus Software ကို ခဏ ပိတ္ထား လိုက္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ Zip ဖိုင္အတြင္းမွ ClearPrivateCamVirus ဆုိ ေသာ ဖုိင္ေလးကို ႏွစ္ခ်က္ႏွိပ္ၿပီး Run လုိက္ပါ။ သင္၏စက္ကို Restart ခ်ေပးလိုက္ပါ။ ၎ ေနာက္ မူလက မိမိ download လုပ္မိထားေသာ privateCam_v0.1.exe ကို ရေအာင္ ရွာ၍ ဖ်က္ေပး လိုက္ရပါမည္။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္မွသာ စိတ္ခ်ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ မဖ်က္ႏိုင္ပါက အဆို ပါ privateCam_v0.1.exe ကို ထပ္ႏွိပ္မိပါက ထပ္၍ ဗိုင္းရပ္စ္ ဝင္ေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><span id="fullpost"><br />က်ေနာ္ ေတြ႕ပါတယ္။ဒီVirusကို သတ္နည္းေတြေပါ႕ ။Combofix တို႕၊ bitdefender Antivirus တို႕ စသည္ၿဖင္႕ေပါ႕ ။က်ေနာ္ စမ္းႀကည္႕တာေပါ႕ေနာ္ ။ သူတို႕ေတြရဲ႕နည္းလမ္းေတြလည္း ေကာင္းပါတယ္ ။က်ေနာ္နဲ႕ အဆင္မေၿပတာၿဖစ္မွာပါ ။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ Virus ကိုက္ခံေနရသူအတြက္ ဒီနည္းလမ္းကလည္း အဆင္ေၿပရာ ေၿပေႀကာင္းၿဖစ္မွာပါ ။Online ကို လြတ္လပ္ပြင္႕လင္း အႏၱရာယ္ ကင္းကင္း သံုးစြဲနိုင္ႀကပါေစ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-8444012533002924818?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-73315584550875141202008-10-16T19:02:00.007+06:302008-11-08T17:36:02.832+06:30ပြက္ထေနဆဲ ေရၿပင္<span style="font-family:Zawgyi-One;">အပုပ္ေဖာ္တဲ႕ပါးစပ္က ယုတ္ညံ႕သလား ။<br />မေၿပာသင္႕ဘူးထင္တဲ႕...စကားလံုးေတြ ႀကမ္းေပမဲ႕...<br />ဒါဟာ လူေတြမသိတဲ႕လူေတြရဲ႕ေအာ္ကလီဆန္ အန္ခ်င္စရာေတြ..×..×..။<br />ဟန္ေတြ ပန္ေတြနဲ႕ ႀကိတ္ပုပ္ပြေနတာ မ်ားေနၿပီေလ ။<br />အပုပ္ေတြ ေပၚတာနဲ႕ အတြင္းသရုပ္မွန္က ေဖာ္စရာ မလိုပဲ ေပၚလာေပါ႕...<br />ဒါေပမဲ႕ကြယ္...ငါတို႕ကမၻာႀကီးက...<br />လူေတြရဲ႕အမွားေတြနဲ႕ အသားက်ေနပါၿပီ...။<br />ငါ႕အမွားေတြမ်ားေပမဲ႕ ငါ႕အမွားေတြမွာ ေက်နပ္ေနပါတယ္ ။<br />မင္းကေရာ.....မင္းရဲ႕အမွန္ထင္ခဲ႕တဲ႕ အမွားမွာ..........<br />မင္းထက္လွတဲ႕ မိန္းမေတြ အမ်ားႀကီးပါ ေကာင္မေလးရယ္...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ႕....မင္းနဲ႕ေတာ႕ မတူဘူးေပါ႕ေလ..။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕ရြက္ေတြက ေလလာလို႕လြင္႕တာလား??</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စြန္႕လႊတ္ဆံုးရံွုးခံၿခင္းေတြကပဲ ငါ႕ေလွကို ကမ္းေပ်ာက္ေစသလား??<br />အဆံုးထိနွစ္လိုက္တဲ႕ႏြံ ရူးေနေတာ႕လည္း ရြံစရာဆိုတာ နားမ၀င္ဘူး...။ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထန္းသီးေႀကြခိုက္ က်ီးနင္းခိုက္ မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခုေတာ႕ တေသာေသာ ...တေမ်ာေမ်ာ.. </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀ဆိုတာ အရံွုးေတြနဲ႕သီကံုးထားတဲ႕ခေရပန္းႀကိဳးေပါ႕ကြယ္....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရနံ႕ေမႊးရေပမဲ႕ ဘယ္သူမွ အေလးမထားပါဘူးေလ ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီလိုနဲ႕ပဲ သင္ခန္းစာေတြ မ်ားခဲ႕တယ္ ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕တဏွာက ပြဲသိမ္းခ်ိန္ မေရာက္ခင္ထိ ...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းအနားမွာ ရွိေနခ်င္ေသးတယ္...။..</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္း အယူအဆေတြထက္ တည္ၿငိမ္တဲ႕ မိန္းမေတြ အမ်ားႀကီးပါ ေကာင္မေလးရယ္..</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဒါေပမဲ႕...မင္းနဲ႕ေတာ႕ မတူဘူးေလ...။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ငါလည္း မင္းလို ပုထုဇဥ္မို႕ ရာဂမီး တဟုန္းဟုန္းနဲ႕ပဲ<br />ဘ၀ေတြကူးလူးေနဦးမဲ႕သူ....<br />အက်နာၿခင္းေတြနဲ႕ ထုသားေပသားက်ေနေတာ႕လည္း ကြယ္....<br />ဘ၀ကို ခင္ရင္းနဲ႕ပဲ အရံွုးကိုဖက္ၿပီး အိမ္မက္ေတြ မက္ေနဆဲေလ...<br />အေမွာင္ဖံုးတိုင္း ဖေရာင္းတစ္တိုင္စာေလာက္ ၿဖန္႕က်က္ခြင္႕ရခ်င္ေသးတယ္ ။</span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီထက္မပိုခ်င္ေတာ႕ဘူးေလ........။........ဘာမွမတည္ၿငိမ္တဲ႕အခ်ိန္အခါမွာ ငါတို႕ေတြႀကီးၿပင္းလာေတာ႕ ဘယ္အရာက ခိုင္မာစြာယံုႀကည္ကိုးစားသင္႕လဲ ဆိုတာ အၿမင္ေတြ ယိုင္လဲေၿပာင္းေရႊ႕သြားတာေပါ႕ေလ ။ငါဆိုတဲ႕ေကာင္ကလည္း ဟိုးအရင္ကတည္းက ခြင္႕လႊတ္နားလည္ရင္း ခ်စ္ခဲ႕မိသူကိုး ။ေက်နပ္သာယာနိုင္ပါေစ ခ်စ္သူ..........။ ။<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7331558455087514120?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-32132090802817646902008-10-08T20:41:00.009+06:302008-10-08T21:40:04.955+06:30ဖေရာင္းတိုင္ အတုနဲ႕ အခန္း<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >လူအ၀င္အထြက္ မမ်ားေပမဲ႕ ငါ႕တံခါးက ယိုင္နဲ႕နဲ႕ေလးပါ...၀င္သမွ်လူ မူးေမ႕သြားေလာက္တဲ႕ မွိုင္းေတြအၿပည္႕...နဲ႕အခန္းပဲ။တိတ္ဆိတ္တယ္ မေၿပာနဲ႕ ။...ငါ႕ညေတြထဲ ဘယ္လိုႀကယ္ေတြမွ မကရဘူး ။ ေခ်ာ႕သိပ္မဲ႕ပံုၿပင္တစ္ပုဒ္ တစ္ေလမွ ၿမင္ရမယ္မထင္ေတာ႕... .။..ငါ႕ႏွုတ္ကိုက ဆြံ႕အသူပဲကိုး....။......စိုထိုင္းဆမ်ားတဲ႕ အေတြးေတြနဲ႕မို႕ မိုးရာသီလည္း မလိုအပ္ေလသူပဲေလ...ကိုယ္႕ဒဏ္ရာကို ႀကည္႕လို႕ရတဲ႕ စိတ္ပုတီးေတာ႕ရွိတယ္ ။......ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ၿပန္ႀကည္႕ဖို႕မလိုလို႕ မွန္မထားဘူး ။</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" id="fullpost" ><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕ဧည္႕ခန္းကေတာ႕ က်ဥ္းတယ္ ။ ခရမ္းေရာင္ခန္းဆီးက လူေတြကိုေႀကာက္သတဲ႕ေလ ။ အဲဒီလို.....မေကာင္းမွုေတြ သာဓုေခၚတဲ႕ ေနရာလည္းၿဖစ္တတ္တယ္ ။ ေခတ္သစ္လူမိုက္ေတြရဲ႕ အၿပံဳးေတြက နံရံမွာ ၿမင္မေကာင္းေအာင္ တြဲလီတြဲေလာင္းပဲ ။ ...တကယ္ပဲ...လူစြန္႕စားေတြခ်ည္း ၀င္ထြက္သြားလာႀကတယ္ ...။....မွန္တယ္ဆိုတာ ေထာက္ခံဖို႕ ပုတ္သင္ညိဳ အေကာင္ တစ္ရာလည္း ၀ယ္ထားတယ္ ။ ..။.မလိုခ်င္တာေတြ.......။..လိုခ်င္တာေတြ..၊....ရွိတယ္ ။ စႀကာ၀ဠာနဲ႕ ကမၻာရြာအေႀကာင္းသတ္ပြဲ မွာ ခင္ဗ်ားပါခ်င္ရင္ ႀကိဳတင္စာရင္းေပးသြင္းပါ ။ <span style="color: rgb(102, 51, 102);">ေၿခာက္ကပ္ကပ္ အသံေတြထဲမွာ ငါ႕နာမည္ ပါေနတာပဲ ခက္တယ္...</span>။.</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="font-family:Zawgyi-One;">..ေဟာဒီအခန္းရဲ႕အရိုးကြဲေဆာင္းေတြနဲ႕ပဲ ငါ အခ်မ္းခံနိုင္ခဲ႕ေပါ႕ ...။</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="font-family:Zawgyi-One;">..တၿခားၿဂိဳလ္စုမွာ အခန္းေၿပာင္းတာေကာင္းပါတယ္...။....နံရိုးတစ္ေခ်ာင္းက ဒုကၡေပးလိုက္တာ...ဒီကမၻာက စကားလံုးေတြႀကပ္ၿပီး မြန္းခဲ႕ၿပီေလ ။</span><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" id="fullpost" > ေႏြလိွဳင္ႆုန္း</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-3213209080281764690?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-8912636847385486192008-10-06T19:46:00.009+06:302008-10-07T15:13:10.355+06:30မစဥ္းစားရဲတဲ႕ အသိဥာဏ္အကန္႕<div style="text-align: center;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ငါဟာ နာဂစ္လို အေမ႕ခံဘ၀ ေရာက္ခါစ လူသားပါ ။<br /><br />အခုေလာက္ဆို...<br /><br />ေအးစက္ထံုက်င္ေလာက္ၿပီေပါ႕..ေတာင္တန္းႀကီးေရ...။<br /><br />ေနသားတက် ဒုကၡေတြက ငယ္ထိပ္ေရာက္...<br /><br />သိမ္ငယ္ရတာေတြ မခံခ်င္ေလေတာ႕ စိတ္က်ေရာဂါလည္း စြဲခဲ႕တယ္။<br /><br />အၿပင္မွာေရာ ေပ်ာ္ေနနိုင္မယ္ မင္းထင္ေနလား ..။..???<br /><br /></span></span></span><span id="fullpost" style="font-size:130%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">အခ်စ္ဆိုတာ ေ၀ဒနာပဲမို႕...<br /><br />ဘယ္လိုပဲ လြတ္ေၿမာက္ပါတယ္ေၿပာလည္း...<br /><br />အရိပ္ဆိုတာ ထပ္ႀကပ္မကြာလိုက္ေနမွာပဲ ။<br /><br />အခ်စ္ေရ...<br /><br />ငါ႕ရင္ခုန္သံနဲ႕ ေက်ာက္ေဆာင္ကြဲလိမ္႕မယ္ ။<br /><br />ထိန္းခ်ဳပ္မရၿခင္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ေနဆဲပဲ ။<br /><br />လူကို စိတ္ကနိုင္စားတယ္ ။<br /><br />အခ်စ္ေရ...<br /><br />ဟိုတုန္းကကဗ်ာေလးေတြ...ရယ္<br /><br />သဲေသာင္ကမ္းေၿခနဲ႕ ခရမ္းၿပာနုတ္ခမ္း၊<br /><br />အေရာင္ႏြမ္းသြားတဲ႕ ေရတမာအနမ္းေအာက္မွာ<br /><br />ညိဳေရာ္တဲ႕ ေက်ာက္ခင္းလမ္းေတြလည္း ၿပီးခဲ႕ေပမဲ႕မွတ္တမ္းေလ ။<br /><br />အခ်စ္ေရ...<br /><br />ငါ႕ဘ၀မွာ ဘာေတြမ်ားမ်ားစားစားေတာင္႕တ ဖူးသလဲ ။<br /><br />လက္တစ္ဆုပ္စာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕<br /><br />ငါ႕ ပရိတၡရာ နည္းနည္းေလးပါကြယ္ ။<br /><br />အခ်စ္ေရ...<br /><br />အံု႕မွိဳင္းမွိဳင္းယုတၱိေဗဒနဲ႕ ..<br /><br />ဘ၀ကို ေစစားေတာ႕မယ္လား ။....???<br /><br />အဲဒီမ်ိဳးေစ႕ကို ဘယ္သူႀကဲခဲ႕သလဲ စဥ္းစားပါ..။..<br /><br />ငါဟာ မင္းအတြက္ သိုးမည္းၿဖစ္ေပမဲ႕...<br /><br />အႀကြင္းမဲ႕ယံုႀကည္ခြင္႕ေပးခဲ႕ပါတယ္ ။<br /><br />ေသၿခင္းတရားရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ...<br /><br />ဘယ္လိုအရာမွ မရွိေတာ႕ရင္ေပါ႕ ။<br /><br /></span></span></span><div style="text-align: right;"><span id="fullpost" style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">ေႏြလိွဳင္ႆုန္း</span></span><span style="font-size:130%;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-891263684738548619?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-32725722465618506802008-09-27T18:30:00.001+06:302008-09-27T18:32:26.763+06:30မေၿပာင္းေသးတဲ႕ အေဟာင္းေလးေတြ<a href=http://lunge.multiply.com/music/item/27/Old_School_but_Gold_>Old School but Gold </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-3272572246561850680?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-41230090468046859232008-09-09T22:31:00.003+06:302008-09-10T05:18:28.032+06:30၄၅ ကားမီးေလာင္တဲ့ပံုပါ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMarARwTZ_I/AAAAAAAAAec/oWdJukzl380/s1600-h/5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMarARwTZ_I/AAAAAAAAAec/oWdJukzl380/s320/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244066837373872114" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaq6KUTNEI/AAAAAAAAAeU/SHVyXc_nzyY/s1600-h/7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaq6KUTNEI/AAAAAAAAAeU/SHVyXc_nzyY/s320/7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244066732298155074" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqz1JSvKI/AAAAAAAAAeM/GGQuMa2ldY4/s1600-h/8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqz1JSvKI/AAAAAAAAAeM/GGQuMa2ldY4/s320/8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244066623535627426" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqtnkJMAI/AAAAAAAAAeE/NUkVea5ujHE/s1600-h/11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqtnkJMAI/AAAAAAAAAeE/NUkVea5ujHE/s320/11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244066516810936322" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqm1cYUfI/AAAAAAAAAd8/CK_ZFVqF0to/s1600-h/12.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqm1cYUfI/AAAAAAAAAd8/CK_ZFVqF0to/s320/12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244066400277385714" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqg7-qtnI/AAAAAAAAAd0/yhPe8cpH2Pk/s1600-h/16.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqg7-qtnI/AAAAAAAAAd0/yhPe8cpH2Pk/s320/16.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244066298952595058" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqbucxPdI/AAAAAAAAAds/jYkkRZSyb_c/s1600-h/18.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SMaqbucxPdI/AAAAAAAAAds/jYkkRZSyb_c/s320/18.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244066209421409746" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br />က်ေနာ္ ဒီေန႕ရတဲ႕သတင္းပါ ။ၿပည္တြင္းက ဓာတ္ေငြ႕အစားထိုးကားတစ္စီးရဲ႕ ေပါက္ကြဲမွဳ မွတ္တမ္းပါ။<br /><span id="fullpost"><br />သတင္းအၿပည္႕အစံု ေရးဖို႕ အခ်ိန္မေပးနိုင္လို႕ ေရာက္လာဖက္ရွဴ႕သူကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ ။ဒါေပမဲ႕ ဒီအခ်ိန္သတင္းမီဒီယာေတြမွာ ေရာက္ရွိေနေလာက္ပါၿပီ ။အလည္လာတဲ႕အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-4123009046804685923?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-61409579697449486462008-08-26T15:44:00.004+06:302008-08-26T16:02:09.884+06:30ႏုိင္ငံရပ္ျခားေရာက္ ျမန္မာလူငယ္မ်ား၏ အနာဂတ္အေပၚ စာေရးဆရာ ေအာင္ သင္း အျမင္<span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><a href="http://www.drlunswe.blogspot.com/">ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ</a>ထံမွ ထပ္မံကူးယူ ၿဖန္႕ေ၀ၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္ ။</span><br />အင္တာဗ်ဴး - ေခတ္ၿပိဳင္</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RnH1ACYosko/SK6m9ErznrI/AAAAAAAAWfs/HW80ub7ABFc/s1600-h/22-8-08_aungthin.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RnH1ACYosko/SK6m9ErznrI/AAAAAAAAWfs/HW80ub7ABFc/s400/22-8-08_aungthin.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237306984838176434" border="0" /></a>စာေပေ၀ဖန္ေရးႏွင့္ နာမည္ႀကီးသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က <span style="font-weight: bold;">စာေရးဆရာႀကီး ဦး ေအာင္သင္း</span>သည္ လူငယ္မ်ားတုိးတက္ေရးကုိ စုိက္လုိက္မတ္တတ္ ေဟာ ေျပာေရးသားေနသည့္ ပုဂိၢဳလ္တဦးျဖစ္သည္။ အသက္အရြယ္ေထာက္လာ သည့္တုိင္ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ လူငယ္မ်ား မိမိတို႔စုိက္ထုတ္ ရင္းႏွီးခဲ့သည္မ်ား ကုိ ခ်င့္ခ်ိန္တတ္ေအာင္ အၾကံေပးလုိသည့္ဆႏၵ ရွိေနသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ စာ ေရးဆရာႀကီး ဦးေအာင္သင္းအား ေခတ္ၿပိဳင္ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးစိန္ ေက်ာ္လိႈင္က ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသည့္ အထူး သျဖင့္ ကာယလုပ္သား ျမန္မာလူမ်ဳိး လူငယ္မ်ားအနာဂတ္ကိစၥ စတင္ေမး ျမန္းရာ ဆရာေအာင္သင္းက ယခုကဲ့သို႔ ေျဖၾကားသည္္။<br /><br />ေျဖ ။ ။ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ။ ဒီဆံုးမၾသ၀ါဒရယ္လုိ႔ က်ေနာ္မေျပာပါရေစနဲ႔။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဒီကေလးေတြဟာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္အေျခအေနအရ ရပ္ေ၀း ေျမျခားမွာ သြားၿပီးေတာ့ စီးပြားရွာၾကတယ္။ ဘ၀ကိုတည္ေဆာက္ၾကတယ္ ဆိုေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ အင္မတန္ သနားတယ္။ ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္။ ေက်းဇူးလည္းတင္တယ္။ ေနာက္ ၿပီးေတာ့ သူတို႔အေပၚမွာ အထင္လည္းႀကီးတယ္ ဆိုပါေတာ့ေနာ္။<br /><br />ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ သတိထားမိလားမသိဘူးခင္ဗ်ာ့။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ အိုးနဲ႔ အိမ္နဲ႔ သိပ္မခြာခ်င္ၾကဘူး။ ကိုယ့္တုိင္းျပည္၊ ကိုယ့္ျပည္ကေန ရပ္ေ၀းေျမျခား သိပ္မ သြားခ်င္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီၾကားထဲမွာ သြားၿပီးေတာ့ ဒီလိုလုပ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္ သူတုိ႔ကို တ ကယ္ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ တကယ္ေလးစားပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br /></span><span style="display: inline;" id="fullpost"><br />ေအာ္ ငါတို႔ထက္ေတာ္တဲ့ ကေလးေတြပါလားလို႔ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ေမတၱာထားမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ သူတုိ႔ကို စကားေျပာခ်င္တာက ေျပာတဲ့အခါမွာ အဆံုးအမရယ္လို႔ မဟုတ္ ဘဲနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕အဖိုး၊ သို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္လည္း အင္မတန္ရင္းႏွီးတဲ့ ဘႀကီး၊ ဦးႀကီးအျဖစ္နဲ႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာပါ။<br /><br />ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ အဲဒီလုိ ေျပာတဲ့ေနရာမွာ က်ေနာ္တုိ႔ အခု ဆရာေျပာတဲ့ လူငယ္အမ်ဳိးအစား ေတြကို ျပန္ၾကည့္တဲ့အခါၾကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကေန ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လုပ္ၾကတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ အထူးသျဖင့္ ကိုရီးယားတုိ႔၊ ဂ်ပန္တို႔၊ ေနာက္တခါ မေလးရွားအစရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ ပံုစံ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ လုပ္အားကို အသံုးခ်ၿပီး အထူးသျဖင့္ ကိုယ္ကာယ လုပ္အားကို အသံုးခ်ၿပီး လုပ္ၾက ရတဲ့ လူငယ္ေတြ အေတာ္ေလးမ်ားပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အေရအတြက္ အေတာ္ေလးမ်ားမ်ားလာ ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ စီးပြားေရး ၾကပ္တည္းတဲ့အခါမွာ မလႊဲမေရွာင္သာ ခုနဆရာေျပာသလုိ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာ ခြာခ်င္လုိ႔ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မလြဲမေသြ ခြာဖို႔ျဖစ္လာတဲ့အေၾကာင္းေတြရွိလာလုိ႔ ခြာၾကတဲ့ လူေတြလည္း ပါပါလိမ့္မယ္။ ဘာမ်ားဆရာ့အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါလဲခင္ဗ်ာ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">စြန္႔တယ္ဆုိတာ စားရဖို႔</span><br /><br />ေျဖ ။ ။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ဘ၀ေလးေတြကို က်ေနာ္ ခဏခဏစဥ္းစားမိပါတယ္။ စဥ္းစားလိုက္တဲ့အခါၾကေတာ့ သူတုိ႔မွာေလ အရင္းအႏွီး ေတာ္ေတာ္ႀကီးပါတယ္။ အရင္းအႏွီး ဆိုတာ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ… ရင္းႏွီးလိုက္ၿပီဆိုရင္ အျမတ္လိုခ်င္လုိ႔ပဲ။ အက်ဳိးအျမတ္လိုခ်င္လုိ႔ပဲ။ အဲေတာ့ အရင္းအႏွီးဆိုတာ ကုန္ဆံုးသြားတာ။ ဥပမာဆုိပါေတာ့။ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္က ဘူးသီးစိုက္ တယ္။ စပါးစိုက္တယ္။ အဲဒီစပါးကို ေရာင္းလုိက္ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္က ေပးလိုက္ရတာပဲ။ ၿပီး ေတာ့မွ ရလာတဲ့ဥစၥာ အက်ဳိးအျမတ္။ အဲဒီလိုဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့။ အရင္းအႏွီးဆိုတာက ကိုယ္က ေပးလုိက္ရတာပဲ။ အဲဒီေပးလုိက္ရတဲ့ ဥစၥာက အက်ဳိးအျမတ္ရွိမွ စြန္႔စားရက်ဳိး နပ္မွာေပါ့။ သေဘာကေတာ့ စြန္႔တယ္ဆိုတာ စားရမွာေပါ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ရယ္။ ဟုတ္လား။ မစားရပဲနဲ႔ စြန္႔ တယ္ဆိုတာ အဓိပၸာယ္မွမရွိဘဲနဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ေတြကို က်ေနာ္ ပထမဦးဆံုး သတိေပးခ်င္တာ ကေတာ့ ကိုယ္စိုက္ထားရတဲ့ အရင္းအႏွီး ႏို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္ ကိုယ့္ဘက္ကေန ဆံုး႐ႈံးခံလိုက္ရတဲ့ အရင္းအႏွီးကို တြက္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒါကို ပထမဦးဆံုး သတိေပးျခင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လူငယ္မ်ားရင္းႏွီးခဲ့သည့္ အရင္းအႏွီးအမ်ိဳးအစား</span><br /><br />အဲဒီ့သတိေပးျခင္တာ ပထမဦးဆံုး နံပါတ္ (၁) ျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးက ဘာလဲဆိုလို႔ရွိရင္ ဥပမာ- ေငြ (၅) သိန္းပဲ ကုန္မယ္၊ (၁၀) သိန္းပဲကုန္မယ္။ (၁၅) သိန္းပဲကုန္မယ္ အဲဒီေငြဟာ ဘယ္လိုရင္းႏွီး ရတယ္ဆိုတာ ပံုစံ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္မတူဘူး။ တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့ မိဘကေပးႏုိင္လုိ႔၊ တခ်ိဳ႕ ၾကေတာ့လည္း ကိုယ္ပိုင္ပိုက္ဆံရွိလို႔၊ ေငြေၾကးရွိလို႔၊ တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့လည္း ေခ်းငွားၿပီးေတာ့ သြား ရတယ္။ ေခ်းငွားသြားတဲ့အခါမွာလည္း အတိုးက ႀကီးသလား၊ နည္းသလား၊ အဲဒီလိုဆိုေတာ့ အဲဒီ ဟာေတြက ျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးေတြပါ။ အဲဒီ့ ျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးအေၾကာင္းကိုေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔ဘာသာသူတုိ႔ ျမင္တတ္တယ္။ ငါ ဒီေလာက္ေငြကုန္ထားၿပီ။ ဘယ္ေလာက္ အရင္းအႏွီးရွိတယ္။ ငါဘယ္ေလာက္ စိုက္ထုတ္ရလိမ့္မယ္။ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးရွိမွျဖစ္မယ္ ဆိုတာ သူတုိ႔ တြက္ႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အခုေျပာခ်င္တာက မျမင္သာတဲ့ အရင္းအႏွီးေတြကို သတိေပးခ်င္ပါတယ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အရြယ္အရင္းအႏွီး</span><br /><br />အဲဒါေတြထဲမွာ ပထမဦးဆံုးကေတာ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ သူတုိ႔ကိုယ္သူတုိ႔ သတိမထားမိတဲ့ အရင္း အႏွီးကို က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အရြယ္၊ အသက္အရြယ္ဆိုတာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဆိုပါေတာ့ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ရယ္။ ကေလးတေယာက္က အသက္ (၂၂) ႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္ တယ္။ အဲဒီ (၂၂) ႏွစ္ဆိုေတာ့ (၃) ႏွစ္ လုပ္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ သူျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ (၂၅) ႏွစ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ တကယ္လို႔ အသက္ (၂၅) ႏွစ္မွာ ထြက္မယ္။ (၃) ႏွစ္ဆုိရင္ သူျပန္လာတဲ့အခါၾက အသက္ (၂၈) ႏွစ္ ျဖစ္သြားၿပီ။<br /><br />အသက္ (၂၅) ႏွစ္ၾကမွ ထြက္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ (၅) ႏွစ္ေနမယ္ဆိုရင္ အသက္ (၃၀)။ ကို္ယ့္အရင္း အႏွီးက အဲဒီ့ (၃) ႏွစ္၊ (၅) ႏွစ္ေပးလိုက္တဲ့ အရင္းေတြသည္ အရြယ္ေကာင္းေတြျဖစ္ေနေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အရြယ္ကို ကိုယ္ေပးလုိက္ရတာ။ ေပးလုိက္ရတာအခါၾကေတာ့ ဥပမာ အသက္ (၃၀) ေက်ာ္သြားမယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ ေနာက္တခါ ျပန္သြားတဲ့အခါၾက သေဘၤာဆိုလို႔ရွိရင္ လည္း သေဘၤာသားဆိုရင္လည္း လက္မခံေတာ့ဘူးေနာ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္။<br /><br />အဲဒီေတာ့ ေျပာခ်င္တာက အဲဒီအရြယ္အရင္းအႏီွးကို ၾကပ္ၾကပ္ႀကီး သတိထားဖုိ႔လိုမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ပထမဦးဆံုး အရြယ္အရင္းအႏွီးပါ။ အဲဒီ့ အရြယ္အရင္းအႏွီးကို ဆံုး႐ံႈး လုိက္တဲ့ ကိစၥဟာ ေပါ့ေပါ့ေသးေသး မထင္နဲ႔။ ေနာက္တခါျပန္ၿပီး အလုပ္တခုကို စဖုိ႔လို႔အတြက္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အခက္အခဲႀကံဳသြားတတ္ပါတယ္။ ဥပမာဆိုပါေတာ့ အသက္ (၂၂) ႏွစ္နဲ႔ အသက္ (၃၀) ဆိုလို႔ရွိရင္ ေတာ္ေတာ္ကြာသြားၿပီ။ အသက္ (၂၅) ႏွစ္နဲ႔ (၃၀) ဆိုရင္လည္း ေတာ္ေတာ္ ကြာသြားၿပီ။<br /><br />အဲဒီေတာ့ အလုပ္ရွင္ေတြ လုိခ်င္တဲ့ ဥစၥာက ငယ္ငယ္အရြယ္ သန္တုန္းျမန္တုန္းကို လိုခ်င္တာေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ကာယကိုအားျပဳၿပီး၊ အားစိုက္ၿပီးလုပ္ရတဲ့ သူေတြဆိုလို႔ရွိရင္ ပိုၿပီးေတာ့ အဲဒီဟာကို တန္ဖိုးထားၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ အရြယ္အရင္းအႏွီးဟာ သိပ္ၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာကို ပထမဦးဆံုး သိဖို႔လုိပါတယ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ။ ဒါ သူတုိ႔ သတိထားဖုိ႔ပါ။ ေကာင္းၿပီ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ဒါေတြေျပာေနတာ တျခားေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေနာက္ပိုင္းေရာက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ပိုပိုၿပီး ထင္ရွားလာလိမ့္မယ္။ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီး</span><br /><br />ေနာက္တခုက ဘာလဲဆုိေတာ့ ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီး။ ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီးဆိုတာက ႏုိင္ငံျခားကို သြားလုိက္တယ္။ ဥပမာဆိုပါေတာ့။ ပညာနဲ႔ အလုပ္လုပ္ဖို႔သြားလိုက္တယ္။ အဲ့ ပညာနဲ႔။ အခုဆို ပါေတာ့ က်ေနာ့္ တပည့္တပန္းေတြထဲက၊ က်ေနာ့္ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းလို ျဖစ္ေနတဲ့ ကေလးေတြထဲက ဥပမာ- ကုလသမဂၢမွာ သြားအမႈထမ္းတယ္။ သူတုိ႔က ဆည္းပူးႏုိင္တယ္။ ဟိုမွာ ဆည္းပူးစရာ ပညာေတြရွိတယ္။ ပညာတုိးတုိးေနတာ။ မဆည္းပူးလုိ႔လည္းမရဘူး။<br /><br />သူတုိ႔လုပ္ငန္းက ကာယလုပ္ငန္းအေနနဲ႔ ထြက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ဆည္းပူးဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိဘူး။ မရွိတဲ့ အခါၾကေတာ့ သူတို႔က ခိုင္းတာလုပ္တာႀကီး အက်င့္ပါသြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကို္ယ္ကိုယ္တိုင္က ဒီဦးေႏွာက္နဲ႔ ႀကံစည္ေတြးေတာတဲ့ဘက္မွာ သူက ေျခာက္ခန္းသြားတယ္။<br /><br />ဆိုၾကပါစို႔။ သံခ်ည္သံေကြး လုပ္တယ္ဆိုပါေတာ့။ သံခ်ည္သံေကြး လုပ္ၿပီးေတာ့ သံခ်ည္သံေကြးရဲ႕ ဟိုဘက္ ဘာတတ္စရာရွိေသးလဲ။ ဥပမာ- ဘာမွတတ္စရာ သိပ္မရွိေတာ့ဘူး။ စားပြဲထုိးဆိုပါေတာ့။ စားပြဲထုိး ကၽြမ္းက်င္တယ္။ ေကာင္းၿပီ။ ဒါမွမဟုတ္လုိ႔ရွိရင္လည္းပဲ စက္႐ံုအလုပ္သမားလုပ္တယ္။ စက္႐ံုမွာ အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ရတယ္။ သူ႔အတြက္ ဘာပညာတိုးတက္ဖို႔ရွိလဲ။<br /><br />ဥပမာ- ကားေမာင္းတယ္။ ကားေမာင္းတာကေနၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတာ့ရေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕အဖို႔မွာ ဘာျဖစ္သြားလဲဆိုေတာ့ ေရွ႕ဆက္ဖုိ႔လို႔အတြက္ကို သိပ္ၿပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခက္ သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ပညာမတိုးဘဲနဲ႔ သူမ်ားခိုင္းတာသာလွ်င္ လုပ္ရတဲ့ ဦးေႏွာက္ကို ထုတ္ေပးေနရတဲ့ဟာ။ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္နဲ႔ ႀကံစည္ဖုိ႔ အခ်ိန္မရဘူး။ အဲဒီလို ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ အဲဒီဦးေႏွာက္ အရင္းအႏွီးေပါ့။ အဂၤလိပ္လိုေျပာရင္ေတာ့ creative thinking ေပါ့ေနာ္။ ကိုယ့္အတြက္ ငါဘာလုပ္မလဲဆိုေတာ့ စဥ္းစားၿပီးေတာ့ တီထြင္ႀကံစည္တဲ့ စိတ္ကူး စိတ္သန္း ေခါင္းပါးသြားတတ္တယ္။ တီထြင္ဥာဏ္တုန္းသြားတတ္တယ္။ အဲဒီအရင္းအႏွီးက ေတာ္ေတာ္ကိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ဘယ္ေလာက္ထိ ေၾကာက္ဖုိ႔ေကာင္းသလဲဆုိလို႔ရွိရင္ ကို္ယ့္တိုင္းကိုယ့္ျပည္ကို ျပန္လာလုိက္တယ္။ ျပန္လာလုိက္တဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီ ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ (၄-၅) ႏွစ္ အေတာအတြင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူ႔လုိေငြရင္းေငြႏွီးမရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔လို႔ ျပည္ပကို မသြားႏုိင္ဘူး။ မသြားႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ျပည္တြင္းမွာပဲေနတယ္။<br /><br />ေနတဲ့အခါၾကေတာ့၊ ဥပမာဆိုပါေတာ့။ ေျမပဲစိုက္ခင္းလုပ္တဲ့ ကေလးတေယာက္ရွိတယ္။ ေျမပဲကို ဒီအတိုင္းေရာင္းတယ္။ ေနာက္ၾကေတာ့ ငါ ဒီအတိုင္းေနလို႔ရွိရင္ ေငြအျမတ္နည္းတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီေျမပဲကို ငါကိုယ္တိုင္သြားၿပီးေတာ့ မံုရြာကေနၿပီးေတာ့ မႏၲေလးကို သြားခ်မလား။ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ ရန္ကုန္အထိေအာင္ ဆင္းမလား။ ဒါေတြ စဥ္းစားလာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးကို သူသေဘာေပါက္လာတယ္။<br /><br />ဒါမွမဟုတ္လုိ႔ရွိရင္ ေျမပဲကို ဒီအတိုင္း ေရာင္းမလား။ ႏို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္ ေလွာ္ၿပီးေတာ့ ေရာင္းမ လား။ အထုပ္ေလးေတြနဲ႔ ေရာင္းမလား။ စသည္အားျဖင့္ added value ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ထပ္ ကို္ယ္ေရာင္းတဲ့ပစၥည္းကို ကိုယ္လုပ္တဲ့လုပ္အားကို ပိုၿပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ တီထြင္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီ ႏိုင္ငံျခားသြားၿပီးေတာ့ စီးပြားရွာၿပီးေတာ့ ျပန္လာတဲ့ကေလးက<br />ဒီ (၄-၅) ႏွစ္ရွိလုိ႔ ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ထက္ႀကီးပြားတုိးတက္ေနတာ၊ ျဖစ္ထြန္းေနတာ ျဖစ္သြားတတ္တယ္။<br /><br />အဲဒီေတာ့ ကိုယ္က တီထြင္မႈေခါင္းပါးသြားတဲ့ ဥစၥာဟာ အန္မတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တီထြင္မႈ ေခါင္းပါးသြားတဲ့ဟာမ်ဳိး၊ ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီးမ်ဳိး ကုန္မသြားေစခ်င္ဘူး။ ဒါက်ေနာ္ သူတုိ႔အတြက္ စိုးရိမ္တဲ့အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဦးေႏွာက္အရင္းအႏွီး မတုံးေစလုိလွ်င္</span><br /><br />ေမး ။ ။ အဲလိုမ်ဳိး တီထြင္တဲ့ ဦးေႏွာက္တုံးမသြားေအာင္ အခုေလာေလာဆယ္မွာ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ ကို္ယ္ကာယကို အားျပဳလုပ္ရတဲ့ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ဘာလုပ္သင့္ တယ္လုိ႔ ဆရာအႀကံေပးျခင္လဲခင္ဗ်။<br /><br />ေျဖ ။ ။ ဒီလိုခင္ဗ်။ က်ေနာ္ အဲဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး စဥ္းစားပါတယ္။ သူတုိ႔ က ပင္ပန္းတဲ့အခါၾကေတာ့ စာဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္မရဘူး။ ဥပမာ- ျပန္သြားတယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ လုပ္အားေပး ရ အခ်ိန္ပိုဆင္းရတာေတြရွိတယ္။ ျပန္သြားရၿပီဆို သူတုိ႔က အိပ္ခ်င္ၿပီ။ တနဂၤေႏြ တပတ္ကေလးမွာ တရက္တေလ ရျပန္ေတာ့လည္း အေပ်ာ္အပါးေလး ဘာေလး သြားခ်င္၊ လာခ်င္ အဲလုိကုန္ကုန္ သြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ေတြဟာ သူတို႔ကုန္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။<br /><br />အဲဒီေတာ့ကို ဥပမာ- က်ေနာ္အႀကံဥာဏ္ေပးျခင္တာက သူနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး အထက္ဆင့္ လုပ္ငန္း ေပါ့ ဥပမာ- သူသံခ်ီ သံေကြးကို သူလုပ္ေနတယ္။ သံခ်ီသံေကြးကို သူလုပ္ေနရင္းကေနၿပီးေတာ့ အထက္ဆင့္ျဖစ္တဲ့ ပန္းရံကိုင္တဲ့လုပ္ငန္း။ အထူးသျဖင့္ သံခ်ီသံေကြးအတြက္ မူလ ေဘာင္ခ်ေပး တဲ့ စီမံကိန္းလုပ္ငန္း၊ ဘယ္လိုဘယ္လိုရွိရတယ္ ဘယ္လိုဘယ္လိုလုပ္ရတယ္ဆိုတာေတြ။ အနီးစပ္ ဆံုးလုပ္ငန္းေတြကို သူကေနာက္တဆင့္ ေနာက္တဆင့္ တက္တက္ၿပီးေတာ့ သိေအာင္ လုပ္ေန ရင္းကေန အနားမေနဘဲနဲ႔ ဦးေႏွာက္နဲ႔ မ်က္စိကို အနားမေနဘဲနဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးပမ္းသြားမွ သာလွ်င္ သူတုိ႔ဟာ ရၿပီးသားျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ တြက္တယ္။<br /><br />ဥပမာ ကားေမာင္းတယ္ဆိုပါေတာ့။ ကားေမာင္းတဲ့လုပ္ငန္း လုပ္ေနရတာပဲ။ သူက ကားေမာင္းေန ရတာပဲ။ ဒါေပမယ္လို႔ သူနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးက စက္ျပင္တဲ့ လုပ္ငန္း။ အဲဒီ စက္ျပင္တဲ့လုပ္ငန္းကို ဆက္လက္ၿပီး ဆည္းပူးသင့္တယ္လုိ႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ ဥပမာ- ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ငန္းကို လုပ္ေန တဲ့ကေလးဟာ ဒီကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ စာစီစာ႐ိုက္၊ စာရင္းအင္းေပါ့။ တြက္တာေလာက္၊ စာရင္းသြင္းတာေလာက္၊ ထုတ္တာေလာက္၊ အဲေလာက္ေလးတင္မကဘဲနဲ႔ အဲဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ျမင္တ့ဲ ဥပမာ- ပ႐ိုဂရန္းမင္းလို ဟာမ်ဳိး။ ဟုတ္လား အဲဒါမ်ဳိးထိေအာင္ ဆက္ၿပီးေလ့လာတာမ်ဳိး။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သခင္စိတ္ထားပါ သူခိုးစိတ္မထားပါႏွင့္</span><br /><br />ေျပာခ်င္တာက သီးျခားႀကီး မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႔မျပတ္တဲ့ ေနာက္တဆင့္ကို ဆက္ၿပီး ေတာ့ အၿမဲတန္း မျပတ္ေလ့လာေနပါလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီ့ဥစၥာက ဘာလဲဆိုလုိ႔ရွိရင္ မိမိကိုယ္မိမိ ႐ိုေသၿပီးေတာ့ေနတဲ့ သခင္စိတ္နဲ႔ ႀကိဳးပမ္းေနတာေပါ့။ သူမ်ား ခိုင္းတာတင္ လုပ္ေန တယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ အဲဒါ ကၽြန္စိတ္နဲ႔ တာ၀န္ေက်ေအာင္လုပ္ေနတာတင္ပဲ ျဖစ္မယ္။<br /><br />အဲဒီၾကားထဲမွာမွ ကိုယ္က တတ္ႏိုင္သမွ် အသက္သာခိုၿပီးေတာ့ ကပ္ၿပီးေတာ့ေနမယ္ဆိုလို႔ ရွိရင္ အဲဒါ သူခိုးစိတ္ေခၚတယ္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ သူခိုးစိတ္မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္စိတ္ လည္း မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ သခင္စိတ္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ပိုင္ႏုိင္ေအာင္ေလ့လာေစခ်င္တယ္။ ကိုယ္ ရတဲ့ ဥစၥာသည္ ေငြေၾကးတြင္မကဘဲနဲ႔ ငါသည္ ပညာမပါဘဲနဲ႔ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာကို မျပန္ဘူးဆုိတဲ့ စိတ္မ်ဳိးနဲ႔ ေလ့လာေစခ်င္တယ္။ အေကာင္းဆံုးနည္းကေတာ့ ကိုယ့္လုပ္ငန္းနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး ေနရာ မွာရွိတဲ့ အဆင့္ျမင့္ဆံုးပညာကို ရႏိုင္သမွ်ရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းျခင္းသည္ ျပန္လာလွ်င္ အင္မတန္ႀကီး တဲ့ အျမတ္ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ဆရာ။ အဲေတာ့ တဘက္ကလည္း ျပန္ၾကည့္လို႔ရွိလွ်င္ ကေန႔လူငယ္ေတြ အမ်ားစုေပါ့ေနာ္ အခုလို ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာသြားၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ၾကရတယ္ဆိုတာ အမ်ားအားျဖင့္ ျပည္တြင္းမွာ စီးပြားအက်ပ္အတည္းေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့မွ သြားၾကရတာမ်ားပါတယ္။ ဆရာေျပာသလို အရင္းအႏွီးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ သို႔ေသာ္ တဘက္က ဆရာ့အေနနဲ႔ ေနာင္ႏုိင္ငံျခား သြားမယ့္လူငယ္ေလးေတြကို စိုးရိမ္မိေတာ့ သူတို႔အတြက္ အားပ်က္သြားေစႏုိင္မယ့္ အေနအထား မ်ဳိး ရွိႏိုင္မယ္လို႔မ်ား ယူဆမိလားခင္ဗ်။<br /><br />ေျဖ ။ ။ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေျပာတာ ဟုတ္ပါတယ္။ အားပ်က္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အားပ်က္သြားမယ္ ဆိုတာနဲ႔ အသင့္ျပင္တာနဲ႔ဆိုတာက တမ်ဳိးစီပါ။ တကယ္လုိ႔ အားပ်က္သြားမယ္ ဆိုလို႔ရွိလွ်င္ ပ်က္ႏိုင္တယ္။ ပ်က္တယ္ဆိုတာ တကယ့္ကို ပ်က္သြားမယ္ဆုိလို႔ရွိလွ်င္ အေျခအေနအကုန္လံုးကို ကိုယ့္အေျခအေန အကုန္လံုး။ ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေန အကုန္လံုးကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ ပ်က္သြား ၿပီး မသြားျဖစ္တာဟာ သြားၿပီး ဒုကၡေရာက္တာနဲ႔စာရင္ အင္မတန္သက္သာပါတယ္။<br /><br />တကယ္လို႔ သြားမယ္ဆုိလို႔ရွိလွ်င္ အားမျပတ္ေစတဲ့ နည္းလမ္း အဲဒါေတြ အကုန္လံုးတြက္၊ ဒါေတြ ငါရင္ဆိုင္ႏုိင္သလား၊ အဲဒီအရင္းအႏွီးေတြ ငါေပးႏုိင္သလားတြက္၊ တြက္ၿပီးမွ သြားလို႔ရွိလွ်င္ ဒီ (Prepare) ေနာ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အသင့္ျပင္သြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဲဒီလုိကေလးမ်ဳိးအတြက္ ပိုၿပီး အက်ဳိးရွိလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မိသားစုပတ္၀န္းက်င္အရင္းအႏွီး</span><br /><br />ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ အမ်ားႀကီးေကာင္းပါတယ္ဆရာ။ အခုလို ေဆြးေႏြးေျပာျပတာေလ။ လူငယ္ ေတြအတြက္ကို။ ေနာက္ထပ္ေရာ ဆရာ့အေနနဲ႔ ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ လူငယ္ေတြကို ဘာမ်ားမွာၾကား ခ်င္ေသးလဲခင္ဗ်။<br /><br />ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ေျပာမယ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လိႈင္ေရ။ က်ေနာ္ ခုနဥစၥာျပန္ဆက္ခ်င္တယ္။ အဲဒီဆံုး႐ံႈး မႈေတြဆိုလိုက္တဲ့ ကိစၥထဲမွာေနာ္။ အရင္းအႏွီးေတြအထဲမွာ ပထမဦးဆံုး စၿပီးေတာ့ အရင္းအႏွီးက ဘာလဲဆိုေတာ့ မိသားစု ပတ္၀န္းက်င္။ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႔ ကိုယ္ကင္းကြာသြားၿပီးေတာ့ အဲဒီကင္းကြာ သြားတဲ့ (၅) ႏွစ္အတြင္းမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ညီမေလးက အိမ္ေထာင္ က်သြားႏိုင္တယ္။ အကိုျဖစ္တဲ့သူက အုိးခြဲသြားႏုိင္တယ္။ မိဘျဖစ္တဲ့သူက က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့လာ ႏုိင္တယ္။ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။<br /><br />အဲဒီဥစၥာမ်ဳိးေတြမွာ ကိုယ္က တာ၀န္ယူရတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြ ပါလာႏုိင္တယ္။ တာ၀န္မယူဘဲနဲ႔ ေနႏုိင္ တာလည္း ပါလာႏုိင္တယ္။ အဲေတာ့ တာ၀န္ဆက္ယူရမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီ့အရင္းအႏွီးအတြက္က လည္း သူက ျပင္ဆင္ရေတာ့မယ္။<br /><br />အဲဒါ ခုနက ေျပာတဲ့ မိသားစုပတ္၀န္းက်င္ အရင္းအႏွီး။ ၿပီးေတာ့ ဆိုၾကပါစို႔။ မိဘကေနၿပီးေတာ့ မက်န္းမာဘူးဆုိလု႔ိရွိလွ်င္ ကိုယ္က ပစ္ထားလို႔လည္းမရဘူး။ တတ္ႏုိင္သမွ် တဘက္တလမ္းက တာ၀န္ယူရေတာ့မယ္။ အဲဒီအရင္းအႏွီးေတြကလည္း ရွိေသးတယ္။ အဲဒါ က်ေနာ္ မိသားစုအရင္း အႏွီး။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆုိေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြ။ အဲဒီ့ အေျပာင္းအလဲ ေတြရဲ႕ အရင္းအႏွီးေတြ။ ဥပမာဆိုၾကပါဆို႔။ ကိုယ္သြားတုန္းက စီးပြားေရး၀န္းက်င္ကတမ်ဳိး။ ခု ကိုယ္ျပန္လာေတာ့ တမ်ဳိး။ စီးပြားေရး ၀န္းက်င္က ပထမတုန္းက ကိုယ္သြားတဲ့လမ္းေတြက ေရလမ္း။ ခုကားလမ္းျဖစ္သြားၿပီ။ ပထမတုန္းက ကိုယ္သြားတဲ့ ကားလမ္းေတြ ခုက် ရထားလမ္း ျဖစ္သြားၿပီ။<br /><br />အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္အတြက္က ကုန္သြယ္မယ္ဆိုရင္ စီးပြားေရး လမ္းေၾကာင္းေတြက ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားေျပာင္းလဲကုန္ၿပီ။ အမ်ားႀကီး။<br /><br />ေနာက္တခုက ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးတခုလံုးက ေျပာင္းသြားတာေတြလည္းရွိေသးတယ္။ ဥပမာဆို ပါေတာ့။ ကိုယ္သြားတုန္းက ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က ကြင္းျပင္ႀကီး ခုၾကေတာ့ ကြန္ဒိုမီနီယံတိုက္ ခန္းေတြျဖစ္ေနတတ္တယ္။ တခါတရံက်ေတာ့ ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ ရြာေလးက ေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒါက ခုနကေျပာတဲ့ စီမံကိန္းထဲမွာပါသြား။ ကုိယ္သြားတုန္းက ရြာေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ စိုက္ပ်ဳိးေရး၀န္းက်င္ႀကီး ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ေမြးျမဴေရး၀န္းက်င္ႀကီး ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ကိုယ္သြားတဲ့အခါတုန္းက ေက်းရြာ။ အခုက်ေတာ့ ေရႀကီးလုိ႔ ဘာႀကီးလို႔ အစရွိသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာင္းလဲသြားႏုိင္တယ္။ အဲဒီ ပတ္၀န္းက်င္အေျပာင္းအလဲေတြကလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါကလည္း တခ်က္စဥ္းစားရမယ္ေနာ္။<br /><br />ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကိုယ္က စုေဆာင္းထားတဲ့ေငြက ဘယ္မွာထားလဲ။ ကိုယ့္ဆီမွာ ထားသလား။ ဘဏ္မွာထားသလား။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ စုထားသလား။ အိမ္ျပန္ၿပီးပို႔ရလား။ ပို႔ရ လို႔ရွိလွ်င္ အဲဒီေငြေၾကးကို ထိန္းသိမ္းတဲ့သူက ဇနီးလား၊ မိဘလား။ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းထဲကလား။ သို႔မဟုတ္လို႔ရွိလွ်င္ အေပါင္းအသင္းထဲကလား။ သို႔မဟုတ္လို႔ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့ မိတ္ေဆြလား။ အဲဒီေတာ့ ဇနီးသည္ဆီ ပို႔မယ္ဆုိပါေတာ့။ ဇနီးသည္က ေငြေၾကးထိန္းသိမ္းတဲ့ ဥစၥာမလိမၼာဘူး ဆုိပါေတာ့။ ကိုယ္ျပန္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီဘာမွမရွိေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ ယူၿပီးျပန္ လာတဲ့ေငြက (၂) သိန္း၊ (၃) သိန္းပဲရွိလွ်င္ အဲဒါေလးပဲ။ အဲဒါေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္း ေတြနဲ႔ တလေလာက္ စားလိုက္ေသာက္လိုက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ပို္က္ဆံ သံုးစရာမရွိေတာ့ဘူး။ အရင္းအႏွီး ဘာမွလုပ္စရာမရွိေတာ့ဘူး။ မရွိေတာ့ကို ေနာက္ထက္တခါေခ်းၿပီးေတာ့ တခါျပန္ ထြက္ရတယ္။<br /><br />အဲဒီလုိ အျဖစ္မ်ိဳးေတြလည္း က်ေနာ့္မ်က္စိေအာက္မွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတယ္။ အဲဒါ ဇနီးသည္ မလိမၼာလို႔ရွိလွ်င္ ေျပာတာ။ ဇနီးသည္က လိမၼာလို႔ရွိလွ်င္ေတာ့ ပို႔လိုက္တဲ့ေငြကို ျပန္ၿပီးေတာ့ တုိးပြားေအာင္၊ ခိုင္ၿမဲေအာင္ လုပ္ထားႏိုင္တယ္။ ဒါ အားကိုးရတဲ့အေျခအေန။<br /><br />ေကာင္းၿပီ မိဘကထိန္းမယ္။ မိဘက ထိန္းမယ္ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ မိဘလက္ထဲမွာ အၿမဲတန္းရွိ ေနမွလား။ သို႔မဟုတ္ တျခားေသာ သားခ်င္းေတြရဲ႕ ျပႆနာေတြ ေပၚလာႏိုင္သလား။ ဥပမာ- အကိုအႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့သူက စီးပာြြးေရးပ်က္သြားလို႔၊ အလုပ္ျပဳတ္သြားလို႔ (သို႔မဟုတ္) အခ်ဳပ္ထဲ၀င္သြားရလုိ႔ ပိုက္ဆံကုန္သြားတယ္ ဆုိပါေတာ့။ ဒီဟာ စိုက္ထုတ္ၿပီး မိဘက သံုးလိုက္ရတယ္ဆိုပါ ေတာ့။ ကိုယ္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။<br /><br />က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ကိုယ့္အေျခအေန။ ကုိယ္လုပ္ထားတဲ့ စီးပြားဟာ ကိုယ့္ေနရပ္ ဇာတိေျမမွာ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ ခိုင္လဲဆိုတာ ျပန္တြက္မိရဲ႕လား။ ဒါေတြလည္း စဥ္းစားဖို႔လုိမယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လူမႈေရး၀န္းက်င္အေျပာင္းအလဲ</span><br /><br />ေနာက္တခုက လူမႈေရး၀န္းက်င္အေနနဲ႔ ေျပာင္းသြားတာရွိတယ္။ လူမႈေရး၀န္းက်င္ေတြနဲ႔ စီးပြား ေရး၀န္းက်င္ေတြနဲ႔ ေရာၿပီးေတာ့ ေျပာင္းသြားတာ။ ဥပမာ- အရင္တုန္းက လူမႈေရး၀န္းက်င္ေတြက လဖက္ရည္ဆုိင္ထိုင္တယ္။ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြရွိတယ္။ အခုက်ေတာ့ ေက်းရြာမွာ ဘိလိယက္ခံုေတြက ေရာက္ေနၿပီ။ ဥပမာ- ကာယာအိုေကေတြေခတ္စားလာတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြက အမ်ားႀကီး။ အဲဒီ ေတာ့ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာသြားၿပီးေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ့္ထက္ႀကီးပြားခ်င္ ႀကီးပြားေနတတ္တယ္။ ေျပာခ်င္တာက စီးပြားေရး၀န္းက်င္ေၾကာင့္မို႔လို႔ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာင္းသြားတတ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ျပန္လာတဲ့အခါမွာ ဆံုး႐ံႈးရတဲ့အရင္းအႏွီးေတြ မ်က္ေျခ ျပတ္သြားတတ္တယ္။<br /><br />ကိုယ္မ်က္ေျချပတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အေျပာင္းအလဲေတြၾကားမွာ ကိုယ္က အူေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ေနာက္တခါ ထပ္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခားေရာက္သလို ျပန္ျဖစ္ သြားတတ္တယ္။ ျဖစ္သြားတဲ့အခါၾကေတာ့ ဘယ္ေနရာကေနစၿပီးေတာ့ ဘယ္ကိုဦးတည္ရာမွန္း မသိျဖစ္သြားတတ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ကိုယ့္အရပ္ ကိုယ့္ေဒသကို မ်က္ေျခမျပတ္ေအာင္ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲဆိုတဲ့ဟာကို အၿမဲတန္းမျပတ္ သိေနေအာင္ ႏိုင္ငံျခားကေနၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစား သင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒါတခ်က္။<br /><br />ေနာက္တခ်က္က ဘာရွိေသးလဲဆိုေတာ့ ကို္ယ္က ႏုိင္ငံျခားမွာေနရင္းကေန တေယာက္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေရာ အဲဒါ အိမ္ေထာင္ရက္သားက်ခ်င္က်တတ္တယ္။ က်တဲ့အခါၾကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ကိုယ့္အမ်ဳိးသမီးက ဗမာအမ်ဳိးသမီးပဲလား။ ေနရပ္ကိုျပန္မွာလား။ ဒါမွမဟုတ္လို႔ရွိရင္ ႏိုင္ငံျခားမွာပဲ အေျခခ်ေတာ့မလား။ ႏုိင္ငံျခားမွာပဲ အေျခခ်ေတာ့မယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီႏုိင္ငံေတြက ဘယ္ႏုိင္ငံလဲ။ အဲဒီက ဘာသာေရး၊ ကိုးကြယ္ေရး ယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ အသက္ႀကီးတဲ့ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ႏိုင္မ လား။ ဒါေတြအကုန္လံုး စဥ္းစားရေတာ့မယ္။<br /><br />အဲဒီေတာ့ ေျပာခ်င္တာက ႏုိင္ငံျခားမွာ အေျခခ်ေတာ့မယ္ဆိုခ်င္ေတာင္မွ ကိုယ့္ေဒသ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔လည္း ေတာ္ေတာ့္ကို ကြာေနၿပီ။ ကိုယ့္သား၊ ကိုယ္သမီးရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔လည္း ကြာသြားၿပီ။ ကိုယ့္သားသမီးေတြ ထြန္းကားလာတဲ့အခါမွာ ဗမာအမ်ဳိးသားတေယာက္က ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ မိဘဘ၀မ်ဳိးကို မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ဘူး။ ႏိုင္ငံျခားသားတေယာက္ရဲ႕ မိဘအျဖစ္နဲ႔ ကိုယ္ေရာက္သြားေတာ့မယ္ ဆိုတာကို ႀကိဳၿပီးေတာ့ စဥ္းစားထားဖုိ႔ဆိုတာ လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ။</span><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-6140957969744948646?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-70909871579143565962008-08-21T19:56:00.007+06:302008-08-23T14:49:13.185+06:30အကန္႕ (၁၅) ခ်ိဳ႕ယြင္းမွု<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အေရးေပၚလူနာ အမွတ္(၁၀)။ ။<br /><br />ငါငိုေအာင္ ေခၚဦးမလား ေဆာင္းေရ...<br />ႏွင္းတစ္ပြင္႕မပါတဲ႕ အရိုးကြဲေဆာင္း ေနာက္<br />ေတာင္စဥ္ေရေၿမၿခားမွာ<br />ရြာသမွ်က ဒဏ္ရာမိုးေတြပါပဲကြယ္....။<br /><br />အမွတ္(၆)။ ။<br /><br />မ်ဥ္းႀကားက မကူးရင္ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ကေလး ။<br />မိဘက မၿဖစ္ခဲ႕ရတာေတြကို..<br />မ်ိဳးဆက္ကို ၿဖစ္ေစခ်င္ခဲ႕တဲ႕ မိဘတခ်ိဳ႕..<br />လူဆိုတာ ရွင္သန္တဲ႕ေခတ္အလိုက္ ေၿပာင္းလဲခ်င္..<br />လြတ္လပ္ခ်င္တဲ႕ သက္ရွိေတြသာပဲ...။<br /><br />အကန္႕(၂၈)။ ။<br /><br /></span></span></span></span></div><span id="fullpost"></span><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လြမ္းေမာၿခင္းေပါင္းပင္ေတြ ေတာထေနတဲ႕ငါ႕ၿမိဳ႕ေလးမွာ<br />ဒုတိယေၿမာက္ရုွန္းကန္တြန္းလွန္မဲ႕ လူသားလည္း<br />ေႏြေနမုန္တိုင္းႀကားက<br />တည္ၿငိမ္တဲ႕ ေတာင္က်ေခ်ာင္း ရဲ႕ရင္ကြဲနာနဲ႕<br />အလိုမက်သမွ် ေဆးၿမီးတုိနဲ႕ ကုစားရတဲ႕ဒဏ္ေတြခ်ည္းေလ ။<br /><br />အကန္႕(၂၅)။ ။<br /><br />ေခါက္ရိုးက်ိဳးတဲ႕ ေန႕သစ္ေတြလည္း<br />ေနဖို႕ရွင္ရင္း ရွင္ဖို႕ေနၿဖစ္သြားတာမ်ားၿပီ ။<br />ကမ္းလွမ္းေပးထားတဲ႕ လက္ေတြခ်ည္းပဲ<br />အလွမ္းကြာမွုမိုင္တိုင္မ်ားႀကား<br />တေသာေသာေမ်ာတဲ႕ ငါ႕ေသာကနဲ႕ ေမာဟ<br />ကမ္းတဲ႕လက္ေတြ ဘယ္ေတာ႕ ဆက္မလဲ???? ။<br />ခံစားခ်က္ေတြ မပစ္ပယ္နိုင္သမွ်<br />ေဟာဒီေၿမၿပင္ဟာ ကပ္တြယ္ေနတဲ႕ေသာကအပူေတြနဲ႕<br />ေႏြးမွာပဲေလ ။<br /><br />အေရးေပၚလူနာအမွတ္(၀)။ ။<br /><br />တကယ္ေတာ႕ ............<br />ငါသိတဲ႕ ဆယ္ႏွစ္ရာသီဟာ<br />မသိမွုေတြနဲ႕ လည္ေနဆဲပါ ။<br />ငါလႊတ္တင္တဲ႕ စကၠဴစြန္ေတြဟာ တိုက္ခိုက္ဖို႕တက္လာတာခ်ည္းပဲ ။<br />အလိုလို ၿပတ္ေတာက္မယ္ဆိုတာ ငါ မယံုႀကည္ဘူး ။<br />ငယ္ဘ၀က ...<br />လကြယ္ည ေႀကာက္စိတ္ေတြ မရွိေတာ႕ေပမဲ႕<br />လူးလြန္႕ရခက္တဲ႕ အိမ္မက္ဆိုးေတာ႕ မက္ရမွာေႀကာက္ရႊံဆဲမို႕<br />ရူးမသြားေအာင္ ေတြးတတ္ဖို႕ ေလ႔က်င္႕ခဲ႕ဖူးတယ္ ။ ။<br /></span></span></span></span></span><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:85%;">ေႏြလိွုင္ႆုန္း</span></span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7090987157914356596?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-71012273019605583652008-08-21T17:19:00.003+06:302008-08-21T17:49:42.967+06:30Their point of view & record<div><object width="420" height="336"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/k5FRkdFkAjfyhLov2i&related=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.dailymotion.com/swf/k5FRkdFkAjfyhLov2i&related=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="420" height="336"></embed></object><br /><b><a href="http://www.dailymotion.com/video/x3h5je_aungsancomplete_news">Aungsancomplete</a></b><br /><i>Uploaded by <a href="http://www.dailymotion.com/oniazuma">oniazuma</a></i></div><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါက သူတို႕ေတြရဲ႕ ၿမန္မာနဲ႕ပတ္သတ္တဲ႕မွတ္တမ္းတစ္ခုပါ ။က်ေနာ္ စာမ်က္နွာေတြေပၚ လွည္႕ရင္း ပတ္ရင္း ေတြ႕ခဲ႕တဲ႕ သမိုင္းမွတ္တမ္း တစ္ခုပါ ။သူ႕ဆီကို သြားႀကည္႕ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ႕ <a href="http://www.oniazuma.com/search/label/Myanmar">http://www.oniazuma.com/search/label/Myanmar </a>မွာပါ ။</span><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7101227301960558365?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-23630129404109591292008-08-13T06:28:00.008+06:302008-08-20T20:58:51.609+06:30မၿဖစ္စေလာက္ ပဋိပကၡဒဏ္ရာ<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">ငါဆိုတဲ႕ေကာင္ဟာ ပဲ႕တင္သံေတြနဲ႕ နားကြဲခဲ႕တဲ႕ေကာင္ပါ ေကာင္မေလးရယ္...။ ဘ၀ေလးတစ္ခုထဲ မိုးၿပိဳမွာေႀကာက္တတ္တဲ႕ငါ .....မင္းနဲ႕ငါဘာေတြ ေရွ႕ဆက္ၿဖစ္မလဲ ။မသိခ်င္ဘူးကြယ္ ။ဘာမွ ငါမပိုင္ဘူး ။ အရင္လိုမင္းက ငါ႕ရဲ႕မႀကာမႀကာ ႀကဳတ္ေနတဲ႕ မ်က္ေမွာင္နဲ႕ တြန္႕တြန္႕သြားတဲ႕ နုတ္ခမ္းကို ႀကည္႕မရပဲ ၿဖစ္ေနခ်င္ေနမွာေပါ႕ ။ငါဟာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဆိုတာကို သံသယၿဖစ္ခ်င္ေနမွာလား ။မၿဖစ္စေလာက္ေလာကဓံအတြက္ ၀ိေသသေတြနဲ႕အထူးၿပဳမေနစမ္းနဲ႕လို႕မင္းကရွံု႕ခ်ေတာ႕ ေငြစ တစ္ၿပားမွ မရွိပဲေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႕ငါတို႕ေန႕ရက္ေတြကို လြမ္းတယ္ ။တကယ္ေတာ႕ ငါရွင္သန္ခဲ႕တဲ႕ ကမၻာဆိုတာ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ ။ေဩာ္...ေကာင္မေလးရယ္...မင္းနဲ႕ငါ အတူရွိေနခ်ိန္က ငါ႕မ်က္လံုးေတြကတဆင္႕ ငါ႕၀ိညာဥ္စိတ္ကို မင္းနားလည္မယ္ ေမွ်ာ္လင္႕ဖူးပါရဲ႕ကြယ္ ။မင္းကလည္း နားလည္သလိုလို ခပ္တည္တည္စိုက္ႀကည္႕ေနခဲ႕တာကိုး ။တကယ္ေတာ႕ မင္းဘာမွနားမလည္ခဲ႕သလို နားလည္မွုလည္း မေပးဘူးေလ ။အခုမွ အရာရာ သတိရေနဆဲပါဆိုတာေလးနဲ႕ ငါ႕နံရံေတြကို အေမွာင္ေတြ ထပ္သုတ္ဦးမလို႕လား ။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက လေရာင္ငတ္တဲ႕ညေတြ ခ်ည္းၿဖတ္ရတာပဲေလ ။ ငါဆိုတဲ႕ေကာင္ကလည္း မင္းအတြက္ဆို ဆံုးရွံုးရင္းနဲ႕ ေပ်ာ္ၿမဴးေနတဲ႕ဖေယာင္းတိုင္ၿဖစ္ခဲ႕သူကိုး ။ ငါက အလင္းေတြေပးေ၀ခဲ႕လည္း ငါ႕ဘ၀က အေမွာင္ထဲမွာပါ ။</span></span></span><br /></div><span id="fullpost"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဇရာဆိုတဲ႕အိုမင္းမွုက ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် ဆြဲေခၚေနတယ္ဆိုတာ သတိထားမိရင္ ႏွလံုးသားထဲက အေရာင္ေတြ ဖယ္ဖ်က္သင္႕ၿပီကြယ္ ။(၁၀)ေပါင္တူနဲ႕ထုလည္း လြန္ခဲ႕တဲ႕(၁၀)ႏွစ္တာ အတိုင္း အစာမေႀကတဲ႕ စကားလံုးေတြက...ဟိုတစ္စ...ဒီတစ္စ ..ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ပဲ။ ထုသားေပသားမက်တဲ႕ ေရာ္ဘာတံုးေလးပါလို႕ ကိုယ္႕ကိုယ္ ကို ညႊန္းေတာ႕ မင္းက ခြက္ထိုးခြက္လန္ရီခဲ႕ရတယ္မို႕လား ။ အဲဒီလိုနဲ႕ ငါဟာ မင္းအတြက္ ေဖ်ာ္ေၿဖေရးပစၥည္းေလး တစ္ခုလိုၿဖစ္ခဲ႕တာေလ ။ ဟိုတစ္ဘက္ကိုင္းက ပိုႀကီးတယ္ဆိုၿပီး မင္းစိတ္ကူးနဲ႕မင္း ကူးသြားတာပဲ ။ အခုေတာ႕လည္း ႀကြပ္ဆတ္တဲ႕ကိုင္းဆိုလားပဲ ။ ငါကေတာ႕ အခုခ်ိန္ထိ သဘာ၀ကို ရပ္ႀကည္႕ေနတုန္းေလ ။ ငါရဲ႕တြန္႕ေနတဲ႕ႏုတ္ခမ္းဟာ ငါ႕ဘ၀ကို ငါ သေရာ္ေနတာပါကြယ္ ။<br /></span></span></span><span style="font-weight: bold;"><br />ႀကြက္ကဗ်ာဆရာလည္း ေရနစ္ၿပီေလ ။ေၿခေတြက်ိဳးတဲ႕ငွက္တစ္ေကာင္လည္း နားခိုရာမဲ႕ပ်ံသန္းဆဲပဲ ။ ပုတ္သင္ညိဳတစ္ေကာင္လို ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႕ ေနာင္တေတြထမ္းထားတုန္း....။....မင္းေၿပာမယ္ေပါ႕ ..ဒါဘာေတြလဲလို႕ ။ ဒါ အစီအစဥ္မက်တဲ႕ဘ၀ၿပဌန္းခ်က္ေလ ။ဟုတ္ပါၿပီ...မင္းဖြဲ႕ႏြဲ႕ေနတဲ႕မင္းေကာင္မေလးက ဘာမို႕လဲ ...???ဆိုရင္ေတာ႕ ။ မိန္းကေလးအမ်ားစုေတြးထားတဲ႕ ဘ၀ပံုစံအတိုင္း အဆင္႕အတန္းသိပ္ၿမင္႕မားခ်င္တဲ႕..ဘယ္အရာမွ နက္နက္ရွိုင္းရွိုင္းမေတြးခ်င္တဲ႕..အဆင္ေၿပသလို သာသာယာယာ စီးဆင္းမဲ႕... အသံမာမာ ေမြးရာပါ မာန္တစ္ခြဲသားနဲ႕ဟန္ပါပါ ပဲမ်ားတတ္တဲ႕ ....၊ လူအမ်ားစုအတြက္ စြဲမက္ဖြယ္ရာ မယ္မယ္ရရ မရွိတဲ႕ ၊ ေသသည္ထိ</span></span></span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold;"> အခ်စ္ဆိုတာကို ေလးေလးနက္နက္မစဥ္းစားပဲေနသြားမဲ႕ </span></span></span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold;">သာမန္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါပဲ ။ အခ်စ္မွာ ဘ၀မရွိ ။မာနမရွိ ။အနိုင္အရံွုးမရွိ ။အေပးအယူ မရွိ ။အလဲအလွယ္ မရွိ ။အခ်စ္ပဲ ရွိတယ္ ။ထားလိုက္ေတာ႕ ။အခ်စ္ဆိုတာ ဘ၀တစ္စိတ္စာ အရူးထၿခင္းပဲ ၿဖစ္တယ္ ။အခုေတာ႕ က်ေနာ္႕ဟာ ဘာမွ မရွိေတာ႕တဲ႕ေကာင္ေလ ။<br />ဘ၀ကို ငါကိုယ္တိုင္...စတင္ေမာင္းနွင္ခ်ိန္ ငါ နစ္မြန္းခဲ႕တဲ႕ ဘ၀ကို ဆင္႕ပြားရွုပ္ေထြးမဲ႕အေတြးေတြ ငါ ၿဖတ္လို႕ရနိုင္မလား ။အရင္လိုပဲ မိုးၿပိဳလာဦးမလား ။မသိဘူး...။ငါ ...မသိဘူး..။လူသားအၿဖစ္ရွင္သန္ခ်ိန္... ဘာလို႕တၿခားလူေတြနဲ႕ ကြဲၿပားေနေစတာလဲ...????၊။၊။ငါကိုယ္တိုင္ေရးခဲ႕တဲ႕ သီခ်င္းကို ငါၿပန္ဆို ခ်င္ေသးလား ။ အေၿခအေန၊ အခ်ိန္အခါနဲ႕ အသက္အရြယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဘာသာစကားနဲ႕ လူေတြကို နားလည္ေစတာလဲ ။လူဆိုတာေတြက <span style="font-size:130%;">ခပ္တည္တည္နဲ႕ အထီးက်န္ေနႀကရတဲ႕သူေတြပဲ ။<span style="font-size:100%;">မင္းက ၿပန္ေၿပာခ်င္ေၿပာမယ္ ။မေၿပာခ်င္ မေၿပာဘူးေပါ႕ ။ ဘာသာတရား အဆံုးအမေတြ ရွိေနတာပဲ ။အဲဒီလမ္းကို လိုက္ေပါ႕လို႕ေလ.....။ လြယ္လြယ္ေလးလား.....လို႕ပဲ ၿပန္ေမးစရာ ငါ႕မွာရွိမယ္ ။ငါတို႕ေတြရဲ႕ စိတ္ဆႏၵကို ကိုယ္တိုင္ ၿပန္ေမးပါဦး ။မင္းမွာ ယံုႀကည္ကိုးကြယ္တဲ႕ဘာသာတရား အမွန္တကယ္ ရွိတာ ေသခ်ာရဲ႕လား ။မင္းက ဘယ္ဘာသာတရားကို ယံုႀကည္တာလဲ ။အဲဒါက.....။..........။ေဩာ္...မင္းက Phd;(Electrical)က မင္းတစ္ေယာက္ထဲမို႕ဖြင္႕မေပးနိုင္ဘူးလို႕ ေမာင္ေသာင္းက အေႀကာင္းၿပန္ေတာ႕ ၀င္ခြင္႕ေအာင္ပါရက္ ေက်ာင္းတက္ခြင္႕မရလို႕ ၀မ္းနည္းေနမေပါ႕ ။မင္းအေဖကေတာ႕ လည္ၿမိဳကေန အလံုးႀကီးတစ္လံုးၿပဳတ္က်သြားသလို အသက္ရွဴေခ်ာင္သြားမွာ ေသခ်ာပါတယ္ ။ ကေလးလည္း မဟုတ္ေတာ႕ဘူးေလကြယ္ ။ဘ၀အေႀကာင္းကို နည္းနည္းေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္ ေခါင္းထဲထည္႕ထားေပါ႕ ။မင္းအသက္ရွင္ေနထိုင္ဆဲ ဘ၀အေႀကာင္းကိုပဲ ၿပန္ေတြးပါ ။ငါေရးတဲ႕စာကို ဆက္ ဖက္ခ်င္ဖက္ ....မဖက္ခ်င္ေနလိုရတယ္...။ဘ၀မွာ ဘာေတြ တကယ္လိုအပ္လဲ???။ဘာေတြက သိပ္ၿပီးအေရးႀကီးေနလဲလို႕....။ မင္းမနက္ၿဖန္ ေသရမယ္ဆိုတာ သိရင္ မင္းဘာလုပ္မလဲ ။...?????</span></span><br /></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-2363012940410959129?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-1506976517145572692008-08-12T20:38:00.006+06:302008-10-21T21:31:22.944+06:302050 freestyle on VeohTV & MM Hip-Hop flow<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZiOU1oVvOjY&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZiOU1oVvOjY&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာမွ ေၿပာဖို႕မရွိပါဘူး ။အလည္ထြက္ရင္း ေတြ႕တာေတြတင္လိုက္တာပါ ။ စီးဆင္းေနတဲ႕ကမၻာႀကီးနဲ႕ ပခံုးခ်င္းယွဥ္လ်က္ရွိေနဆဲ ၿပည္တြင္းက လူငယ္ေတြေလ ။လုပ္လို႕ရတဲ႕အတိုင္းအတာ ထဲက သူတို႕ကမၻာႀကီးနဲ႕အတူစီးဆင္းေနႀကတာ ။ လိုအပ္ရင္ေတာ႕ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ႕ေပါ႕ ဗ်ာ။</span><br /></span><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-60defcdeaaf5c22c" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v4.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D60defcdeaaf5c22c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330403377%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4F35DC34F0C5A481748B32F05F08A076C6AB433B.81D421FD557066C8A00CB59BF4932689B36B2AB3%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D60defcdeaaf5c22c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DERl7HJXPA_5JiWoQN7hwJrbkdo4&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v4.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D60defcdeaaf5c22c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330403377%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4F35DC34F0C5A481748B32F05F08A076C6AB433B.81D421FD557066C8A00CB59BF4932689B36B2AB3%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D60defcdeaaf5c22c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DERl7HJXPA_5JiWoQN7hwJrbkdo4&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-150697651714557269?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-71173978922415729952008-08-12T17:10:00.005+06:302008-08-12T23:30:55.040+06:30အလြမ္းမဲ႕အလြမ္း<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အိမ္ၿပန္ခ်ိန္တမ္းတတဲ႕ ငါ႕လမ္းမ<br />မေန႕ညက လက္ထိုးအန္ႀကတဲ႕မြန္းပိတ္မွုေတြ<br />ဘာကိုမွ...ေၿပာမေနခ်င္ေတာ႕ဘူး...။<br />ကမ္းလွမ္းစရာမဲ႕အရာရာက မပီၿပင္.....ေ၀၀ါး<br />ပါးစပ္ပိတ္အံႀကိတ္ရေပါင္း မနည္းေတာ႕...<br />ေကာ္ဖီခြက္ေပါင္း မနည္းေတာ႕...<br />စိတ္ကူးအေတြးေပါင္း မနည္းေတာ႕...<br />အိမ္မက္အို ေတြက မွိုတက္ခဲ႕ၿပီးသားေလ<br />ဘာကိုမွ....ေၿပာမေနခ်င္ေတာ႕ဘူး...။<br />အေရတြန္႕လာတဲ႕ အသက္ေတြ<br />မ်ိဳးဆက္ေၿပာင္းလာတဲ႕ ဆံပင္ေတြ...</span></span></span></span><br /></div><span id="fullpost"></span><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရုန္းထတဲ႕ေလေၿပေတြ ခါးခ်ိပူေလာင္ေနေတာ႕<br />အဆံုးမဲ႕လမ္းမွာ....<br />ကန္႕လန္႕ၿဖတ္မ်ဥ္းေတြပဲ ေခတ္ေကာင္းတယ္...။<br />မသိမွုနဲ႕စုေဆာင္းတဲ႕ေႏွာင္ႀကိဳးေတြၿဖတ္မရလည္း...<br />ေခါင္းနဲ႕တိုက္တဲ႕ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ မၿပိဳလည္း...<br />ရုပ္၀တၳဳေနာက္လိုက္တဲ႕ ရမၼက္ေတြ မၿပတ္လည္း...<br />ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္နဲ႕ ေဟာဒီကမၻာပ်က္မယ္<br />ေမြးရပ္ေၿမဟာ ဘူမိနတ္သန္....ငါၿပန္မယ္ မေသခင္..။....<br /></span></span></span></span></span><br /><div style="text-align: right;"><span id="fullpost"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေႏြလိွုင္ႆုန္း</span></span></span></span></span></span><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;"><br /></span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span></span></span></span></span></div><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></span></span></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-7117397892241572995?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-32458895458760110592008-07-25T05:58:00.006+06:302008-07-25T07:50:05.842+06:30ဝမ္းနည္းစရာ ၿမန္မာ႕ေခတ္ကာလတစ္ခု<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/j0epnuboiO0&hl=en&fs=1"><param name="wmode" value="transparent"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/j0epnuboiO0&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" wmode="transparent" width="425" height="344"></embed></object><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႀကည္႕ေတာ္မူႀကပါ ။</span>Dr ေက်ာ္သက္ လုိ႔ နာမည္တပ္ထားတဲ့ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ Lecture ခန္းတစ္ခုက ျမန္မာ့ပညာေရးၿမင္ကြင္းတစ္ခုပါ ။<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဒါ ၿမန္မာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ ေဆြးေႏြးခန္းတစ္ခုပါ ။အခုလက္ရွိအခ်ိန္နဲ႕ ဘယ္ေလာက္မ်ား ကြာၿခားလိုက္ပါသလဲလို႕ဗ်ာ ။ေရးရင္းေတာင္ ဝမ္းနည္းလာပါတယ္ ။ကိုယ္ေတြက ဒီဘဝ ဒီအေၿခအေနမွာမွ ႀကီးၿပင္းခဲ႕ႀကတာကိုး ။</span><br /></div><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လြတ္လပ္မွု...............။လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ လြတ္လပ္ခြင္႕၊ရုန္းကန္ႀကိဳးစားနိုင္ခြင္႕.........။ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ က်ေနာ္တို႕ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရရွိ ခံစားနိုင္ႀကပါသလဲ ။အခုအေပၚမွာ ၿပသထားတဲ႕ ဒီမွတ္တမ္းဟာ လြန္ခဲ႕တဲ႕နွစ္ေပါင္း ၅၀ေက်ာ္က ပါ ။ဘယ္ေလာက္မ်ားလြတ္လပ္ပြင္႕လင္းခြင္႕ ရွိခဲ႕ႀကသလဲဆိုတာ ၿမင္သာထင္သာ ရွိပါတယ္ ။မခံခ်င္လြန္းလို႕သာ ေရးၿဖစ္တာပါ တကယ္ေတာ႕ က်ေနာ္ ေရးစရာအမ်ားႀကီး မရွိပါဘူး ။ဒါပါပဲ ဖက္ေပးတယ္ဆို ေက်းဇူးပါ ။ နာဂစ္မွတ္တမ္းေတြလည္း ေအာက္က ၿပထားတဲ႕ Utube ကေနကည္႕နိုင္ပါတယ္ ။ <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Ff5cC7AS5iM&hl=ja&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Ff5cC7AS5iM&hl=ja&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-3245889545876011059?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-8839381256404989652008-07-09T19:31:00.005+06:302008-07-17T16:25:12.075+06:30ကၽြန္ေတာ္ ဟစ္ပီ<object width="300" height="110"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/MCJzGSomve"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://media.imeem.com/m/MCJzGSomve" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="300" height="110"></embed><a href="http://www.imeem.com/people/fS2WFm/music/cMVdteM6/myo_gyi_simple_pleasures_of_life/"></a></object><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><br />(၄) ရက္ေန. ။<br /></div><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကိုဝမ္းတင္က ေက်ာင္းသူေဆာင္တစ္ေဆာင္ ေရွ႕မွာ သူ႕ရဲ႕ေပ်ာက္သြားတဲ႕ကဗ်ာနဲ႕ဘဝကို ၿပန္ရွာေဖြေနတယ္ ။အကို...အခု က်ေနာ္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲဗ်??? ပလက္ကင္ တီးကြာ ငါ ရင္ဖြင္႕မယ္..။...ဟုတ္...အကို ဘာသီခ်င္းလဲဗ် ။ငါ႕ကိုယ္ပိုင္ သီခ်င္းကြာ မင္းတီးခ်င္တာ တီး ငါ႕သီခ်င္းက တီးလံုးမေရြးဘူးကြ ။ေဩာ္... အိုေကဗ်ာ ၿဖစ္တယ္။ ရွာေဖြေနရတာလည္း ႀကာလွပါၿပီ ။ေၿခသလံုးအိမ္တိုင္ၿဖစ္ေသာ ကၽြနု္ပ္သည္ ေမြးကတည္းက ယခုထိ အိမ္မရွိပါေခ် ။ေနထိုင္ရာ အတည္တက် မရွိပါေလ ။ဘာနဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္တူသလဲဆိုေတာ႕ ဆယ္နွစ္ပြဲေဈးသည္နဲ႕ တူတယ္ ထင္တယ္ ။ဒီပြဲေတာ္ရက္က (၁၀)ရက္ ရွိတယ္ေလ ။ကၽြန္ုပ္၏ အသက္ထက္ပိုမို တန္ဖိုးထားခ်စ္ခင္ၿမတ္နိုးတြယ္တာ စံုမက္ရပါေသာ အိုဘယ္႕ ေခ်ာသိဂၤီရတနာခိုင္စုလိွဳင္သင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ေမႊး ေရ....မင္းေရာေတြ႕လား ။ဘုရားႀကီးပြဲေစ်းမွာ မင္းရဲ႕ ေၿခလက္အတက္ေလးေတြ ငါ႕ကိုၿမင္ေတာ႕ ခပ္ေဝးေဝးက ေရွာင္ေၿပးႀကတယ္ ။ငါလည္း အေကာင္းဆံုးရွာေဖြေနတာပါပဲေလ ။မင္းဘယ္နားမွာ ပစ္ခ်ထားခဲ႕တာလဲ ။တစ္ခါတစ္ေလ ခဏတာ မ်က္နွာငယ္ရတတ္ေပမဲ႕ ........တစ္ခါတစ္ခါ မ်က္နွာငယ္ရၿခင္းဟာ တစ္ဘဝစာ ၿဖစ္သြားတတ္တယ္ ။မင္းကေတာ႕ မင္းဘဝကို အလွဆံုးဆင္ယင္ေနခ်ိန္မွာ တစ္ပါးသူေတြ ဘာလုပ္ေနႀကလဲ မင္းအေဝးၿမင္အသိဥာဏ္နဲ႕ ေမွ်ာ္ႀကည္႕တတ္ပါေစ ။ကိုညီလင္းဆက္တို႕ကို ေလးစားပါ၏။ၿမိဳ႕ၿပလူသားမ်ားကဲ႕သို႕ဟန္ပန္မာယာမရွိပဲ ရိုးသားၿပီး လူေနမွဳအဆင္႕အတန္းအသိပညာ နိမ္႔ေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ဒုကၡေရာက္ေန၍ အမွန္တကယ္ပင္ စိတ္ရွည္သည္းခံကာ ကိုယ္ဖိရင္ဖိ ၿပဳစုထူမေပးေနၿခင္းအား ဦးညႊတ္ဂုဏ္ၿပဳပါ၏။ လူ႕ဘဝမွာ ဘယ္အရာက တန္ဖိုးအၿဖစ္ရွင္သန္ခြင္႕ ေပးတာလဲ ။ဘုရားသခင္ပဲ သိမွာလား ။ခင္ဗ်ားလည္း ေၿဖလို႕ရပါတယ္ ။ငါ႕စာေတြ ဘယ္သူမွ ႀကည္႕မရဘူး....ဟုတ္လား...ေဩာ္ ...ဒါမ်ား ထူးဆန္းသလား ။သဘာဝက်က် ၿဖစ္တဲ႕အၿပဳအမူပဲေလ ငါေက်နပ္ပါတယ္ ။ခင္ဗ်ားက ခပ္ညံ႕ညံ႕စာေတြ ေရးတာကိုး ။ကၽြနု္ပ္၏စာမ်က္နွာထံသို႕ ေခ်ာင္းေၿမာင္းႀကည္႕ရွဴ႕သူမ်ား ေနထိုင္ႀက၏။မင္းထင္တာေတြ အမွန္တကယ္ မွားမွန္းသိရင္ ဘာလုပ္မလဲ ။မင္းကိုယ္ မင္း ရင္႕က်က္ၿပီလို႕ ၿမင္ထားရင္ေတာ႕ ၿပန္စီစစ္လိုက္ေပါ႕ ကြယ္။ႀကည္႕ၿမင္တတ္တဲ႕ အေလ႕အထ ရွိရင္ေတာ႕ ဘယ္သူမွ ေၿပာစရာမလိုဘုူး ။မင္းကိုယ္တိုင္ က ေရလို ေပ်ာ႕ေပ်ာင္းေနၿပီေလ ။အခ်ိဳးအေကြ႕ ေလး ေတြကို အသာအယာ စီးဆင္းနိုင္ၿပီေပါ႕ ။</span><br /></div><span id="fullpost"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="font-family:Zawgyi-One;">မနက္ၿဖန္ မင္းလာမွာလား ။ေအး...ဆက္ဆက္ လာခဲ႕ပါမယ္ကြ ။မင္းသာ အိပ္ရာထ ေနာက္မက်ေစနဲ႕ ။အင္း.. ၿပီးတာပဲေလ ။က်ေနာ္က အိပ္ရာထပဲ ေနာက္က်တာပါ.. စိတ္ဓာတ္ေတာ႕ ေနာက္မက်ပါဘူးဗ် ။ေအးပါကြာ ထားပါေတာ႔ ....မင္းကေတာ႕ ေလပဲ ။ၿပီးရင္ လာႀကပါ ႀကည္႕ရွဴ႕ႀကပါ မေအာ္နဲ႕ ။အဲဒါေတြေႀကာင္႕ မင္းကို စိတ္ပ်က္တာ ႀကာၿပီ ။ကိုယ္႕တန္ဖိုးေလးနဲ႕ ကိုယ္ေနစမ္းပါကြာ ။လူေတြက.. အထင္ႀကီးတယ္ အထင္ေသးတယ္ ဆိုတာေတြ မင္းကို ဘယ္ေလာက္ေၿပာင္းလဲေပးနိုင္လို႕လဲ ။ဒါေတြက အေပၚယံ ခဏတာေတြပါ ။<span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်ေနာ္ စီးဆင္းတဲ႕ၿမစ္ </span>အေႀကာင္း ေရးဖို႕ရွိတယ္ ။အဲဒါဟာ လူမ်ိဳးစု တစ္စုသာၿဖစ္မယ္ ။ဘဝတစ္ခုစာ မ်က္နွာၿဖစ္တယ္ ။ေၿပာင္းလဲ မရတဲ႕ အေႀကာင္းတရား ၿဖစ္မယ္ ။တကယ္ေတာ႕ ကမာၻႀကီးက အေဟာင္းႀကီးပါကြာ ။အရာရာ ေဟာင္းႏြမ္းေနတာပဲေလ ။မႀကားဖူးတာ မေတြ႕ႀကံဳဖူးတာ အသစ္လား ။က်ေနာ္႕ခ်စ္သူ၏ အေႀကာင္းမ်ားသည္ သူေသဆံုးသြားသည္႕တိုင္ အၿမဲသစ္လြင္ေနပါ၏။ က်ေနာ္သည္ ရူးသြပ္ေနတဲ႕ ရြက္သေဘၤာတစ္စီး ၿဖစ္သည္ ။<br /><br /></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-883938125640498965?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-89103838735283871512008-07-05T22:36:00.008+06:302008-12-11T10:04:55.287+06:30ေတာက္တိုမယ္ရ ဝက္်မ်ား<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SG_Fbo7H5yI/AAAAAAAAAc4/TZ_71zpFPz8/s1600-h/zayartaw.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SG_Fbo7H5yI/AAAAAAAAAc4/TZ_71zpFPz8/s320/zayartaw.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219607571778234146" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >ေက်းငွက္သာရကာတို႕ ၿမည္တြန္သံ ႀကားရၿပီ ။မ်က္ဝန္းတို႕သည္ကား အိပ္စက္ၿခင္းသို႕ ခရီးမေရာက္နိုင္ေသးေခ် ။ေတာက္တိုမယ္ရ စာသားမ်ားကိုေရးေသာသူမွာ ကၽြနု္ပ္ၿဖစ္သည္။ခင္မင္သူမ်ားကို မခင္ပါ ။ခင္ေသာသူမ်ားသည္လည္း မခင္တစ္လွည္႕ ခင္တစ္လွည္႕ၿဖစ္သည္ ။မခင္က ပဲၿပဳတ္ေရာင္းသူၿဖစ္၍ လင္ယူသားေမြးၿပဳသူ ၿဖစ္၏။ကၽြန္ုပ္တို႕ အသံုးၿပဳသည္႕ Email ကို ကုလားတစ္ေယာက္က ထုလုပ္ေပး၏။ ဤလူအား ၿမန္မာၿပည္က စာပို႕သမားမ်ား ေတာင္းရမ္းသကဲ႔သို႕ ေငြ ၂၀၀ က်ပ္ေလာက္ေပးခ်င္ပါသည္ (ေစတနာ ပါပါနွင္႕)။ဤအရာမွာ ေရေမ်ာကမ္းတင္နွလံုးသား ၿဖစ္သည္ ။ေလနွင္ရာလြင္႕ေမ်ာတဲ႕ အခိုးအေငြ႕ၿဖစ္သည္ ။စူပါႀကိဳးမွ်င္ သီအိုရီ ၿဖစ္သည္ ။ကၽြန္ုပ္အား ေၿဗာင္မုန္းသူမ်ားနွင္႕ တိတ္တိတ္ပုန္း ႀကိတ္မုန္းသူမ်ားၿဖစ္သည္ ။လိုအင္ဆႏၵ ၿပည္႕ဝႀကပါေစ ။ငါ႕ရဲ႕ A4 နဲ႕စာမ်က္နွာအၿပည္႕ေရးတဲ႕ ရည္းစားစာစကၠဴထုပ္ႀကီး ၿပန္လိုခ်င္တယ္ ။တကယ္ေရႀကီးလာေတာ႕ အေပါ႕အပါး ေလးေတာင္ ခက္ခဲလိုက္တာဗ်ာ ။သကၠရာဇ္ေတြ စကားေၿပာလာရင္ေတာ႕ သူမ စကား ေၿပာနိုင္ေတာ႕မည္မဟုတ္ပါ ။ ဤအရာသည္ သဘာဝနွင္႕ ယုတၱိေဗဒလြန္ အေႀကာင္းအရာမ်ားလား ။အေကာင္းစား ဖုန္းလိုင္းတစ္ခု ၿမန္မာၿပည္အသံုးၿပဳရန္ လိုအပ္သည္။ အသံုးၿပဳရန္ ၿမန္မာၿပည္လိုအပ္သည္ ။လိုအပ္သည္မွာ ၿမန္မာၿပည္ လိုအပ္သည္။</span></span><br /></div><span id="fullpost"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေအာင္ရင္ အနုႀကမ္းမွဳနဲ႕ စိခံရတယ္ကြ ။ဘာၿဖစ္တာလဲ ..ဘာလို႕တဲ႕လဲကြ ။အာ ေၿပာရရင္ အရွည္ႀကီးကြ ။ကြန္နက္ရွင္လည္း မေကာင္းဘူး ။ဓါတ္ဆီေစ်းက ၅၂၀၀ တဲ႕ ။ေၿခလွ်င္ေတာင္တက္အသင္း ကို သင္တန္းပို႕ခ်ေပးဖို႕ ဖိတ္ေခၚပါသည္ ။ဆိုင္ကယ္ေတြ လိုင္စင္လုပ္ေပးေနတာေလ ။ဆီစာအုပ္ မရဘူးကြ ။ဒီလိုပါပဲကြာ အရင္းရွင္နဲ႕ စစ္တပ္ေပါင္းၿပီးလုပ္တာေပါ႕ ။မလိုရင္ မလိုသလို လိုင္စင္လုပ္ခြင္႕ပိတ္ထားမွာပဲေလ ။အဲဒါေတြ စဥ္းစားမေနပါနဲ႕ေတာ႕ကြာ ။အနုပညာေစ်းကြက္လည္း ပ်က္ပါၿပီ ။ဘာမ်ား အေကာင္းက်န္ေသးလဲ ။မင္းထက္ အရင္ သူတို႕က ႀကည္႕ၿပီးေနၿပီ ။အေကာင္းက်န္ေသးရင္ ေရာင္းစားဦးမွာပဲ ။<br />ေနာက္ထပ္ရွိဦးမွာလား ။မိုးေတြ အရမ္းသည္းေနတယ္ ။ေဒါက္တာဘြဲ႕ယူခ်င္ေသးသတဲ႕လား ။ဂုဏ္ယူပါတယ္ေကာင္မေလး ။ဖဲရိုက္ရန္ ေငြလိုတယ္ ။ခ်ဲထိုးရန္ ေငြလိုတယ္ ။ထီထိုးရန္ေငြလိုတယ္ ။ လိုတယ္ ...လိုတယ္ ...လိုတယ္....။ေလာဘရယ္ ေဒါသရယ္ ေမာဟရယ္ကၽြန္ုပ္နွင္႕ အတူေနထိုင္စားေသာက္ႀက၏။မနာလိုတတ္ေသာ အက်င္႕ေတာ႕ထိန္းသိမ္းနိုင္ပါသည္ ။ဘာကိုမွ ဂရုမစိုက္ဘူးလား ။လူေတြကို ဂရုမစိုက္တဲ႕ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္</span></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-8910383873528387151?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-87268030203012417912008-06-30T19:01:00.008+06:302008-12-11T10:04:55.331+06:30ၿပည္တြင္း၌ ဒီပဲယင္း အမွတ္တရ ကဗ်ာ တရားဝင္ထုတ္ေဝၿခင္း<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SGjTIHl4ipI/AAAAAAAAAcE/FKGOZxNFr8s/s1600-h/Picture+001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SGjTIHl4ipI/AAAAAAAAAcE/FKGOZxNFr8s/s320/Picture+001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217652304739076754" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေန႕ ၃၀.၆.၂၀၀၈ တနလၤာေန႕မွာ အေပၚက ကဗ်ာေလးကို ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္းမွာ ပါလာတဲ႕အတြက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">္ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ နွစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ႕ေဒၚသေၿပနဲ႕ လင္းထိပ္သွ်င္တို႕ကို အလုပ္မွထုတ္ပယ္ခဲ႕ပါတယ္ ။စာေပစီစစ္ေရးက လႊတ္လိုက္ေသာ္လည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ဖက္ႀကည္႕ေတာ႕မွ ဒီပဲယင္း အေရးနဲ႕ ညိွ႕ေနပါတယ္ ။ကဗ်ာဆရာ ေအာင္ခ်ိမ္႕ရဲ႕တူၿဖစ္တဲ႕ဆရာႀကည္ေမာင္သန္း ကိုေတာ႕အေရးယူၿခင္း တစံုတရာ မရွိေသးဘူးလို႕သိရပါတယ္ ။မဂၢဇင္း စာအုပ္ေတြကို လိုက္သိမ္းေနတယ္လို႕ သိရပါတယ္ ။စာေပစီစစ္ေရးက ခြင္႕ၿပဳၿပီးသား ၿဖစ္ေနၿပီမို႕ ကဗ်ာဆရာကိုေတာ႕ အေရးယူနိုင္ဖြယ္မရွိဘူးလို႕ ေမွ်ာ္လင္႕ရပါတယ္ ။ဥပေဒဆိုတာ သူတို႕ပါးစပ္မွာကိုးဗ် ။ဒီသတင္းအေႀကာင္းကို</span>ု<br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-weight: bold;" href="http://www.irrawaddy.org/bur/">ဧရာဝတီ </a></span>မွာလည္း တင္ေနပါၿပီ ။ဒါေပမဲ႕ အယ္ဒီတာ နွစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္လို႕ မွားယြင္းေနတာေတြ႕ရပါတယ္ ။ေနာက္ၿပီး ဇန္နဝါရီလ ၂၂ ရက္ေန႕က ကဗ်ာဆရာ ေစာေ၀ ရဲ႕ (ဧရာဝတီတြင္ လွ်ပ္တၿပတ္ လို႕ေဖာ္ၿပထားပါတယ္ )အခ်စ္ဂ်ာနယ္မွာပါတဲ႕ ေဖေဖာ္ဝါရီ ဆယ္႕ေလး "အာဏာရူးႀကီး သန္းေရႊ" စကားလံုးပါတဲ႕ ကဗ်ာနဲ႕ ဆရာ ေစာေဝကို ဖမ္းဆီးခဲ႕ၿပီး ယခုခ်ိန္ထိ ၿပန္မလႊတ္ေပးေသးေႀကာင္း ရံုးထုတ္တာ ၃ ႀကိမ္ရွိပါၿပီ ။ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္းက ေတာ႕ပံုမွန္ထုတ္ေ၀ခြင္႕ရပါေသးတယ္ ဇူလိုင္လဆန္း ၃ ၊ ၄ ရက္မွာ ထြက္လာမွာပါ ။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-8726803020301241791?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-3849780831924130632008-06-30T16:57:00.004+06:302008-06-30T17:56:15.347+06:30မ်က္ရည္စက္မ်ားရွာေဖြၿခင္း<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႕ကိုယ္ ငါ ေဖာ္ထုတ္ဖို႕ ကဗ်ာ လုပ္သလား...???<br />အေၿပာမတတ္ရင္ မိတ္ပ်က္တယ္..။..<br />ငါ႕အမွားေတြကိုလည္း အမွား အတိုင္းသာထားခဲ႕ပါရဲ႕ ။<br />ငါ႕ေနာက္ေႀကာင္းမွာ ေနာင္တ မပါဘူး ။ ။</span><br /></div><span id="fullpost"><br /></span><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဖမ္းဆုပ္လို႕မရတဲ႕ E-Bookေတြမွာ အခုထိ အာရံုစိုက္ မရ<br />အခ်ိန္မေရြးေပ်ာက္ရွမဲ႕ စာမ်က္နွာထက္<br />စကၠဴေပၚမွာသာ အား ပါတယ္ ။<br />ၿပန္ဆံုရာလမ္းမရွိတဲ႕ ခ်စ္သူရယ္..<br />ေရႊေဈးနဲ႕ ေလာင္စာဆီေဈးေတြ...ေတြ...တက္တယ္ ။<br />မက္ရင္းလြတ္က်ရတဲ႕ အိပ္မက္<br />ဘာမွမလိုဘူး ။<br />မနက္ၿဖန္အတြက္ အသက္ကယ္ေဆးေပးပါ ။<br />ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းနဲ႕ ခ်ဳပ္လုပ္တဲ႕၀တ္စံုေပးပါ ။<br />ရင္ဘတ္ႀကီး ဟတ္တက္ကြဲေနပါေစ ။<br />ဘာမွမလိုဘူး ။<br />ငါ႕ကိုယ္ငါ ဝွက္ထားဖို႕ ေနရာတစ္ခုေပးပါ ။<br />လူသားအတြက္ လိုအင္ ကင္းေပ်ာက္တဲ႕ေဆးေပးပါ ။<br />ဒုကၡက ဘာေတြေမြးထုတ္ေပးလဲ..???<br />အာရံုစိုက္ ေစာင္႕ႀကည္႕လိုက္ပါ ။<br />သူရဲေကာင္းမ်ားရဲ႕ သမိုင္းအသစ္<br />လူရဲ႕အခန္းဂ႑<br />အစြမ္းအစေတြၿပဖို႕ေကာင္းတဲ႕<br />ေဟာဒီမွာ<br />ေခတ္ပ်က္ႀကီး... ငါတို႕ ကမာၻေလ ။</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-384978083192413063?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-14319857925054857542008-06-26T17:44:00.015+06:302008-12-11T10:04:55.697+06:30တံခါးေပါက္၀သို႕ လွည္႕ၿပန္ၿခင္း<strong></strong><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SGOsqGRsn-I/AAAAAAAAAbg/5iRHAC9NXYA/s1600-h/Namtu+Production.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216202632664489954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_QhC-fowLec8/SGOsqGRsn-I/AAAAAAAAAbg/5iRHAC9NXYA/s320/Namtu+Production.jpg" border="0" /></a><br /><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000099;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သတိရၿခင္းနွင္႕စပ္လွ်ဥ္း၍ သည္ စပ္လွ်ဥ္း၍ၿဖစ္ေသာ အေႀကာင္းၿဖစ္၏။ဤစာကို သင္ဖက္လိုက ဖက္နိုင္၍ မဖက္လိုက ေက်ာ္ခြသြားပါ ။ကၽြန္ုပ္ ေရးစရာရွိသည္အား ေရးမည္ၿဖစ္သည္ ။လူ႕ဘ၀လမ္းသည္ကား စုပ္ၿပတ္ေနေသာယႏၱရားစက္အိုႀကီးနွင္႕တူေလ၏။အဆိုကို ၿငင္းဆိုလည္း သင္၏ သေဘာသာၿဖစ္သည္။ ဖင္လန္နိုင္ငံသည္ ၿမန္မာၿပည္၏ ဟာသၿပတ္လံုးထဲတြင္သာ ရွိ၍ ယင္းနိုင္ငံသည္ကား ကမၻာ႕ပညာတတ္အမ်ားဆံုး ထြန္းေပါက္ေမြးထုတ္နိုင္ေသာနိုင္ငံမ်ား၌ ပါ၀င္ေလ၏။ၿမန္မာ႕အဂၤ်င္နီယာအသိုင္းအ၀ိုင္း၌ နည္းပညာသည္ တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕ အနွိပ္သည္ဘ၀သို႕ မႀကာခဏေရာက္တတ္ႀကရသည္ ။လုပ္ပိုင္ခြင္႕အာဏာသာ မရွိရင္ မန္ေနဂ်ာဆိုလည္း သန္႕ရွင္းေရးသမားက အစ လူမထင္ဘူးေလ ။နီဂရိုးမ်ား ကပၸလီမ်ားကဲ႕သို႕ ေၿပာလိုရာေၿပာနိုင္ရန္ Fruityloops နဲ႕ ကာရန္စကားေၿပာေတြ သင္ယူရေပမည္ ။လူမွန္ေနရာမွန္ ေရႊ႕နိုင္ဖို႕ ဘာလိုေနလဲ ။ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုယ္ ၿပန္သံုးသပ္ရမွာေႀကာက္သလား ။ငါဟာ ဘာေကာင္လဲ စီစစ္ရမွာေႀကာက္သလား ။ငါကေတာ႕ ငါ႕ကိုယ္ငါပဲ ေတာ္တည္႕မွန္ကန္တယ္ ၿမင္တယ္ ။မယံုရင္ ကိုယ္႕ကိုယ္ ကိုယ္ေမးႀကည္႕ေလ ။မနက္ၿဖန္ ငါ ဦးဘိုးလိွဳင္ကိုေခၚၿပီး နာဂစ္ကို ႏြားဖားႀကိဳးထိုးမယ္ ။အေသအေႀက ႀကိဳးစားၿပီးမွ စိတ္ပ်က္စရာေတြ တသီတတန္းႀကီးႀကံဳရရင္ ဘာဆက္လုပ္မလဲ ။မိုးၿပိဳမွာေႀကာက္ေနရင္ ဘာမွမလုပ္နဲ႕ေတာ႕ ။စိတ္၀င္စားရင္ ဆက္ဖက္နိုင္ပါတယ္ ။မေက်နပ္ရင္လည္း ဆဲသြားေပါ႕ ။အခြင္႕အေရးရွိပါတယ္ ။</span><br /></span></div><span id="fullpost"><br /></span><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000099;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေပၚယံေတြပါကြာ ။ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြတိုးတက္တာနဲ႕ လူေတြရဲ႕စိတ္ဓာတ္က ၿမင္႕တက္ေရာလား ။ဆင္ၿခင္ဥာဏ္ အသိတရားေတြ က်ယ္ၿပန္႕ေရာလားကြာ ။ကိုယ္တိုင္လုပ္မွ ၿဖစ္မဲ႕ဟာက သူတပါးေဆာင္ႀကဥ္းေပးလို႕ရရိုးလား ။သူက ေဇာ္၀င္းထြဋ္ထက္ အသံေကာင္းတယ္ေလ ။အကိုႀကီးတို႕...အမႀကီးတို႕.......ထမင္းေလးဟင္းေလး က်န္ရင္ သနားပါ.....။အဲဒါသူ႕ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္နဲ႕ စာသားပဲ ။"သင္၏တုတ္ကို လြတ္လပ္စြာ ေ၀ွ႕ယမ္းနိုင္ပါသည္ ။ဒါေပမဲ႕ ကၽြနု္ပ္၏ေခါင္းကိုေတာ႕ မထိခိုက္ပါေစနဲ႕ ။"ဆိုတာ လူၿပိန္းနားလည္နိုင္တဲ႕ ဒီမိုကေရစီ အေၿခခံမူ၀ါဒေလ ေပါက္ကရအေတြးေတြလား ။လူေတြ သတ္မွတ္ထားတဲ႕ တန္ဖိုးေတြ လိုက္စုေဆာင္းၿပီး ကိုယ္တိုင္ တန္ဖိုးေပ်ာက္ေနရင္ေတာ႕ဘာေတြ ဘယ္လိုဆက္လုပ္မလဲ ။မင္းအသက္က ေနထိုင္ခြင္႕အတြက္ ဘယ္ေလာက္က်န္ေနေသးသတဲ႕လဲ ။တမ္းတမက္ေမာစြာ ေမွ်ာ္လင္႕အိပ္မက္ဆႏၵလက္က်န္ေလးေတြ ဘ၀မေသခင္ အၿပတ္ရွင္းခဲ႕ပါ ။ေဟာဒီကမာၻက မထင္တာေတြ မေမွ်ာ္တာေတြ တေသာေသာ ၀င္တတ္တဲ႕ေၿမႀကီးေလ ။၃၇ ေသာနတ္မင္းႀကီးမ်ားကို မၿမင္ဘူးရင္ အခ်စ္ဆိုတာကိုလည္း ယံုစရာမလိုဘူး ။မၿမင္ရလို႕မယံုဘူးဆို ရွိသမွ်အေပါက္ အကုန္ပိတ္ၿပီး အသက္မရွဴပဲေသေလ ။အဲဒီေကာင္ေတြကို မင္းၿမင္ဖူးလား ။ၿမန္မာၿပည္မွ ပိုးမႊားတိရစာၦန္ၾကြက္၊ပိုးဟပ္၊ၿခင္ ၊ယင္ အစရွိသည္တို႕မွာ ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္နိုင္ႀကကုန္၏။ သာဓု ၊သာဓု၊ သာဓု ။ငါတို႕သစ္ပင္ေတြက အသီးအပြင္႕ေတြကို ခူးယူစားေသာက္ ခံေနရတဲ႕ဘ၀က ဘယ္ေတာ႕လြတ္မလဲ ။ငါ႕ကိုယ္ ငါပဲေလာင္ကၽြမ္းေနပါရေစ ။မင္းထင္ေနလို႕ပါ သိပ္မခက္ဘူး ။သဘာ၀နဲ႕ေတာ႕ ကန္႕လန္႕မတိုက္နဲ႕ေလ ။ေမြးကတည္းက မင္းေခါင္းေပၚမွာ ေကာင္းကင္က အုပ္မိုးၿပီးသားပါ ။မင္းမလြတ္ေၿမာက္တာ ေသခ်ာတယ္ ။ေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ႀကားတဲ႕ လူေတြအမ်ားႀကီး ။သီခ်င္းေတြအမ်ားႀကီး ။ ကဗ်ာေတြ အမ်ားႀကီး ။စာေတြအမ်ားႀကီး ။ဖန္တီးမွဳေတြ အမ်ားႀကီး ။ဒါနဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳ နဲ႕ လူ႕သမိုင္းက တိုးတက္ေရာတဲ႕ ။ဘယ္ေကာင္ေၿပာခဲ႕သလဲ မမွတ္မိေတာ႕ဘူး ။ကမာၻႀကီးတိုးတက္လာတာ လူေတြက ပ်င္းလို႕ပါတဲ႕ ။ေကာင္းလိုက္တဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ပဲ ။ဘာလို႕ေထာက္ခံလဲ ။ငါလည္း ငပ်င္းမို႕လို႕ေပါ႕ ။မေန႕ညက ငါဖ်ားသြားတယ္ ခ်စ္သူေရ။<br />စိတ္ဓာတ္ေတြလည္း ဘံုးဘံုးလဲၿပိဳလို႕က်ဲၿပန္႕ေနတဲ႕ ငါ႕ဘ၀ကို တစ္စစီလိုက္ေကာက္ရတယ္ ။အခုထိ မၿပီးေသးဘူး ။ႀကာရင္ အိပ္မက္ကို ငါၿပန္မက္မိမယ္ ။တစ္ခါက အခ်စ္စစ္ရွာႀကည္႕ဖူးတယ္ ။အကုန္လံုးနဲ႕ အလဲအထပ္ လုပ္ဖူးတယ္ ။တစ္ခါက မိုးလင္းညေတြ နွစ္နဲ႕ခ်ီဖူးတယ္ ။အၿမဲလို အသံကြဲနာအက္ေႀကဖူးတယ္ ။တစ္ခါက ဘ၀ကို ဘ၀လို မသတ္မွတ္ပဲ ရူးမိုက္ခဲ႕တယ္ ။တစ္ခါက ေက်ာင္းတံခါး၀မွာေနာင္တမဲ႕ အေပ်ာ္ႀကဴး ရင္း နာက်ည္းဖူးတယ္ ။တစ္ခါက ဘာမွမၿဖစ္ခဲ႕တာေတြအကုန္ ဘာမွမဟုတ္မွန္း သိခဲ႕ဖူးတယ္ ။အမ်ိဳးအစား ကို ငါကခြဲတာလား ။ငါ႕ကိုခြဲတာလား ။ဒါက ငါ႕အလုပ္မဟုတ္ဘူး ။ေကာင္မေလးရယ္...ငါမွစပ်စ္သီးမၿဖစ္ခ်င္ခဲ႕တာပဲ ။နင္ ပန္းသီးစားမယ္ဆိုလို႕ေလ ။အခုေတာ႕သူ႕ကိုမုန္းထားလိုက္ၿပီ ။သူငါ႕ကို လိမ္တယ္ေလ ။ေလာကမွာ ဒူးရင္းသီး အနံ႕နဲ႕ ခပ္ညံ႕ညံ႕ အသိဥာဏ္ေတြကို မုန္း၏။အင္း လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတယ္ဆိုပါေတာ႕ ။ကၽြနု္ပ္သည္ နာဂစ္ဟူေသာ ကမာၻေက်ာ္လိွဳင္းလံုးတစ္ခုၿဖစ္သည္ ။(သို႕မဟုတ္) မၿဖစ္ပါ ။အခ်ိန္ႀကာလာတာနဲ႕ အမွ် လူေတြဟာ လူေတြရဲ႕ အေမ႕ခံဘ၀ၿဖစ္သည္ ။အခန္းတြင္း၌ေဆးလိပ္ေငြ႕နွင္႕Air Fresher ရွိသည္ ။ေသာက္လက္စ ေကာ္ဖီ ၊အရက္နဲ႕ ႏြားနို႕ရွိသည္ ။စကၠဴတခ်ိဳ႕နွင္႕ ေကာင္းစြာနားနည္ေသာ ဘာသာစကားတို႕ရွိႀကသည္ ။ကဗ်ာသီးမ်ားပြင္႕လာရန္ ပ်ိဳးပင္တခ်ိဳ႕ ၀ယ္ထားသည္ ။Weed ကို ကုလားမ်ားက အ၀တ္အထည္ ၿပဳလုပ္ရန္စိုက္ပ်ိဳး၏။ၿမန္မာနိုင္ငံ၏ အႀကီးဆံုးနွင္႕ သက္တမ္းအရွည္ဆံုး သတၳဳတြင္းႀကီးက အသို႕နည္း ။၎တြင္ လုပ္ကိုင္ေနႀကဆဲ လုပ္သား ၿပည္သူမ်ားေရာ အဘယ္သို႕ရွိအံ့နည္း ။ကေလးေတြက ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ စက္ရံုေဘးက သံတိုသံစေတြ လိုက္ေကာက္ၿပီး မိသားစု၀မ္းေရးကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ၀င္ေၿဖရွင္းေပးရတယ္ ။ရဲမိရင္ အခ်ဳပ္ထဲ တစ္ညအိပ္ရတယ္ ။ေငြတစ္ေသာင္းေပးၿပီး မိဘက ေရြးထုတ္ရတယ္ ။ေက်ာင္းသားပဲ အဖမ္းမခံရပါဘူး ဆိုသြားႀကည္႕ပါေခ် ။ ။မေကာင္းတာေရာ ေကာင္းတာေရာ အကုန္ေကာက္ၿပီး ေဈးေပါေပါနဲ႕ သြားေရာင္းရတယ္ ။စစ္တပ္နဲ႕ တရုတ္ အရင္းရွင္နဲ႕ ေပါင္းစားတယ္ ။စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေကာင္းမြန္စြာမရွိေသာ အဲဒီေၿမက အေၿခခံလူထုေတြ ကမာၻႀကီးနဲ႕တင္ မဟုတ္ဘူး ။ၿမန္မာၿပည္နဲ႕ပါ အဆက္အသြယ္ၿပတ္တယ္ ။လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္တယ္ ။ေၿမၿပန္႕ကလူေတြ ပင္စင္ရၿပီး ၿပည္မကို ၿပန္စရာ စရိတ္မရွိ ၊ကိုယ္ပိုင္ အိမ္ယာမရွိ ၊အရာရွိဘ၀နဲ႕ ပင္စင္ရၿပီး ေဆြမ်ိဳးေတြဆီ မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႕ ကပ္ေနရမဲ႕ ဘ၀မၿဖစ္ခ်င္ႀကလို႕ အႀကံေပးအရာရွိ ဆိုၿပီး ေန႕စားလစာနဲ႕ ၿပန္၀င္လုပ္ ၊အစိုးရက ေၿပာင္းေရႊ႕ေပးတဲ႕ ခပ္စုပ္စုပ္အိမ္ငယ္ေလး ေၿပာင္းေနရင္း ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ကိုနာနာက်င္က်င္နဲ႕ အဆံုးသတ္ႀကရသူေတြ ဒုနဲ႕ ေဒး ေလ။<br />အဲဒီမွာ ၿဗိတိသွ်ေခတ္က အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားရဲ႕လက္်န္ခမ္းနားမွဳမွိန္ပ်ပ်ေလးကို ၿမင္နိုင္ေသးတယ္ ။အဲဒီမွာ ပင္လယ္ေရမ်က္နွာၿပင္ေအာက္ ေရာက္ေနတဲ႕ေၿမေအာက္မိုင္းႀကီး -အဲဒီမွာ မႀကာခဏ အခန္းရိုက္ထားတဲ႕ သတၳဳရိုင္းေတြ ၿပိဳက်တဲ႕-အဲဒီမွာ လူသားေတြနဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြ အၿပည္႕ပဲ ။ပ်ားဘုရင္မအတြက္ အသက္ေပးရတဲ႕ လုပ္သားပ်ားေတြအေႀကာင္း မင္းသိမွာပါ ။ဤလမ္းကို ေလွ်ာက္၍ ဤပန္းကို ခ်စ္ပါ ေခ်ာသိဂၤီရတနာ....။ခေရေတြဟာ သူ႕ရနံ႕အတြက္ သစၥာအၿမဲဆံုးမို႕ သူ႕ကိုသာ ငါ႕ကိုယ္စား နမ္္းလိုက္ပါ...။ငါ႕ကို နားလည္သလို ႀကည္႕ခဲ႕တဲ႕ မ်က္၀န္းေတြကို ေက်ာခိုင္းသြားသည္႕တိုင္ ယံုႀကည္ေနလိုက္ပါ႕မယ္ ေလ ။ဒါ Dominant shift လား ။မသိပါ ။Surrealism လား ။ဟာကြာ လာၿပန္ပီ မသိပါဘူး ဆိုမွကြာ ။ေသဒဏ္စီရင္ ရာမွာ မနီလာ ေလွ်ာ္ႀကိဳးသံုးသတဲ႕ ေလ ။၈'၆"ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းက အမဲဆီသုပ္ ေနလွန္းထားၿပီးၿပီတဲ႕ ။က်ေနာ္႕ကိုေစာင္႕ေနတာလား ။ယင္ေကာင္ အမ်ိဳးအစားေပါင္း ၃၅၀၀၀ေက်ာ္ထဲက တစ္မ်ိဳးက Louis Pasteurရဲ႕ အရက္ခြက္ထဲမွာမူးေနတာ ေတြ႕တယ္ ။ၿႏူထရြန္ဓာတ္က အဆိုးဆံုးဆိုဗ် ။အေရးထဲ ညေနစာ ဆန္မရွိပါဘူးဆို ဒီေ-ာက္ရူးက တစ္မ်ိဳး..။ကၽြနု္ပ္ေလးစားႀကည္ညိဳရေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ မည္သည္႕အခ်ိန္၌ေပ်ာက္ကြယ္တိမ္းပါးႀကမည္နည္း ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕စိတ္ေဖာက္ၿပန္မွဳကို ၿပန္ဖက္ႀကည္႕စမ္းပါ ။ေနာက္ၿပန္လွည္႕လို႕မရတဲ႕ဘ၀ဆိုတာ တကယ္႕ကို တိုတိုေလးမဟုတ္လားဗ် ။<br />ေဩာ္.........တကယ္ေတာ႕ စိတ္ဆိုတာ မိတၱဴစက္ တစ္လံုးထက္ေတာ႕သာပါေသးတယ္ေလ........။ ။ဤသို႕ေသာ စာေရးရန္လူေၿခတိတ္ခ်ိန္တိုင္ ေစာင္႕ေမွ်ာ္၍ ေရးသား၏။ယခု စာဖက္သူ၏ ေမတၱာပို႕ၿခင္းနွင္႕အတူ အိပ္ေရးပ်က္ၿခင္းမ်ား ထပ္တူထပ္မွ်ခံစားရပါ၏။ သို႕ပါေသာေႀကာင္႕ေက်းဇူးတင္ပါသည္ ။</span> </span></div></span><br /><span style="color:#000099;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-1431985792505485754?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-21327495903844627462008-06-23T16:51:00.002+06:302008-06-23T20:46:32.392+06:30<div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အခန္း ။(၀).....။.....မင္းမႀကားဖူးဘူး မဟုတ္လား ...။...</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > ရာဇ၀င္အသစ္ဆိုတာ ပါ၀င္ရတာေပ်ာ္ရဲ႕လား..။... </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />အခန္း ။(၁).....။.....မင္းစိတ္ပ်က္ေနၿပီလား ကေလး<br /></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အလွမ္းကြာၿခင္းေတြကို လိုက္ေကာက္ေနလည္း<br />မင္းတစ္ေယာက္ထဲပဲ ကေလး<br />လူေတြ မေကာင္းတာ သိလည္း<br />ေကာင္းေစခ်င္ေသးေတာ႕ ခက္တယ္ ကေလး<br />မင္းကိုယ္တိုင္က ကၽြန္မၿဖစ္ခ်င္တဲ႕ ကၽြန္ ပဲေလ ။......</span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >အ</span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မွားေတြကတစ္ခု တစ္ေနရာမက</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လက္ညိဳးေတြ အလြယ္ထိုးႀကတယ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လူေတြ မေကာင္းတာ သိလည္း</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေကာင္းေစခ်င္ေသးေတာ႕ ခက္တယ္ ကေလး</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မင္းကိုယ္တိုင္က ကၽြန္မၿဖစ္ခ်င္တဲ႕ ကၽြန္ပဲေလ ။.....</span></span><br /></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-2132749590384462746?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-46879259371578326902008-06-21T21:54:00.003+06:302008-06-21T22:12:41.517+06:30Party Night<div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီည က ကၽြန္ေတာ္...က...တယ္ ။........</span><br /></div><span id="fullpost"><br /></span><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အနုပညာဖန္တီးဖို႕ေတာ႕....ဟင္းလင္းၿပင္တစ္ခုပဲလိုတယ္ ။<br />၀မ္းနည္းပါတယ္...။..အတုနဲ႕ၿဖစ္တည္ေနရတဲ႕ ဘ၀က<br />တေစၦေတြနဲ႕ စကားေၿပာရင္း... က......<br />ငါ႕ဘ၀လည္း ငါမကယ္နိုင္ဘူး ။<br />တေယာထိုးတဲ႕အရူးနဲ႕ နားရြက္ၿပတ္ေနတဲ႕ လူေတြအေႀကာင္း<br />အူေၿခာက္ေနတဲ႕ ကမာၻဒုကၡသည္ေတြအေႀကာင္း<br />Eကြဲေနတဲ႕၀ိုင္ခြက္ထဲမွာေၿပာႀကတယ္...။..<br />အဲဒီည က ကၽြန္ေတာ္...က...တယ္ ။ ။<br /></span></span><br /><div style="text-align: right;"><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-4687925937157832690?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-55317800648165613132008-06-15T20:38:00.002+06:302008-06-15T20:50:45.966+06:30နာေရး သျဂိဳ ၤလ္ ေပး ေန တဲ့ အဖြဲ ့ကေလး<object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_644835612756053" name="doc_644835612756053" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%"> <param name="movie" value="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=3338090&access_key=key-8xovc0o4h6et0y763cw&page=&version=1&auto_size=true"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://documents.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=3338090&access_key=key-8xovc0o4h6et0y763cw&page=&version=1&auto_size=true" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_644835612756053_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="100%"></embed> </object><div style="font-size:10px;text-align:center;width:100%"><a href="http://www.scribd.com/doc/3338090/memo">memo</a> - <a href="http://www.scribd.com/upload">Upload a Document to Scribd</a></div><div style="display:none"> Read this document on Scribd: <a href="http://www.scribd.com/doc/3338090/memo">memo</a> </div> <a href="http://arzarni.blogspot.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7222665978443699082-5531780064816561313?l=nwayhlaingthoone.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြလိွုင္ႆုန္းhttp://www.blogger.com/profile/15358964768854539904noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7222665978443699082.post-81250098923110526242008-05-26T23:02:00.001+06:302008-05-26T23:03:39.050+06:30ၿမန္မာၿပည္အတြက္ေမွ်ာ္လင္႕စရာ<div id="preview"><h1 style="display: block;"><a target="new" href="http://www.soneseayar.blogspot.com/">ဆံုဆည္းရာ</a></h1> <div style="display: block;" id="previewbody"><a href="http://www.soneseayar.blogspot.com/">ဆံုဆည္းရာ</a>: "ျမန္မာနိုင္ငံတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္<br />၂၃ရက္ ေမလ တြင္ နအဖမွ နိုင္ငံျခားသား ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ ့၀င္အားလံုးအား ျမန္မာျပည္ထဲ ၀င္ခြင့္ေပးရန္ သေဘာတူညီေၾကာင္း ဘန္ကီမြန္းမွ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာသည္ <span style="font-style: italic;">[1]</span> ။ ယူအန္အဖြဲ ့၀င္မ်ားလာတုိင္း ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း လုပ္တတ္ေသာ ၊ အရွက္မရွိ အတုအပမ်ားကို ေနရာခ်ထားတတ္ေသာ နအဖမွ ထိုသို့ေသာ္ သေဘာတူညီခ်က္ေပးလိုက္သည္ ဆိုျခင္းမွာ သတင္းေကာင္းဟု ေခၚနိုင္ေသာ္လည္း အလြန္ေတာ့ ယံုရခက္ပါသည္ ။<br /><br />ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအခ်ိန္ကာလက ဂန္ဘာရီနွင့္ ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေတြ ့ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ားလုပ္ခါ ဂန္ဘာရီၾကီးအား နအဖမွ ဖလွဲတကင္း ျပံဳးရႊင္ႏႈတ္ဆက္ေနစဥ္ ၊ ရန္ကုန္ျမိဳ ့နွင့္ တျခားျမိဳ ့မ်ားတြင္ ဘုန္းၾကီးမ်ား ၊ ျပည္သူမ်ားကို ဖမ္းစီးျခင္းမ်ား ၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ားကို ၀င္ေရာက္ရွာေဖြ ခ်ိတ္ပိတ္ျခင္းမ်ားကို ေနာက္ကြယ္မွ အင္အားျမွင့္တင္ျပီး လုပ္ခဲ့ၾကသည္ ။ ထိုသို့ ယူအန္မွ အၾကီးအကဲမ်ားကို သေဘာတူညီခ်က္ ကတိ စသည္တို့ကို ျပီးျပီးေရာဆိုသလို မ်က္နွာေျပာင္တိုက္ျပီး ေကာက္က်စ္ယုတ္မာေသာ နအဖက ေပးခါ ၊ သူတို့ျပန္သြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံကို ခ်ယ္လွယ္ခ်င္သလို ခ်ယ္လွယ္ခဲ့သည္မွာ အတိတ္တြင္ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ဖူးျပီး ျဖစ္သည္ ။<br /><span style="display: inline;" id="fullpost"><br />ဘန္ကီမြန္း၏ ေနာက္ဆံုး ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္တြင္ စစ္အစိုးရသည္ နုိင္ငံတကာ၏ ပူးေပါင္းကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ေလ်ာေလ်ာရွဴရွဴ လက္ခံေတာ့မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္ <span style="font-style: italic;">[1]</span> ။ ျမန္မာနိုင္ငံ အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံမ်ားတြင္ အသင့္ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကေသာ ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ ့၀င္မ်ားသည္ နအဖမွ မီးစိမ္းျပသည္နွင့္တျပိဳင္နက္ ခ်က္ခ်င္း၀င္နိုင္ရင္ အသင့္ျပင္ထားၾကျပီးသား ျဖစ္ေပသည္ ။ အကယ္၍ ဤစစ္အစိုးရသည္ ဘန္ကီမြန္းေျပာသလို တကယ္လက္ခံလိုစိတ္ရွိခဲ့ေသာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ ျမန္မာျပည္ထဲသို့ နိုင္ငံျခားကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ ့၀င္မ်ား အလံုးအရင္းနွင့္ မ၀င္ေရာက္နိုင္ေသးသနည္း ။<br /><br />“နိုင္ငံေရးပိုင္း ဆက္ႏြယ္မႈမရွိဘဲ ၊ ဘာမွ တန္ျပန္ေတာင္းဆိုမႈမရွိေသာ (no strings attached) ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ ့၀င္မ်ားအားလံုးကိ